Кіріспе

Француз фотографы Эдуард Балдус (5 маусым 1813, Грюнебах, Пруссия – 1889, Аркуэль) – француз пейзаждық, архитектуралық және теміржол фотосуретшісі.

Ерте өмір

Эдуард Денис Балдус 1813 жылдың 5 маусымында Пруссияның Грюнебах қаласында дүниеге келген. Ол бастапқыда суретші ретінде білім алған, 1849 жылы фотографияға ауысудан бұрын суретші және литограф болып та жұмыс істеген.

Мансап

1851 жылы Францияның тарихи ескерткіштер комиссиясы оны «Missions Héliographiques» жобасы үшін тарихи ғимараттарды, көпірлер мен ескерткіштерді суретке түсіруге шақырды. Көптеген нысандар Париждің кең бульварларын салу үшін бұзылып жатты, бұл жұмыс Наполеон III-нің префекті барон Жорж Эжен Хаусманның басшылығымен жүзеге асырылды. Оның жұмысының жоғары сапасы оған «Les Villes de France Photographiées» атты жобаға мемлекеттік қолдау әкелді. Бұл Париж мен провинциялардағы сәулеттік көріністердің кеңейтілген сериясы болды, ол елдің римдік және ортағасырлық тарихына деген жаңа қызығушылықты ояту мақсатында жасалды. 1855 жылы «Chemin de Fer du Nord» компаниясының президенті барон Джеймс де Ротшильд, Бальдусқа сол жылы Францияға келген Королева Виктория мен Принц Альбертке сыйлық ретінде табыс етілетін альбом үшін фотосуреттер сериясын жасауды тапсырды. Көркем безендірілген бұл альбом әлі де Виндзор сарайындағы Корольдік кітапхананың бағалы мүліктерінің бірі болып саналады. 1856 жылы ол Лион, Авиньон және Тараскондағы құйындар мен өзендердің тасқынынан келген зардапты суретке түсіруге шақырылды. Ол тасқынның әсерлі суретін жасады, бірақ оның салдарынан туған адамдардың қайғы-қасіретін тікелей көрсетпеді.

Фотографиядағы жаңалықтар

Бальдус фотосуретке арналған еңбегімен бүкіл Францияда кеңінен танымал болды. Оның ең маңызды тапсырмаларының бірі – Лувр мұражайының салынуын тіркеу болды. Ол 10x14 дюйм өлшемді ылғал және құрғақ қағаз негативтерін пайдаланды. Осы негативтерден ол контакттік баспалар жасады. Ірі сурет құру үшін, ол панорамалық эффект алу үшін контакттік баспаларды қатарластырып қойды. Ол суреттерінің үлкен өлшемдерімен әйгілі болды, олар 1855 жылғы бір панорама үшін, бірнеше негативтерден жасалған, сегіз футқа дейін жететін. Көптеген тапсырмаларының құжаттамалық мәніне қарамастан, Бальдус калотипия процесінің (бұл жерде сипатталған) шектеулерін асыруда шеберлік танытты. Ол көбінесе ғимараттар мен ағаштарды жою үшін немесе ақ аспанға бұлттар қосу үшін негативтерін өңдеді. Арльдегі ортағасырлық Сент-Трофим монастырының композициялық баспасында (1851) ол 10 түрлі негативтің бөліктерін біріктіріп, интерьер кеңістігінің панорамалық көрінісінде тереңдікке назар аударуға және жарықтандырылған ауладағы егжей-тегжейлі суреттерді көрсетуге қол жеткізді.

Өлім

1889 жылы Францияның Аркуэль қаласында қайтыс болды.