Кіріспе

Ресейлік фашист және саясаткер Константин Владимирович Родзаевский (Константин Владимирович Родзаевский; 11 тамыз 1907 [ескі стиль бойынша 29 шілде 1907] – 30 тамыз 1946) – Ресей фашистік партиясының басшысы, ол Маньчжуриядан жер аударылғанда оған жетекшілік етті. Родзаевский сонымен қатар «Nash Put'» РБП газетінің бас редакторы болды. Ресей Азамат соғысында антикоммунистік күштер жеңілгеннен кейін, ол 1925 жылы Маньчжурияға қашып, ақырында Ресей фашистік қозғалысының жетекші тұлғасына айналды. Ол НКВД-ның иммунитет туралы жалған уәделерімен КСРО-ға оралуға алданды және «Советке қарсы және контрреволюциялық қызметтері» үшін сотталғаннан кейін Любянка түрмесінің жертөлесінде өлім жазасына кесілді.

Ерте өмір

Константин Владимирович Родзаевский 1907 жылдың 11 тамызында Амур облысының әкімшілік орталығы – Благовещенск қаласындағы шағын қалада дүниеге келді. Константиннің отбасы мұражайлы орта тапқа жатқан, Сибір буржуазиясының сирек кездесетін және осал санатының өкілі болды. Оның әкесі, Владимир Иванович, заң біліміне ие нотариус болып жұмыс істеді. Анасы, Надежда Михайловна, Благовещенск қаласының ескі әулетінен шыққан және Константинмен қатар, оның кіші інісі Владимир мен екі қарындасы Надежда мен Нинаны тәрбиелеуге өмірін арнады. Ең қызықтысы, Константин жас кезінде біраз уақыт бойы комсомол мүшесі болған.

Қиыр Шығыс фашизмі

1925 жылы Родзаевский отбасы күтпегендей Кеңес Одағынан Маньчжурияға қашып кетті. Харбинде Родзаевский заң академиясына түсіп, Ресей фашистік ұйымына қосылды. 1931 жылдың 26 мамырында ол жаңадан құрылған Ресей фашистік партиясының бас хатшысы болды; 1934 жылы партия Анастасий Вонсяцкийдің Бүкілресейлік фашистік ұйымымен бірікті, ал Родзаевский оның жетекшісі атанды. Ол өзін Бенито Муссолиниге үлгі етіп алды және қозғалыстың символдарының бірі ретінде Свастиканы да пайдаланды. Родзаевский бұрынғы Ресей империясының және орыс ұлтшылдарының символикасын қолдана отырып, жеке таңдаған күзетшілерді өзінің төңірегіне жинады; итальяндық қара көйлектер сияқты, орыс фашистері қара белбеулермен белделген қара киім киді. Родзаевскийдің қара көйлектері Жапон императорлық армиясынан алынған қару-жарақпен қаруланды. Олар Харбинде орналасқан "Алыс Шығыс Мәскеуі" деп аталған ақ эмигранттардың халықаралық ұйымын құрып, әлемнің жиырма алты елінде байланыстар орнатты. Осы халықаралық өкілдіктердің ең маңыздысы Нью-Йорк қаласында болды.

Маньчжуко

Роджаевскийдің Маньчжукода 12 000-ға жуық ізбасары болды. Жапон империясының құрылғанына 2600 жыл толуына орай, Родзаевский таңдаулы адамдар тобымен бірге аймақтағы ресми салтанатта император Хирохитоға құрмет көрсетті. Фашистер совет шекарасынан кем дегенде 3 шақырым қашықтықтағы Манжулиде (Маншули) орналасқан бөлімшесіне неон шамдарымен жарықтандырылған үлкен свастика орнатты. Ол күні-түні Кеңес үкіметіне қарсы күш көрсету мақсатында тұрды. Родзаевский Ресей шекарасында осы белгілерді қалдырып, ақ генерал Кислицин мен жапон күштеріне қосылып, ақ антисовет күштерін басқарып, "Ресей халқын кеңес билігінен азат ету" үшін шайқасқа шығу күнін күтті. Олардың негізгі әскери іс-қимылдары Квантун армиясындағы толыққанды этникалық орыс арнайы жасағы – Асано отрядын даярлауды қамтыды. Бұл отряд кез келген жапон Сибиріне шабуыл жасаған жағдайда совет күштеріне қарсы диверсиялық әрекеттер жүргізу үшін құрылған еді. Жапония Ресей Маньчжуриясында ақ гвардия режимін құруға мүдделі болған көрінеді.

Екінші дүниежүзілік соғыс және жазалау

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Родзаевский большевизмге қарсы ашық күрес бастауға тырысты, бірақ Жапон билігі РФП-ның қызметін Кеңес Одағындағы саботаж әрекеттерімен шектеді. Белгілі антисемит Родзаевский партиялық «Біздің жолымыз» және «Ұлт» газеттерінде көптеген мақалалар жариялады; ол сондай-ақ «Иуданың соңы» атты брошюраның және «Дүниедегі қазіргі заманғы иудаизация немесе 20 ғасырдағы еврей мәселесі» кітабының авторы болды. Кеңес әскері Маньчжурияға басып кіргеннен және оккупация қаупі туғаннан кейін Родзаевский Харбиннен Шанхайға қашып кетіп, отбасын қалдырды. Ол Германияны қолдағандығы үшін өкінетінін, бірақ Гитлердің еврейлерді жою арқылы Ресейге көмектесе алады деп сенгенін айтты. Хатта ұлттық большевизмнің ілімдерімен айқын ұқсастықтар байқалды, Родзаевский енді «ұлттық коммунист және сенімді сталинист» екенін мәлімдеді:

«Еврей үкіметін құлатып, жаңа Ресей құруға қабілетті белгісіз көшбасшы іздедім. Тағдырдың, оның өзінің генийінің және миллиондаған еңбекшілердің еркімен, халықтардың көшбасшысы, жолдас И.В. Сталиннің осы белгісіз көшбасшыға айналғанын түсіне алмадым». Родзаевский жеке өзі Сталиннен кешірім тілеп, өзін «Сіздің лайықсыз құлыңыз» деп атады. Родзаевский өлім жазасына кесілді. Григорий Семенов, Лев Филипович Василевский, Алексей Проклович Бакшеев, Лев Охотин, Ухтомский және басқалар да түрлі жазаларға тартылды. Родзаевский 1946 жылдың 30 тамызында Лубянка түрмесінің жертөлесінде атылды. 2001 жылы Родзаевскийдің соңғы кітабы «Ресейлік фашистің өсиеті» («Завещание русского фашиста») Ресейде жарық көрді. 2010 жылдың 11 қазанында Красноярск қаласының Орталық аудандық сотының шешімімен кітап Ресейде экстремистік материал ретінде танылып, Федералдық экстремистік материалдар тізіміне енгізілді (№ 861).