Питер Джеймс Малоуэй: Канадалық саяхатшының өмірбаяны
Jim Maloway
Питер Джеймс Малоуэй (1952 ж.т.) – канадалық саяхатшы, Манитоба мен Канада парламентінің депутаты. NDP партиясынан сайланды, саяси өмірі мен білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (туған 1952)
Canadian politician (born 1952)
Питер Джеймс Малоуэй (10 қараша 1952 жылы туған) – Канада Парламентінің және Манитоба заң шығарушы ассамблеясының мүшесі. Ол 1986 жылдан 2008 жылға дейін Манитоба заң шығарушы ассамблеясында қызмет етті, Манитобаның Жаңа демократиялық партиясынан Элмвуд округін өкілдік етті. 2008 жылғы федералды сайлауда ол Жаңа демократиялық партия атынан Виннипег – Элмвуд—Транскона сайлау округінен Канада Парламентіне сайланды, бірақ 2011 жылғы федералды сайлауда консерватор кандидат Лоуренс Тоеттен жеңілді. Содан кейін ол 2011 жылғы провинциялық сайлауда бұрынғы Элмвуд округінен қайта сайланып, провинциялық заң шығарушы органға оралды.
Peter James Maloway (born November 10, 1952) is a Canadian politician, who has served as a member of both the House of Commons of Canada and the Legislative Assembly of Manitoba. He originally served in the Legislative Assembly of Manitoba from 1986 to 2008, representing Elmwood for the New Democratic Party of Manitoba. He was then elected to the House of Commons of Canada for the Winnipeg division of Elmwood—Transcona in the 2008 federal election as a member of the New Democratic Party, but was defeated by Conservative candidate Lawrence Toet in the 2011 federal election. He subsequently ran in the 2011 provincial election in his former provincial riding of Elmwood, winning re election to the provincial legislature.
Ерте өмір және мансап
Малоуэй Онтарионың Сиу-Лукоут қаласында дүниеге келді және 1975 жылы Манитоба университетінен саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін алды. Кейін Манитоба алкогольдік бақылау комиссиясында алкоголь инспекторы болып жұмыс істеді, сондай-ақ колледждер мен университеттер және туризм министрінің жеке хатшысы қызметін атқарды. 1978 жылдан бері Maloway & Eliason Insurance & Travel Centre-дің иесі, көп жылдар бойы оны марқұм Магнус Элиасонмен бірге басқарды. Малоуэй 1973 жылғы провинциялық сайлауда Вулслидің Виннипег бөлімшесінің сайлау комиссары болды. Сайлау күні жарияланған ресми нәтижелер бойынша Манитоба Либералдық партиясының лидері Иззи Аспер мен Жаңа демократиялық партияның үміткері Мердок МакКей арасында тең түсті. Малоуэй бастапқыда МакКейге шешуші дауыс берді, бірақ кейіннен қайта санау нәтижесінде Аспер төрт дауыспен жеңіске жетті. Малоуэй 1971 жылы Жаңа демократиялық партияға мүше болды. Ол 1974 және 1983 жылдары Виннипег қалалық кеңесіне кандидат болды, ал 1984 жылы Виннипег Солтүстік Орталық округінен федералды NDP-нің үміткерлігіне ие бола алмады.
Maloway was born in Sioux Lookout, Ontario, and holds a Bachelor of Arts degree in political science from the University of Manitoba (1975). He later worked for the Manitoba Liquor Control Commission as a liquor inspector, and was executive assistant to the Minister of Colleges and Universities and Tourism. He has owned the Maloway & Eliason Insurance & Travel Centre since 1978, operating it for many years with the late Magnus Eliason. Maloway was the Returning Officer for the Winnipeg division of Wolseley in the 1973 provincial election. Official results on election night showed a tie between Manitoba Liberal Party leader Izzy Asper and New Democratic Party candidate Murdoch MacKay. Maloway initially cast a tiebreaking vote for MacKay, although a subsequent recount showed Asper elected by four votes. Maloway joined the New Democratic Party in 1971. He was a candidate for the Winnipeg City Council in 1974 and 1983, and unsuccessfully sought the federal NDP nomination for Winnipeg North Centre in 1984.
Заң шығарушы жиналыстың мүшесі
Малоуэй 1986 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба заң шығарушы жиналысына сайланды. Ол екі жыл бұрын партиядан шығып кеткен бұрынғы Жаңа демократ Рассел Доернді жеңді. НДП Говард Паули басшылығымен шағын көпшілік үкімет құрды, ал Малоуэй үкіметтік палатаның мүшесі болды. Паули үкіметі 1988 жылдың басында заң шығарушы жиналыста күтпеген жеңіліске ұшырады, наразы палата мүшесі Джим Уолдинг оппозициямен бірге сенімсіздік туралы ұсынысқа дауыс берді. Паули партия басшылығынан кетті, бірақ жаңа провинциялық сайлау өткізілгенге дейін уақытша әкімшіліктің премьер-министрі болып қалды. Малоуэй Маурин Хемфилдің Паули орнына ие болуына қолдау көрсетті, бірақ ол Гарри Доерге қарсы төртінші орынды иеленді. 1988 жылғы провинциялық сайлауға НДП сайлаушылар пікірінде өте төмен көрсеткіштерді көрсетті, ал кейбір инсайдерлер партия барлық орындарынан айырылып қалуы мүмкін деп алаңдады. Малоуэй Либералдық партияның күшті қарсылығына қарамастан, Эльмвуд сайлау округіндегі мандатын сақтап қалды. Прогрессивті консерваторлар Гари Филмон басшылығымен азшылық үкімет құрды, ал НДП үшінші партия деңгейіне түсті. Оппозицияда Малоуэй партиясының Тұтынушылар және корпоративтік істер жөніндегі сыншысы және Қаржы жөніндегі сыншының орынбасары болып жұмыс істеді. Малоуэй федералды үкіметтен провинцияларға өкілеттік беруді және Квебектің Канада ішінде ерекше қоғам ретінде тануды көздейтін конституциялық реформаның сәтсіз әрекеті болған Мич-Лейк келісіміне қарсы болды. Келісімді заңға айналдыру үшін Канаданың он провинциялық заң шығарушы жиналысының барлығының мақұлдауы қажет болды. Малоуэй НДП мүшесі Элиджа Харпердің келісімді процедуралық тәсілдермен қабылдауын тоқтату туралы шешімін қолдады және өзі де сондай қадам жасауға дайын екенін айтты. 1990 жылғы провинциялық сайлауда ол прогрессивті консервативті кандидат Вик Тоусты жеңіп, қайта сайланды. 1991 жылы Манитоба Квебектің кінәсіз автосақтандыру жүйесін қабылдауы керек екенін айтты. Сондай-ақ, газ бағасын реттеу үшін мемлекеттік коммуналдық қызметтер басқармасына өкілеттік беру қажеттігін, бағаның артуын болдырмау үшін талап етті. Малоуэй 1995 жылы үлкен басымдықпен қайта сайланды. Сол жылы Манитобаның жылжымайтын мүлік секторының жағдайын сынға алып, оның ретсіз басқарылып жатқанын айтты. Кейін Манитобаның Autopac жүйесінің бір бөлігі жеке секторға сатылуы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді және Филмон үкіметін Манитоба спирттік ішімдіктерді бақылау комиссиясын жасырын түрде жекешелендіруде деп айыптады. Он бір жыл оппозицияда болғаннан кейін, Жаңа демократиялық партия 1999 жылғы провинциялық сайлауда үкіметке оралды. Малоуэй Ельмвудта қиындықсыз қайта сайланды және 2003 және 2007 жылдары айтарлықтай басымдықпен қайта сайланды. Ол Гари Доер үкіметін қолдаған палата мүшесі болды және 2007 жылғы газет басылымдарында солшыл бағытты ұстанатын тәуелсіз саясаткер ретінде сипатталды. Малоуэй 2000-шы жылдардың басында Виннипег қаласының мэрі Глен Мюррейдің «Виннипег үшін жаңа мәміле» жобасын сынға алып, қала басқа деңгейдегі үкіметтен көмек сұрағанның орнына өзінің қаржысын түзетуі керек екенін мәлімдеді. 2007 жылы партияның «бір мүше, бір дауыс» әдісінен бас тартып, бұрынғы делегаттық конвенцияларға оралу шешімін сынады. Бұл өзгеріс партия мүшелерінің билігін кемітеді деп мәлімдеді. 2008 жылдың мамыр айында Малоуэй провинциялық үкіметтен Виннипегтің солтүстік-шығысындағы Дисраэли көпіріне қатысты муниципалдық жөндеу жұмыстарын қоғамдық мүддеге сай жүргізуді қамтамасыз етуге шақырды. Көпiр бiрнеше ай бойы толығымен жабылса, көлiк қозғалысының қиындықтары туындауы мүмкін екенін айтып, көпiрдi төрт жолақтан алты жолаққа кеңейтуді ұсынды. Кейбір муниципалдық саясаткерлер бұл жоспарды сынға алып, оны мүмкіндікті пайдаланумен айыптады. Виннипег қаласының мэрі Сэм Кац кеңес отырысында Малоуэйге жеке шабуыл жасады, ол үшін Виннипег Free Press газеті тарапынан сынға ұшырады.
Maloway was elected to the Manitoba legislature in the 1986 provincial election over incumbent Russell Doern, a former New Democrat who had left the party two years earlier. The NDP won a narrow majority government under Howard Pawley, and Maloway served as a government backbencher. The Pawley government was unexpectedly defeated in the legislature in early 1988, when disgruntled backbencher Jim Walding voted with the opposition on a motion of non confidence. Pawley resigned as party leader, but remained premier in a caretaker administration until a new provincial election could be held. Maloway supported Maureen Hemphill's bid to succeed Pawley in the leadership contest that followed; she finished fourth against Gary Doer. The NDP entered the 1988 provincial election very low in the public opinion polls, and some insiders privately worried that the party could lose all of its seats. Maloway narrowly retained the Elmwood division against a strong challenge from the Liberal Party. The Progressive Conservatives under Gary Filmon won a minority government, while the NDP fell to third party status. In opposition, Maloway served as his party's critic for Consumer and Corporate Affairs, and deputy critic for Finance. Maloway was an opponent of the Meech Lake Accord, an unsuccessful attempt at constitutional reform that would have delegated powers from the federal government to the provinces and recognized Quebec as a distinct society within Canada. The accord required approval from all ten of Canada's provincial legislatures to be passed into law; Maloway supported the decision of fellow NDP MLA Elijah Harper to block the accord's passage through procedural tactics, and indicated that he considered taking a similar approach himself. He was re elected in the 1990 provincial election, defeating Progressive Conservative candidate Vic Toews. In 1991, he argued that Manitoba should adopt Quebec's system of no fault auto insurance. He also argued that the Public Utilities Board should be given the power to regulate gas prices, in order to prevent price gouging. Maloway was re elected by an increased margin in 1995. He criticized the state of Manitoba's real estate sector later in the same year, arguing that it was being run in a haphazard manner. He later expressed concern that parts of Manitoba's Autopac system would be sold off to the private sector, and accused the Filmon government of privatizing the Manitoba Liquor Control Commission by stealth. After eleven years in opposition, the New Democratic Party was returned to government in the 1999 provincial election. Maloway was returned in Elmwood without difficulty, and was re elected again in 2003 and 2007 by significant margins. He sat as a backbench supporter of Gary Doer's government, and was described in a 2007 newspaper report as a left leaning maverick. Maloway criticized Winnipeg Mayor Glen Murray's "New Deal for Winnipeg" in the early 2000s, arguing that the city should correct its own finances instead of appealing for aid from other levels of government. In 2007, he criticized his party's decision to abandon its "one member, one vote" method of leadership selection and return to its former model of delegated conventions. He argued that the change would take power away from ordinary party members. In May 2008, Maloway called on the provincial government to ensure that municipal repairs to the Disraeli Bridge in northeast Winnipeg would be carried out in a way that benefited the public interest. He expressed concern that traffic bottlenecks would occur if the bridge was completely blocked for several months, and called for the bridge to be expanded from four to six lanes. Some municipal politicians criticized this plan, and accused him of opportunism. Winnipeg Mayor Sam Katz launched into a personal attack on Maloway during a council debate, for which he was criticized by the Winnipeg Free Press newspaper.
Федералды саясат
Малоуэй 1989 жылы Манитобаның бұрынғы премьер-министрі Эдвард Шрайерді федералды НДП төрағалығына кандидат болуға көндіруге тырысқан Манитоба провинциясының депутаттарының бірі болды. Ол 1995 жылы Лорн Нистромның НДП көшбасшысы болуын қолдады және 2003 жылы Билл Блейкиді жақтады. Блейки 2007 жылы Канада Парламентінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Малоуэй федералды Элмвуд—Транскона сайлау округінде оның орнын басу үшін НДП-дан үміткерлікке түсетінін мәлімдеді. Малоуэй 2008 жылғы федералды сайлауда Дисраэли көпірін өзекті мәселе етіп қойды және консерваторлар жұлдызды кандидат ретінде тартқан бұрынғы «Виннипег Джетс» хоккейшісі Томас Стиннен басымдық танытты. Консерваторлар ұлттық деңгейде азшылық үкімет құрды, ал Малоуэй ғылым және технология жөніндегі НДП сыншысы болып тағайындалды. Малоуэй 2009 жылдың ақпан айында «Әуежол жолаушыларының құқықтары туралы» жеке мүшелік заң жобасын ұсынды. Бұл заң жобасына сәйкес, әуе компаниялары билет бағасына жасырын алымдар мен салықтарды қосуға, артық сатылған рейстерден шығарылған жолаушыларға 1200 долларға дейін өтемақы төлеуге және ұзақ уақытқа әуежайларда күтіп қалған жолаушыларға компенсация беруге міндетті болады. Бұл заң жобасы тұтынушылардың құқықтарын қорғайтын ұйымдардың қолдауын алды, ал Малоуэй бұл заң әуе компанияларын жауапкершілікке тартуға мәжбүрлейтінін айтты. Канаданың Ұлттық әуе компаниялар кеңесі бұл шараға қарсы шығып, ол қолданыстағы федералдық бағдарлама аясында жолаушылардың қорғалуын күшейтетінін мәлімдеді. Малоуэйдің заң жобасы 2009 жылдың мамыр айында Канада Парламентінің екінші оқылысында тартысты дауыспен қабылданды. 2009 жылдың 29 мамырында Малоуэй «National Post» газетінде заң жобасын қорғап, авторлық мақала жариялады. Малоуэй Канада мен Перу және Колумбия үкіметтері арасындағы еркін сауда келісімдеріне қарсы болды. Ол 2016 және 2019 жылғы провинциялық сайлауларда қайта сайланды.
Maloway was among a group of Manitoba MLAs who sought to persuade former Manitoba Premier Edward Schreyer to run for the federal NDP leadership in 1989. He supported Lorne Nystrom's bid to become NDP leader in 1995, and endorsed Bill Blaikie in 2003. After Blaikie announced his retirement from the House of Commons of Canada in 2007, Maloway indicated he would seek the NDP nomination to succeed him in the federal Elmwood—Transcona riding. Maloway made the Disraeli bridge his main issue in the 2008 federal election, and was elected over former Winnipeg Jets player Thomas Steen, who had been recruited as a star candidate by the Conservatives. The Conservatives won a minority government nationally, and Maloway was appointed as the NDP Critic for Science and Technology. Maloway introduced a Private Member's Bill known as the "Airline Passenger's Bill of Rights" in February 2009. The bill would require airlines to include hidden fees and taxes in their advertised ticket prices, reimburse passengers who are bumped from overbooked flights by up to $1,200, and provide compensation for passengers who are left stranded on airport tarmacs for long periods of time. It has won the support of consumer advocacy groups, and Maloway has said that it will force airlines to act more responsibly. The National Airlines Council of Canada has opposed the measure, and has said that it will strengthen protection for travelers under an existing federal initiative. Maloway's bill narrowly passed second reading in the House of Commons in May 2009. On May 29, 2009, Maloway wrote a guest editorial defending the bill in the National Post newspaper. Maloway has spoken against proposed free trade deals between Canada and the governments of Peru and Colombia. He was re elected in the 2016 and 2019 provincial elections.