Джон Антонелли: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1930–2020)
бейcбол тастаушысы

Джон Август Антонелли Джонни Рочестердегі Томас Джефферсон орта мектебінде оқыды, онда бейсбол, баскетбол және футболдан өте жақсы ойнады. Бастапқыда мектептің бейсбол командасында бірінші базада ойнаған, екінші курсында жаттықтырушы Чарли О'Брайен оны тастаушы позициясына көшті. Антонеллидің тастау кезіндегі табысы бірнеше ірі лига скауттарының назарын аударды; Даңқ залының мүшесі Карл Хаббелл Антонеллиді ол көрген ең тепе-тең тастаушылардың бірі деп санады. Бейсбол ережелері бойынша, "бонус балалар" (4000 доллардан астам жалақы алатын ойыншылар) кіші лигаға жібермес бұрын, кем дегенде екі толық маусым бойы үлкен лига тізімінде болуы керек еді. Осылайша, Антонелли орта мектептен MLB Braves командасына келді, бұл команда 1914 жылдан бері Бостонның алғашқы Ұлттық лига титулы үшін күресіп жатқан тәжірибелі команда еді.

"Бонус сәби"

4 шілдеде 1948 жылы Антонелли Филадельфия Филлиске қарсы қос ойынның бірінші ойынында өзінің жоғары лигасындағы дебютін жасады. Ол сегізінші иннингтегі тартуға кіріп, 7–2 есебімен жеңіліске ұшырағанда бір ұпай жіберді. «Брейвз» 1948 жылғы NL чемпионатында жеңіске жеткенімен, Антонелли көбінесе жаттығу питчері ретінде пайдаланылды. Ол тек төрт ойында ғана ойнады, барлығы төмен тәуекелді жағдайлардағы резервтік тапсырмалар. Оның үлкен бонустық ақысы «Брейвз» командасының тәжірибелі ойыншысы Джонни Сайннің жалақысын басып өтті, бұл оның командаластарының арасында наразылық тудырды. «Брейвз» командасы «Кливленд Индианзға» қарсы өткен Әлем чемпионатына қатысқаннан кейін, жеңіліске байланысты жүлделерін бөлісу үшін дауыс бергенде, Антонеллиге олардың жеңісінен ешнәрсе бермеуге шешім қабылдады. 12 маусымда, сондай-ақ қос ойынның екінші ойынында, ол Чикаго Кабске қарсы толық ойын өткізді. 19 маусымға дейін 3–2 есебімен жеңіске жетті, бірақ 3 тамызға дейін қатарынан бес ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін Антонелли маусымның қалған бөлігінде тек резервтік питчер ретінде жұмыс істеді. Ол 22 ойында (10 бастапқы ойын) ойнады, карьерасындағы алғашқы үш толық ойынды және алғашқы толық ойынды өткізді. Антонелли үш ойында жеңіске жетіп, жеті ойында жеңіліске ұшырады, 3.56 орташа ұпай жинап, 96 иннингте 48 соққы жасады. Антонелли маусым бойы тек алты рет бастапқы ойынға қатысты, қалған 14 ойынында резервтік питчер ретінде ойнады. 23 шілдеге дейін оның ERA 8.44 болды, бірақ ол 30 шілдеде Цинциннати Редске қарсы қос ойынның екінші ойынында толық ойын өткізгенде 5.93-ке дейін төмендеді. 17 қыркүйекте «қызылдарға» қарсы қос ойынның екінші ойынында ол толық ойын кезінде бір ұпай жіберіп, 3–1 есебімен жеңіске жетті. Антонелли 1950 жылы 2–3 есебімен, 5.93 ERA, 33 соққы, 22 серуен және 57 2/3 иннингте 81 соққы жіберді. Екі жылдық қызметі аяқталғаннан кейін Антонелли 1953 жылы Милуокиде орналасқан «Брейвзге» қайта қосылды, онда ол, со наконец, «Брейвз» командасының тұрақты мүшесі болды. 7 маусымда ол тағы бір толық ойын өткізіп, Филлиске 6–0 есебімен жеңіске жетіп, бес соққы жасады. 7 және 12 шілдеде толық ойын өткізгеннен кейін ол All Star үзілісінде 8–4 есебімен және 2.86 ERA көрсетті, бірақ ол Ұлттық лиганың (NL) All Star командасына таңдалмады. Ол маусымның екінші жартысында пневмонияға шалдықты, бірақ оның рекорды жылдың қалған бөлігінде 4–8 болды, бірақ оның ERA 3.67 болды. 1954 жылы Корея соғысынан оралған Чет Николс-младшиймен бірге, «Брейвз» командасының аса аты Уоррен Спан Антонеллиді алмастыруды ұсынды, өйткені оларда сол қолымен үш бастауыш питчері бар еді, бұл Спанның ойынша тым көп болар еді. «Бұл менің мансабымдағы ең жақсы мүмкіндік болды», - деді Антонелли мәміле туралы. Сегіз ойынды жеңіп алған серияның арқасында ол алғаш рет All Star командасына таңдалды. 25 мамырдан 1 тамызға дейін ол 11 рет жеңіске жетті. 1954 жылы Антонелли 21–7 есебімен ERA (2.30) және толық ойындар бойынша лиганы басқарды (алты), ал «Гиганттарды» жеңіске жеткізді. Ол және оның әріптесі «Гигант» Хойт Вильгельм .750 көрсеткішімен жеңіс пайызы бойынша NL-ді басқарды. Хирш Антонелли «Ол жылы «Гиганттардың» ең жақсы питчері болды» деп жазды және Антонелли The Sporting News Pitcher of the Year Award сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ NL ең құнды ойыншысының (MVP) дауыс беруінде үшінші орын алды (Cy Young Award әлі енгізілмеген еді). 1954 жылғы Әлем чемпионатына қатысқан «Кливленд Индианзға» қарсы Антонелли 2-ойынға кіріп, күні бойы қиындыққа тап болды, бірақ бір ұпай жіберіп, атақ залынан ертерек Уиннді жеңіп, «Гиганттардың» 3–1 есебімен жеңіске жетті. «Ол ойында Құдай менің жағымда болды», - деді ол кейін сұхбатта. «Менің күні ең жақсы нәрселерім болған жоқ деп ойлаймын». 1954 жылғы «Гиганттар», 1949–50 жылдардағы «Батырлар» сияқты, рейтингте артқа түсіп қалса да, Антонеллидің алдында көптеген жылдар табысты болды. «Гиганттар» оған 1955 жылы 9 000 доллар (1954 жылғы жалақысы) төлемек болды, бірақ команда мүшесі Элвин Дарк оған екі есе немесе одан да көп ақша сұрауға кеңес берді. Антонелли оның кеңесіне құлақ асып, 28 000 доллар алады. 18 мамырға дейін 4–4 есебі болды, бірақ келесі 14 ойында 3–8 есебімен, сол уақыт аралығында 5.61 ERA көрсетті. 24 шілдеде басталған ол маусымды аяқтауға 7–4 есебімен 2,51 ERA-мен аяқтады. 30 тамызда Цинциннатиге қарсы қос ойынның алғашқы ойынында ол тағы бір толық ойын өткізіп, Цинциннатиге 5–0 есебімен жеңіске жетті. 3 қыркүйекте Филадельфия Филлизге қарсы ойында Дюрохер оны ойыннан алып тастады, өйткені Филлиз бесінші кезеңде екі жүгірушіге қол жеткізді, ал «Гиганттар» 3–2 алды. Питчерлік жаттықтырушы Фредди Фитцсимонс Антонеллиге оны алып тастағанын хабарлау үшін үйіндіге барды, ал ашуланған «Гиганттар» шапқышы Фитцсимонсқа допты беруден бас тартты. Ол үйіндіде айналып, екінші базаға жартылай дейін басып, содан кейін Фитцсимонспен шамамен екі минут сөйлесіп, содан кейін «Гиганттардың» жаттығу алаңына басты. Дюрохер Антонеллиді жаттығу алаңында кездескенде, питчер оны тілдеп, үйіне Нью-Йоркқа пойызбен қайтуға қаулы еткенін айтты; нәтижесінде Дюрохер Антонеллиді кешірім сұрағанға дейін белгісіз мерзімге жалақысыз тоқтатты. Тоқтату қысқа болды; төрт күннен кейін Антонелли толық ойын өткізіп, «Кардиналдарды» екі ұпайға (біреуі табылған) ұстап тұрды және Ларри Джексонға қарсы үш ұпайлық хоум-ран соқты, нәтижесінде «Гиганттар» 8–2 есебімен жеңіске жетті. Антонелли маусым бойы 1955 жылы ойнады және 3.33 ERA көрсетті, бірақ тек 14–16 есебімен жеңіске жетті. Мэйс Антонеллидің «қол проблемаларымен» мазаланғанын есіне алды. Шабуылда Антонелли карьерасындағы хоум-рандар (4) және RBI (15) бойынша жаңа рекордтар жасады. 1956 жылы алтыншы орындағы командада ойнаған Антонелли 7 тамызға дейін 12 жеңіліске қарсы тоғыз ойында жеңіске жетті. Алайда, ол соңғы 12 бастапқы ойынының 11-інде жеңіске жетіп, нақты 20 жеңіске жетті. 20 мамырдағы қос ойынның алғашқы ойынында ол «Кардиналдардың» бес соққысымен толық ойын өткізіп, жеті соққы жасады. 19 маусымда ол тағы да бес соққымен жеті соққы жасап, толық ойын өткізді, бұл «Кабске» қарсы болды. Маусым ортасында ол және Мэйс «Гиганттардың» NL All Star командасына таңдалған жалғыз өкілдері болды. 15 тамызда ол 1–0 есебімен «Доджерстің» жеңіліске ұшырауында 11 соққы жасап, тек екі соққы жіберді. Ол тек үш ойыншыны соқтырды, бірақ 12 қыркүйекте «Редлегстің» толық ойынында тек үш соққы жіберді. Маусымның соңғы ойынында Антонелли жылдың бесінші толық ойынын өткізіп, «Филлиске» қарсы 2–0 есебімен жеңіске жетті. 20–13 есебімен Антонелли NL көшбасшыларының арасында жеңістер (Ньюкомбтың 27-сінен кейін екінші орында), ERA (2.86, үшінші, Лью Бердетттің 2.70 және Спанның 2.78-інен кейін), соққылар (145, алтыншы) және толық ойындар (бес, Бердетттің алтысынан кейін Ньюкомбпен бірге екінші орында) саналды. Ол NL MVP дауыс беруінде 14-орынды иеленді, ал «Поло Граундтың» бесінші бөлімінен шыққан «Гиганттар» жанкүйерлері оған команданың MVP болғаны үшін үш футтық трофей жасады; жылдар өткен соң, трофей Антонеллидің үйінде оның мансабынан сақталған аз ғана естеліктердің бірі болды. 28 мамырға дейін Антонелли 3–6 есебімен 4.66 ERA көрсетті. Ол күні «Филадельфияға» қарсы бірде-бір соққы жасамай, төрт ұпай жібергеннен кейін екі апта бойы тек резервтік питчер ретінде жұмыс істеді. 18 маусымға дейін оның ERA 4.95 болды. All Star үзілісінен бұрын жақсаруды көрсеткен Антонелли Walt Alston, «Гиганттардың» қарсыласы «Доджерстің» жаттықтырушысы таңдаған NL All Star командасына таңдалды. 11 шілдеде «Кардиналдарға» қарсы толық ойын өткізіп, 1–0 есебімен жеңіске жетті. Ол 3 тамызда жеңіске жетіп, есебін 11–11-ге жеткізді, бірақ қалған маусымда 1–7 есебімен жеңіліске ұшырады. 40 ойында (30 бастапқы ойын) ол 12–18 есебімен, 3.77 ERA және 212 1/3 иннингте 114 соққы жасады.

On July 4, 1948, Antonelli made his major league debut in the first game of a doubleheader against the Philadelphia Phillies, entering in relief to pitch the eighth inning and allowing one run in a 7–2 loss. While the Braves went on to win the 1948 NL championship, Antonelli was used largely as a batting practice pitcher. He appeared in only four games, all relief assignments in low leverage situations. His large bonus dwarfed the salaries of veteran Braves like ace starting pitcher Johnny Sain, causing some resentment among his teammates. When the Braves voted to divide their World Series share from their loss to the Cleveland Indians, they voted not to award Antonelli any of their winnings. On June 12, also in the second game of a doubleheader, he pitched a shutout against the Chicago Cubs. He had a 3–2 win–loss record through June 19, but after losing five decisions in a row through August 3, Antonelli worked exclusively out of the bullpen for the remainder of the season. He worked in 22 games (ten starts), notching his first three career complete games and his first shutout. Antonelli won three games, lost seven, posted a 3.56 earned run average (ERA), and struck out 48 hitters in 96 innings pitched. Antonelli made only six starts throughout the season, pitching out of the bullpen in his other 14 appearances. Through July 23, his ERA was 8.44, but it sunk to 5.93 when he threw a shutout against the Cincinnati Reds in the second game of a doubleheader on July 30. In the second game of a doubleheader against the Reds on September 17, he allowed one run in a complete game, 3–1 victory. Antonelli had a 2–3 record in 1950, with a 5.93 ERA, 33 strikeouts, 22 walks, and 81 hits allowed in 57 2/3 innings pitched. His two years of service over, Antonelli rejoined the Braves—now based in Milwaukee—for 1953, where he was finally a regular member of the Braves' starting rotation. He threw another shutout on June 7, allowing five hits in a 6–0 victory over the Phillies. Complete game, one run performances July 7 and 12 left him with an 8–4 record and a 2.86 ERA at the All Star break, though he was not selected to the National League (NL) All Star team. He suffered from pneumonia in the second half of the season, however, and his record was just 4–8 the rest of the year, though his ERA was 3.67. With Chet Nichols Jr. returning from Korean War service in 1954, however, Braves ace Warren Spahn suggested the team trade Antonelli, as they would have had three left handed starting pitchers otherwise, which Spahn thought would be too many. "It was the best break of my career," Antonelli said of the transaction. On the strength of an eight decision winning streak, he was selected to the All Star team for the first time. He won 11 straight decisions from May 25 through August 1. In 1954, Antonelli went 21–7, led the league in ERA (2.30) and shutouts (six), and pitched the Giants to the pennant. He and fellow Giant Hoyt Wilhelm led the NL in winning percentage, with a .750 mark. Hirsch wrote that Antonelli was "[t]he Giants' best pitcher that year," and Antonelli won The Sporting News Pitcher of the Year Award, as well as finishing third in NL Most Valuable Player (MVP) voting (the Cy Young Award had not been introduced yet). Against the Cleveland Indians in the 1954 World Series, Antonelli started Game 2, pitching in and out of trouble all day but allowing one run and outpitching Hall of Famer Early Wynn to earn the victory in the Giants' 3–1 triumph. "The Good Lord was on my side that game," he later said in an interview. "I don’t think I had my best stuff that day." Although the post 1954 Giants, like the 1949–50 Braves, fell back in the standings, Antonelli had more years of success ahead of him. The Giants were only going to pay him $9,000 (his 1954 salary) in 1955, but teammate Alvin Dark advised him to ask for double or more. Antonelli took his advice and got $28,000. He had a 4–4 record through May 18 but went 3–8 over his next 14 games, posting a 5.61 ERA in that timespan. Starting July 24, he went 7–4 to finish the season, posting a 2.51 ERA. In the first game of a doubleheader against Cincinnati on August 30, he threw another shutout, allowing five hits in a 5–0 victory over Cincinnati. Against the Philadelphia Phillies on September 3, he was removed from the game by Durocher when the Phillies got two runners to reach in the fifth with one out and the Giants leading 3–2. Pitching coach Freddie Fitzsimmons went to the mound to inform Antonelli he had been removed, and the irate Giants hurler refused to turn the ball over to Fitzsimmons. He stomped around on the mound, walked halfway to second base, then talked to Fitzsimmons for about two minutes before finally heading to the Giants dugout. Durocher said that when he met Antonelli in the dugout, the pitcher cussed and threatened to take the train home to New York; as a result, Durocher suspended Antonelli indefinitely without pay, pending an apology. The suspension was short lived; back in action four days later, Antonelli threw a complete game, holding the Cardinals to two runs (one earned) and hitting a three run home run against Larry Jackson as the Giants won 8–2. Antonelli pitched the whole season in 1955 and had a 3.33 ERA but only went 14–16. Mays remembered that Antonelli was bothered by "arm problems" that year. Offensively, Antonelli set career highs in home runs (4) and RBI (15). Pitching for a sixth place team in 1956, Antonelli only managed to win nine games through August 7, against 12 losses. However, he won 11 of his final 12 starts to finish with 20 wins exactly. In the first game of a doubleheader on May 20, he struck out seven in a five hit shutout of the Cardinals. On June 19, he again had a five hit seven strikeout shutout, this one coming against the Cubs. At midseason, he and Mays were the Giants' only selections to the NL All Star team. On August 15, he struck out 11 and allowed just two hits in a 1–0 shutout victory over the Dodgers. He only struck out three hitters but gave up just three hits on September 12 in a shutout of the Redlegs. In his last start of the season, Antonelli threw his fifth shutout of the year, a four hitter in a 2–0 victory over the Phillies. With a 20–13 record, Antonelli ranked among the NL leaders in wins (tied for second with Spahn behind Newcombe's 27), ERA (2.86, third, behind Lew Burdette's 2.70 and Spahn's 2.78), strikeouts (145, sixth), and shutouts (five, tied with Newcome for second behind Burdette's six). He finished 14th in NL MVP voting, and Giant fans from Section Five of the Polo Grounds made him a three foot tall trophy for being the team MVP; years later, the trophy was one of the few mementos from his career Antonelli displayed at his house. Through May 28, Antonelli was 3–6 with a 4.66 ERA. After he gave up four runs without recording an out against Philadelphia that day, he worked exclusively in relief for two weeks. By June 18, his ERA was 4.95. Demonstrating improvement before the All Star break, he was selected to the NL All Star Team by Walt Alston, who managed the Giants' archrivals, the Dodgers. Against the Cardinals on July 11, he threw another shutout in a 1–0 victory. He improved his record to 11–11 with a win on August 3 but went 1–7 for the rest of the season. In 40 games (30 starts), he had a 12–18 record, a 3.77 ERA, and 114 strikeouts in 212 1/3 innings pitched.

Сан-Франциско (1958-1960)

1958 жылғы 5 мамырда «Гиганттар» командасы тоғызыншы иннингте «Пираттардан» 11–4 есебімен қалып қойғанда, Антонелли Пит Бернсайдтың орнына соғып, Верн Лоуға қарсы RBI есебімен соқты, содан кейін «Гиганттар» жиналғанда өзі де ұпай алды, бірақ Сан-Франциско барлық дерлік 11–10 есебімен жеңілді. 8 маусымда тоғызыншы иннингте тең есептің кезінде ол алты иннинг бойы гол жібермеді, нәтижесінде «Гиганттар» «Филлизді» 14 иннингте 5–4 есебімен жеңді. Үшінші жыл қатарынан ол NL All-Star командасының құрамында болды. 19 тамызда 10 иннинг тастады, 4–3 есебімен «Редлегсті» жеңіп, сегіз соққы жасады. 28 қыркүйекте ол толық ойыннан бір қадам қалып қойды, «Сент-Луиске» 4–3 есебімен жеңіске жеткенде үш ұпай (екі таза ұпай) жіберді. 41 ойында (13 бастама) 16–13 есебімен ойнады. 1959 жылғы 11 мамырда Антонелли «Доджерске» қарсы 11 иннинг тастады, тек бір таза ұпай жіберді, бірақ 13 иннингте 2–1 есебімен жеңілгенде жеңіске жетпеді. 31 мамырда «Кабске» қарсы 6–3 есебімен жеңіске жетіп, маусымның ең жоғары көрсеткіші – 11 соққы жасады. 28 маусым мен 3 шілдеде «Филлиз» және «Кабске» қарсы жеңістерде ол қатарынан екі ойынды гол жібермей өткізді. MLB 1959 жылы екі All-Star ойынын өткізді, Антонелли екеуіне де шақырылды. Ол тек бір иннингтің үштен бірін ғана тастағанымен, 7 шілдедегі алғашқы All-Star ойынында жеңіске жетті, онда NL сегізінші иннингте 4–3 есебімен қалып қойғаннан кейін «Форбс Филдте» Америка лигасын 5–4 есебімен жеңді. 16 шілдеде және 21 тамызда «Филлизге» қарсы тағы екі ойынды гол жібермей өткізді, біріншісі Антонелли үш соққы жіберген 1–0 есебімен жеңіске жеткен кезде болды. Бұл оның Сан-Франциско жанкүйерлерімен қарым-қатынасын нашарлатты, олардың кейбіреулері ойын кезінде оны ысқырықтап сөйледі, бірақ Антонелли қаланың өзін сынағанын жоққа шығарды. Ол .158 соққы орташасымен ойнады, бірақ 10 RBI жинады, соққышы ретінде. 15 мамырда ол «Доджерске» 2–0 есебімен жеңіске жетіп, гол соқты. Антонелли 27 мамырдан 11 маусымға дейін қатарынан төрт ойында жеңілді, содан кейін маусымның қалған бөлігінің көп бөлігін резервте өткізді, бүкіл маусымда тағы екі рет бастама алды. Ойын соңында жиі пайдаланылатын Антонелли 14 рет сақтауға қол жеткізіп, Турк Фарреллмен бірге NL-де осы көрсеткіш бойынша бесінші орынды бөлісті. 41 ойында (10 бастама) ол 6–7 есебімен, 3.77 ERA, 57 соққы және 112 1/3 иннингте 106 соққы жіберді. Ол 47 соққы жасады, бірақ оның 10-ы қасақана болды. 1961 жылғы алғашқы бастамасында жеңіске жетпегеннен кейін, ол келесі төрт әрекетінде жеңілді, оның ERA 6.04-ке дейін өсті, содан кейін ол резервке ауыстырылды. Кливленд пен Милуоки арасындағы 20 ойында (жеті бастама) Антонеллидің 1–4 есебі, 6.75 ERA, 31 соққы, 21 жүріс және 58 2/3 иннингте 84 соққы болды. Соққышы ретінде Антонелли .178 соққы орташасын (679-дан 121) 56 ұпаймен, 15 үйден соққы, 59 RBI және 26 базадан соқты. 1956 жылдан бастап карьерасының соңына дейін ол әр маусымда кем дегенде бір ойында шұңқыр соққышы немесе шұңқыр жүгірушісі ретінде ойнады. Ол сөзіне адал болды, қалада «Firestone» шина дүкендерінің желісін ашты. «Мен бұл бизнесті World Series ақшасымен бастадым», - деді ол 2014 жылы Democrat and Chronicle газетіне берген сұхбатында. Оның алғашқы дүкені 1955 жылы Килер көшесі мен Солтүстік Клинтон даңғылының қиылысында ашылды. Уақыт өте келе бизнес Монро округіндегі 28 дүкенге, сондай-ақ Нью-Йорк штатының басқа бөліктеріне дейін кеңейді, өйткені Антонелли бұл аймақтағы Firestone дилері болды. «Рочестер Ред Уингс» әлі де «Silver Stadium» стадионында ойнаған кезде, шина компаниясы жыл сайынғы «Джонни Антонелли түнін» демеушілік етіп, шиналар мен теледидарларды сыйға тартты. Антонелли дүкендері «Капитан Достық» бағдарламасын да демеушілік етті, онда дүкен менеджерлері Рочестер қаласында көлігі бұзылған адамдарды іздеп, оларға тегін көмектеседі. Антонелли 1994 жылға дейін бизнесті басқарды, содан кейін «Firestone» компаниясын сатып алған «Bridgestone» компаниясымен келіспеушіліктерге байланысты зейнеткерлікке шықты. «Біз тек дөңгелек айналып жүрдік», - деді ол.

On May 5, 1958, with the Giants trailing the Pirates 11–4 in the ninth inning, Antonelli pinch hit for Pete Burnside and had an RBI double against Vern Law, eventually scoring himself as the Giants rallied, though San Francisco still lost 11–10. Entering a tie game in the ninth inning on June 8, he threw six shutout innings as the Giants defeated the Phillies 5–4 in 14 innings. For the third year in a row, he was a part of the NL All Star team. He worked 10 innings on August 19, striking out eight in a 4–3 victory over the Redlegs. On September 28, he came within one out of a complete game, allowing three runs (two earned) in a 4–3 victory over St. Louis. In 41 games (13 starts), he had a 16–13 record. On May 11, 1959, Antonelli pitched 11 innings against the Dodgers, allowing just one earned run but getting a no decision in a 13 inning, 2–1 defeat. Against the Cubs on May 31, he struck out a season high 11 batters in a 6–3 victory. He threw back to back shutouts against the Phillies and Cubs in victories on June 28 and July 3. MLB held two All Star Games in 1959, and Antonelli was selected to both of them. Although he only pitched one third of an inning, he was the winning pitcher in relief in the first All Star Game on July 7, when the NL rallied from a 4–3 deficit in the eighth inning to prevail over the American League, 5–4, at Forbes Field. He pitched two other shutouts against the Phillies on July 16 and August 21, the first coming in a 1–0 victory where Antonelli gave up just three hits. This impaired his relation with the San Francisco fans, several of whom took to booing him during games, though Antonelli denied criticizing the city itself. He batted .158 but had 10 RBI, as a hitter. On May 15, he threw a shutout in a 2–0 victory over the Dodgers. Antonelli lost four games in a row from May 27 through June 11, however, and spent most of the rest of the season in the bullpen, only making two more starts all season. Used often at the end of games, Antonelli converted 11 saves in 14 tries, tying with Turk Farrell for fifth in the NL in that category. In 41 games (10 starts), he had a 6–7 record, a 3.77 ERA, 57 strikeouts, and 106 hits allowed in 112 1/3 innings. He walked 47 hitters, but ten of those were intentional. After a no decision in his first start of 1961, he lost his next four attempts, with his ERA ballooning to 6.04, before he was moved to the bullpen. In 20 games (seven starts) between Cleveland and Milwaukee, Antonelli had a 1–4 record, a 6.75 ERA, 31 strikeouts, 21 walks, and 84 hits allowed in 58 2/3 innings pitched. As a hitter, Antonelli posted a .178 batting average (121 for 679) with 56 runs, 15 home runs, 59 RBI and 26 bases on balls. From 1956 through the end of his career, he served as a pinch hitter or pinch runner in at least one game each season. He was good to his word, opening up a chain of Firestone Tire stores in the city. "I started the business with my World Series money," he told the Democrat and Chronicle in 2014. His first location opened in 1955 at the intersection of Keeler Street and North Clinton Avenue. Over time, the business expanded to 28 locations in Monroe County as well as other parts of New York state, as Antonelli was the exclusive Firestone dealer for the area. While the Rochester Red Wings still played at Silver Stadium, the tire company sponsored an annual "Johnny Antonelli Night," giving away tires and televisions. Antonelli's stores also sponsored "Captain Friendly," a program in which store managers would drive around Rochester looking for people with car trouble, then help them free of charge. Antonelli ran the businesses until 1994, retiring over frustrations with Bridgestone, which had purchased Firestone in the meantime. "We were just spinning our wheels," he said.