Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930 жылдардағы британдық поршеньді авиациялық қозғалтқыш
1930s British piston aircraft engine
Rolls Royce Vulture – Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жақында әзірленген британдық авиациялық қозғалтқыш, ол Rolls Royce Limited компаниясымен жобаланып және құрастырылды. Vulture ерекше "X 24" конфигурациясын пайдаланды, онда Rolls Royce Peregrine қозғалтқышынан алынған төрт цилиндрлік блоктар бір ортақ коленвалмен біріктірілді, ал коленвал бір корпуста орналастырылған. Қозғалтқыш бастапқыда шамамен күш өндіруге арналған, бірақ Vulture дизайнындағы мәселелер қозғалтқыштардың қызметтегі қуатын максималды айналымдарды шектеу арқылы шамамен 1450-ден 1550 жылдамдыққа дейін төмендетуге әкелді. Vulture қозғалтқышын пайдалану жоспарланған бірнеше жаңа ұшақ жобалары болғанымен, 1941 жылы Rolls Royce өздерінің табысты Merlin дизайнына көшкендіктен, қозғалтқыш дизайны бойынша жұмыс тоқтатылды. Ұзақ даму кезеңінен кейін тағы бір 24 цилиндрлі қозғалтқыш – Napier Sabre, табысқа жетті.
The Rolls Royce Vulture was a British aero engine developed shortly before World War II that was designed and built by Rolls Royce Limited. The Vulture used the unusual "X 24" configuration, whereby four cylinder blocks derived from the Rolls Royce Peregrine were joined by a common crankshaft supported by a single crankcase. The engine was originally designed to produce around but problems with the Vulture design meant that the engines were derated to around 1,450 to 1,550 hp in service by limiting the maximum rpm. Although several new aircraft designs had been planned to use the Vulture, work on the engine's design ended in 1941 as Rolls Royce concentrated on their more successful Merlin design. Another 24 cylinder engine, the Napier Sabre, proved more successful after a lengthy development period.
Жобалау және әзірлеу
Rolls Royce Kestrel және оның туындысы Rolls Royce Peregrine қозғалтқыштары екі цилиндрлік қатарлары V пішінде орналасқан, ал Vulture іс жүзінде екі Peregrine қозғалтқышын жаңа коленвал корпусы және коленвал арқылы біріктіріп, X тәрізді конфигурацияны құрады. Vulture цилиндрлері Peregrine-ге ұқсас диаметр мен иілімге ие болды, бірақ коленвалдың ұзындығын арттыру үшін цилиндрлер арасы кеңейтілді, бұл қосымша тіреу подшипниктері мен кеңірек коленвал мойындары үшін қажет болды. Қозғалтқыштың жетілдіру кезеңі қысқа болды, себебі Rolls Royce 1940 жылы Ұлыбритания шайқасы кезінде Мерлинге көшу үшін Vulture әзірлеуін тоқтатты, ол RAF-тің Hawker Hurricane және Supermarine Spitfire екі басты ұшақтарын қуаттандырды. Осының салдарынан Vulture қызметке түскен кезде сенімділігі өте төмен болды. Жоспарланған қуатын жеткіспеуден басқа, Vulture жалғаушы таяқшаның ірі ұшындағы подшипниктердің жиі бұзылуынан зардап шекті, себебі майлау жүйесінде ақаулар болды, сондай-ақ жылуды таратуда қиындықтар туды. Rolls Royce бастапқыда мәселелерді шеше алатынына сенімді болды, бірақ компанияның кіші Мерлин қозғалтқышы Vulture-дің бастапқы сипаттамаларына жақын қуат деңгейіне жетті. 1940 жылы оның үдемелі дамуына байланысты арнайы "[[Rolls Royce Merlin#Early engines]]" жасалды, сондықтан Vulture өндірісі бар болғаны 538 дана салынғаннан кейін тоқтатылды.
The supercharged Rolls Royce Kestrel and its derivative, the Rolls Royce Peregrine, were fairly standard designs, with two cylinder banks arranged in a V form and with a displacement of The Vulture was, in effect, two Peregrines joined by a new crankcase turning a new crankshaft, producing an X engine configuration with a displacement of The Vulture used cylinders of the same bore and stroke as the Peregrine, but the cylinder spacing was increased to accommodate a longer crankshaft, necessary for extra main bearings and wider crankpins. The engine suffered from an abbreviated development period because Rolls Royce suspended Vulture development in 1940 during the Battle of Britain to concentrate on the Merlin, which powered the RAF's two main fighters, the Hawker Hurricane and Supermarine Spitfire, and as a consequence the reliability of the Vulture when it entered service was very poor. Apart from delivering significantly less than the designed power, the Vulture suffered from frequent failures of the connecting rod big end bearings, which was found to be caused by a breakdown in lubrication, and also from heat dissipation problems. Rolls Royce were initially confident that they could solve the problems, but the company's much smaller Merlin was already nearing the same power level as the Vulture's original specification,A special "[[Rolls Royce Merlin#Early engines in part because of its accelerated development in 1940, and so production of the Vulture was discontinued after only 538 had been built.
Қолданбалар
"Vulture" Hawker Tornado истребителіне қуат беру үшін жоспарланған, бірақ "Vulture" әзірлемесі тоқтатылғаннан кейін Hawker Tornado-дан бас тартып, Napier Sabre қозғалтқышымен жабдықталған Hawker Typhoon-ға көшті. Бұл тоқтату "Vickers Warwick" бомбалаушы ұшағының "Vulture" қозғалтқышты нұсқасын дамытудан бас тартуға әкелді. "Vulture" қозғалтқышымен шығарылған жалғыз ұшақ түрі – екі қозғалтқышты Avro Manchester болды. Қозғалтқыш сенімділігінің мәселелері анықталғаннан кейін, Avro командасы Әуе министрлігін Манчестердің төрт "Merlin" қозғалтқышты нұсқасына көшудің, бұл нұсқа әзірлеме кезінде сақтық шарасы ретінде қарастырылған, Avro зауыттарын Handley Page Halifax өндірісіне қайта жабдықтаудан әлдеқайда тиімді екеніне көндірді. Соның нәтижесінде пайда болған ұшақ бастапқыда Manchester Mark III деп аталды, кейіннен Avro Lancaster деп өзгертілді және RAF-тің басты ауыр бомбалаушысы ретінде үлкен жетістіктерге қол жеткізді.
The Vulture had been intended to power the Hawker Tornado interceptor but with the cancellation of Vulture development, Hawker abandoned the Tornado and concentrated on the Hawker Typhoon, which was powered by the Napier Sabre. The cancellation caused the abandonment of the Vulture engined version of the Vickers Warwick bomber. The only aircraft type designed for the Vulture to go into production was the twin engined Avro Manchester. When the engine reliability problems became clear, the Avro team persuaded the Air Ministry that switching to a four Merlin version of the Manchester, which had been in development as a contingency, was preferable to retooling Avro factories to make the Handley Page Halifax. The resulting aircraft was initially called the Manchester Mark III and then subsequently renamed Avro Lancaster, going on to great success as the RAF's leading heavy bomber.