Кіріспе
Бразилия әскери күштерінің теңіз соғыс саласы – Бразилия теңіз күштері (Marinha do Brasil), Бразилия қарулы күштерінің теңіз операцияларын жүргізуге жауапты теңіз қызметі бөлімшесі. Теңіз күштері Бразилияның Португалиядан тәуелсіздік алу үшін болған соғысына қатысты. Оңтүстік Америкадағы Португалияның көптеген теңіз күштері мен базалары жаңадан тәуелсіз болған елге берілді. Тәуелсіздік алғаннан кейінгі алғашқы онжылдықтарда үкімет үлкен теңіз күшін сақтап келді. Кейін теңіз күштері Сисплатина соғысына, Рио-де-ла-Плата қақтығыстарына, Парагвай соғысына, сондай-ақ Бразилия тарихында болған басқа да көтерілістерге қатысты. 1880 жылдарға қарай Бразилия императорлық теңіз күштері Оңтүстік Америкадағы ең қуатты теңіз күшіне айналды. 1893-1894 жылдардағы теңіз көтерілісінен кейін теңіз күштерінің дамуы 1905 жылға дейін тоқтап тұрды, ол кезде Бразилия сол кездегі ең күшті және озық екі дредноутты сатып алып, Оңтүстік Америкадағы көрші елдермен дредноуттарға қатысты жарысқа себеп болды. Бразилия теңіз күштері Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарға қатысып, Атлант мұхитында суасты қайықтарына қарсы патрульдік миссияларды орындады. Қазіргі Бразилия теңіз күштеріне британдық фрегаттар (FFG), жергілікті корветтер (FFL), дизельді-электрлік суасты кемелері (SSK) және көптеген өзен және жағалау күзет кемелері кіреді.
The Brazilian Navy (Marinha do Brasil) is the naval service branch of the Brazilian Armed Forces, responsible for conducting naval operations. The navy was involved in Brazil's war of independence from Portugal. Most of Portugal's naval forces and bases in South America were transferred to the newly independent country. The government maintained a sizeable naval force in the initial decades following independence. The navy was later involved in the Cisplatine War, the River Plate conflicts, the Paraguayan War as well as other sporadic rebellions that marked Brazilian history. By the 1880s, the Brazilian Imperial Navy was the most powerful in South America. After the 1893–1894 naval rebellion, there was a hiatus in the development of the navy until 1905, when Brazil acquired two of the most powerful and advanced dreadnoughts of the day which sparked a dreadnought race with Brazil's South American neighbours. The Brazilian Navy participated in both World War I and World War II, engaging in anti submarine patrols in the Atlantic. The modern Brazilian Navy includes British built guided missile frigates (FFG), locally built corvettes (FFL), coastal diesel electric submarines (SSK), and many other river and coastal patrol craft.
Шығу тегі
Бразилия әскери-теңіз флотының тарихы Бразилиядағы португалдық әскери-теңіз күштеріне қайнар көз болып табылады. 1808 жылы Наполеон соғыстары кезінде Португалия монархиясының Бразилияға көшірілуі Португалия әскери-теңіз флотының құрылымының, кадрларының және кемелерінің көп бөлігінің де Бразилияға ауысуына себеп болды. Осылар Бразилия әскери-теңіз флотының ядросын құрады.
Тәуелсіздік соғысы
Бразилияның әскери-теңіз флоты ел тәуелсіздік алған кезде құрылды. Оның бір бөлігі португалдық билік кезінде қызмет етуге тыйым салынған, жергілікті бразилиялықтардан тұрды, ал қалғандары тәуелсіздік күресіне қосылған португалдықтар мен шетелдік жалдамалы әскерлерден құралды. Португалия королі Жоан VI бұрын құрған бірқатар мекемелер әскери-теңіз флотының құрамына енді, мысалы, Әскери-теңіз департаменті, Әскери-теңіз флотының бас штабы, Интенданттық және есептесу бөлімі, Әскери-теңіз флотының арсеналы (кеме жасаушылық), Әскери-теңіз гвардия академиясы, Әскери-теңіз ауруханасы, Аудиторлық, Жоғарғы әскери кеңес, ұнтақ зауыты және тағы да басқалары. Бразилияда туған капитан Луис да Кунья Морейра 1822 жылғы 28 қазанда Әскери-теңіз флотының алғашқы министрі болып тағайындалды. Британдық теңізші офицері лорд Томас Александр Кокрейн Бразилия әскери-теңіз флотының қолбасшысы болып тағайындалды және «бірінші адмирал» шеніне ие болды. Сол кезде флотта бір желілік кеме («Педро I»), төрт фрегат және кішкентай кемелерден тұратын барлығы 38 әскери кеме болды. Қаржы министрі Мартим Франсиско Рибейро де Андрада флотты кеңейту үшін капитал жинау мақсатында ұлттық үлескерлік құрылды. Бразилияның түкпір-түкпірінен қаржылай көмек түсті. Тіпті император Педро I жеке қаражатымен саудалық бриг сатып алып, оны («Кабокло») Әскери-теңіз флотына сыйға берді. Әскери-теңіз флоты Бразилияның солтүстігінде де, оңтүстігінде де шайқасты, елдің тәуелсіздігіне үлкен үлес қосты. 1824 жылы Пернамбукодағы көтеріліс басып жаншылғаннан кейін және Цисплатин соғысына дейін әскери-теңіз флотының саны мен күші едәуір артты. 1822 жылы 38 кемеден бастап, әскери-теңіз флоты ақырында 690-нан астам зеңбірекке ие, әртүрлі типтегі 96 заманауи әскери кемеге ие болды.
Цисплатин соғысы және көтерілістер (1825-1849)
Әскери-теңіз флоты Рио-де-ла-Платаның сағасын бұғаттап, Біріккен Провинциялардың (сол кезде Аргентина деп аталған) Уругвайдың Аргентинаға қайта қосылуын немесе тәуелсіз ел болуын қалаған Цисплатина көтерілісшілерімен байланысына кедергі келтірді, сондай-ақ сыртқы әлеммен байланыстың қиындығын тудырды. Бразилия мен Аргентина кемелері арасында бірнеше шайқастар болды, ирландиялық тегі бар Аргентина адмиралы Уильям Браун уақытша сәтті науқанға жетекшілік етті, оның ішінде Джункалдағы маңызды жеңіс соның нәтижесінде болды. Бірақ, ақырында, ағылшын адмиралы Джеймс Нортон басқарған Бразилия флоты 1827 жылдың ортасында Сантьяго аралының жанында шешуші жеңіске жетті, бұл Біріккен Провинциялардың теңіз күштерін жауынгерлік қабілетсіз қылды және блокаданың кедеріксіз жалғасатынын қамтамасыз етті. Соғыс тоқтап, 1828 жылы Бразилия Уругвайдың тәуелсіздігін кепілдіктейтін резолюцияны қабылдады. 1831 жылы Педро I тақтан бас тартып, екі жетекші кеме мен он фрегаттан тұратын қуатты әскери-теңіз флотын қалдырды. Педро II-нің 58 жылдық билігінде Бразилияның әскери-теңіз флоты әлемдегі теңіз күштерімен салыстырғанда ең үлкен күшке ие болды. Арсенал, теңіз бөлімі және теңіз түрмесі жақсартылды, ал Императорлық теңіз жаяу әскерлері құрылды. Бумен жүретін кемелер пайдалануға енгізілді. Бразилия флотын жылдам жаңартып, шетелден кемелер сатып алды, сонымен қатар жергілікті кемелерді де жасады. Бразилияның теңіз флоты ескі, тегіс ұңғылы зеңбіректерді жаңа, бұрандалы зеңбіректерге ауыстырды, олар дәлірек атып, ұзаққа дейін жететін. Арсеналдар (кеме жасау орындары) мен теңіз базалары да жаңа шеберханалармен жабдықталды. Кемелер Рио-де-Жанейро, Сальвадор, Ресифе, Сантос, Нитерой және Пелотас теңіз арсеналдарында салынды. Теңіз флоты Регенттік кезеңде болған барлық көтерілістерге қарсы сәтті күресті, блокадалар жүргізіп, армия әскерлерін тасымалдады, соның ішінде Кабанагем, Рагамуффин соғысы, Сабинада, Балаиада және тағы да басқалары. Император Педро II 1840 жылы толыққанды жасқа жетіп, конституциялық өкілеттіктерін қабылдаған кезде, Армадада 90-нан астам соғыс кемесі болды: алты фрегат, жеті корвет, екі баркалы шкунер, алты бриг, сегіз бриг-шкунер, 16 канонерлік қайық, 12 шкунер, жеті қарулы бригантиндік шкунер, алты булы барка, үш көлік кемесі, екі қарулы лагер, екі кескіш және он үш үлкен қайық. 1850 жылдары Мемлекеттік хатшы, Теңіз флотының есеп бөлімі, Теңіз флотының штабы және Теңіз академиясы қайта ұйымдастырылып, жақсартылды. Жаңа кемелер сатып алынды және порттар әкімшілігі жақсырақ жабдықталды. Императорлық теңізшілер корпусы толыққанды реттелді, ал Теңіз корпусы құрылды, ол Теңіз артиллериясының орнын басты. Мүгедектерге көмек көрсету қызметі және теңізшілер мен қолөнершілерге арналған бірнеше мектептер де құрылды.
Платина және Парагвай соғыстары (1849-1870)
1825 жылғы соғыстан кейін Платина аймағындағы қақтығыстар тоқтаған жоқ. Росастың деспотиялық билігі және Боливия, Уругвай және Парагвайды бағындыруға деген ниеті Бразилияны араласуға мәжбүр етті. Бразилия үкіметі тәжірибелі Джон Паско Гренфелл басқаратын 17 әскери кемеден (бір жетекші кеме, 10 корвет және алты бу кемесі) тұратын теңіз күшін жіберді. Бразилия флоты қатты шабуылға ұшыраған Тонелеро өткеліндегі Аргентина қорғаныс желісінен өтіп, әскерлерді соғыс алаңына жеткізді. 1851 жылы Бразилия армадасы әртүрлі типтегі 59 кемеден тұрды: 36 қарулы желкенді кеме, 10 қарулы бу кемесі, жеті қарусыз желкенді кеме және алты жүк кемесі. Он жылдан астам уақыт өткен соң, армада тағы да жаңартылып, ескі желкенді кемелері 250-ден астам зеңбірекпен жабдықталған 40 бу кемесінен тұратын флотқа айналды. 1864 жылы флот Уругвай соғысында, ал одан кейін Парагвай соғысында шайқасты, онда Риачуэло шайқасында Парагвай флотын талқандады. Теңіз күші 20 броненосец пен алты өзен мониторын сатып алып одан да күшейтілді. Бес жылдық қақтығыста кем дегенде 9177 теңізші қатысты. Бразилиялық кеме жасаушылар, мысалы Наполеон Левел, Траяно де Карвальхо және Жоао Кандидо Бразил, елдің кеме жасаушылық арсеналдарының басқа елдермен бәсекелесуге мүмкіндік беретін жаңа кемелердің жобаларын жасады. Кемелерге келтірілген барлық зақымдар жөнделіп, түрлі жақсартулар енгізілді. 1870 жылы Бразилияда 94 заманауи әскери кеме болды және ол әлемдегі ең қуатты теңіз күштерінің бесіншісі болды.
Империяның кеңейуі мен аяқталуы (18701889)
1870 жылдары Бразилия үкіметі Парагвайдың болашағы үшін Аргентинамен соғыс болу мүмкіндігі артқандықтан, теңіз күштерін нығайтты. Осылайша, 1873 жылы бір канонерлік қайық пен корвет, 1874 жылы темір кеме мен монитор, содан кейін дереу екі крейсер және тағы бір монитор сатып алынды. 1880 жылдары Армаданың жақсаруы жалғасты. Рио-де-Жанейро, Баия, Пернамбуко, Пара және Мату-Гросу штаттарындағы Теңіз арсеналдары ондаған соғыс кемелерін құрылысын жалғастырды. Сонымен қатар, төрт торпедалық қайықтар да сатып алынды. 1883 жылдың 30 қарашасында Рио-де-Жанейро Теңіз арсеналында торпедалар мен электр құрылғыларын жасау және жөндеу жұмыстарын жүргізетін шеберханамен бірге Торпедалық практикалық мектеп ашылды. Бұл арсенал төрт бу кемесінен және бір шхунадан тұратын, барлығы темір және болаттан жасалған қабықтары бар (елде осы типтегі алғашқы құрылыс) кемелер салды. Императорлық Армада 1884 және 1885 жылдары тиісінше темір бронекеме «Риачуэло» мен «Аквидаба» (екеуі де торпедалық аппараттармен жабдықталған) қатарына қосылғанда өзінің гүлдену шегіне жетті. Екі кеме де (Еуропалық сарапшылардың пікірінше, заманауи) Бразилияның ең қуатты теңіз күштерінің бірі ретінде беделін сақтауға мүмкіндік берді. 1889 жылға қарай теңіз күштерінде 60 соғыс кемесі болды және ол әлемдегі бесінші немесе алтыншы қуатты теңіз күштерінің қатарында еді. Монархиялық режимнің соңғы кабинетінде Теңіз күштері министрі, адмирал Жозе да Коста Азеведо (Ладарио бароны) теңіз күштерін қайта ұйымдастыру және жаңғырту жұмысын аяқтамай қалды. 1889 жылы Бразилиядағы монархияны құлатқан төңкеріс Армада тарапынан қолдау таппады. Императорды қолдау үшін қамаудағы императорға келген Императорлық теңізшілерге шабуыл жасалды. Тамандаре маркизі Педро II-ге төңкерілгендерге қарсы күресуге рұқсат беруді өтінді, бірақ император қан төгілуге жол бермеді. Тамандаре кейіннен федералистік революцияда монархистік әскерді қаржыландырды деген айыппен диктатор Флориано Пейшотоның бұйрығымен түрмеге қамалды. Ладарио бароны монархияны қалпына келтіру үмітімен жер аударылған императорлық отбасымен байланыста болды, бірақ республикалық үкімет тарапынан оқшауланды. Адмирал Салданья да Гама империяны қалпына келтіру мақсатымен Армада көтерілісін басқарды және федералистік революцияда күресіп жатқан басқа монархистермен одақтасты. Алайда, монархияны қалпына келтіруге жасалған барлық әрекеттер күшпен басылды. Жоғары шенді монархист офицерлер сот процесіз түрмеге қамалды, елден қуылды немесе ату тобымен өлім жазасына кесілді, ал олардың бағыныштылары да қатал жазаға тартылды.
Теңіздегі көтерілістер
Бразилия Республикасының жариялануына (1889 ж.) әкелген әскери төңкеріс елдегі кеме жасау өнеркәсібінің төмендеуін күшейтті. 1890 жылдан 1930 жылға дейін Бразилияда қырық жыл бойы ең бір кеме де салынбады. Республикалық үкіметтердің басты назары жаңа режимнің алғашқы жылдарында ішкі көтерілістерді басу үшін әскерді қаруландыруға аударылды. Әскери-теңіз күштері жаңа республикалық режимге қауіп деп есептелді, себебі ол монархияға көбірек адал болған. Жағдай он жылдан астам уақыттың ішінде қиынға айналды, Теңіз батальоны 295 сарбазға, ал Императорлық теңіз жаяу әскерлері 1904 адамға дейін азайды. Әскери-теңіз күштерінің шенеуніктері сатып алынған жабдық пен кемелерді ескі деп санады және жөндеу шеберханаларын тастап кеткенін сынады. Теңіз офицерлері екі бүлікке қатысты, олар Теңіз бүліктері деп белгілі болды. Екіншісі, ашық түрде монархиялық болған, офицерлердің мансабы мен өмірін құрбан етті, тіпті әскери сотқа да жеткізілмеді. Монархияны қайта орнатуға тырысқан және бұйрыққа бағынған теңізшілер қатыгездікпен жазаланды.
Оңтүстік Американың теңіз күрестері
Бразилияның әскери-теңіз флоты 1889 жылғы революциядан кейін, император Педро II-ні құлатып, 1893-94 жылдары әскери-теңіз офицерлері көтеріліс ұйымдастырғаннан кейін құлдырап, ескірді. Ал Аргентина мен Чилидің әскери-теңіз флоттары екі ел арасындағы қарулану жарысының нәтижесінде заманауи соғыс кемелерімен жабдықталды. Осының салдарынан, 20 ғасырдың басында Бразилияның әскери-теңіз флоты Аргентина мен Чилидің флоттарынан сапасы және жалпы тоннажы бойынша қалып қойды. Кофе мен каучукқа сұраныс артуы Бразилияға 1900 жылдардың басында мол кіріс әкелді. Сонымен қатар, Пинейро Машадо мен Рио-Бранко бароны сияқты көрнекті бразилиялықтар елдің халықаралық держава ретінде мойындалуын қалады. Олар үшін күшті әскери-теңіз флоты осы мақсатқа жетудің маңызды шарты саналды. 1904 жылдың соңында Бразилияның Ұлттық конгресі ірі әскери-теңіз кемелерін сатып алу бағдарламасын жасап, қабылдады. Бірақ екі жыл өткен соң, әскери-теңіз министрі адмирал Джулио Сезар де Норонха Армстронг Уитворт компаниясымен үш кішкентай шайқас кемесін сатып алу туралы келісімге келді. Құрылыс басталғаннан кейін, жаңа президенттік әкімдік билікке келді, және жаңа үкімет таңдалған шайқас кемелерінің дизайнын қайта қарастырды. Бұл Ұлыбританияның жаңа "дредноут" концепциясының пайда болуына байланысты болды, әсіресе оның бұрынғы шайқас кемелерінен гөрі көптеген ауыр калибрлі қаруларды қолданатын "барлық үлкен зеңбіректер" қарулануы. Осы типтегі соғыс кемелері бразилиялық кемелерді аяқталмас бұрын ескірген болар еді. Сондықтан Бразилия үкіметі әскери-теңіз қаражатын үш "дредноутқа" бағыттап, олардың екеуі бірден салынатын болды. Бұл қадамды бразилиялық саясаткерлер, соның ішінде Пинейро Машадо және Сенаттың көпшілік дауысымен қолдады; үлкен кемелерді жақтаған контр-адмирал Александрино Фария де Аленкар [pt] енді әскери-теңіз министрінің ықпалды лауазымында отырды; сондай-ақ бразилиялық баспасөз де қолдады. Осының нәтижесінде Бразилия Ұлыбритания мен АҚШ-тан кейін, Франция, Германия, Ресей және Жапониядан бұрын "дредноут" құрылысын бастаған үшінші ел болды. "Дредноуттар" халықаралық мәртебемен теңестірілгендіктен, бүгінгі таңдағы ядролық қарулар сияқты, мемлекеттің мұндай жабдыққа қажеттілігіне қарамастан, тек "дредноутқа" тапсырыс беру және иеленудің өзі иесінің беделін арттырды. Бұл тапсырыс халықаралық қатынастарда қызығушылық тудырды. Бұл тапсырыс Бразилия, Аргентина және Чили арасындағы әскери-теңіз қарулану жарысына әкелді, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуымен ғана аяқталды. Бразилияның алғашқы екі "дредноуты" – "Минас-Жерайс" және "Сан-Паулу" 1910 жылы жеткізілді. Үшінші "дредноут" әскери техниканың дамуы мен қаржылық қиындықтарға байланысты бірнеше рет қайта жобаланды. Ақырында ол Осман империясына сатылып, британдықтардың HMS Agincourt болып қызмет етті. Соғысқа дейін үлкен "супер-дредноутқа" тапсырыс берілді, бірақ соғыс басталғанға дейін көп жұмыс істелмеді.
Жас жігіттердің көтерілісі
1910 жылдың соңында Бразилия теңіз күштерінің жаңадан құрылған төрт кемесінде "Қамшы көтерілісі" немесе "Револьта да Чибата" деп аталатын ірі көтеріліс басталды. Көтеріліске түрткіс болған оқиға 21 қарашада болды: афро-бразилиялық теңізші Марселино Родригес Менезес бағынбағаны үшін 250 рет қамшымен жазаланды. Көптеген афро-бразилиялық теңізшілер бұрынғы құлдардың ұлдары немесе "Лей Ауреа" (құлдықтан босату заңы) бойынша босатылған, бірақ теңіз күштеріне қатысуға мәжбүр болған адамдар еді. Олар бұл көтеріліске біраз уақыттан бері дайындалып жүрді, ал Менезес оның бастамашысы болды. Одан әрі дайындық қажет болғандықтан, көтеріліс 22 қарашаға дейін кейінге шегерілді. "Минас-Жерайс", "Сан-Паулу", он екі жылдық бразилиялық "Деодоро" және жаңа бразилиялық "Баия" крейсерлерінің экипажы кемелерін аз қантөгіспен басып алды: "Минас-Жерайс" кемесіндегі екі офицер, ал "Сан-Паулу" және "Баия" кемелеріндегі бір-бір офицер қаза тапты. Кемелер азық-түлік, оқ-дәрі және көмірмен жақсы жабдықталған еді. Жоао Кандидо Фелисберто басқарған көтерілісшілердің жалғыз талабы – "Бразилия теңіз күштері жүзеге асырып келген құлдықты" тоқтату болды. Олар төмен жалақыға, ұзақ жұмыс уақытына, білікті емес теңізшілерге лайықсыз оқытуға және жазалау түрлеріне, соның ішінде қолға сабымен соғу (боло) және қамшымен жазалауға (чибата) қарсы болды, ал соңғысы көтерілістің символына айналды. 23 қарашада Ұлттық конгресс теңізшілерге жалпы кешірім беру мүмкіндігін талқылай бастады. Құлдыққа ұзақ жылдар бойы қарсы болған сенатор Руй Барбоса бұл мәселеге зор қолдау көрсетті, және 24 қарашада Федералдық Сенатта бұл шара бірауыздан қабылданды. Бұл шара кейін Депутаттар палатасына жіберілді. Көтерілістен ұялған теңіз офицерлері мен Бразилия президенті кешірім беруге қарсы болды, сондықтан олар көтерілісші кемелерге шабуыл жасауды жоспарлай бастады. Олар мұндай қадамның қызметтің абыройын қайтару үшін қажет деп санайтын. 24 қарашаның соңында президент теңіз офицерлеріне көтерілісшілерге шабуыл жасауға бұйрық берді. Офицерлер бірнеше кішкентай соғыс кемелерін және "Баияның" он қаруы бар бауырласы – "Рио-Гранде-ду-Сул" крейсерін дайындады. Олардың жоспары бойынша, 25 қараша күні таңертең шабуыл жасау керек еді, себебі үкімет көтерілісшілердің Гуанабара шығанағына оралуын күтіп отырды. Бірақ олар оралмағандықтан және кешірім туралы заң жобасы Депутаттар палатасында қабылдануға жақын болғандықтан, бұйрық кері қайтарылды. Заң жобасы 125–23 дауыспен қабылданды және президент оған қол қойғаннан кейін, 26 қарашада көтерілісшілер қарсылық танысудан бас тартты.
Бірінші дүниежүзілік соғыс (19171918)
1917 жылы қазанда Орталық державаларға соғыс жарияланғаннан кейін Бразилия Әскери-теңіз күштері соғысқа қатысты. 1917 жылы 21 желтоқсанда британ үкіметі Бразилияның жеңіл крейсерлерден тұратын теңіз күштерін Корольдік теңіз күштерінің бақылауына беруді және Рио-Гранде-ду-Сул мен Баия крейсерлерінен, Параиба, Рио-Гранде-ду-Норте, Пиауи және Санта-Катарина эсминдерінен, сондай-ақ Бельмонте көмекші крейсерінен және Лауриндо Питта океандық буксирінен тұратын эскадрилья құруды сұрады. Бұл эскадрилья «Соғыс операцияларындағы теңіз бөлімі» (Divisão Naval em Operações de Guerra) деп аталды. DNOG 1918 жылдың 31 шілдесінде Фернандо-де-Норонхадан Сьерра-Леонеге жол тартты, 9 тамызда Фритаунға жетіп, 23 тамызда Дакардағы жаңа операциялық базасына бағыт алды. 25 тамыз түнінде дивизия көмекші крейсер «Бельмонте» торпеда іздерін байқағанда, U- қайық шабуыл жасады деп ойлады. Көрсетілген суасты қайығына тереңдік зарядтары тасталды, оқ атылды және Рио-Гранде-ду-Норте оны батырды деген хабар тарады, бірақ бұл ақпарат расталмады. DNOG 1918 жылдың 3 қарашасына дейін конвойлерді күтіп тұрған U- қайықтары пайдаланады деп күдіктелген Дакар–Кейп-Верде–Гибралтар үшбұрышын патрульдеді, содан кейін Жерорта теңізінде операциялар бастау үшін Гибралтарға бет бұрды, Рио-Гранде-ду-Сул, Рио-Гранде-ду-Норте және Бельмонте бұл сапарға қатыспады. Дивизия 10 қарашада Гибралтарға келді. Гибралтар бұғазынан өтіп бара жатқанда, үш АҚШ Әскери-теңіз күштерінің суасты қайықтарын U- қайықтары деп жаңылыстырды, бірақ ешқандай зақым болмады.
Конституционалистік соғыс (1932)
1932 жылдың шілдесінде Сан-Паулу штатында қарулы көтерілісті бастаған заңды үкімет күштерінің алғашқы әрекеттерінің бірі Сантос портын блокадалау болды, мақсаты – Сан-Паулу штатының көтерілісшілерінің шетелден жарақ-жабдық пен қару алуына кедері келтіру. Бразилия әскери-теңіз флоты крейсер «Рио-Гранде-ду-Сул» басшылығымен кемелерден флот құрды, соның ішінде эсминдер «Мато-Гросо», «Пара» және «Сергипе» болды. 1932 жылғы Конституциялық революция кезінде «Рио-Гранде-ду-Сул» крейсері әуе шабуылын тойтарған Бразилия әскери-теңіз флотының алғашқы кемесі болды, осылайша 1932 жылдың 24 қыркүйегінде Конституциялықтардың «Куртисс Фалькон» ұшағы атылып түсірілді. Қақтығыс бойында Сантос порты Бразилия әскери-теңіз күштерімен блокадаланды, бұл көтерілісшілерге күш түсуге мүмкіндік бермеді, сондай-ақ әскери-теңіз кемелері ондағы көтерілісші әскерлерді теңізден бомбалауды жүргізді.
Екінші дүниежүзілік соғыс (19421945)
1940 жылдың күзінен бастап, У- қайықтар операциялары жүргізілгеніне қарамастан (Бразилия мен Батыс Африка арасындағы Атлантикалық тар аймақта), бұл мәселе келесі жылы ғана Вашингтондағы шұғыл алаңдаушылықты тудырды. Бұл сезілген қауіп АҚШ-ты Бразилия жағалауына американдық күштерді орналастырудың пайдалы екендігіне көндірді. Бразилияның Сыртқы істер министрі Освальдо Аранхамен (диктатор Гетулио Варгас атынан) келіссөздер жүргізілгеннен кейін, олар 1941 жылдың екінші жартысында енгізілді. Германия мен Италия кейіннен су асты кемелерінің шабуылдарын Бразилия кемелеріне қатысты кеңейтті және 1942 жылдың сәуірінен бастап Бразилия суларында кездесті. 1942 жылдың 22 мамырында Бразилия Әуе күштері итальяндық "Барбариго" су асты кемесіне алғашқы (сәтті болмаған) шабуылды жасады. U 507 Бразилия жағалауындағы сауда кемелеріне шабуылдар жасағаннан кейін, Бразилия 1942 жылдың 22 тамызында ресми түрде соғысқа қатысып, Оңтүстік Атлантикадағы одақтастардың стратегиялық позициясына маңызды үлес қосты. Екінші дүниежүзілік соғыста Бразилияның теңіз күштері тозуға ұшыраған. 1942 жылдың басында Германияның су асты кемелері Ұлыбритания мен Кеңес Одағына жеткізілімдердің келуін тоқтатуға тырысты. 1942 және 1944 жылдар аралығында Бразилияның теңіз күштері АҚШ теңіз күштерімен қолдауға ие болды. Осы кезеңде Бразилияның солтүстігінде және солтүстік-шығысында бірнеше теңіз базалары құрылды, олар Атлантиканың оңтүстігіндегі Одақтас әскерлерінің бас штабына айналды. Өз шектеулері шегінде және американдық ресурстармен жаңарту мен қайта ұйымдастыру арқасында, Бразилия теңіз күштері Оңтүстік, Орталық Атлантика және Кариб теңізінде U- қайықтарына қарсы күреске белсенді қатысты. Олар Солтүстік Африка мен Жерорта теңізіне бағытталған Одақтас конвойларын күзетті. 1942 және 1945 жылдар аралығында теңіз күштері 574 конвой операциясын жүргізіп, әртүрлі елдердің 3164 сауда кемесін қорғады. Жаудың су асты кемелері үш кемені ғана батыра алды. Неміс құжаттарына сәйкес, Бразилия теңіз күштері неміс су асты кемелеріне қарсы алпыстан астам шабуыл жасады. Бразилия жағалауында неміс су асты кемелерінен тоғыз U- қайық жойылды: U 164 (1941 ж. құрылған), U 128 (1941 ж. құрылған), U 590, U 513, U 662, U 598, U 199, U 591 және U 161 (1941 ж. құрылған). Атлантика шайқасында Бразилияның 32 сауда кемесі мен әскери кемесі суға батып, шамамен 1100 бразилиялық қаза тапты. Сауда кемелеріндегі 972 қазаның ішінде 470-і экипаж мүшелері, ал 502-сі жолаушылар болды. Бұдан басқа, Vital de Oliveira кемесі неміс су асты кемелерінің шабуылынан суға батып, 99 теңізші қаза тапты, сондай-ақ Camaquã корветінің 1944 жылдың 21 шілдесінде суға батып, шамамен 350 адам қаза тапты. Bahia крейсері 1945 жылдың 4 шілдесінде жарылыстан суға батып, 300-ден астам адам қаза тапты.
Лобстер соғысы (1961-1963 жж.)
1961 жылы Мавритания жағалауында өте табысты жұмыс істеген француз балықшыларының бірнеше тобы Атлант мұхитының екінші жағына іздеуін кеңейтіп, Бразилия жағалауында, осы маңда лобстерлер су астындағы тік беткейлерде кездесетін жерге орналасты. Бразилия штаты Пернамбуку маңында француз кемелері лобстер аулауға келгеніне жергілікті балықшылар шағымданды, сол себепті бразилиялық адмирал Арнольдо Тоскано француз балықшыларының орналасқан аймағына екі корвет жіберуге бұйрық берді. Балықшылардың талабының дұрыс екенін көріп, бразилиялық кеме капитаны француз қайықтарын терең суға шегінуге және континенттік шельфті кішкентай бразилиялық кемелерге қалдыруға талап қойды. Француздар бұл талапты қабылдамағандықтан және лобстер қайықтарымен бірге эсминец жіберу үшін француз үкіметіне радиограмма жібергеннен кейін жағдай шиеленісті болып кетті, бұл бразилия үкіметін флотты күшті дайындыққа қоюға мәжбүр етті. 21 ақпанда Франция үкіметі француз балықшыларын күзету үшін кеме жіберді. Француз кемесі бразилиялық әскери кеме және бразилиялық авианосец Минас-Жерайс келгеннен кейін кері қайтты.
1964 жылғы төңкеріс
1910 жылдың соңында "Леш" көтерілісінен немесе Револта да Чибатадан кейін дене жазасы ресми түрде жойылғанмен, жұмыс жағдайларын жақсарту және мансаптық жоспарлар 1960 жылдың басында даулы мәселе болып қала берді. Чиновниктер мен консервативті саясаткерлерге наразылық, сондай-ақ сол кездегі президент Жоао Гуларттың жалпы саясатының көрегенділіксіздігі мен тиімсіздігі, капрал Ансельмо сияқты көшбасшылардың ынталандыруымен теңізшілерді 1964 жылғы әскери төңкеріске итермеледі. Кейіннен жүргізілген тазартулар (тек теңіз күштері үшін ғана емес, барлық қарулы күштер үшін) және жаңа мүшелерді іріктеу үшін белгілі бір критерийлерді енгізу, мүшелері әртүрлі саяси ағымдарды ашық түрде қолдайтын Бразилия әскери дәстүрінің бір бөлігі болды. "Минас-Жерайс" 2001 жылы қызметтен шығарылғанға дейін теңіз күштерінде қызмет етті. Кемі 1960 жылдың 6 желтоқсанында Кубичектың туған штатының атымен – NAeL Minas Gerais деп аталды. 1961 жылдың 13 қаңтарында ол Роттердамнан Рио-де-Жанейроға бағыт алды. Кемені қайта жабдықтау ұзаққа созылды, сондықтан ол Латын Америкасы алғашқы ұшақ тасушы болғанымен, 1959 жылдың шілде айында Аргентина теңіз күштеріне тапсырылған "ARA Independencia" атты Colossus класындағы екінші ұшақ тасушы болды.
AFF447 (2009)
447-рейс 1 маусымда шамамен 02:20 (UTC) Бразилия әуе кеңістігінен Сенегал әуе кеңістігіне, содан кейін шамамен 03:45 Кабо-Верде әуе кеңістігіне өтуі тиіс еді. 04:00-ден кейін ұшақ Сенегалда немесе Кабо-Вердеде әуе қозғалысын бақылаумен байланыса алмағандықтан, Сенегалдағы бақылаушы ұшақпен байланыс орнатуға тырысты. Жауап келмеген соң, ол Air France-тың тағы бір рейсінің (AF459) экипажынан AF447 рейсімен байланыс орнатуды сұрады, бірақ ол да сәттілікке жетпеді. Бразилия Әскери-теңіз күштері де іздеу жұмысына көмектесу үшін бастапқыда үш кеме – Grajaú патрульдік кемесі, Constituição фрегаты және Caboclo корветін жөнелтті. Кейіннен Almirante Gastão Motta танкері мен Bosisio фрегаты жіберілді, бұл теңіз күштерінің іздеу тобын бес кемеге дейін арттырды. Іздеу барысында 51 дене, ұшақтың 600-дан астам бөлігі және жолаушылардың багажы табылды. Бразилия Әскери-теңіз күштерінің 1344 офицері мен 11 кеме, 35 000 миль қашықтықта іздеу, құтқару және қолдау жұмыстарына тікелей қатысты.
АРА Сан-Хуан (2017)
2017 жылдың 15 қарашасында Аргентина Әскери-теңіз күштерінің Сан-Хуан теңіз асты қайығы Аргентина жағалауындағы Оңтүстік Атлантика мұхитында ресми патрульдеу кезінде байланыстан үзілді. Теңіз асты қайығының электрлік бұзылуға ұшыраған деген болжаммен, оны табу үшін көпұлттық іздеу-құтқару операциясы ұйымдастырылды. Сан-Хуанның соңғы хабарламасынан кейін бірнеше сағат өткен соң, кеме соңғы рет тіркелген аймаққа жақын жерден жарылыс дыбысы естілгені туралы хабарлар тарады. Бразилия Әскери-теңіз күштерінің "Радемейкер" фрегаты, "НСС Фелинто Перри" теңіз асты қайығын құтқару кемесі және "НПО Альмиране Максимиано" полярлық кемесі жоғалған теңіз асты қайығын іздеуге қатысты.
Гаити
2004 жылғы 28 мамырда Бразилия әскери-теңіз күштерінің төрт кемесі (Бразилиялық десант кемесі Mattoso Maia, Бразилиялық десант кемесі Rio de Janeiro, Бразилиялық танкер Almirante Gastão Motta, Бразилиялық фрегаты Bosísio) Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) координациялаған бейбітшілік миссиясы аясында Рио-де-Жанейродан Гаитиге бағыт алды. Кемелер Гаитиді қайта құруға қатысатын әскери контингенттің бір бөлігін тасымалдады. 150 теңізші мен әскерге қоса, кемелер Бразилияның тұрақтандыру күштеріне қажетті материалдардың көп бөлігін – шамамен 120 көлік, әртүрлі типтегі 26 тіркеме және жабдықтар мен жарақтар салынған 81 контейнерді жеткізді. 2010 жылғы 28 ақпанда Бразилия әскери-теңіз кемесі Garcia D'Avila Рио-де-Жанейродан 900 тонна жүкпен, оның ішінде Гаитидегі жер сілкінісінен зардап шеккендерге гуманитарлық көмек және сол елдегі Бразилия әскери контингентіне қажетті жабдықтармен жол тартты. Бразилиялық сарбаздарға оқ-дәрімен қатар, 14 электр генераторы және 30 көлік, оның ішінде жүк көліктері, жедел жәрдем машиналары мен бронетранспорт құралдары жеткізілді. Кеме экипажы 350 теңізшіден тұрды.
Ливан
2011 жылдың 15 ақпанында Бразилия Ливандағы Біріккен Ұлттар Ұйымының Уақытша күшінің (UNIFIL) теңіздік жұмыс тобының (MTF) басқаруын өз мойнына алды. 4 қазанда Бразилияның қорғаныс және сыртқы істер министрліктері Ливан флот қосылысына, ұшақпен жабдықталған, 300-ге дейін экипаж мүшесі бар әскери-теңіз кемесін жіберіп жатқанын хабарлады, ал Ұлттық конгресс кеменің жіберуіне рұқсат берді. 2011 жылдың 25 қарашасында "Униао" фрегаты 239 офицер мен теңізшісімен бірге жұмыс тобына қосылды, соның нәтижесінде Ливан әскери-теңіз күштеріне Ливанның теңіз аумағын бақылауға көмектесетін кемелердің саны тоғызға жетті. Фрегат ақпан айынан бері UNIFIL MTF қолбасшысы болған Бразилияның контр-адмиралы Луис Энрике Каролидің штаб-квартирасы ретінде қызмет етті. 2012 жылдың 10 сәуірінде "Либерал" фрегаты Ливанға күшке қосылу үшін Рио-де-Жанейродан аттанды. 2013 жылдың қаңтар айында оның орнына "Конститусао" фрегаты келді, ол Германиядан үш, Бангладештен екі, Грекиядан бір, Индонезиядан бір және Түркиядан бір кемеден тұратын халықаралық топқа қосылды. Экипаж 250 әскери қызметкерден тұрды. 2013 жылдың тамызында Рио-де-Жанейроға оралу жоспарланған. 2015 жылдың 8 тамызында "Баррозу" корветі "Униао" кемесін ауыстыру үшін Рио-де-Жанейродан шықты және сол айдың соңында теңіздегі тыйым салу операцияларын жүргізіп, Ливан әскери-теңіз күштеріне оқу өткізді. 2015 жылдың 4 қыркүйегінде ол Жерорта теңізінде 220 сириялық мигрантты құтқарып алды, деп Қорғаныс министрлігі веб-сайтында жариялаған мәлімдемесінде көрсетілген. Бразилиялық кеме Ливандағы Бейрут бағытында келе жатқанда, Италияның теңіздегі құтқару координациялық орталығынан (MRCC) Еуропаға көшіп бара жатқан иммигранттарды тасымалдаған кеме апатқа ұшырағаны туралы хабарлама алды.
Қазіргі
2020 жылдың қыркүйегінде Бразилия теңіз күштері жаңа жиырма жылдық стратегиялық жоспарын жариялады.
Бразилияның тәуелсіздік соғысы
4 мамыр шайқасы – Тәуелсіздік соғысының ең ірі теңіз шайқасы. Бразилия және Португалия флоттары қақтығысты, бірақ ешқандай нақты нәтижеге қол жеткізілмеді. Сальвадорды қоршау – Бразилиялық императорлық соғыс кемелері Сальвадор қаласындағы португалдық әскер мен кемелерін қоршап алды. Монтевидео шайқасы – Императорлық теңіз күштері Цисплатина провинциясындағы соңғы португалдық бекінісін жаулап алуға тырысты.
Цисплатин соғысы
Квилмес шайқасы – Аргентина Әскери-теңіз күштерінің Бразилия императорлық эскадрильясына жасаған шабуылымен басталған теңіз шайқасы. Үш сағаттық шайқастан кейін Бразилия Әскери-теңіз күштері Аргентина шабуылын жеңіске бұйырды. Монте-Сантьяго шайқасы – Джеймс Нортон басқарған Императорлық флот Аргентина жасағын тосып алып, қуды.
Платина соғысы
Тонелеро асуының шайқасы – Императорлық теңіз күштері Аргентина армиясының артиллериялық оқтарына ұшырап, өтуге мәжбүр болды.
Уругвай соғысы
Салто қоршауы – Императорлық флоттың Уругвайдың Салто қаласын блокадаға алуы және бомбалауы. Пайсанду қоршауы – Императорлық соғыс кемелері Пайсанду қаласын қоршап, бомбалауға ұшыратты.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Атлантикалық су асты кемелеріне қарсы науқан – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дакар, Кабо-Верде және Гибралтар арасындағы аймақты патрульдеу үшін құрылған бразилиялық эскадрилья.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Атлантика шайқасы – Екінші дүниежүзілік соғыста бразилиялық әскери кемелерінің неміс суасты қайықтарына қарсы күресі.
Қызметкерлер
2020 жылғы мәліметтер бойынша Бразилия теңіз күштерінің құрамында 80 500 әскері бар, олардың шамамен 16 000-ы теңіз жаяу әскеріне жатады. Қазіргі Теңіз күштерінің бас қолбасшысы – адмирал Маркос Сампаио Олсен.
Кемелер мен су асты кемелері
2012 жылы Бразилия әскери-теңіз күштерінде 100-ге жуық кеме болды, ал қалғандары құрылыс, сатып алу және жаңарту жұмыстарында еді. 1996-2005 жылдар аралығында Әскери-теңіз флоты 21 кемені қызметтен шығарды. Бразилияның Әскери-теңіз флоты бір авианосецке ие болды – «Сан-Паулу», бұрын француз Әскери-теңіз флотының «Фош» авианосеці. Ол 2017 жылы қызметтен шығарылды. Оның жаңаруы жоспарлаудың бастапқы кезеңінде және кем дегенде 2025 жылға дейін пайдалануға берілмейді деп күтілуде. Флотада 4 «Тупи» және 1 «Тикуна» класты 209-типті су асты кемесі бар. «Тупи» класты су асты кемелері «Локхид Мартин» компаниясымен 35 миллион долларға жаңартылуда. Жаңартуға қазіргі торпедаларды жаңа MK 48 торпедаларымен алмастыру кіреді. 2008 жылдың 14 наурызында Әскери-теңіз флоты Франциядан төрт ұшақ сатып алды. Әскери-теңіз флоты қазіргі уақытта өзінің алғашқы ядролық су асты кемесін әзірлеуде. «Scorpène» класты су асты кемелерін 2017 жылы пайдалануға беру, ал алғашқы ядролық қуатты су асты кемені 2023 жылы іске қосу жоспарланған. 2008 жылдың тамызында Әскери-теңіз флоты Бразилияда 263 миллион долларға жобаланған және салынған «Баррозо» корветін қабылдады. 2012 жылдың тамызында Әскери-теңіз флоты «Баррозо» класына негізделген, бірақ жасырын дизайнды қолданатын төрт жаңа кемені сұрады. PROSUPER бағдарламасы бойынша алдымен 6000 тонналық бес жаңа фрегат, бес жаңа жағалау патрульдік кемесі және бір логистикалық қолдау кемесін сатып алу жоспарланған. 2012 жылдың қаңтарында BAE Systems компаниясы үш патрульдік кемені жеткізуге келісімшарт жасады. Келісімшарт құны 133 миллион фунт стерлинг. Бұл кемелер бастапқыда Тринидад және Тобаго үкіметі үшін 2010 жылы тоқтатылған келісімшарт бойынша тапсырыс берілген жағалау патрульдік кемелері. Бірінші кеме 2012 жылдың маусым айының соңында пайдалануға берілді, екіншісі 2012 жылдың желтоқсанына, ал үшіншісі 2013 жылдың сәуіріне жоспарланған. 2014 жылдың наурызында Бразилия Әскери-теңіз флоты 2029 жылға қарай пайдалануға берілетін авианосецті отандық түрде салу жоспарларын жариялады. Бастапқыда «Сан-Паулу» жаңа авианосец пайдалануға берілгенге дейін жаңартылуға тиіс еді, бірақ жөндеу шығындарының өсуі оны 2017 жылдың ақпанында қызметтен шығаруға мәжбүр етті. Жаңа авианосец қолданыстағы жобаға негізделіп, шетелдік серіктеспен бірлесіп салынады. Француздық DCNS компаниясы Бразилияда белсенді жұмыс істейді және қазірдің өзінде бес су асты кемесі мен әскери-теңіз базасын салумен айналысады. Компания француздық «Шарль де Голль» авианосецінің дизайны мен авиациялық жүйелеріне негізделген DEAC авианосец жобасын, соның ішінде дәстүрлі ұшып көтерілуге арналған ұшақтарды ұшыру, ұшқышсыз әуе көлігін интеграциялау, озық дәстүрлі қозғалтқыш және платформаны тұрақтандыру жүйелерін көрсетуде. Американдық General Atomics компаниясы Бразилияға өздерінің Электромагниттік ұшақтарды ұшыру жүйесін (EMALS) ұсынуда. Авианосецте Saab Sea Gripen ұшақтарын пайдалану мүмкін, себебі Әскери-әуе күштері жаңа реактивтік ұшақ ретінде жерге орналасқан нұсқаны таңдады. 2018 жылы Бразилия Әскери-теңіз күштері британдық әріптестерінен тікұшақ тасымалдаушы кемені сатып алғанын хабарлады. «PHM Atlântico» деп қайта аталған бұл көп мақсатты тікұшақ тасымалдаушы қазіргі уақытта Бразилия Әскери-теңіз флотының флагманы болып табылады.
Әскери-теңіз флотының болашағы
Ұлттық қорғаныс ақ кітабында белгіленген Бразилия қарулы күштерінің жаңғырту жоспарлары шеңберінде Әскери-теңіз күштерінде көптеген қолданыстағы және жоспарланған жобалар бар.