Кіріспе

Бразилия монархтары (португалша: monarcas do Brasil) – 1815 жылы Бразилия монархиясы құрылғаннан бастап, Португалия, Бразилия және Алгарвтер Корольдігінің құрамындағы корольдік ретінде, 1889 жылы Бразилия империясын құлатқан республикалық төңкеріске дейін билік еткен Браганса әулетінің мұрагерлік билеушілері және мемлекет басшылары. Бразилия деп аталатын аумақтың жағалауын португал теңізшілері 1500 жылдың 22 сәуірінде алғаш зерттеді. Бұл аумақ кейін португалдықтардың колониясы болды. 1808 жылы португал сарайының Бразилияға көшірілуінен бастап, отаршылдық билік де-факто аяқталды. 1815 жылдың 16 желтоқсанында болашақ король Жоау VI Бразилияны корольдік мәртебесіне көтерді, осылайша оның анасы Мария I Бразилияның тұңғыш монархы атанды. Келесі жылы, 1816 жылдың 20 наурызында Жоау анасынан кейін біріккен Лузо-Бразилия монархиясының патшасы болды. 1822 жылы Бразилия Корольдігінің Португалиядан тәуелсіздігін жариялаған Педру I, Жоау VI-ның ұлы, 1822 жылдың 12 қазанында Бразилияның тұңғыш императоры деп жарияланды. Кейіннен 1831 жылдың 7 сәуірінде оның орнын ұлы Педру II иеленді, ол 1889 жылдың 15 қарашасында 74 жылдық монархиямен бірге қан төгілмейтін және халыққа ұнамаған әскери төңкеріс салдарынан құлатылды.

Атау

1815 жылдың 16 желтоқсанынан 1822 жылдың 7 қыркүйегіне дейін Бразилия Корольдігі Португалия Корольдігімен біріккен кезде монархтың толық атағы мен лауазымдары дәстүрге және Ұлыбританияның 1822 жылғы Конституциясына сәйкес: Құдайдың рақымымен, Португалия, Бразилия және Альгарвтердің, Африканың екі жағындағы теңіздердің Королі/Королевасы, Гвинеяның және Ефиопия, Арабия, Персия және Үндістанды жаулап алу, теңіз саяхаты және саудасының Иесі, және т.б. 1822 жылдың 12 қазанынан 1889 жылдың 15 қарашасына дейін Бразилияның тәуелсіз Империясы ретінде ел монархының толық атағы: Құдайдың рақымымен және халықтың бірауыздан мақтауымен, Конституциялық Император/Императорша және Бразилияның мәңгілік қорғаушысы. Айта кетерлігі, 1825 жылдың 15 қарашасы мен 1826 жылдың 10 наурызы аралығында Португалия Бразилияның тәуелсіздігін мойындаған Рио-де-Жанейро шарты бойынша король Жоау VI Бразилия Императоры деген құрметті атаққа ие болды, ал оның ұлы сол кезде нақты император болды. Шарты жасалған күннен бастап, өліміне дейін Жоау VI мына атақтарды қолданды: Құдайдың рақымымен, Жоау VI, Бразилия Императоры, Португалия және Альгарвтер Королі, Африканың екі жағындағы теңіздердің, Гвинеяның және Ефиопия, Арабия, Персия және Үндістанды жаулап алу, теңіз саяхаты және саудасының Иесі, және т.б.

Бразилия Корольдігі (18151822)

Браганса әулеті Бразилияны билеуді жалғастырды, ал 16 желтоқсан 1815 жылы принц-регент Жоао, болашақ король Жоао VI Бразилияны патшалық мәртебесіне көтерді, осылайша оның анасы Мария I-ді билік ететін королева ретінде, Бразилияның тұңғыш монархы етті. Келесі жылы, 20 наурыз 1816 жылы Жоао анасынан кейін біріккен Лусо-Бразилия монархиясының патшасы болды.

Бразилия империясы (1822-1889)

Браганса әулеті Бразилияны басқаруды жалғастырды, ал Иоанн VI-ның ұлы Педро I 1822 жылдың 12 қазанында Бразилия Корольдігінің Португалиядан тәуелсіздігін жариялағаннан кейін Бразилияның бірінші императоры деп жарияланды. Кейіннен, 1831 жылдың 7 сәуірінде оның орнына Бразилияның соңғы монархы Педро II келді. Педро II Бразилияны 49 жыл, ал регенттік кезеңді ескерсек, 58 жыл биледі.