Кіріспе

Мэриленд және Вашингтон штатындағы тарихи орын. Чесапик және Огайо каналының ұлттық тарихи паркі Колумбия округінде және Мэриленд штатында орналасқан. Парк 1961 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің бастамасымен Чесапик және Огайо каналының ұмытылған қалдықтары мен оның көптеген түпнұсқа құрылыстарын сақтау мақсатында Ұлттық ескерткіш ретінде құрылған. Канал және жағалау жолы Потомак өзені бойымен Вашингтон қаласының Джорджтаун ауданынан Мэриленд штатының Камберленд қаласына дейін 297 шақырымға созылады. 2013 жылы бұл жол АҚШ велосипед жолының 50-ші бағытының бірінші бөлігі деп белгіленді. 2022 жылы оны 4 миллионнан астам адам барып көрді, бұл Ұлттық саябақтар қызметінің ұлттық тарихи парктері арасындағы ең көп келуші орынға айналдырды.

Чесапик және Огайо каналы

Чесапик және Огайо каналының (сонымен қатар "Ұлы ескі арна" немесе "C&O Canal" деп те аталады) құрылысы 1828 жылы басталды және 1850 жылы канал Камберлендке жеткенде аяқталды, бұл Пенсильвания штатының Питтсбург қаласына бағытталған мақсатына жетпей қалды. 184,5 шақырымдық каналды ұзарту туралы әлдебір кезде сөз болды: мысалы, 1874 жылы Аллегей таулары арқылы 8,4 шақырымдық туннель қазу туралы ұсыныс жасалды, сондай-ақ Пенсильвания каналымен байланыс үшін туннель салынды. Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) каналдан сегіз жыл бұрын Камберлендке жеткенімен, канал толығымен ескірген жоқ. Тек 1870-ші жылдардың ортасында ғана үлкен локомотивтер мен пневматикалық тежегіштерді пайдалану темір жолға каналдан арзан тарифтер белгілеуге мүмкіндік берді, осылайша оның тағдыры шешілді. C&O каналы 1831 жылдан 1924 жылға дейін жұмыс істеді және негізінен Аллегей тауларынан Вашингтон қаласына көмір тасымалдауға арналды. Канал 1924 жылы бірнеше ауыр су тасқынынан кейін оның қаржылық жағдайына нұқсан келтіргендіктен жабылды.

Федералды үкімет канал сатып алады

1938 жылы қолданыстан шығарылған канал АҚШ үкіметі B&O темір жолынан, Федералдық қайта құру қаржы корпорациясынан алған қарыздың орнына алынды. Үкімет оны демалыс аймағы ретінде қайта жаңартуды жоспарлады. Бұл жоба Ұлы депрессия кезінде жұмыссыз азаматтарды жұмыспен қамтуға бағытталған шара ретінде де қарастырылды. 1940 жылға қарай каналдың Жоржтауннан Виолетт шлюзіне (23-ші шлюз) дейінгі алғашқы 35 шақырымы (22 милі) жөнделіп, суландырылды және Азаматтық консервация корпусының афроамерикандық мүшелерімен қайта пайдалануға берілді. 1941 жылы эзеу арқылы жүргізілетін саяхаттарды ұсынатын алғашқы "Канал Клипер" кемесі іске қосылды. Кейін 1960 жылдары ол "Джон Куинси Адамс" кемесімен ауыстырылды. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда және басқа мақсаттарға ресурстар қажет болғандықтан жоба тоқтатылды. 1941 жылы Гарри Атей президент Франклин Рузвельтке каналды жер асты жолына немесе бомбаға қарсы қорғанысқа айналдыруды, ал шатырын әуежай ретінде пайдалануды ұсынды. Алайда, өзеннің мерзімік су тасқынына байланысты бұл идея жүзеге асырылмады. 1942 жылы су тасқыны каналдың жаңадан суландырылған бөліктерін қиратты. Ұлттық саябақтар қызметінің (NPS) өкілі Артур Э. Демарай, саботаж немесе бомбалау салдарынан су тасымалдау жүйесі бұзылған жағдайда Далекарлия суқоймасын сумен қамтамасыз ету үшін №1 бөгеттен бастап каналды қайта жаңарту қажеттігін мәлімдеді. Бұл каналды ұлттық қауіпсіздік мәселесіне айналдырды, нәтижесінде 1942 жылы Соғыс өндірісі жөніндегі кеңес бұл жұмысты мақұлдады. 1943 жылға қарай Конгресс жұмысты қаржыландырып, жөндеу жұмыстары аяқталды және Парк қызметі 1943 жылдың қазан айында қайық саяхаттарын қайта бастады. Конгресс каналды және жағалау жолын саябақ ретінде дамытуға қызығушылық танытты. 1920-1940 жылдардағы су тасқынына байланысты Армия инженерлік корпусы 14 бөгет салуды ұсынды, бұл 74 шақырымдық (46 миль) жағалау жолын, сондай-ақ Монокаси және Антитам су құбырларын толығымен суға батыруға әкеп соғар еді. 1945 жылға таяу, Корпус №8 бөгетті жоюды қалады, бұл №5 бөгеттен жоғарыдағы каналды қайта суландыру мүмкіндігін жояды, сонымен қатар Камберленд аймағына бөгет салуды жоспарлады. Бұл жобаның көп бөлігі NPS пен Корпус арасындағы ынтымақтастықпен жүзеге асырылды, өйткені Камберлендке дейін каналды толыққанды жұмыс істеуіне ұстау өте қымбатқа түсетін, сонымен қатар каналдың батыс бөліктерін сақтап қалу қажеттігі болды.

Дуглас жорығы

Кейбіреулер, оның ішінде АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Уильям О. Дуглас, каналды автомобильдерге беру идеясына қарсы шықты. 1954 жылдың наурыз айында Дуглас Камберлендтен Вашингтонға дейін сегіз күндік жаяу жорықтың жетекшісі болды. Дуглас төрағалық етті.

Жолдар

1958 жылы жолдың барлық бөлігі жаяу жүруге қолайлы етіп тазартылды және Вашингтон қаласының 34-ші көшесіндегі Джорджтаунның Есек көпірінен Мэриленд штатындағы Потомак өзенінің ескі арнасы Widewater-ге дейін 12 мильдік велосипед жолы салынды. Велосипед жолы балшықты жолдың үстіне ұсақталған көк тас төсеу арқылы жасалды және 1958 жылдың 22 қарашасында ашылды. 1960 жылға қарай велосипедшілер толық маршрутты жүріп өте бастады.

Ұлттық ескерткіш, кейін ұлттық тарихи саябақ

1961 жылы президент Дуайт Эйзенхауэр ежелгі ескерткіштер туралы заңға сәйкес каналды ұлттық ескерткіш деп жариялады, бірақ бұл каналды ұлттық саябаққа айналдыруға деген қарсылықты күшейтті. Кейбір адамдар Потомак өзенін ұлттық өзен деп жариялауды қолдады. Он жылдың ішінде саяси жағдай өзгерді және ұлттық өзен жоспарына қолдау көрсету мүмкін емес екенін түсінген соң, каналды тарихи саябаққа айналдыру идеясына қарсылық азайды. Чесапик және Огайо каналы ұлттық тарихи паркі туралы заң каналды ұлттық тарихи парк ретінде бекітті және президент Ричард Никсон оған 1971 жылдың 8 қаңтарында қол қойды.

1996 жылғы су тасқыны

1996 жылы екі су тасқыны болды. Қаңтар айындағы қарлы бораннан кейін, ауыр жаңбыр қарды ерітіп, су тасқыны мен су ағынын қозғады. Су тасқыны каналдың және жағалау жолының 80-90 пайызын басып, оларды және басқа да саябақ инфрақұрылымын зақымдады. Еріктілер зақымды орынды жөндеуге көмектесті. Қыркүйек айында «Фран» дауылы каналға одан да көп зиян келтірді. Жағалау жолын қалпына келтіру және сумен қамтамасыз етуге көп уақыт, қаржы және еріктілердің еңбегі қажет болды.

Қайта қалпына келтіру жұмыстары

Бүгінде бірнеше ұйым парктің сұлулығы мен тарихын сақтау және қалпына келтіру үшін жұмыс істейді. 2007 жылы құрылған C&O Canal Trust Ұлттық саябақтар қызметінің ресми коммерциялық емес серіктесі болып табылады. C&O Canal Association – 1954 жылы C&O каналы мен Потомак өзені бассейнінің табиғи және тарихи ортасын сақтауға көмектесу үшін құрылған еріктілер ұйымы. Олар бірлесіп каналдың инфрақұрылымын қалпына келтіріп, эрозияға ұшыраған жағалау жолдарын жөндеп, каналдың бөліктерін сумен толтырып, оны келушілер мен жануарлар үшін әдемі етіп сақтауға тырысады. Сонымен қатар, олар Ұлттық саябақтар қызметінің канал бойындағы алты келушілер орталығында – Джорджтаун, Грейт-Фоллс-Таверн, Брансуик, Уильямспорт, Хэнкок және Камберленд – қауымды канал тарихымен таныстырады. Ағымдағы қалпына келтіру және құрылыс жұмыстарының ішінде Конокочег акведугін қалпына келтіру және қайта суландыру, 3- және 4-бекеттерді қалпына келтіру, Грейт-Фолс (20-бекет) және Суэйнс-бекетін (21-бекет) жөндеу кіреді. Пау-Пау туннеліндегі жұмыстардың екінші кезеңі 2019 жылдың 13 мамырында басталды.

Ауқымы

Парк Потомак өзенінің бойындағы жолақты қамтиды. Харперс-Ферри ұлттық тарихи паркіне жақын жердегі арқан жолдың шағын бөлігі Аппалачи тау жолының бір бөлігі болып табылады. Канал өзінің нөлдік милялық белгісінен (тек Томпсонның қайық үйі арқылы қол жетімді) тікелей Потомак өзенінде, Уотергейт кешенінің қарсы жағында басталады. Мэриленд штатының Аллегани округіндегі паркке 1981 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген Батыс Мэриленд теміржолының 126-шы және 160-шы миль аралығы кіреді. Парк көктем, жаз және күз айларында екі қайта жасалған каналдық қайықта – Джорджтаун және Чарльз Ф. Мерсер (Канал корпорациясының бірінші президентінің құрметіне аталған, бірақ каналдағы алғашқы Чарльз Ф. Мерсер қайығы емес) – саяхаттау мүмкіндігін ұсынады. Қайықтарды есектің күшімен тартады, ал парктің күзетшілері тарихи киім киіп, шлюздерді және қайықты басқарады, сонымен қатар тарихи баяндама ұсынады. Чесапик және Огайо каналының ұлттық тарихи паркіне жыл сайын шамамен бес миллион демалыс сапары жасалады. Грейт Фолс тавернасының келушілер орталығына кіру үшін төлем талап етіледі, бірақ парктің басқа жерлеріне кіру тегін. 1963 жылдың 9 ақпанында Роберт Ф. Кеннеди ағасы, президент Джон Ф. Кеннеди ұйымдастырған «50 мильдік жүгіру» аясында C&O каналының арқан жолымен Мэриленд штатындағы Грейт Фолстан Батыс Вирджиния штатындағы Харперс-Ферриге дейін жаяу жүруге жетті. 2013 жылдың ақпанында Нью-Джерсиде орналасқан коммерциялық емес FreeWalkers, Inc. ұйымы RFK-ның тарихи жаяу серуенін еске алу үшін Олд Англерс Иннен Харперс-Ферриге дейінгі C&O каналының арқан жолы бойында FreeWalkers Kennedy50 50 мильдік жаяу серуенін ұйымдастырды және ол жыл сайын өткізіліп келеді.

Жаяу жүргіншілер мен байкерлер кемпингтері

Ұлттық парк қызметі жаяу және велосипедшілерге арналған бірнеше кемпингтерді, жол бойында шамамен бірдей аралықта ұстап тұрады. Жаяу және велосипедшілер кемпингтерінің тізімін Ұлттық парк қызметінен алуға болады.

Басқа лагерь

C&O Canal ұлттық тарихи паркі жеке тұлғалар мен 35 адамға дейінгі топтар үшін шатырлы және қарапайым автокөліктерге арналған кемпингтерді де ұсынады. Барлық кемпингтерде барлық жабдықтар бар емес; кемпингтерде көлік тұрағы, әжетханалар, пикникке арналған үстелдер, қайық түсіру алаңы және жақын жердегі дүкендер сияқты жабдықтардың кейбіреуі немесе барлығы болуы мүмкін. Шың маусымында топтық кемпингтердің құны 40 доллар, маусымнан тыс уақытта 20 доллар. Міне, келуге болатын, брондаулы кемпингтердің тізімі: (NPS деректері):

Towpath MileageКемпинг түріТүнгі құныЕскермелер11.0Marsden TractТоптық$40/20Рұқсат қажет69.9Antietam CreekАвтокөлік$20110.4McCoys FerryАвтокөлік, Топтық$20140.9Fifteenmile CreekАвтокөлік, Топтық$20156.1Paw Paw TunnelАвтокөлік, Топтық$20173.3Spring GapАвтокөлік, Топтық$20