Кіріспе
Амниотик сұйықтың жетіспеушілігі – жүктілік кезінде амниотик сұйықтың жетіспеушілігімен сипатталатын медициналық жағдай. Бұл сұйықтық ұрықтың ішіндегі қоршаған ортасы болып табылады. Диагноз көбінесе ультрадыбыс арқылы қойылады, егер амниотик сұйықтық индексі (АФИ) 5 см-ден кем немесе амниотик сұйықтықтың ең терең қалтасы (ЕТҚ) 2 см-ден кем болса. Амниотик сұйықтық ұрықтың қалыпты қозғалысын, өкпесінің дамуын және жатырдың қысымынан қорғалуын қамтамасыз етеді. Амниотик сұйықтықтың төмендеуі аналық, ұрықтық, плаценталық немесе себепсіз жағдайларға байланысты болуы мүмкін және ұрықтың нашар дамуына, тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Ұрықтың жағдайы этиологиясына, диагноз қойылған жүктілік мерзіміне және олигогидрамниостың ауырлығына байланысты болады. Олигогидрамниостың қарама-қарсысы полигидрамниос, яғни амниотик сұйықтықтың артық болуы.
Oligohydramnios is a medical condition in pregnancy characterized by a deficiency of amniotic fluid, the fluid that surrounds the fetus in the abdomen, in the amniotic sac. It is typically diagnosed by ultrasound when the amniotic fluid index (AFI) measures less than 5 cm or when the single deepest pocket (SDP) of amniotic fluid measures less than 2 cm. Amniotic fluid is necessary to allow for normal fetal movement, lung development, and cushioning from uterine compression. Low amniotic fluid can be attributed to a maternal, fetal, placental or idiopathic cause and can result in poor fetal outcomes including death. The prognosis of the fetus is dependent on the etiology, gestational age at diagnosis, and the severity of the oligohydramnios. The opposite of oligohydramnios is polyhydramnios, or an excess of amniotic fluid.
Этиологиясы
Амниотик сұйықтығының мөлшері оның қаншалықты өндірілгеніне және амниотик қаптан қаншалықты алынғанына байланысты болады. Бірінші триместрде амниотик сұйықтығының негізгі көздері – ұрықтың өкпесінен шығатын секреттер, аналық плазманың ұрық қабығы арқылы тасымалдануы және плацентаның беті болып табылады. Екінші триместрде ұрықтың бүйректері зәр шығара бастайды, ол жүктіліктің соңына дейін амниотик сұйықтығының басты көзіне айналады. Олигогидрамниоздың пайда болуы себепсіз болуы мүмкін, сондай-ақ аналық, ұрықтық немесе плаценталық факторларға байланысты дамуы мүмкін.
Клиникалық көрінісі
Амниотик сұйықтығының көлемі әдетте 36 аптаға дейін артады және мерзімінен асқан жүктілік кезеңінде 40 аптадан кейін азая бастайды. Бір-екі литр су ішу арқылы сусызданған және жекелеген олигогидрамиозы бар науқастарда амниотик сұйықтығы уақытша көбейе алады. Десмопрессин, тіндерді жабыстыратын құралдар немесе силденафил цитраты сияқты басқа да зерттелудегі емдер де пайдалы болуы мүмкін. Бұл әдістер сирек қолданылады және тәжірибелік сипатта болып табылады.
Туу алдындағы күтім
Ерте туған нәрестелер амбулаториялық жағдайда апта сайын немесе екі апта сайын тексеріледі, осы арқылы ұрықтың дұрыс өсуі бақыланады және күтпеген өлім қаупі азайтлады. Бұл апта сайынғы стресс-тест (NST) және ең терең қалтаның (SDP) бағалауын қамтиды, бұл өзгертілген BPP ретінде де белгілі. Олигогидрамниостың жүктілік асқынуларды болжаушы ретінде пайдалануы күмәнді. Поттер синдромы – олигогидрамниостың салдарынан туындайтын жағдай. Зардап шеккен ұрықтарда өкпе гипоплазиясы, аяқ-қол деформациясы және ерекше бет пішіні дамиды. Ұрықтың бүйректерінің екі жақты дамымауы, ұрық зәрiнiң жеткiлiксiз болуынан туындайтын ең көп кездесетін себеп.