Филип Эрл Ниблок: Американдық мультимедиа суретшісі (1933–2024)

Кіріспе

Америкалық мультимедиа суретшісі (1933–2024)

Филипп Эрл Ниблок (2 қазан 1933 – 8 қаңтар 2024) – американдық композитор, кинорежиссер және видеограф. 1985 жылы ол Нью-Йоркте орналасқан авангардтық музыкаға арналған Experimental Intermedia қорының директоры болып тағайындалды, оның филиалы Бельгияның Гент қаласында да бар.

Ерте өмір және білім

Ниблок 1933 жылғы 2 қазанда Индиана штатының Андерсон қаласында Герберт пен Тельма Ниблоктардың отбасында дүниеге келді. Ол Индиана университетінде оқып, 1956 жылы экономика саласы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Бітірген соң АҚШ армиясында қысқа мерзім қызмет етті, ал 1958 жылы Нью-Йоркке көшіп, фотограф және кинооператор болып жұмыс істеді.

Мансап

Ниблоктың алғашқы музыкалық композициялары 1968 жылға дейін жатады. Өзінің буын композиторларының арасында ерекшелене келіп, ол формальды музыкалық білімі болмады. Ол 1960-шы жылдардағы Нью-Йорктегі музыкалық оқиғалардың (және Мортон Фельдманның «Durations» шығармасының премьерасы сияқты есте қаларлық қойылымдардың) оны ынталандырғанын айтты. Оның барлық композициялары жүйелі емес, интуитивті жолмен жасалды. Оның ерте туындылары толығымен таспаға жазылған, дәлме-дәл реттелген, ұзақ үн тонды дәстүрлі аспаптарда төрт, сегіз немесе он алты трекке дейін жазылған. 1990-шы жылдардың соңынан бастап оның музыкасы компьютерлік технологиялармен, әсіресе Macintosh компьютеріндегі Pro Tools бағдарламасы арқылы жасалатын болды. Оның кейінгі туындылары сәйкесінше тығыз текстуралы, кейде қырық трекке дейін жетеді. Ниблок сонымен қатар көптеген фильмдер мен бейнелер жасады, оның ішінде «Жұмыс істейтін адамдардың қозғалысы» атты сериядағы бірнеше туынды бар. Бұл серия 1973-1991 жылдар аралығында әлемнің көптеген елдері мен аймақтарында (Қытай, Бразилия, Португалия, Лесото, Пуэрто-Рико, Гонконг, Арктика, Мексика, Венгрия, Адирондакс, Перу) ауылдық жерлерде түсірілді. Оның композиторлық өмірінде мұндай музыканттармен ынтымақтастық маңызды рөл атқарды, ал ол жұмыс істеген музыканттардың қатарында Дэвид Гибсон (1970-ші жылдардағы виолончель туындыларында); Петр Котик, Сьюзан Стенгер және Эберхард Блум («Төрт толық флейта» туындысында); Рафаэль Торал, Дэвид Фёрст, Ли Роналдо, Тёрстон Мур, Сьюзан Стенгер және Роберт Посс («Гитара да, Төрт (G2,44 + 1x2)» туындысында); Ульрих Кригер, Кэрол Робинсон, Каспар Т. Топлитц және Рейнхольд Фридл («Touch Food» туындысында); Дейв Солдат және Солдат саптық квартеті («Тағы бес саптық квартет, Ерте қыс» туындысында) және тағы да басқалар бар. Өмірінің соңғы онжылдығында оркестр үшін бірнеше туынды жазды: «Disseminate», «Three Orchids» (үш оркестр үшін), «Tow for Tom» (екі оркестр үшін) және «4 Chorch + 1», соңғысы 2007 жылғы Острава музыка күндері үшін хор мен оркестрге арналған, сонатты баритонмен (Томас Бакнер). Бұл туындылардың премьерасын Петр Котик жүргізді. Орындауда, тірі музыканттар ойнауы мүмкін, аудитория арасында жүріп, дыбыс текстурасын күшейту немесе қолданыстағы реттеулерге кедерес келтіру арқылы өзгертеді. Сонымен қатар, Ниблок әдетте өзінің фильмдері мен бейнелерін (көбінесе «Жұмыс істейтін адамдардың қозғалысы» сериясынан немесе компьютермен басқарылатын, уақыт өте келе қозғалатын қара-ақ абстрактілі суреттерді) көрсету арқылы қойылымдарды сүйемелдеді. Бұл қойылымдар екі түрге бөлінеді: 1) бірнеше сағатқа созылатын инсталляция, музыкалық туындылар тізбектей орындалады, қайталаудан бұрын бірнеше сағаттық жұмыс циклымен және бір мезгілде көрсетілетін бірнеше бейнелермен; немесе 2) бірнеше музыкалық және кино туындылары бар қойылым, әдетте бірден үш сағатқа дейін созылады. Мұндай қойылымдарда Ниблок әдетте үш (немесе одан да көп) фильмді бір мезгілде, үш-төрт метр ені бар үлкен экрандарға проекциялайды. Фильмдер 16 мм және түсті. Музыка стерео немесе квадрокассеталардан ойнатылды, кеңістіктің бұрыштарында төрт немесе одан да көп динамиктер орналастырылды. Оның кейінгі бейне туындылары жеке немесе бірнешеуі бір мезгілде үлкен бейне мониторларда көрсетілді.

Niblock's first musical compositions date from 1968. Unusually, even among the avant garde composers of his generation, he had no formal musical training. He cited the musical activities of New York in the 1960s (and occasional memorable performances, such as the premiere of Morton Feldman's Durations pieces) as a stimulus. All of his compositions were worked out intuitively rather than systematically. His early works were all done with tape, overdubbing unprocessed recordings of precisely tuned long tones played on traditional instruments in four, eight, or sixteen tracks. Since the late 1990s his music has been created with computer technology, notably with Pro Tools on a Macintosh computer. His later works are correspondingly more dense in texture, sometimes involving as many as forty tracks. Niblock also made a number of films and videos, including several in a series titled The Movement of People Working. The series was filmed primarily in rural environments in many countries and regions of the world (China, Brazil, Portugal, Lesotho, Puerto Rico, Hong Kong, the Arctic, Mexico, Hungary, the Adirondacks, Peru) between 1973 and 1991. Collaborations with such musicians were crucial to his composing life, and the range of musicians with whom he worked include David Gibson, in the cello works of the 1970s; Petr Kotik, Susan Stenger, and Eberhard Blum, on Four Full Flutes; Rafael Toral, David First, Lee Ranaldo, Thurston Moore, Susan Stenger, and Robert Poss on Guitar Too, for Four (G2,44+1x2); Ulrich Krieger, Carol Robinson, Kaspar T. Toeplitz, and Reinhold Friedl, on Touch Food; Dave Soldier and the Soldier String Quartet on Five More String Quartets, Early Winter; and many others. In the last decade of his life he produced several works for orchestra: Disseminate, Three Orchids (for three orchestras), Tow for Tom (for two orchestras), and 4 Chorch + 1, the latter a commission for the Ostrava Music Days 2007 for chorus and orchestra with solo baritone (Thomas Buckner). The premieres of all these works were conducted by Petr Kotik. In performance, live musicians may play, wandering through the audience changing the sound texture through reinforcement of or interference with the existing tunings. Simultaneously, Niblock generally accompanied performances by presenting his films and videos (often those from The Movement of People Working series, or computer driven, black and white abstract images floating through time). These performances fell into two types: (1) an installation of several hours' duration, with the music pieces played consecutively, with a long loop of several hours of work before repetition, and with multiple images that are shown simultaneously; or (2) a performance, with several simultaneous works of music and film, usually lasting between one and three hours. In these performances Niblock generally projected three (or more) film images simultaneously, on large screens three to four meters wide. The films are 16 mm and color. The music was produced from stereo or quad tapes, with four or more speakers in the corners of the space. His later video pieces were played individually or with several simultaneously, using large video monitors.

Эксперименталды интермедиа қоры

1968 жылы Ниблок Элейн Саммерстің «Эксперименталды медиа» ұйымының мүшесі атанды және оның Қытай ауданындағы студиясында ұйым үшін жиі тікелей эфирде музыкалық шаралар ұйымдастырды, оларға Артур Рассел, Джон Кейдж және Дэвид Берман сияқты музыканттар келді.