Жүрек хирургиясы: Блалок-Томас-Тауссиг шунт (BTT шунт) туа пайда болған жүрек ақауларын (өкпе атрезиясы, Фалло тетрадасы) емдеу үшін қолданылады. Қан ағымын арттырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жүрек хирургиясы процедурасы
Cardiac surgery procedure
Блэлок-Томас-Тауссиг шунты (BTT шунты), бұрын Блэлок-Тауссиг шунты (BT шунты) деп аталған, – өкпеге қан ағынын арттыру үшін қолданылатын хирургиялық процедура. Бұл процедура өкпе артериясының жоқтығы және Фалло тетрадасы сияқты туа пайда болған жүрек ақауларының кейбір түрлерінде қолданылады, олар көгілдір бала синдромының жиі кездесетін себептері болып табылады. Модификацияланған Блэлок-Томас-Тауссиг шунтында, әдетте PTFE (Gore-Tex) материалынан жасалған жасанды түтіктің бөлігі субклавиан немесе каротид артериясы мен өкпе артериясының сәйкес тармағы арасына тігіледі. Бұл өзгеріс қан ағынын тоқтату қажеттілігін жояды және өкпеге қан ағынын реттеуді жеңілдетеді. Кейбір орталықтар қазір оң қарыншадан тікелей өкпе артериясына Sano шунтын орнатады. Бұл mBTT шунтымен байланысты коронарлық айналымдағы диастолалық қан ағынының төмендеуіне жол бермеу үшін жасалады.
The Blalock–Thomas–Taussig shunt (BTT shunt), previously known as the Blalock Taussig Shunt (BT shunt), is a surgical procedure used to increase blood flow to the lungs in some forms of congenital heart disease such as pulmonary atresia and tetralogy of Fallot, which are common causes of blue baby syndrome. In the modified Blalock–Thomas Taussig shunt, a length of artificial tubing typically made from PTFE (Gore tex) is sewn between either the subclavian or the carotid artery and the corresponding side branch of the pulmonary artery. This modification removes the need to cut off blood supply and makes it easier to regulate the blood flow to the lungs. Some centers now use a shunt directly from the right ventricle to the pulmonary artery, a Sano shunt. This is done to avoid the reduced diastolic blood flow in the coronary circulation associated with the mBTT shunt.
Тарих
Алғашқы процедураға Альфред Блэлок, хирург, Куллоден, ГА (1899–1964), Хелен Б. Тауссиг, кардиолог, Балтимор/Бостон (1898–1986) және Вивьен Томас (1910–1985) есімдері берілді. Олардың барлығы процедураны әзірлеуге көмектесті. Бұл аурумен жүздеген нәрестелер мен балаларды емдеген Тауссиг, цианотикалық жүрек ақауы және ашық дукт артериозы (ПДА) бар балалар ПДА-сы жоқ балаларға қарағанда ұзақ өмір сүретінін байқады. Сондықтан, PDA функциясын еліктейтін шунт, тетралогиясы бар науқастардың нашар қанмен қамтамасыз етілуін жеңілдете алады деп ойлады. 1943 жылы Бостонның Роберт Гроссқа хирургиялық шешім мүмкіндігін ұсынғанда нәтиже болмады, Тауссиг 1943 жылы Хопкинс зертханасында Блэлок пен Томасқа жүгінді. Вивьен Томастың 1985 жылғы «Жүрек серіктестері» автобиографиясында келтірілген үш адам арасындағы алғашқы кеңес туралы мәліметке сәйкес, Тауссиг Фалло тетралогиясының аномалиясын мұқият сипаттады, бірақ қажетті хирургиялық түзету туралы ешқандай ұсыныс жасамады, тек «сантехник құбырларды ауыстырғандай» өкпеге көбірек қан жеткізуге болатынын айтты. Тауссиг бұл туралы білмегенімен, Блэлок пен Томас осындай анастомозбен тәжірибе жасаған, Блэлок оны бірнеше жыл бұрын басқа мақсат үшін ойлап тапқан, бірақ күтілмеген салдары – қанды өкпеге қайта бағыттау болды. Операция кезінде қолқа асты артериясы өкпе артериясымен қосылды. Тауссигпен кездескеннен кейін екі адам жануарлар зертханасында операцияны жетілдіруге кірісті, Томас 200-ге жуық зертханалық иттің денесінде қолқа астынан өкпеге анастомоз жасады, содан кейін алғашқы адамға жасалатын хирургия үшін аспаптарды тәжірибелік жануарларда қолданылған аспаптарға бейімдеді және Блэлокты алғашқы 100 операцияны нәрестелерге жасауға дайындады. Томастың автобиографиялық есебі, ертедегі тетралогия операциясына қатысушылар (Дентон Кули және марқұм Уильям П. Лонгмайр, хирургия кезінде интерн және резидент болған) растаған, Томастың эксперименталды және клиникалық үлесі соншалықты маңызды болды, ол Блэлок пен Тауссигпен бірге процедура үшін құрмет алуға лайық еді деген тұжырымға келді. Алайда, сол кездегі нәсілдік дискриминация және академиялық әдет-ғұрыптар бойынша, дәрменсіз зертханалық көмекшілерді атауға тыйым салынды (Томастың орта мектептен аспан ресми білімі болмады), сондықтан ол шунтқа өз атымен аталу құрметіне ие бола алмады. 2004 жылы HBO телеарнасы түсірген «Something the Lord Made» телефильмі, Вашингтон жазушысы Кэти МакКейбтің 1989 жылғы осы аттас мақаласына негізделген, тарихи «Көк нәресте» операциясындағы оның рөлі туралы, сондай-ақ 2003 жылы қоғамдық теледидарда көрсетілген «Жүрек серіктестері» деректі фильмінде жазылған.
The original procedure was named for Alfred Blalock, surgeon, Culloden, GA (1899–1964), Helen B. Taussig, cardiologist, Baltimore/Boston (1898–1986) and Vivien Thomas (1910–1985) who was at that time Blalock's laboratory assistant. They all helped to develop the procedure. Taussig, who treated hundreds of infants and children with this disorder, had observed that children with a cyanotic heart defect and a patent ductus arteriosus (PDA) lived longer than those without the PDA. It, therefore, seemed to her that a shunt that mimicked the function of a PDA might relieve the tetralogy patients' poor oxygenation. In 1943, having broached the possibility of a surgical solution to Robert Gross of Boston without success, Taussig approached Blalock and Thomas in their Hopkins laboratory in 1943. According to the account of the original consultation between the three provided in Vivien Thomas' 1985 autobiography Partners of the Heart, Taussig carefully described the anomaly of Tetralogy of Fallot, but made no suggestion about the specific surgical correction required, observing merely that it should be possible to get more blood to the lungs, "as a plumber changes pipes around." Although Taussig was not aware of it at that time, Blalock and Thomas had already experimented with such an anastomosis, one that Blalock had conceived years earlier for a different purpose but which had the unanticipated effect of re routing blood to the lungs. The operation involved the joining of the subclavian artery to the pulmonary artery. After meeting with Taussig, the two men set about perfecting the operation in the animal lab, with Thomas performing the subclavian to pulmonary anastomosis alone in some 200 laboratory dogs, then adapting the instruments for the first human surgery from those used on the experimental animals and coaching Blalock through the first 100 operations on infants. Thomas' autobiographical account, corroborated by the participants in the early tetralogy operations (Denton Cooley and the late William P. Longmire, Jr., intern and resident respectively during the surgery) has led to the recent conclusion that Thomas' contribution, both experimentally and clinically, was so critical that he should have received credit for the procedure along with Blalock and Taussig. However, because of the racial prejudices of the time, and the academic custom which generally precluded mention of non degreed lab assistants (Thomas had no formal education beyond high school), he did not receive the honor of having the shunt named after him. The 2004 HBO television movie Something the Lord Made, based on Washingtonian writer Katie McCabe's 1989 article of the same name, was made about his role in the historic Blue Baby surgery, as was the 2003 public television documentary Partners of the Heart.