Кіріспе
Vought SB2U Vindicator – 1930 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін әзірленген, осы мақсаттағы алғашқы моноплан. "Vindicator" ұшақтары Мидуэй шайқасы кезінде де қолданыста болды, бірақ 1943 жылға қарай барлығы жаттығу бөлімдеріне ауыстырылды. Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінде "Chesapeake" деп аталды.
Жобалау және әзірлеу
1934 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа Скаут-бомбалаушыға қажеттілік білдірді және алты өндірушіден ұсыныстар алды. Техникалық тапсырма екі бөлімнен тұрды: біреуі – моноплан, екіншісі – биплан. Vought екі санатта да жобаларды ұсынды, олар XSB2U 1 және XSB3U 1 болды. Биплан, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қазіргі заманғы конфигурацияны қабылдауға құлшынбауына қарсы "сақтандыру" ретінде монопланмен бірге қарастырылды. XSB2U 1 – әдеттегі төмен қанатты моноплан конструкциясы, қайтарылатын дәстүрлі құйрық дөңгелекті шасси, ұшқыш пен артындағы пулеметші ұзын, жылыжай типті кабинаның астында бірінен соң бірі отырды. Фюзеляж болаттан жасалған құбырлы конструкциядан тұрды, мұрыннан артқы кабинаға дейін алюминий панельдермен жабылған, ал артқы фюзеляж матамен қапталған, ал бүгілген консольді қанат толығымен металлдан жасалған. Pratt & Whitney R 1535 Twin Wasp Junior радиалдық қозғалтқышы екі лопасты тұрақты жылдамдықты винтті қоздырды, ол бомбалау шабуылы кезінде тежегіш ретінде жұмыс істеуге арналған. Винтті тежеудің пайдалануы толыққанды сәтті болмады, сондықтан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Vindicator ұшақтары жылдамдық тежегіші ретінде шассиді төмендетіп, көлбеу бұрыштармен шабуылдайтын. Тік шабуыл кезінде винттен қашықтау үшін бір бомбаны тербеліп тұратын трапецияда тасымалдауға болады, ал қосымша бомбаларды қанаттар астында тасымалдауға болады, бұл SB2U үшін максималды бомбалық жүктемені құрайды. SB2U, Brewster XSBA 1, Curtiss XSBC 3, Great Lakes XB2G 1, Grumman XSBF 1 және Northrop XBT 1 үлгілерімен салыстырылды. Great Lakes және Grumman ұсынған үлгілерден басқа барлықтары өндіріске тапсырылды. XSB2U 1 деп белгіленген бір прототипке 1934 жылдың 15 қазанында тапсырыс беріліп, 1936 жылдың 15 сәуірінде жеткізілді. 1936 жылдың 2 шілдесінде сынаққа қабылданған XSB2U 1 прототипі, BuNo 9725, 1936 жылдың 20 тамызында апатқа ұшырады. Сынақтарды сәтті аяқтағаннан кейін, 1938 жылдың 6 қазанында SB2U 2 үлгісінен 58 данаға қосымша тапсырыс берілді. SB2U 3 – ұшақ тасымалдаушылардан немесе құрлықтағы әуе базаларынан, немесе поплавоктармен судан ұшуға қабілетті, ұзақ қашықтыққа ұшатын бомбалаушы ретінде күрделі өзгертілген нұсқа. Қажетті ұшу қашықтығын арттыру үшін SB2U 1 және 2 үлгілеріндегі фюзеляждік жанармай багі, қанаттардағы жанармай бактерімен толықтырылды, ал ұшақтың құйрығының ені артты. Соңғы SB2U 1 үлгісінен ауыстырылған XSB2U 3 прототипі 1939 жылдың ақпанында ұшты, ал құрлықта және су үстінде ұшу сынақтарынан кейін, 1939 жылдың 25 қыркүйегінде, негізінен АҚШ Теңіз жаяу әскері үшін 57 SB2U 3 тапсырылды. SB2U 1941 жылы түсірілген "Dive Bomber" фильмінде маңызды рөлде ойнады. Барлығы 260 дана Vindicator түрлері өндірілді, ал бір данасы Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Ұлттық Әскери-теңіз авиация мұражайында сақтаулы.
The SB2U was evaluated against the Brewster XSBA 1, Curtiss XSBC 3, Great Lakes XB2G 1, Grumman XSBF 1 and Northrop XBT 1. All but the Great Lakes and Grumman submissions were ordered into production. Designated XSB2U 1, one prototype was ordered on 15 October 1934 and was delivered on 15 April 1936. Accepted for operational evaluation on 2 July 1936, the prototype XSB2U 1, BuNo 9725, crashed on 20 August 1936. Its successful completion of trials led to further orders, and a further 58 of a slightly modified version, the SB2U 2, on 6 October 1938. The SB2U 3 was a more heavily modified version, intended as a long range scout bomber, capable of being fitted with a conventional wheeled undercarriage, for operations from aircraft carriers or land airbases, or with floats. To give the required increased range, the fuselage fuel tank fitted to the SB2U 1 and 2 was supplemented by integral wing tanks, while the aircraft's tail had an increased span. The prototype XSB2U 3, converted from the last SB2U 1, flew in February 1939, and after testing as both a landplane and floatplane, 57 SB2U 3s were ordered on 25 September 1939, mainly for the US Marine Corps. The SB2U is prominently featured in the 1941 film Dive Bomber. There were 260 examples of all Vindicator variants produced, and a single example is preserved at the National Naval Aviation Museum at NAS Pensacola, Florida.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жеткізілімдер 1937 жылдың желтоқсанында басталды, сол кезде төрт ұшақ VB 3 эскадрильясына қосылып, «Саратога» әуе кемесінде Curtiss BFC 2 екі қанатты ұшақтарын алмастырды. «Саратогадан» басқа, «Vindicator» ұшақтары «Лексингтон», «Рейнджер» және «Уасп» әуе кемелерінде де қызмет етті. «Эссекске» бағытталған 9-шы әуе тобы «Чарджер» эскорт кемесінде «Vindicator» ұшақтарында жаттықты, бірақ «Эссекс» соғысқа қатысқанға дейін «Douglas SBD Dauntless» ұшақтарына көшті. Көбірек заманауи ұшақтарда тәжірибесі бар әуешілер SB2U ұшақтарын кейінірек жауынгерлік тапсырмаларда «дірілдегіш» немесе «жел бағыттайтын аспап» деп сындарлы айтты. Капитан Ричард Э. Флеминг 1942 жылдың 5 маусымында жапондық «Микума» крейсеріне шабуыл жасағанда SB2U 3 Vindicator ұшағын пилоттады, осы үшін ол қаза болғаннан кейін Құрмет медалімен марапатталды.
Француз теңіз флоты
1939 жылдың 22 ақпанында Франция Aéronautique Navale (Француз теңіз авиациясының) авианосецтік эскадрильялары үшін 20 V 156 F ұшағына тапсырыс берді. 1939 жылдың мамыр айында тағы 20 V 156 F ұшағына тапсырыс берілді. SB2U 2 негізінде жасалған V 156 F ұшақтарында француздық арнайы жабдықтар, соның ішінде Дарн пулеметтері мен француз радиолары орнатылды. Ұшақтар АҚШ Әскери-теңіз күштері сынап, қабылдамаған сүңгу тежегіштерімен жабдықталған еді. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, француз теңіз күштері өзінің жалғыз авианосегі – француз авианосегі «Беарн» оперативтік қызметке енгізу үшін тым баяу екенін шешті, ал кеменің эскадрильялары құрлықтағы қызметке көшірілді. 1939 жылдың қазан айының ортасына қарай бірінші эскадрилья, AB 1, V 156 F ұшақтарымен қайта жабдықталды. 1940 жылдың наурыз-сәуір айларында AB 1 ұшқыштары «Беарн» бортында палубаға қондыру бойынша жаттығуларды сәтті орындады және авианосецке лайықты деп танылды. AB 1 эскадрильясы Хьерден Солтүстік Францияға алмастыру үшін жіберілді, солтүстік Франциядағы көпірлерге және неміс әскерінің нысандарына шабуыл жасағанда ауыр шығынға ұшырады. 1940 жылдың 20 мамырында Самбре-Ойза каналы арқылы өтетін көпірге жасалған шабуыл кезінде Мессершмитт Bf 109 ұшақтарымен жеті ұшақ атылып түсірілді. Сол айда Дюнкерк эвакуациясы кезінде әуеден қорғау міндетін атқарды. Атысты тоқтату кезінде француздардың қолында небары бірнеше Vought ұшағы қалды, ал бұл модель қызметтен алынып тасталды.
Корольдік теңіз флоты
Франция 1940 жылдың наурыз айында тағы 50 V 156 F ұшағына тапсырыс берді, оларды жеткізу 1941 жылдың наурыз айынан бастап жоспарланған. Франция жеңілгеннен кейін бұл тапсырысты британ үкіметі Корольдік Әскери-теңіз күштерінің Әуе күштеріне пайдалануға берді, олар ұшақты "Чесапик" деп атады. Британдықтар "Чесапикке" бірнеше өзгерістер енгізді, соның ішінде SB2U 3 ұшағына қосымша жанармай бакі орнатылды. 1941 жылдың 14 шілдесінде "Чесапик" ұшақтары "Солент" жағалауындағы "Ли" теңіз базасында қайта құрылған 811 Әскери-теңіз Әуе эскадрильясын жарақтандыру үшін пайдаланылды. Эскадрилья экипажы оны "сыр торт" деп атады, оларды суасты қайықтарына қарсы патрульдеуге пайдалануды жоспарлады және олар эскорт тасымалдаушыға берілді. Сол жылдың қазан айының соңында "Чесапиктер" жоспарланған міндеттерге жеткіліксіз қуатты екендігі және кішкентай эскорт тасымалдаушылардан пайдалы жүк көтере алмайтыны анықталды. Сондықтан олар 1941 жылдың қараша айында 811 эскадрильядан оқу ұшақтары ретінде пайдалану үшін алынып, бірлік екі қанатты Fairey Swordfish ұшақтарымен қайта жарақтандырылды.
By the end of October that year, it had been decided that the Chesapeakes were underpowered for the planned duties and would not be able to lift a useful payload from the small escort carriers. Accordingly, they were withdrawn from 811 Squadron in November 1941 for use as training aircraft and the unit was re equipped with the biplane Fairey Swordfish.