Кіріспе
McDonnell FH Phantom – екі реактивті, тік қанатты, авианосец негізіндегі истребитель ұшақ, екінші дүниежүзілік соғыстың соңында АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жобаланып, алғаш рет ұшырылған. Бірінші буын реактивті истребитель ретінде, «Фантом» – американдық авианосецке қонған тұңғыш реактивтік ұшақ және АҚШ Теңіз жаяу әскерлері қолданған алғашқы реактивтік ұшақ. FH 1 ұшақтарының тек 62 данасы ғана салынғанмен, ол авианосец негізіндегі реактивтік истребительдердің мүмкіндігін дәлелдеуге көмектесті. McDonnell компаниясының алғашқы сәтті истребителі ретінде ол F2H Banshee ұшағының жасалуына әкелді, ол Корей соғысының ең маңызды екі теңіз реактивтік истребителінің бірі болды. Екеуі де McDonnell компаниясын теңіз күштеріне ұшақтардың маңызды жеткізушісі ретінде орнықтырды. McDonnell үшінші буын, Мах 2 жылдамдығына ие McDonnell Douglas F-4 Phantom II ұшағының атын қайтаруды шешті, ол Вьетнам соғысы кезеңіндегі ең әмбебап және кеңінен қолданылатын батыстық жауынгерлік ұшақ болды. FH Phantom бастапқыда FD Phantom деп аталды, бірақ ұшақ өндіріске түскен кезде атауы өзгертілді.
The McDonnell FH Phantom is a twinjet, straight wing, carrier based fighter aircraft designed and first flown during late World War II for the United States Navy. As a first generation jet fighter, the Phantom was the first purely jet powered aircraft to land on an American aircraft carrier|group=N and the first jet deployed by the United States Marine Corps. Although only 62 FH 1s were built it helped prove the viability of carrier based jet fighters. As McDonnell's first successful fighter, it led to the development of the follow on F2H Banshee, which was one of the two most important naval jet fighters of the Korean War; combined, the two established McDonnell as an important supplier of navy aircraft. McDonnell chose to bring the name back with the third generation, Mach 2 capable McDonnell Douglas F 4 Phantom II, the most versatile and widely used Western combat aircraft of the Vietnam War era. The FH Phantom was originally designated the FD Phantom, but this was changed as the aircraft entered production.
Жобалау және әзірлеу
1943 жылдың басында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің авиациялық қызметкерлері Макдоннеллдің XP 67 Bat жобасының батылдығына тәнті болды. МакДоннелл теңіз күштерінен "Westinghouse Electric Corporation" компаниясы әзірлеп жатқан турбореактивті қозғалтқыштарды пайдаланып, кемелік реактивтік истребительді жасауға қатысуға шақырылды. 1943 жылдың 30 тамызында үш прототипке тапсырыс беріліп, XFD 1 белгісі тағайындалды. 1922 жылғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарды белгілеу жүйесінде, сызықтың алдындағы "D" әрпі ұшақтың өндірушісін көрсетеді. Бұл әріп бұрын "Douglas Aircraft Company" компаниясына берілген, бірақ USN оны Макдоннеллге қайта тағайындады, себебі "Douglas" компаниясы жылдар бойы теңіз күштеріне ешқандай истребитель ұсынбаған. Макдоннелл инженерлері әртүрлі қозғалтқыш комбинацияларын бағалады, диаметрі сегізден бастап екі диаметрге дейін. Соңғы жобада ең жеңіл және қарапайым конфигурация ретінде табылғаннан кейін екі қозғалтқыш қолданылды. Қозғалтқыштар қанаттың түбіне орналастырылды, бұл ауа түсіретін және шығаратын құбырларды қысқа қылып, қанат астындағы гондолаларға қарағанда аэродинамикалық тиімділікті арттырды. Қозғалтқыштар ыстық газ ағынынан фюзеляжды қорғау үшін сәл сыртқа бұрылды. "Phantom" ұшағының құрылымдық әдістері мен аэродинамикалық дизайны сол кездегідей дәстүрлі болды: ұшақта бұрылмаған қанаттар, дәстүрлі құйрық және алюминийден жасалған монококк конструкциясы, беті тегіс бұрандаланған алюминий қаптамасы болды. Ұшақты сақтау кезінде енін азайту үшін бүгілетін қанаттар қолданылды. Мұрын бөлігінде төрт .50 калибрлі (12,7 мм) пулеметке орын жасалды, ал қанаттардың астына сегіз жоғары жылдамдықты ұшақ зымыраны орнатуға болады, бірақ олар қызметте сирек қолданылды. Басқа жоғары көтергіш құрылғылар қолданылмады. Сонымен қатар, ұшу қабілетін жақсарту үшін "Ракеталық көмекпен ұшу" (RATO) бөтелкелеріне де мүмкіндік жасалды.