Сингапурдың шығыс жағалау жолдары

Кіріспе

Сингапурдағы тас жол

Шығыс жағалау саябағы жолы (қысқаша: ECP) – Сингапурдың оңтүстік-шығыс жағалауы бойымен өтетін тас жол. Ұзындығы шамамен. 2022 жылдың шілдесіне қарай, бұл Сингапурдың үшінші ең ұзын тас жолы. ECP шығыстағы Чанги әуежайын Бенджамин Ширес көпірі арқылы оңтүстіктегі Марина шығанағы және Орталық бизнес ауданымен байланыстырады. Оңтүстікте ЭЦП Марина жағалауы экспрес-жолымен (MCE) және Калланг Пая Лебар экспрес-жолымен (KPE) қосылатын айырықтар бар. Шығыс жағынан ЭЦП Чанги көпіршігінде Пан аралдық тас жолымен байланысады, бұл тас жолдың соңынан шамамен. Оңтүстік-шығыс жағалауындағы тас жолдардың аббревиатурасы «Тас жол» деген мағынадағы «E» әрпімен аяқталады, ал Шығыс жағалау саябағы жолының аббревиатурасы «P» әрпімен аяқталады. Бұрын Шығыс жағалау саябағы жолы AYE-ға тікелей қосылған. Алайда, 2013 жылдың 29 желтоқсанында MCE ашылғаннан кейін, Бенджамин Ширес көпірінен кейінгі тас жолдың бір бөлігі қысқартылды, ал Марина Оңтүстік аймағындағы тағы бір бөлігі қайта құрылып, магистральдық жолға айналдырылды. Бұл тас жол, MCE және AYE бірге Сингапурдың оңтүстік-шығыстан батысқа қарай созылған жолы ретінде қарастырылуы мүмкін. Тас жол алғаш Чанги әуежайынан оңтүстік-шығысқа қарай жүреді, содан кейін Силин даңғылынан кейін жағалау бойымен иіліп өтеді. Одан кейін ол Шығыс жағалау паркі арқылы Жоғарғы Шығыс жағалау, Сиглап, Мари Парад және Маунтбеттен аудандарынан өтеді. Форт-роудқа 13-ші шығудан кейін (шығысқа қарай 14A белгісімен), ЭЦП қала орталығының әдемі көрінісін ұсынатын Бенджамин Ширес көпіріне дейін MCE және KPE айырықтары арқылы ішкі жаққа қарай иіліп өтеді. Көпірде (әлі де көпірде) тас жол оңтүстікке қарай иіліп, Марина Бей аймағынан, Марина Бей Сэндстен өтеді. Содан кейін ECP 16 шақырымдық белгіге жақын аяқталады және Шиарс даңғылына айналады (бұрынғы бағыттың қысқартылған бөлігінен жаңадан құрылған). Мұнда жүргізушілер Марина бульвары бойынша Gardens by the Bay және Marina Bay Cruise Centre бағытына солға бұрылуды немесе Central Boulevard арқылы Downtown Core және Chinatown бағытына оңға бұрылуды таңдай алады.

The East Coast Parkway (Abbreviation: ECP) is an expressway that runs along the southeastern coast of Singapore. It is approximately in length. As of July 2022, it is Singapore's third longest expressway. The ECP connects Changi Airport in the east through the Benjamin Sheares Bridge to the Marina Bay and Central Business District areas in the south. In the south, there are interchanges that connects ECP to the Marina Coastal Expressway (MCE) and the Kallang Paya Lebar Expressway (KPE). In the east, there is an interchange that connects ECP to the Pan Island Expressway at the Changi Flyover, about from the end of the expressway. Unlike other expressways in Singapore whose abbreviation ends with 'E' for 'Expressway', the East Coast Parkway abbreviation ends with 'P' instead. The East Coast Parkway used to be directly connected to the AYE. However, with the opening of the MCE on 29 December 2013, a section of expressway after the Benjamin Sheares Bridge was truncated and another section at the Marina South area realigned and converted into an arterial road. The expressway, together with the MCE and the AYE could be interpreted as the southern east west road in Singapore. The expressway first heads southeast from Changi Airport before curving to follow the coastline after Xilin Avenue. It then follows East Coast Park past Upper East Coast, Siglap, Marine Parade and Mountbatten areas. After Exit 13 for Fort Road (signed 14A eastbound), the ECP curves further inland passing through the interchange with the MCE and KPE before the Benjamin Sheares Bridge which offers a beautiful view of the downtown. The highway (still on the bridge) curves south and into the Marina Bay Area, passing Marina Bay Sands. The ECP then ends near the 16 kilometre mark and turns into Sheares Avenue (newly formed out of part of the truncated section of the former route). From here, drivers can choose to either turn left on Marina Boulevard towards Gardens by the Bay and the Marina Bay Cruise Centre, or choose to turn right on Central Boulevard towards the Downtown Core and Chinatown.

Тарих

1969 жылдың 30 шілдесінде Алтын Мильдегі кептелісті азайту мақсатында жағалау тас жолын салу жоспарлары басталды. Николл тас жолы, Брас Баша жолы және Стемфорд жолындағы қиылыстарды жасау үшін егжей-тегжейлі жоспарлар жасалды. 1970 жылдың 3 қыркүйегінде Бедоктан жерді қайтарып алу үшін 35 миллион долларлық жоспар қабылданды, ал соңғы кезең 1970 жылдың 7 қазанында басталды. 1970 жылдың 18 желтоқсанында үкімет 125 акр жерді қайтарып алуға шешім қабылдады. 1973 жылдың 24 мамырында үкімет Collyer Quay аймағындағы сағат шыңындағы кептелісті жеңілдету үшін порт арқылы Клиффорд Пирсінің сыртындағы шұңқыр сызығына дейін 300 миллион долларлық тас жол салуға кірісті. Жоспарлар Николл тас жолынан және Клиффорд Пирсіндегі шұңқырдан жерді қайтарып алуды қамтиды. Жерді қайтарып алу жұмыстары алтыдан тоғыз айға дейін созылуы күтілуде. 280 метрлік көпір су деңгейінен 30 фут биіктікте салынуы тиіс, бұл паромдарға арнаны пайдалану үшін жеткілікті биіктік береді. Жаңа тас жол Оңтүстік Кейге қарай бұрылып, Сингапур политехникалық институтының арғы жағындағы бос жерге, содан кейін Ансон жолына қарай бұрылады. Құрылыс жұмыстарына орын беру үшін үкімет 1975 жылы Сингапур политехникалық институтының бұрынғы жерін сатып алды, ал политехникалық институт Дуверге көшті. 1974 жылдың 16 қаңтарында Сиглап жолын магистральға дейін ұзарту жоспарланды. 1974 жылдың 28 ақпанында үкімет Бедок Оңтүстік даңғылының 1-ші авенирін Жоғарғы Шығыс Жағалау жолынан ECP-ға дейін ұзарту үшін екі жер учаскесін сатып алды. 1974 жылдың 12 маусымында Сингапурдың шығыс жағалауын қаламен байланыстыратын супер тас жолын салуға тендерлер жарияланды. Шығыс жағалау паркінің ұзартылуы Танжонг-Рхудан Калланг өзені арқылы Марина орталығына дейін созылуы тиіс. Екі өткелдің арасында экспресс-жол қайта қалпына келтірілген Марина орталығындағы бір бағытты жолдармен байланыстырылатын қиылыс арқылы байланыстырылады, бұл Офир және Рохор жолдарын Бич-роудта біріктіреді. Ол Орчард, Чайнатаун және Үнді қалашығына трафик тасымалын қамтамасыз етеді. Ол сондай-ақ Шентон жолы мен Раффлс Кейінің алдындағы қайта қалпына келтірілген жер арқылы өтіп, Оңтүстік Кейдегі Телок Айер бассейніне барады, онда ол Принс Эдвард жолы мен Максвелл жолындағы бір бағытты жолдармен қосылады. Шентон-Вейдегі бұрынғы Сингапур политехникалық институтының үстінен биік құрылыста жүру жоспарланған. Айыр Раджа экспресс-жолы деп аталатын Жоронг экспресс-жолына қарай жүруге дейін экспресс-жолды Кеппел жолына дейін ұзарту үшін жеке жоба жоспарланған. 1975 жылдың 24 сәуірінде бес халықаралық фирманы Бенджамин Ширс көпірінің құрылысына әкелетін Шығыс жағалау паркінің құрылысына арналған тендерге шақырды. Экспресс-жол сонымен қатар Офир/Рохор жолымен байланыстырылады, ол көпірмен бірге салынады. Бірінші кезең Танжонг-Рхудан Оңтүстік Кейге дейінгі бөлігін қамтиды, ал екінші бөлігі Оңтүстік Кейден Шентон Уэйге дейін өтеді. Шығыс жағалау паркінің Форт-роудтан Марин-Парадқа дейінгі бірінші кезеңінің құрылысы 1971 жылы басталды және 1975 жылдың желтоқсанында аяқталды. 1975 жылдың қарашасында Бедок Оңтүстік жолына дейін 2-ші кезеңі ұзартылды, содан кейін 3-ші кезең 1980 жылы Чанги әуежайымен бірге салынды. 3-кезеңнің құрылысы 1976 жылдың мамырында Хилин даңғылы мен Пан арал экспресс-жолында екі қиылыспен басталды. Ол 1978 жылға дейін аяқталады деп күтілді. Олар бұрынғы Қоғамдық жұмыстар департаментімен қайта қалпына келтірілген жерге салынған. Форт жолынан Кеппел жолына дейінгі 4-кезеңнің құрылысы 1977 жылы басталды және 1981 жылдың 18 сәуірінде Офир жолына және 1981 жылдың 26 қыркүйегінде Кеппел жолына қарай ашылды. Кеме жасау орындарында жүзуге шектеулер болған, бірақ жағалаудағы кемелерге алаңдаушылық туғыза алмайды. Олар кеме жасау орындарының кеңейту бағдарламасын жүзеге асыра алады, бұл Сато Когёға тапсырылды және 1980 жылдың соңына дейін аяқталады деп күтілді. Үкімет Танжонг-Рху мен Телок-Айер бассейнін байланыстыратын Марина-Суд аймағын одан әрі қайтарып алуға шешім қабылдады. Форт-роудтағы соңғы көпір 1989 жылы аяқталғанға дейін экспресс-жолдағы шамдар орнатылды. ECP-нің ашылуы 1980-ші жылдары қала аймағындағы көлік жүктемесін жеңілдетті. Николл тас жолындағы көлік қозғалысы 20%-ға төмендеді, бұл жаңа ERP порталдарымен нашарлайтын еді. Робинсон жолы мен Сесил көшесі 1990 жылға дейін жақсарды. Бір жағынан Шығыс жағалау паркі, екінші жағынан биік ғимараттар орналасқан, жақсы көрінетін экспресс-жол Сингапур Чанги әуежайынан келген қонақтарға елдің жақсы бірінші әсерін беру мақсатымен салынды және күтілді, олар әуежайдан қала орталығына жақсы күнінде 15 минуттан кем уақытта жетеді. Дегенмен, таңғы сағаттардағы кептеліс Танжонг-Рхудан қалаға қарайтын экспресс-жолдың жанындағы Электрондық жол бағасы (ERP) порталын енгізуге әкелді, бұл елде орнатылған алғашқы екі порталдың бірі, ол 1998 жылдың 1 сәуірінде Офир жолындағы екінші порталмен бірге қолданысқа енгізілді. Чанги әуежайына жақын ECP-нің ұзын, түзу бөлігінде пайдаланылмаған төтенше жағдайға арналған жол учаскесі салынды. Бұл бөлік стандартты үлкен ағаштардың орнына алынып қойылатын гүлдік өсімдіктермен оңай анықталады. Дегенмен, жол учаскесі ешқашан төтенше жағдайға қондыру мақсатымен пайдаланылмады. Жаңа қаланың дамуын жеңілдету үшін ECP Бенджамин Ширс көпірінен кейін қысқартылды, Марина Суд аймағындағы учаске қайта құрылды және Шерис даңғылы деп аталған маңызды артериялық жолға айналды. Оның орнына ECP және Калланг-Пая Лебар экспресс-жолын Айыр Раджа экспресс-жолымен байланыстыратын жаңа экспресс-жол салынды.

Plans for the coastal highway to reduce congestion at Golden Mile started on 30 July 1969. Detailed plans were put in place to create interchanges at Nicoll Highway, Bras Basah Road and Stamford Road. On 3 September 1970, a $35 million plan was put in place to reclaim more land off of Bedok, with the final phase starting on 7 October 1970. On 18 December 1970, the government decided to reclaim more than 125 acres of land. On 24 May 1973, the government proceeded to build a $300 million highway across the harbour to the breakwater line outside Clifford Pier to ease peak hour congestion at the Collyer Quay area. The plans involved the reclamation of land off Nicoll Highway and the breakwater at Clifford Pier. Reclamation was expected to begin in six to nine months. The 280m long bridge was to be built at a height of 30 ft above high water level to allow ample headroom for ferries to use the channel. The new highway would turn landwards to South Quay and then to the vacant piece of land past the Singapore Polytechnic, before turning towards Anson Road. To provide space for construction work, the government acquired the former Singapore Polytechnic site in 1975, with the polytechnic shifting to Dover. Plans were made on 16 January 1974 to extend Siglap Road to the expressway. On 28 February 1974, the government also acquired two portions of land, for the extension of Bedok South Avenue 1 from Upper East Coast Road to the ECP. On 12 June 1974, tenders were invited for the construction of the super highway which would link the east coast of Singapore to the city. The extension of East Coast Parkway was to run from Tanjong Rhu via the Kallang River to Marina Centre. Between the two crossings, the expressway would be connected to an interchange formed by a one way pair of roads running on the reclaimed Marina Centre, connecting Ophir and Rochor Roads at Beach Road. It would take traffic to Orchard, Chinatown and Little India. It would also run through the reclaimed land in front of Shenton Way and Raffles Quay, before going to the Telok Ayer Basin at South Quay, where it would connect to the one way pair of roads at Prince Edward Road and Maxwell Road. It was planned to run on the elevated structure across the former Singapore Polytechnic at Shenton Way. A separate project was planned to even extend the expressway to Keppel Road, before going towards the Jurong Expressway (to be known as Ayer Rajah Expressway). On 24 April 1975, five international firms were invited to the tender of the construction of East Coast Parkway, leading to the construction of Benjamin Sheares Bridge. The expressway would also be linked to Ophir/Rochor Road, which would be built together with the flyover. The first phase would cover the portion from Tanjong Rhu Flyover to South Quay, while another section would lead from South Quay to Shenton Way. Construction of the first phase of the East Coast Parkway from Fort Road to Marine Parade started in 1971 and was completed in December 1975. It was followed by an extension of Phase 2 which was completed in November 1975 to Bedok South Road and then Phase 3 was built together with Changi Airport in 1980. Construction of Phase 3 began in May 1976, with two interchanges at Xilin Avenue and the Pan Island Expressway. It was expected to be completed by 1978. They were built on reclaimed land by the former Public Works Department. Construction of Phase 4, stretching from Fort Road to Keppel Road began in 1977 and was opened on 18 April 1981 to Ophir Road, and on 26 September 1981 towards Keppel Road. Shipyards had certain hours of restriction to navigation but the berths down should have no cause to worry They could implement any expansion programme of their shipyards, which was awarded to Sato Kogyo, and was expected to be completed by the end of 1980. The government had decided to further reclaim the Marina South area, linking Tanjong Rhu and Telok Ayer Basin. Traffic lights remained on the expressway until the completion of the last flyover at Fort Road in 1989. The opening of ECP relieved the traffic load of the city area in the 1980s. Traffic volume at Nicoll Highway decreased by 20 per cent, which would otherwise worsen with the new ERP gantries. Robinson Road and Cecil Street were better managed with lesser traffic jams with the declining load all the way to 1990s. Flanked by East Coast Park on one side and high rise housing on the other, the well landscaped expressway was built and maintained with the conscious intention of giving visitors arriving via Singapore Changi Airport a good first impression of the country as they commute from the airport to the city centre in less than 15 minutes on a good day. Traffic congestion during the morning peak hours, however, led to the introduction of an Electronic Road Pricing (ERP) gantry near the Tanjong Rhu Flyover in the direction towards the city, one of the first two gantries to be set up in the country, which came into operation on 1 April 1998 together with the other gantry at Ophir Road. A decommissioned emergency highway strip was built in the long, straight section of the ECP close to Changi Airport. This section can be easily identified by removable potted plants instead of the standard large trees on the median strip. However, the highway strip has never been used for emergency landing purposes. To facilitate the development of the new downtown, the ECP was truncated after the Benjamin Sheares Bridge, with the stretch at Marina South area realigned and converted to a major arterial road called Sheares Avenue. Instead, a new expressway, the Marina Coastal Expressway, was built to connect the ECP and the Kallang–Paya Lebar Expressway to the Ayer Rajah Expressway.