Екінші дүниежүзілік соғысының батыры: Лорд Ловаттың өмірі мен ерлігі

Кіріспе

Шотланд ақсұлуы

Бригадир Саймон Кристофер Джозеф Фрейзер, 15-ші лорд Ловат (9 шілде 1911 – 16 наурыз 1995) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде танымал британдық коммандосы және Ловат Фрейзер тайпасының 24-ші басшысы. Шотланд гаэліндегі есімінің ағылшыншаланған түрі – Шим Ловат, ал тайпасы оны әкесінің атымен атап, МакШимид деп дақпырттаған. «Оверлорд» операциясы кезінде ол «Sword Beach» жағалауындағы арнайы қызмет бригадасын басқарды және флейташысы Билл Миллинмен бірге Пегас көпірін сәтті басып алды.

Ерте өмір

Фрейзер Инвернесс графтығының Боули қаласына жақын Бофорт қасабасындағы ата-бабаларының үйінде, 14-ші лорд Ловаттың (көбінесе 16-шы лорд деп аталады) Саймон Фрейзер мен 4-ші барон Рибблсдейлдің қызы, Томас Листердің қызы Лаураның ұлы ретінде дүниеге келді. Амплфорт колледжінде (онда ол офицерлік дайындық корпусының мүшесі болды) және Оксфордтағы Магдален колледжінде білім алғаннан кейін, ол университеттің атты әскер эскадрильясына қосылды. Фрейзер 1930 жылы Ловат скауттарында (Территориялық армия бөлімшесі) екінші лейтенант болып тағайындалды. Ол 1931 жылы тұрақты армияға ауысып, әлі екінші лейтенант болып жүргенде Шотландия гвардиясына қосылды. Келесі жылы Фрейзер әкесінен кейін Ловаттың 15-ші лорды (17-ші лорд Ловат деп те аталады) және Фрейзер кланының 25-ші басшысы болды. 1934 жылдың тамыз айында лейтенант қызметіне көтерілді. Ловат 1937 жылы лейтенант лауазымынан кетіп, офицерлердің қосымша резервіне өтті. 1938 жылдың 10 қазанында сэр Генри Джон Дельвс Брутонның қызы Розамонд Брутонға үйленді, олардан алты бала дүниеге келді. Лорд және леди Ловат Бофорт қасабасында тұрды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылдың маусымында, Екінші дүниежүзілік соғысқа бірнеше ай қалғанда, Лорд Ловат та резервтегі қызметінен кетті. Бірақ шілдеде, соғыс жақындаған кезде, ол Ловат скауттарының капитаны болып жұмылдырылды. 1940 жылы Стирлингтегі туыстары мен достарымен, соның ішінде Лохилдің Дональд Камеронымен бірге Ловат жаңа, әдеттен тыс шабуылшылар (Коммандос) тобын құруды жоспарлады. Олар теңіз, әуе және құрлық шабуылдарын біріктіріп, балама бағытты негізгі құрал ретінде пайдаланатын еді. Мұнда тек еріктілерді ғана қолдану қажет болды. Жоспардың маңызды бөлігі Уинстон Черчилльтің жеке қолдауы болды, оны олар сәтті алды. Ловат Шотландияның батыс жағалауында Коммандос әскерлерін даярлауға жеке қатысты. Соңында ол 4-ші Коммандосқа қосылып, оған жетекшілік етті. 1941 жылдың 3 наурызында 3-ші және 4-ші Коммандостар Германияның Лофотен аралдарына шабуыл жасаған «Клеймор» операциясын бастады. Сәтті шабуылда коммандостар балық майын өндіретін зауыттарды, жанар май қоймаларын және 11 кемені жойды. Олар сонымен қатар шифрлау құралдарын және кодтар жинағын тартып алды. Коммандостар 216 неміс әскерін тұтқынға алды; 315 норвегиялық коммандостармен бірге Британияға қайтуды жөн көрді. Уақытша майор ретінде Лорд Ловат 4-ші Коммандостың 100 адамын және канадтық Карлтон мен Йорк полкінің 50 адамын сәуір айында француз жағалауындағы Харделот ауылына шабуыл жасауға басшылық етті. Осы әрекеті үшін ол 1942 жылдың 7 шілдесінде Әскери крестпен марапатталды. Лорд Ловат 1942 жылы лейтенант-полковник болып тағайындалды және 4-ші Коммандостың командирі болып тағайындалды, оларды 19 тамыздағы сәтсіз Дипп рейдінің (Юбилей операциясы) сәтті бөлігіне жетекшілік етті. Оның коммандосы 150 мм-лік алты зеңбіректен тұратын батареяға шабуыл жасап, жойды. Ловат «Құрмет көрсету орденімен» (DSO) марапатталды. Рейд жалпы алғанда, негізінен канадалықтардың қатысуымен 4000-нан астам жарақатты алған апатты сәтсіздікке ұшырады. Дегенмен, 4-ші Коммандос өз мақсаттарын басып алды, бұл операцияның жалғыз табысты бөлігі болды, және Ловаттың көптеген адамы аман-есен Британияға оралды. Коммандостардың ресми өмірбаян авторы Хилари Сондерс, олар «жауларының жүрегінде жеккөрушілік пен қорқыныш сезімін оятып, алдымен Рунштедт, содан кейін 1942 жылы Гитлер оларды тұтқындағанда соңғы адамға дейін өлтіруді бұйырды. Ловаттың басына тірі не өлген күйінде 100 мың рейхс маркасы қойылды. «Коммандос» әмірі. 1944 жылы Лорд Ловат бригадалық офицер болып тағайындалды және жаңадан құрылған 1-ші арнайы қызмет бригадасының командирі болып тағайындалды. Лорд Ловат бригадасы 1944 жылдың 6 маусымында Нормандияға шабуыл кезінде Свордқа қонды. Лорд Ловат, «Ең ұзақ күн» фильміндегі аңызға қайшы, жауынгерлік киіммен жағаға шықты, оның жауынгерлік киімінің астында ақ жамылғы киіп, жағасына «Ловат» деп жазылған, толық жабдықталған Маннишер Шоэнауэр штутцен мылтығымен қаруланған, бұл Ловаттың 1893 жылғы модельді Штейр Маннишермен қаруланған Дипп рейдін еске түсіреді. (Бұл мәлімдеме даулы; алайда, 1942 жылғы суреттерде ол .30 06 Winchester Model 70 спорттық мылтығымен көрінеді). Бірақ «Өткен шара» атты мемуарларында Ловат D күні «АҚШ армиясының қысқа ұңғылы карабинімен» қаруланғанын айтады (демек, M1 карабині). Лорд Ловат өзінің жеке шырқаушысы Билл Миллингке командаларды және өзін жағаға шығаруға нұсқау берді, бұл нақты бұйрықтарға қарамастан, ұрыста мұндай әрекетке рұқсат етілмеуі керек еді. Миллинг ережелерге сілтеме жасап қарсылық білдіргенде, Лорд Ловат былай деп жауап берді: «А, бірақ бұл ағылшын соғыс кеңсесі. Біз екеуміз де шотландтықпыз, бұл жағдайға қатысты емес». Ловаттың әскерлері жылдам алға жылжи бастады, Ловат өзінің бригадасының бір бөлігімен Свордтан Пегас көпіріне қарай жылжи түсті, оны ерте сағатта планеремен қонған 2-ші батальон Окс & Бакс Жеңіл жаяу әскерінің (6-шы Әуеде жүретін дивизия) әскерлері қарсылық көрсетті. Лорд Ловаттың командалары сағат 13.00 шамасында Пегас көпіріне келді, бірақ жоспар бойынша кездесу уақыты сағат 12.00 болған. Көптеген адамдардың пікірінше, олар екі жарым минутқа кешігіп келді. Кездесу орнына жеткенде Лорд Ловат 7-ші парашют батальонының подполковнигі Джеффри Пайн Коффиннің алдында кешірім сұрады. Ол Ренвиллдің шығысындағы Орн өзенінің бойында қорғаныс позицияларын орнатты. Көпірлерді сол күні британдық 3-ші жаяу әскер дивизиясының бөлімдері ауыстырды. 12 маусымдағы Бревиль шайқасында Лорд Ловат 51-ші жоғарғы дивизияның артиллериялық бомбалауын бақылап жатқанда ауыр жарақат алды. Бір зеңбірек нысанадан тыс түсіп, офицерлердің арасына түсті, 12-ші парашют батальонының командирі подполковник А. П. Джонсонды қаза қылды, сонымен қатар 6-шы Әуеде жүретін бригаданың бригадир генералдарының бірі Хью Киндерслиді де ауыр жарақаттады. Ол француздық Төртінші Республикасының алғыс айту ретінде «Құрмет белгісі» мен «Соғыс кресімен» марапатталды.

In June 1939, just months before the Second World War, Lord Lovat also resigned his reserve commission. In July, however, as war approached, he was mobilized as a captain in the Lovat Scouts. In 1940 together with his Stirling cousins and friends, including Donald Cameron of Lochiel, Lovat planned to create a new unorthodox group of shock fighters (Commandos) who would combine sea, air and land attacks using surprise as a key component. It was essential to use volunteers only. Crucial to the plan was the personal blessing of Winston Churchill, which they duly obtained. Lovat was personally involved in the training of the Commando troops on the West coast of Scotland. He was eventually attached to and led No. 4 Commando. On 3 March 1941, Nos 3 and 4 Commando launched Operation Claymore, a raid on the German occupied Lofoten Islands. In the successful raid, the commandos destroyed fish oil factories, petrol dumps, and 11 ships. They also seized encryption equipment and codebooks. As well, the commandos captured 216 German troops; 315 Norwegians chose to accompany the commandos back to Britain. As a temporary major, Lord Lovat commanded 100 men of No. 4 Commando and a 50 man detachment from the Canadian Carleton and York Regiment in a raid on the French coastal village of Hardelot in April. For this action he was awarded the Military Cross on 7 July 1942. Lord Lovat became an acting lieutenant colonel in 1942 and was appointed the commanding officer of No. 4 Commando, leading them in a successful component of the abortive Dieppe Raid (Operation Jubilee) on 19 August. His commando attacked and destroyed a battery of six 150 mm guns. Lovat was awarded the Distinguished Service Order (DSO). The raid as a whole was a disastrous failure with over 4,000 casualties sustained, predominantly Canadian. Yet No. 4 Commando captured its objectives, the only successful part of the operation, and most of Lovat's men returned safely to Britain. According to Hilary Saunders, the official biographer of the Commandos the men "were to arouse such a passion of hate and fear in the hearts of their enemies that first Von Runstedt and then Hitler in 1942 ordered their slaughter when captured down to the last man. Lovat had 100,000 Reich marks placed on his head, dead or alive. The infamous "Commando Order". In planning Operation Overlord, in 1944 Lord Lovat was made a brigadier and appointed the Commander of the newly formed 1st Special Service Brigade. Lord Lovat's brigade was landed at Sword during the invasion of Normandy on 6 June 1944. Lord Lovat reputedly waded ashore in battle dress contrary to the legend in the film the Longest Day which had him wearing a white jumper under his battledress, with "Lovat" inscribed into the collar while armed with a full stocked Mannlicher Schoenauer stutzen rifle, probably harkening back to the Dieppe raid where Lovat was armed with a Model 1893 Steyr Mannlicher. (The latter claim is disputed; however, in some earlier pictures y/1942 he is seen with a bolt action .30 06 Winchester Model 70 sporting rifle). However, in his memoirs, 'March Past', Lovat states that he was armed with a "short barreled U. S. Army carbine" (presumably an M1 carbine) on D Day. Lord Lovat instructed his personal piper, Bill Millin, to pipe the commandos and himself ashore, in defiance of specific orders not to allow such an action in battle. When Private Millin demurred, citing the regulations, he recalled later, Lord Lovat replied: "Ah, but that's the English War Office. You and I are both Scottish, and that doesn't apply". Lovat's forces swiftly pressed on, Lovat himself advancing with parts of his brigade from Sword to Pegasus Bridge, which had been defiantly defended by men of the 2nd Bn the Ox & Bucks Light Infantry (6th Airborne Division) who had landed in the early hours by glider. Lord Lovat's commandos arrived at a little past 1 p. m. at Pegasus Bridge though the rendezvous time as per the plan was noon. It is a common misconception that they reached almost exactly on time, late by only two and a half minutes. Upon reaching the rendezvous, Lord Lovat apologised to Lieutenant Colonel Geoffrey Pine Coffin, of 7th Parachute Battalion. He went on to establish defensive positions around Ranville, east of the River Orne. The bridges were relieved later in the day by elements of the British 3rd Infantry Division. During the Battle of Breville on 12 June, Lord Lovat was seriously wounded whilst observing an artillery bombardment by the 51st Highland Division. A stray shell fell short of its target and landed amongst the officers, killing Lieutenant Colonel A. P. Johnson, commanding officer of the 12th Parachute Battalion, also seriously wounding Brigadier Hugh Kindersley of the 6th Airlanding Brigade. He was awarded the Legion of Honour and the Croix de Guerre by a grateful French Fourth Republic.

Кейінгі өмірі

Лорд Ловат Инвернес таулы аристократиясының беделді өкілі болды. 1942 жылы ол графтықтың лейтенант орынбасары (пост номиналды "DL") болып тағайындалды, екі жылдан кейін – әділет судьясы. Лорд Ловат Францияда алған ауыр жараларынан толыққанды жазылып, бірақ армияға орала алмады (1949 жылы резервке өтті). 1945 жылдың басында Черчилль оны Мәскеуге, Сталин мен Президиумға құрмет көрсету үшін парламенттік делегация құрамындағы өкілі ретінде жіберді. Черчилль Екінші дүниежүзілік соғыс тарихының соңғы томында 1945 жылы Ялтада Сталин мен президент Рузвельтпен өткен маңызды кездесуде, Еуропа шекаралары талқыланғанда, Сталин әңгіме барысында әскери мәселелерге қайта-қайта оралғанын айтады: Черчилльдің сөзіне қарағанда, Сталин өмірде жаңа қызығушылық танытқан – әскери істерге. "Ол Лорд Ловат сияқты жас, жауынгер рухты әскерилерді ұнататын". Сілтеме: WC: Екінші дүниежүзілік соғыс, VI том, 344 бет – «Ялта финал». Уинстон Черчилль оны Лордтар палатасында Құрметті қарулы жасақтың капитаны болуға шақырды; алайда Лорд Ловат бұл ұсыныстан бас тартып, 1945 жылы Сыртқы істер жөніндегі парламенттік мемлекеттік хатшысы болып үкіметке қосылды, «Сыртқы істер министрлігіне өткен кезде Экономикалық соғыс министрлігінің функцияларына жауапкершілік жүктеліп, Черчилльдің сайлауда жеңіліске ұшырауынан кейін отставкаға шықты». 1946 жылы ол Әулие Иоаннның құрметті орденімен марапатталды. 1962 жылдың 16 маусымында әскерден ресми түрде зейнеткерлікке шықты, бірақ бригадаир шені сақталды. Лорд Ловаттың саяси өмірі өмір бойы жалғасты, ол Лордтар палатасында Шотландия мәселелері жөнінде сөз сөйледі және келесі қырық екі жыл бойы Инвернесс округтік кеңесінде қызмет етті, онда жаңғырту мен жақсартуға ұсыныс жасады. Ол сондай-ақ таулы аймақтағы 250 мың акр жерді қамтитын отбасылық иеліктеріне және Фрейзер кланының істеріне көп көңіл бөлді. Ол қысқа мүйізді сиыр малын өсірді және Канада, Америка, Латын Америкасы және Австралияға сапарлап, сиыр шаруашылығы бойынша халықаралық төреші болды. Ол агрономиядан лекция оқыды және жарысқа құмар болды. Ол Ловат Шинти клубының басшысы болды, бұл оның отбасының атын алып жүрген жергілікті шинти командасы. Лорд Ловат өмірінің соңғы жылдарында зор қайғыға ұшырады – оның екі ұлы бірнеше күн аралығында апатқа ұшырап қайтыс болды. 1994 жылы, қайтыс болғанға бір жыл бұрын, отбасының дәстүрлі резиденциясы Бофорт қамалы, оның үлкен ұлы Саймон Фрейзер мұралық салық төлеу үшін сатылды. Лорд Ловаттың екінші ұлы Ким Лорд Ловаттың қосылу рәсімінде домбыра ойнады.

Lord Lovat was a stalwart of the Inverness Highland aristocracy. In 1942 he was appointed a Deputy Lieutenant (post nominal "DL") of the county, and two years later a Justice of the Peace. Lord Lovat made a full recovery from the severe wounds he had received in France but was unable to return to the army (he transferred to the reserve in 1949). In early 1945 Churchill sent him to Moscow as his envoy in a Parliamentary delegation to pay his respect to Stalin and the Presidium. Churchill notes in the final volume of his biography of the Second World War that at the crucial meeting with Stalin and President Roosevelt at Yalta in 1945 when the boundaries of Europe were being discussed Stalin kept coming back again and again, in conversation, to military questions: Stalin said he had acquired a new interest in life, says Churchill, an interest in military affairs. "He liked young military fighters like Lord Lovat". ref: WC: the Second World War, volume VI, p. 344 Yalta finale. Winston Churchill requested that he become Captain of the Honourable Corps of Gentlemen at Arms in the House of Lords; however, Lord Lovat declined the offer and in 1945 joined the Government as Parliamentary Under Secretary of State for Foreign Affairs, "becoming responsible for the functions of the Ministry of Economic Warfare when these were taken over by the Foreign Office", resigning upon Winston Churchill's election defeat. In 1946 he was made a Commander of the Venerable Order of Saint John. His formal retirement from the army came on 16 June 1962, he retained the honorary rank of brigadier. Lord Lovat's involvement in politics continued throughout his life, in the House of Lords where he spoke on Scottish Affairs and served in the Inverness County Council for the next forty two years where he pressed for modernising improvements. He also devoted much of his time to the family estates of 250,000 acres in the highlands and to Fraser Clan affairs. He bred a pedigree herd of shorthorn cattle and was an international judge of cattle travelling widely to Canada, America, Latin America and Australia in that regard. He lectured on agronomy and loved racing. He was chieftain of Lovat Shinty Club, the local shinty team which bears his family name. Lord Lovat experienced a great deal of sadness in his final years; two of his sons predeceased him in accidents within days of each other. In 1994, a year before his death, the family's traditional residence, Beaufort Castle, was sold by his eldest son, Simon Fraser, to pay inheritance taxes. Lord Lovat's second son, Kim, played the pipes at Lord Lovat's funeral.

Медиа

"Ең ұзақ күн" 1962 жылы түсірілген, сол аттас кітапқа негізделген фильмде Питер Лоуфорд ойнаған "Лорд Ловат" кейіпкері бейнеленген. Эвелин Уоның "Құрмет қылы" трилогиясындағы шарлатан командос "Триммер" кейіпкерінің Ловаттың прототипі болғаны туралы пікірлер бар. Ловат Ваудың коммандостан мәжбүрлі түрде кетіп қалғанымен тікелей байланысты болды, бұл олардың арасындағы хат алмасу тақырыбы болды, және Вау осы хаттарды соғыс күнделіктеріне қосты. Standpoint журналында Пол Джонсон былай деп жазды: "[Уо] жоғары деңгейдегі қастандықпен және есектікпен, Фрейзер кланының басшысы, жеке полкі болған және сыртқы келбетімен "жоғары сыныптың Эррол Флин" аталған, бригадалық лорд Ловаттың ерекше тұлғасына өте қарапайым Триммерді таңуға тырысты." "Шими" Ловат Вауды коммандостан қуғандық үшін кешірілмейтін күнә жасады, себебі, оның айтуынша, "сол кісі өзінің сарбаздарына соншалықты жек көрінген, олар әрекетке кіріскенде оны арқасынан атып тастаған болар еді". Сондықтан Вау Ловатты Триммер етіп бейнеледі. Бір күні мен Вауды мақтағанда, "Шими" ашумен айқайлады: "Сендер осы монстрдың арқасында мен Триммер екенімді түсінесіңдер ме?"

Отбасы

Саймон Кристофер Джозеф Фрейзер, Ловат шебері және 15-ші лорд Ловат (9 шілде 1911 – 16 наурыз 1995), 14-ші лорд Ловаттың (25 қараша 1871 – 18 ақпан 1933) ұлы және үлкен баласы, сондай-ақ Лаура Листердің (12 қаңтар 1892 – 24 наурыз 1965) баласы болды. Оның інісі – құрметті Сэр Хью Чарльз Патрик Джозеф Фрейзер (23 қаңтар 1918 – 6 наурыз 1984). 1938 жылдың 10 қазанында Розамонд Дельвс Браутонға үйленді. Олардың алты баласы болды: Симон Августин Фрейзер, Ловат шебері (28 тамыз 1939 – 26 наурыз 1994), ол 1972 жылы Вирджиния Гроуске үйленді. Олардың төрт баласы болды: құрметті Вайолет Фрейзер (1972 ж.т.), құрметті Онор Фрейзер (1973 ж.т.), Саймон Кристофер Джозеф Фрейзер, 16-шы лорд Ловат (1977 ж.т.) және құрметті Джон Фрейзер (1984 ж.т.). Бофорт замкісіндегі отбасылық иелікте аң аулағанда жүрек талмасынан 54 жасында қайтыс болды. Құрметті Фиона Мэри Фрейзер (6 шілде 1941 ж.т.) 1982 жылы Робин Ричард Алленге үйленді, балалары жоқ. Құрметті Аннабель Тереза Фрейзер (15 қазан 1942 – 13 қыркүйек 2022). 1964 жылдың 14 қыркүйегінде Хью Уильям Маккейге, 14-ші барон Рейге үйленді және 1978 жылы ажырасты. Олардың үш баласы болды, соның ішінде Энеас Саймон Маккей, 15-ші барон Рей. Құрметті Кимболл Ян Морис Фрейзер (4 қаңтар 1946 – 30 мамыр 2020). 1975 жылдың 18 қазанында Джоанна Нортқа үйленді және үш ұлы болды. Құрметті Аластер Хью Джозеф Фрейзер (14 қараша 1947 – 20 ақпан 2011) 1976 жылдың 1 мамырында Друсилла Монтгомериге үйленді және төрт баласы болды. 63 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Құрметті Эндрю Мэтью Рой Фрейзер (24 ақпан 1952 – 15 наурыз 1994) Уорвиктің 8-ші графы Дэвид Гревиллдің қызы Леди Шарлотта Гревиллге үйленді және екі қызы болды: Дейзи Розамонд Фрейзер (1985 ж.т.) және Лаура Альфреда Фрейзер (1987 ж.т.). Танзанияда бұқалардың шабуылынан қайтыс болды. 15-ші лорд Ловаттың тұңғыш ұлы және мұрагері Симон Августин Фрейзер, Ловат шебері, және оның төртінші ұлы Эндрю 1994 жылы бірнеше күннің арасында қайтыс болды. 15-ші лорд Ловат бір жылдан кейін 1995 жылы қайтыс болды. Одан кейін атақ оның немересі Саймон Кристофер Фрейзерге берілді, ол 16-шы лорд Ловат атанды.

Simon Christopher Joseph Fraser, Master of Lovat and 15th Lord Lovat (9 July 1911–16 March 1995), was the son and eldest child of Simon Joseph Fraser, 14th Baron Lovat (25 November 1871 –18 February 1933), and the Hon. Laura Lister (12 January 1892–24 March 1965). His younger brother was the Hon. Sir Hugh Charles Patrick Joseph Fraser (23 January 1918–6 March 1984). He married Rosamond Delves Broughton on 10 October 1938. They had six children:
Simon Augustine Fraser, Master of Lovat (28 August 1939–26 March 1994) married Virginia Grose in 1972. They had four children: the Hon. Violet Fraser (b. 1972), the Hon. Honor Fraser (b. 1973), Simon Christopher Joseph Fraser, 16th Lord Lovat (b. 1977), and the Hon. John Fraser (b. 1984). Died at the age of 54 of a heart attack while hunting on the family estate at Beaufort Castle. the Hon. Fiona Mary Fraser (born 6 July 1941) married Robin Richard Allen in 1982 and have no issue. the Hon. Annabel Thérèse Fraser (born 15 October 1942–13 September 2022). She married Hugh William Mackay, 14th Baron Reay on 14 September 1964 and divorced in 1978. They had 3 children including Æneas Simon Mackay, 15th Baron Reay. the Hon. Kimball Ian Maurice Fraser (4 January 1946–30 May 2020). He married Joanna North on 18 Oct 1975 and had 3 sons. the Hon. Alastair Hugh Joseph Fraser (14 November 1947–20 February 2011) married Drusilla Montgomerie on 1 May 1976 and had four children. Died of cancer at the age of 63.
the Hon. Andrew Matthew Roy Fraser (24 February 1952–15 March 1994) married Lady Charlotte Greville, daughter of David Greville, 8th Earl of Warwick, and had two daughters: Daisy Rosamond Fraser (b. 1985) and Laura Alfreda Fraser (b. 1987). Died after being attacked by buffalo in Tanzania. The 15th Lord Lovat's first son and heir Simon Augustine Fraser, Master of Lovat, and his fourth son Andrew predeceased him in 1994 within days of each other. The 15th Lord Lovat then died a year later in 1995. The title then passed to his grandson Simon Christopher Fraser, who became the 16th Lord Lovat.