Уилфред Бион: Психоаналитик және танк командирінің өмірі мен еңбегі

Уилфред Бион – британдық психоаналитик, психиатр, 1962-65 ж. Британдық Психоаналитикалық Қоғамның президенті. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қатысуы, наградалары туралы ақпарат.

16 мин оқу

100%

Дереккөз: Wilfred Bion — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ағылшын психоаналиті және психиатры Уилфред Рупрехт Бион DSO (/b//iː/'/ɒ//n/; 8 қыркүйек 1897 – 8 қараша 1979) – аса ықпалды ағылшын психоаналиті, ол 1962 жылдан 1965 жылға дейін Британдық психоаналитикалық қоғамның президенті болды.

Ерте өмір және әскери қызмет

Бион Үндістанның Солтүстік-Батыс провинциясындағы Матура қаласында дүниеге келді және Англиядағы Бишоп Стортфорд колледжінде білім алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Францияда танк командирі ретінде танк корпусында қызмет етті. 18 ақпанда Камбрей шайқасындағы ерлігі үшін «Құрмет көрсету орденімен» (18 ақпан 1918 ж.) және «Құрмет легионының кресімен» марапатталды. Ол алғаш рет 1917 жылғы 26 маусымда соғыс аймағына кірді, 1918 жылғы 10 маусымда уақытша лейтенант, ал 1918 жылғы 22 наурызда капитан міндетін атқарушы болып тағайындалды. Танк бөліміне басшылық еткен кезде, ол 1918 жылғы 19 қазанда танк ротасының екінші командирі болғанда шенін сақтап қалды және 1919 жылғы 7 қаңтарда одан бас тартты. 1921 жылғы 1 қыркүйекте демобилизацияланды және капитан шені берілді. Оның DSO-сының толық мақтауы:

«Құрмет көрсету орденімен марапатталды». [ ]

Уақытша/2-ші лейтенант, Уилфред Рупрехт Бион, танк корпусы. Көрінетін батырлығы және міндетке деген адалдығы үшін. Шабуыл кезінде танкке қолбасшылық еткенде, ол жаудың көптеген пулеметтерін күшті бекіністердегі қарсыластарымен шайқастырып, жаяу әскердің алға жылжуына көмектесті. Танкі тікелей оққа түскенде, ол өз әскерімен бірге окоптың бір бөлігін басып алып, жауға атыс ашты. Ол ашық жерде жүріп, келген басқа танктерге бағыт берді және бір кезде танк үстінен Льюис пулеметінен тиімді оқ атты. Сондай-ақ ол жаудан түскен пулеметті қолданысқа енгізіп, күштер келгенде, командирі қаза тапқан жаяу әскер ротасына басшылық етті. Өте қиын жағдайда зор батылдық пен бастамашылық танытты. «Бионның қызы Партенопа әкесінің соғыс кезеңіндегі тәжірибелері оны талдаушы ретінде қалай (және қаншалықты) қалыптастырғаны туралы сұрақ қояды, бұл Бионның кейінірек регрессивті немесе примитивті саналық күйлердің дамыған күйлермен қатар өмір сүруіне қатысты алаңдаушылығын тудырады».

Білім және ерте мансап

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бион Оксфордтағы Король колледжінде тарихты оқып, 1922 жылы бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Лондон университетінің колледжінде медицинаны оқыды. Алғашында "психоанализ деп аталатын жаңа, ерекше пән" оны Лондонға тартты, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың қасіреттеріне негізделген 1916 жылғы "Тыныш және соғыс кезіндегі үйір инстинкттері" атты танымал еңбегін жариялаған көрнекті ми хирургі Уилфред Троттермен кездесіп, оның ықпалына түсті. Бұл Бьонның топтық мінез-құлыққа деген қызығушылығына маңызды ықпал етті. 1930 жылы медициналық біліктілік алғаннан кейін (MRCS Англия, LRCP Лондон) Бион Тависток клиникасында жеті жыл психотерапиялық оқытудан өтті, кейін бұл тәжірибенің кейбір шектеулері болғанын мойындады. Дегенмен, ол Сэмюэл Беккетпен жемісті қарым-қатынас орнатты. Ол психоанализді оқығысы келді және 1938 жылы Джон Рикменмен талдау оқуын бастады, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы осы оқуды тоқтатты. 1940 жылдың 1 сәуірінде Бион Корольдік армияның медициналық корпусына лейтенант болып қайта бекітілді және Нортфилд әскери ауруханасы (Холлимур ауруханасы, Бирмингем) сияқты бірнеше әскери ауруханаларда жұмыс істеді, онда ол алғашқы Нортфилд экспериментін бастады. Топтардың психоанализі жөніндегі осы идеяларды С. Х. Фолкс, Рикман, Бриджер, Мэн және Патрик Де Маре сияқты басқалар дамытып, қабылдады. Тависток тобының барлық мүшелері әскерге шақырылып, психикалық жарақат алғандарды (кейіннен посттравматикалық стресс, ал сол кезде "соққы" деп аталған) емдеудің жаңа әдістерімен жұмыс істеді. Осыдан туған оның топтық динамикадағы новаторлық жұмысы, "Тависток тобымен" байланысты, 1940 жылдардағы жұмысын сипаттайтын Бьонның еңбектері көп уақыттан кейін жинақталды және 1961 жылы оның ықпалды кітабында, "Топтардағы тәжірибелер және басқа да еңбектерде" бірге жарияланды. Бұл кітап топ ішінде немесе топ арқылы жеке тұлғалардың терапиясы үшін нұсқаулық емес, топта болудың күрделі тәжірибесінен туындаған процестерді зерттеу болды. Кітап топтық теорияны әр түрлі салаларда қолданудың маңызды еңбегіне айналды. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бионның әйелі Бетти Жардн қызды дүниеге әкелді, бірақ Бетти бірнеше күннен кейін қайтыс болды. Оның қызы Партенопа Италияда психоаналитик болып, әкесінің еңбектері туралы жиі дәріс оқып, жазды. Партенопа 1998 жылдың шілдесінде Италияда болған жол апатында 18 жасар қызы Патрициямен бірге қаза тапты.

After World War I, Bion studied history at The Queen's College, Oxford, earning a Bachelor of Arts degree in 1922, before studying medicine at University College London. Initially attracted to London by the "strange new subject called psychoanalysis", he met and was impressed by Wilfred Trotter, an outstanding brain surgeon who published the famous Instincts of the Herd in Peace and War in 1916, based on the horrors of the First World War. This was to prove an important influence on Bion's interest in group behavior. Having qualified in medicine by means of the Conjoint Diploma (MRCS England, LRCP London) in 1930 Bion spent seven years in psychotherapeutic training at the Tavistock Clinic, an experience he regarded, in retrospect, as having had some limitations. It did, however, bring him into fruitful contact with Samuel Beckett. He wanted to train in Psychoanalysis and in 1938 he began a training analysis with John Rickman, but this was brought to an end by the advent of the Second World War. Bion was recommissioned in the Royal Army Medical Corps as a lieutenant on 1 April 1940, and worked in a number of military hospitals including Northfield Military Hospital (Hollymoor Hospital, Birmingham) where he initiated the first Northfield Experiment. These ideas on the psychoanalysis of groups were then taken up and developed by others such as S. H. Foulkes, Rickman, Bridger, Main and Patrick De Mare. The entire group at Tavistock had in fact been taken into the army, and were working on new methods of treatment for psychiatric casualties (those suffering post traumatic stress, or "shell shock" as it was then known.) Out of this his pioneering work in group dynamics, associated with the "Tavistock group", Bion's papers describing his work of the 1940s were compiled much later and appeared together in 1961 in his influential book, Experiences in Groups and other papers. It was less a guide for the therapy of individuals within or by the group, than an exploration of the processes set off by the complex experience of being in a group. The book quickly became a touchstone work for applications of group theory in a wide variety of fields. In 1945, during the Second World War, Bion's wife Betty Jardine gave birth to a daughter, but Betty died a few days afterwards. His daughter, Parthenope, became a psychoanalyst in Italy, and often lectured and wrote about her father's work. Parthenope died, together with her 18 year old daughter Patrizia, in a car crash in Italy in July 1998.

Кейінгі мансап

Тависток клиникасына оралған Бион, Тавистокты жаңа Тависток Адам қатынастары институтына қайта ұйымдастырған жоспарлау комитетінің төрағасы болды, сонымен қатар, жаңадан құрылған Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің бір бөлігі болған жаңа Тависток клиникасы да құрылды. Психоанализге деген қызығушылығы күшейген сайын, ол 1946-1952 жылдар аралығында Мелани Клейннің жетекшілігімен психоанализдік тағылымдамадан өтті. 1951 жылы Тавистокта екінші әйелі Франческамен танысты. Ол Клейннің студенттерінен (соның ішінде Ханна Сегал және Герберт Розенфельд) құралған зерттеу тобына қосылды, олар психоздық бұзылылары бар пациенттерді талдау үшін Клейннің параноидті-шизоидті және депрессивті позициялар теориясын жетілдіріп дамытты. Ол шизофренияны талдау және осындай пациенттердің когнитивтік, сезімталдық және жеке бастық проблемалары туралы өте жаңа және әсерлі мақалалар жинағын жариялады («Екінші ойлар», 1967). Осыған қоса, ол «Түсіндірме» деп аталатын құнды қосымша бөлімді қосты, онда клиникалық және теориялық мәселелер бойынша оның кейбір көзқарастары қалай өзгергенін көрсетті. Бионның теориялары әрқашан аналитикалық сеанстардың құбылыстарына негізделген, Зигмунд Фрейд пен Мелани Клейннің негізгі идеяларының ұқсастығын және кеңейтілуін аңғарды. Бір кезде ол ойлар мен ойлауды «алгебралық», «геометриялық» және «математикалық» тұрғысынан түсінуге тырысты, қазіргі қолданыстағы лексикада жеткілікті дәлдік жоқ деп санады, бұл процестің нәтижесі «Тор» (The Grid) болды. Кейін ол математиканың күрделі, абстрактілі қолданылуын және «Торды» тастап, көбірек интуитивті тәсілге көшті, ол «Назар және Түсіндіру» (1970) еңбегінде жақсы бейнеленген. 1968 жылы Бион Лос-Анджелеске көшіп, 1977 жылға дейін онда тұрды. Ол сол жылдары Клейншіл тәсілдерге қызығушылық танытқан бірнеше психоанализшілерге, соның ішінде Джеймс Гучқа (психоанализші) және Калифорния психоаналитикалық орталығының негізін қалаушыларға кеңес берді. Өмірінің соңында ол Оксфордширге қайтып келді.

Қабылдау және мәртебе

Бион Ұлыбританияда да, халықаралық деңгейде де нығайып келе жатқан беделді қалдырды. Кейбір сарапшылар оның жазбаларын көбінесе тұспалдағыш және қынжырлы деп санайды, бірақ олар ешқашан ой қозғамай қоймайды. Ол Кляйн немесе Фрейдтің ізбасары ретінде жіктелуге қарсы тұрады. Бион психоаналитикалық қауымдастықтан тыс жерде топтық динамика бойынша жұмысымен танымал болғанымен, оның еңбектерін зерттейтін психоаналитикалық әңгіме көбінесе оның ойлау теориясына және ойлау қабілетін дамыту моделіне қатысты. Уилфред Бион психоанализге құнды және жаңаша үлес қосты. Ол психоздық күйдегі пациенттерді өзгеріссіз талдау әдісін қолданып талдаған алғашқылардың бірі болды; ол проекциялық процестердің қолданыстағы теорияларын кеңейтті және жаңа тұжырымдамалық құралдарды жасады. 1950 жылдардың соңында Ханна Сегал, Уилфред Бион және Герберт Розенфельдтің психозбен ауыратын пациенттермен жұмыс істеудегі ынтымақтастығы және сол кезде Мелани Кляйнмен болған әңгімелері, олардың бөліну, проективті идентификация, санасыз қиял және қарсыкөшіру теориясын дамытуға нақты жеке үлестерін анықтауды қиын жасайды. Дональд Мелцер (1979, 1981), Денис Карпи (1989, 287-бет) және Майкл Фельдман (2009, 33, 42-беттер) атап өткендей, бұл үш пионер-аналитик Кляйннің клиникалық және теориялық тәсілдерін ғана қолдаған жоқ, сонымен қатар проективті идентификация және қарсыкөшіру тұжырымдамасын кеңейту арқылы оны тереңдетіп, дамытты. Бионның клиникалық жұмысында және супервизиясындағы мақсат – трансференс-қарсыкөшіруді тәртіпті түрде сезіну арқылы психикалық шындықты түсіну және тұлғаның толыққанды дамуына көмектесу болып табылады. «Бионның идеялары ерекше», сондықтан ол «көптеген адамдар үшін өмірден асқан тұлға болып қала берді». Невилл Симингтон оны Фрейдтен кейінгі «ең ұлы психоаналитикалық ойшыл» деп санады. Бионның еңбегі Антонино Ферро, Томас Огден немесе Элиас Малет да Роша Баррос сияқты заманауи психоаналитикалық ойшылдарға күшті әсер етті. Тарихи мәліметтерге сәйкес, 1930 жылдардың ортасында Юнгпен болған кездесуде Бионға қоршау идеясы ұсырылған болуы мүмкін: Бион 1935 жылы Тависток клиникасында Юнгтің лекцияларына қатысты, онда ол белсенді қатысушы болды (Юнгтен оның ойлауының әртүрлі аспекттері туралы үш сұрақ қойды). Бұл тәжірибені Бионның өмірбаян авторы және «Бионның ең ықпалды шәкірттерінің бірі» Джеймс Гроттштейн Бионға «драматикалық әсер еткен» деп сипаттады.

Bion left a reputation which has grown steadily both in Britain and internationally. Some commentators consider that his writings are often gnomic and irritating, but never fail to stimulate. He defies categorisation as a follower of Klein or of Freud. While Bion is most well known outside of the psychoanalytic community for his work on group dynamics, the psychoanalytic conversation that explores his work is mainly concerned with his theory of thinking, and his model of the development of a capacity for thought. Wilfred Bion was a potent and original contributor to psychoanalysis. He was one of the first to analyse patients in psychotic states using an unmodified analytic technique; he extended existing theories of projective processes and developed new conceptual tools. The degree of collaboration between Hanna Segal, Wilfred Bion and Herbert Rosenfeld in their work with psychotic patients during the late 1950s, and their discussions with Melanie Klein at the time, means that it is not always possible to distinguish their exact individual contributions to the developing theory of splitting, projective identification, unconscious phantasy and the use of countertransference. As Donald Meltzer (1979, 1981), Denis Carpy (1989, p. 287), and Michael Feldman (2009, pp. 33, 42) have pointed out, these three pioneering analysts not only sustained Klein's clinical and theoretical approach, but through an extension of the concept of projective identification and countertransference they deepened and expanded it. In Bion's clinical work and supervision the goal remains insightful understanding of psychic reality through a disciplined experiencing of the transference–countertransference, in a way that promotes the growth of the whole personality. 'Bion's ideas are highly unique', so that he 'remained larger than life to almost all who encountered him'. He has been considered by Neville Symington as possibly "the greatest psychoanalytic thinker after Freud". Bion's work has left a strong impression on a number of contemporary psychoanalytic thinkers, including Antonino Ferro, Thomas Ogden, or Elias Mallet da Rocha Barros. There is some historical evidence to suggest that the idea of containment may have been suggested to Bion in the mid 1930s, by an encounter with C. G. Jung: Bion attended Jung's 1935 lectures at the Tavistock Clinic, in which Bion was an active participant (asking three questions of Jung about a range of aspects of Jung's thinking). The experience was described by James Grotstein, Bion's biographer and "one of Bion's most influential pupils", as having had a "dramatic impact" on Bion.

Топтық тәжірибелер

Бион әскери аурухананың оқу бөлімін басқарған кезде көптеген топтық тәжірибелер жүргізді. Бұл топтардағы қайталанатын негізгі болжамдарды бақылаудан бөлек, ол қоғамға да қатысты болуы мүмкін деп ойлаған қызықты құбылыстарды да байқады. Бьон топтардағы тәжірибесі туралы былай деп жазды: "Әдеттегі әлеуметтік қарым-қатынас стандарттарымен өлшенгенде, топтың қызметі интеллектуалды мазмұннан дерлік құрылған. Сонымен қатар, егер болжамдар факт ретінде сұрақсыз қабылданатынын және осылай қабылданатынын ескерсек, сын тұрғысынан бағалаудың жоқтығы айқын көрінеді". Ол бұл байқауды топтық мінез-құлықтың астында жатқан жаңасалмаған (белгісіз) мотивациялардың болуына назар аудару арқылы түсіндірді. Бұл байқау Густав Ле Бонның "Халық" атты кітабында айтқан топтар туралы тұжырымдарымен келіседі. Бьон сондай-ақ "топтағы адамның айтқандары мен іс-әрекеттері оның жеке тұлғасын да, топқа деген көзқарасын да көрсетеді; кейде оның үлесі біреуін екіншісінен гөрі анық көрсетеді" деп мәлімдеді. Бұл байқау проекцияның психологиялық құбылысымен байланысты. Бион "жасырын" үлестердің топқа табысты қашу және жоққа шығару жүйесінің негізін құрайтынын айтты.

Топтық динамика "негізгі болжамдар"

Уилфред Бионның топтық процестердің топтық динамикадағы рөлі туралы тұжырымдары 1940 жылдары жазылған, бірақ 1961 жылы жинақталып, жарияланған «Топтардағы тәжірибелер және басқа да мақалалар» атты еңбегінде баяндалған. Онда ол топтардың қайталамалы эмоционалдық күйлерін «негізгі болжамдар» деп атайды. Бион әрбір топта екі топтың бар екенін айтады: жұмыс тобы және негізгі болжамдар тобы. Жұмыс тобы – топтың негізгі міндетімен байланысты топтың жұмыс істеуінің бір бөлігі, топ не үшін құрылғандығы және ол «топты күрделі және рационалды мінез-құлық деңгейінде ұстап тұруға» көмектеседі. Негізгі болжамдар тобы топтың мінез-құлқына негіз болатын жасырын, түпкілікті болжамдарды сипаттайды. Бион үш негізгі болжамды анықтады: тәуелділік, қашу-күресу және жұптасу. Егер топ осы негізгі болжамдардың кез келгенін қабылдаса, ол топтың орындауға тырысатын міндетіне кедергі келтіреді. Бион терапевттің топтық динамиканың осы аспектісін түсіндіруі, қарсылыққа ұшырағанымен, тиімді, ынтымақтастық жұмысқа қатысты түсініктерге әкеледі деп сенді. Тәуелділікте топтың басты мақсаты – бір адам арқылы қауіпсіздікке қол жеткізу және оның мүшелерін сол адам қорғауы. Бұл топтық мәдениеттегі негізгі болжам – жетілмеген адамға қауіпсіздік беруге арналған сыртқы объектінің бар екендігі. Топ мүшелері пассивті түрде әрекет етеді және көшбасшы, керісінше, шексіз күшті және білімді болып көрінеді. Мысалы, көшбасшы сұрақ қойғанда, оған жауап ретінде үнсіздікпен келеді, тіпті ол сөйлемегендей. Көшбасшы балаларына қамқорлық жасай алатын құдайға айналуы мүмкін, ал кейбір амбициялы көшбасшылар осы рөлге құмар болуы мүмкін. Тәуелділікке деген наразылық топ мүшелерін көшбасшыны «құлатуға» итермелеуі мүмкін, содан кейін процесті қайталау үшін жаңа көшбасшы іздеуге. Қашу-күресу негізгі болжамында топ өзін кез келген құнмен сақтап қалу үшін жиналғандай әрекет етеді, бұл тек біреуден қашу арқылы немесе біреумен немесе бір нәрсемен күресу арқылы ғана мүмкін. Күресте топ агрессивтілік пен жаушылдықпен сипатталуы мүмкін, ал қашуда топ әңгіме-дүкендерге баруы, оқиғалар айтуы, кешігіп келуі немесе қолдағы міндетті орындаудан аулақ болуға көмектесетін басқа да әрекеттер жасауы мүмкін. Осындай топ үшін көшбасшы – топты шабуылға жұмылдыратын немесе қашуға бастайтын адам. Соңғы негізгі болжам – жұптасу – топтың ұрпақ беру мақсатымен жиналғанын болжайды. «Екі адамның бір мақсат үшін ғана кездесе алатындығы туралы негізгі болжам – жыныстық қатынас». Екі адам, жынысына қарамастан, үздіксіз өзара әрекеттесу арқылы топтың жұмысын жүзеге асырады. Қалған топ мүшелері қатты қуанышпен және үмітпен тыңдайды. Бион «үш негізгі болжамдық топтың әрқайсысы өз кезегінде Эдиптік жағдайдағы бір кейіпкердің сипаттамаларын бөлісетін жеке тұлғалардың жиынтығы болып көрінеді» деп есептеді. Алайда, Эдиптік деңгейден гөрі, Бион одан да примитивті, жартылай объектілік фантазиялардың бар екенін болжады және «топ неғұрлым алаңдаулы болса, осы примитивті фантазиялар мен механизмдерді анықтау оңайрақ». Мұндай фантазиялар Бионның екінші талдауынан кейін басты қызығушылығына айналды.

Wilfred Bion's observations about the role of group processes in group dynamics are set out in Experiences in Groups and Other Papers, written in the 1940s but compiled and published in 1961, where he refers to recurrent emotional states of groups as 'basic assumptions'. Bion argues that in every group, two groups are actually present: the work group, and the basic assumption group. The work group is that aspect of group functioning which has to do with the primary task of the group—what the group has formed to accomplish; will "keep the group anchored to a sophisticated and rational level of behaviour". The basic assumption group describes the tacit underlying assumptions on which the behaviour of the group is based. Bion specifically identified three basic assumptions: dependency, fight flight, and pairing. When a group adopts any one of these basic assumptions, it interferes with the task the group is attempting to accomplish. Bion believed that interpretation by the therapist of this aspect of group dynamics would, whilst being resisted, also result in potential insight regarding effective, co operative group work. In dependency, the essential aim of the group is to attain security through, and have its members protected by, one individual. The basic assumption in this group culture seems to be that an external object exists whose function it is to provide security for the immature individual. The group members behave passively, and act as though the leader, by contrast, is omnipotent and omniscient. For example, the leader may pose a question only to be greeted with docile silence, as though he or she had not spoken at all. The leader may be idealized into a kind of god who can take care of his or her children, and some especially ambitious leaders may be susceptible to this role. Resentment at being dependent may eventually lead the group members to "take down" the leader, and then search for a new leader to repeat the process. In the basic assumption of fight flight, the group behaves as though it has met to preserve itself at all costs, and that this can only be done by running away from someone or fighting someone or something. In fight, the group may be characterized by aggressiveness and hostility; in flight, the group may chit chat, tell stories, arrive late or any other activities that serve to avoid addressing the task at hand. The leader for this sort of group is one who can mobilize the group for attack, or lead it in flight. The final basic assumption group, pairing, exists on the assumption that the group has met for the purpose of reproduction—the basic assumption that two people can be met together for only one purpose, and that a sexual one'. Two people, regardless the sex of either, carry out the work of the group through their continued interaction. The remaining group members listen eagerly and attentively with a sense of relief and hopeful anticipation. Bion considered that "the three basic assumption groups seem each in turn to be aggregates of individuals sharing out between them the characteristics of one character in the Oedipal situation". Behind the Oedipal level, however, Bion postulated the existence of still more primitive, part object phantasies; and "the more disturbed the group, the more easily discernible are these primitive phantasies and mechanisms". Such phantasies would prove the main focus of Bion's interest after his second analysis.

Ойлау туралы биология

1950-ші және 1960-шы жылдары Бион Мелани Клейннің балалық қиял туралы теориясын өзінің эпистемологиялық «ойлау теориясына» айналдырды. Бион аналитикалық сағаттың феноменологиясын бастапқы тұсы ретінде пайдаланып, «ақиқаттың пайда болуы және психикалық өсу» деген екі принципті атап көрсетті. Ақыл-ой шындыққа ұшырағанда өседі. Бион үшін психикалық даму мен ақиқаттың негізі – эмоционалдық тәжірибе. Эмоционалдық тәжірибенің ойлау қабілетіне қарай дамуы және осы процестің бұзылу мүмкіндігі – Бионның моделінде сипатталған басты құбылыстар. Ол өз гипотезалық альфа және бета элементтері арқылы аналитикалық сағатта қандай процестер жүзеге асып жатқанын ойлауға көмектесетін тілді ұсынады. Бұл құралдар клиницистің рефлексивті процесінде сағаттан тыс қолдануға арналған. Оның модельдерін талдау сессиясы кезінде қолдануға тырысу – Бионның «әрбір сессияны «естеліксіз, тілексіз немесе түсініксіз» бастауды» жақтаған негізгі принципті бұзу болып табылады, бұл аналитикалық процесті бұрмалау қаупі бар сыртқы ықпалдарға қарсы құрал».

Альфа элементтері, бета элементтері және альфа функциясы

Бион ойлау теориясын жасады, ол бета элементтерін (метаболизмге ұшырамаған психика/сома/эмоционалдық тәжірибе) альфа элементтеріне (ойлаушы ойлай алатын ойлар) түрлендіруге негізделген. Бета элементтері оның топтармен жұмысында анықталған «негізгі болжамдардың» негіздеріне ұқсас деп есептелді: «негізгі болжамдар тобының қарсылықтарының түбінде жатқан негізгі алаңдаушылықтар бастапқыда Бионның кейінгі тұжырымдамасы – бета элементтерінің протоментальдік құбылыстары ретінде қарастырылды». Олар сонымен қатар оның проективті идентификация жөніндегі жұмысынан дамыған тұжырымдамалық жаңалықтар еді – «психоздық индивид патологиялық проективті идентификация арқылы шығарып тастайтын, өте ұсақ бөлінген «бөлшектер»». Олар кейін «ашулы, өзін қудалап, бақылап отырғандай сезінетін, деп аталатын ерекше нысандарға орналастырылады». «Бұл шикі тәжірибе бөліктерін бета элементтері деп атады, оларды ақыл-ой белсенді түрде өңдеп, пайдалану үшін Бион айтқандай, альфа функциялары арқылы альфа элементтеріне айналдыру қажет». β элементтері, α элементтері және α функциясы – Бионның (1963) гипотезасы бойынша элементтер. Ол β элементтерінің, α элементтерінің және α функциясының іс жүзінде бар екенін санамайды. Бұл терминдер – байқалатын нәрсе туралы ойлау құралдары ғана. Олардың қасиеттері толыққанды емес, яғни олардың мағынасының толық көлемін немесе ауқымын біле алмаймыз, сондықтан олар нақты құндылықтарға қарағанда ойлау құралы ретінде қарастырылады (1962, 3-бет). Бион нәресте тәжірибеге төзімділікпен қарау және оны ұйымдастыру үшін ақыл-ойының қажеттігін ескерді. Бион үшін ойлар ойлау аппаратының дамуына дейін бар. Ойлау аппараты, ойларға ие болу қабілеті «ойлармен күресу үшін пайда болуы керек» (1967, 111-бет). Ойлар олардың іске асуынан бұрын пайда болады. Ойлау, қазірдің өзінде бар ойларды ойлау қабілеті, аналық арманның «контейнер» рөлі арқылы альфа функциясын қамтамасыз ететін басқа ақыл-ой арқылы дамиды (1962, 83-бет). Тәжірибеден үйрену үшін альфа функциясы эмоциялық тәжірибе туралы хабардар болуға тиіс; альфа элементтері тәжірибеден алынған әсерлерден туындайды; осылайша олар арман ойлары мен санасыз ойлау үшін сақталады және қолжетімді болады. Егер тек бета элементтері болса, оларды санасыз ету мүмкін емес, сондықтан бас тарту, басу немесе үйрену болмайды (Бион, 1962, 8-бет).

Bion created a theory of thinking based on changing beta elements (unmetabolized psyche/soma/affective experience) into alpha elements (thoughts that can be thought by the thinker). Beta elements were seen as cognate to the underpinnings of the "basic assumptions" identified in his work with groups: "the fundamental anxieties that underlie the basic assumption group resistances were originally thought of as proto mental phenomena forerunners of Bion's later concept of beta elements." They were equally conceptual developments from his work on projective identification—from the "minutely split 'particles'" Bion saw as expelled in pathological projective identification by the psychotic, who would then go on to "lodge them in the angry, so called bizarre objects by which he feels persecuted and controlled". For "these raw bits of experience he called beta elements to be actively handled and made use of by the mind they must, through what Bion calls alpha functions, become alpha elements". β elements, α elements and α function are elements that Bion (1963) hypothesizes. He does not consider β elements, α elements, nor α function to actually exist. The terms are instead tools for thinking about what is being observed. They are elements whose qualities remain unsaturated, meaning we cannot know the full extent or scope of their meaning, so they are intended as tools for thought rather than real things to be accepted at face value (1962, p. 3). Bion took for granted that the infant requires a mind to help it tolerate and organize experience. For Bion, thoughts exist prior to the development of an apparatus for thinking. The apparatus for thinking, the capacity to have thoughts "has to be called into existence to cope with thoughts" (1967, p. 111). Thoughts exist prior to their realization. Thinking, the capacity to think the thoughts which already exist, develops through another mind providing α function (1962, p. 83)—through the "container" role of maternal reverie. To learn from experience alpha function must operate on the awareness of the emotional experience; alpha–elements are produced from the impressions of the experience; these are thus made storable and available for dream thoughts and for unconscious waking thinking If there are only beta elements, which cannot be made unconscious, there can be no repression, suppression, or learning. (Bion, 1962, p. 8)

Альфа функциясы бета элементтерімен санаға түсірілмейтін, өңделмеген фактілер, әсерлер және сезімдермен жұмыс істейді. Альфа функциясы β элементтерін өңдейді, оларды ойлауға қолжетімді етеді (1962, 6-7-беттер). Бета элементтерін арман ойларында пайдалануға болмайды, бірақ проективті идентификацияда пайдалануға болады. Олар әрекет етуге ықпал етеді. Бұл – сөздерді немесе идеяларды алмастыратын сияқты, өздері болып табылатын нәрселерді манипуляциялауға негізделген ойлау түрі үшін қолданылатын немесе шығарылатын нысандар. Альфа функциясы сезімдік әсерлерді альфа элементтеріне айналдырады, олар түсінде таныс болатын визуалды бейнелерге ұқсас және шын мәнінде бірдей болуы мүмкін, атап айтқанда, Фрейд талдаушы оларды түсіндірген кезде жасырын мазмұнын береді деп санайтын элементтер. Альфа функциясының жетіспеуі науқастың түс көруіне және демек, ұйықтап қалуына кедерін келтіреді. Альфа функциясы эмоциялық тәжірибелердің сезімдік әсерлерін саналы және армандық ойларға қолжетімді ете отырып, арман көре алмайтын науқас ұйықтай да, ояна да алмайды (1962, 6-7-беттер).

Қалай ойлайсыз ?

Бионның пікірінше, ерекше заттар – сыртқы заттардың әсерлері, олар проективтік идентификация арқылы субъектінің жеке басының ерекшеліктерімен сіңген "экранды" құрайды; олар оның объектілер қатынастары теориясын түсіндіруінің бір бөлігі болып табылады. Бион объектілер арасындағы қалыпты байланысқа жасалған психотикалық шабуылдардың әлемді қиратып, науқастың өзін жауыз, ерекше заттармен қоршалғандай сезінуіне себеп болатынын айтады – бұл бұзылған байланыстардың нәтижесі. Мұндай заттар, олардың супер-эго компоненттері ішкі және сыртқы шекараны бұрмалап, құрбандарына сырттан таңылған моральдық қағидаларды жүктеуі мүмкін. Олар сондай-ақ, ойлау, сезіну және шындықпен санасудан қорғану мақсатымен жеке бастан шығарылған эго функцияларын да қамти алады: сондықтан адам өзінің телефонынан бақыланатынын немесе тыңдап жатқан музыка ойнатқышының өзіне керісінше тыңдап жатқанын сезінуі мүмкін.

Кейінгі дамуы

Ханна Сигал ерекше заттарды жақсы немесе жаман заттардан гөрі қайта қабылдау қиын деп есептеді, себебі олардың бөлінген жағдайына байланысты: бірлесіп, психикалық топқа біріккенде, олардың қауіпті қасиеттері агорафобияға себеп болуы мүмкін.

Білім, махаббат және жек көру

Альфа функциясын сәтті қолдану «оқумен байланысты нақты көңілсіздікке төзімділік қабілетіне» («К») әкеледі, оны [Бион] «тәжірибеден үйрену» деп атайды. «К» білімінің қарама-қарсысы Бион «−К» деп атады: «адамдарды, тәжірибелерді және идеяларды жолап, жалаңаштырып, құнсыздандыратын процесс». K және −K екеуі де аналитикалық қатынастағы байланыс ретінде Бион үшін Махаббат және Жек көрумен өзара әрекеттеседі. «Эмоционалдық байланыстың күрделілігі, ол Сүйіспеншілік, Ненависть немесе Білім [L, H және K – Биондық қарым-қатынастық үштік] болсын, талдау жағдайында үнемі өзгеріп отыратын «атмосфералық» әсерлерді тудырады. Пациент психоанализдік зерттеуде орынды түрде тәуекелге ұшыраған білімге (К) қарағанда «Махаббат пен Жек көруге (L және H) назар аударуды қалауы мүмкін». Бион үшін «білім – бұл бізде бар нәрсе емес, бірақ өзіміз бен білетініміздің арасындағы байланыс – К білуге дайындық, бірақ білімді талап ету емес». Керісінше, К – бұл «тек білімсіздік емес, білімнен белсенді түрде қашу немесе тіпті оған қабілеттілікті жою тілегі» – және «'Байланысқа шабуылдар' сезімге, шындыққа, тіпті өмірге деген жеккөрушілік деп атаған нәрсені іске асырады». Мұндай жеккөрушіліктің (H) көзін іздеу кезінде Бион «Тәжірибеден үйрену» еңбегінде былай деп атап өтті: «Зерттеудің әртүрлі кезеңдерінде −К-мен бейнеленген құбылыстың неге болуы керектігі туралы ойлануға болатыны анық. Мен тек бір факторды қарастырамын – қызғаныш. Бұл терминмен мен Мелани Клейн «Қызғаныш пен ризашылықта» сипаттаған құбылысты білдіремін» (1962, 96 б.).

Қайта түсетін перспектива және -K

"Қайтарымды перспектива" терминін Бион "психикалық ауыртпалыққа қарсы қорғаныс шарасы болып табылатын, ерекше және қауіпті аналитикалық тұйықталу түрін" түсіндіру үшін енгізген. Ол "бір-бірімен үйлеспейтін екі тәуелсіз түрде қабылданатын көзқарас немесе құбылыстың" қақтығысын көрсетеді. Бионның өзінің сөздерімен айтқанда, "Қайтарымды перспектива – ауырсынудың белгісі; пациент динамикалық жағдайды тұрақтандыру үшін перспективаны өзгертеді". Этшегоеннің қорытындысы бойынша, "Қайтарымды перспектива – ойлаудың ең жоғары дәрежедегі қаталдығы. Бион айтқандай, мұндай жағдайларда ең бастысы – айқын келісім мен жасырын келіспеушілік". Клиникалық жағдайда, аналитиктың "түсіндірмесі қабылданғанмен, алғышарттары қабылданбайды – түсіндірменің нақты ерекшелігі, мәні" жағдайы туындауы мүмкін. Қайтарымды перспектива – "білімнің жойылуы мен деформациялану мүмкіндігінің" бір қыры. Егер бақылаушы "факты мен ақылға ашуланып ұмтылудан" бас тартып, есте сақтау және апперцепция қабілеттерінің қалыпты жұмысын тоқтата алса, Бион білімдегі трансформация деп атаған нәрсе "эволюцияға" мүмкіндік береді, онда K-дағы трансформациялар (білім) Being (O) трансформацияларына әсер етеді. Бион мұндай сәттердің қауіпті және алағайлы болып сезілетініне, күнделікті "әңгімелік" қауіпсіздіктегі бекіністің жоғалу қаупіне сенді. Бион "O" деп аталатын, өте күшті, катастрофалық эмоционалды жарылыс туралы айтатын, оның салдары арқылы ғана білуге болатын жағдай. Бұрын ол білім саласын (K) басымдыққа қойса, енді ол "K (білім) қатысатын трансформациялардан O (Being) қатысатын трансформацияларға өтуге қарсылық – белгісіздікке қарсылық" туралы да айтатын. Сондықтан ол аналитикке естелік пен тілектерден аулақ болуға, "жарықтың" азаюын қамтамасыз етуге – қараңғылықтың терең сәулесіне, іздеу шамның кері нұсқасына шақырады. Егер қандай да бір нысан болса, оның әлсіздігіне қарамастан, ол өте анық көрінеді. Осылайша ол Фрейдпен байланыс жасайды, ол Лу Андреас Саломеге жазған хатында сананың скотопиялық, "тышқан сияқты көру" эквивалентіне сілтеме жасайды, осы арқылы бейсаналықтың әсерін сезінуге болады. Сондай-ақ, ол Бион көп рет сілтеме жасайтын Кресттік Иоанн сияқты ойшылдар қолданған апофатикалық әдіспен байланыс жасайды. Бион біздің қабылдауымыз бен назарымыздың көбінесе әрбір сәттегі шынайы және айқын жаңалықтарды көруге кедерілтінетінін жақсы білді.

"Reversible Perspective" was a term coined by Bion to illuminate "a peculiar and deadly form of analytic impasse which defends against psychic pain". It represents the clash of "two independently experienced views or phenomena whose meanings are incompatible". In Bion's own words, "Reversible perspective is evidence of pain; the patient reverses perspective so as to make a dynamic situation static." As summarised by Etchegoyen, "Reversible perspective is an extreme case of rigidity of thought. As Bion says, what is most characteristic in such cases is the manifest accord and the latent discord." In clinical contexts, what may happen is that the analyst's "interpretation is accepted, but the premises have been rejected the actual specificity, the substance of the interpretation". Reversible perspective is an aspect of "the potential destruction and deformation of knowledge" If the observer can desist from "irritably reaching for fact and reason", and suspend the normal operation of the faculties of memory and apperception, what Bion called transformations in knowledge can permit an 'evolution' where transformations in K touch on transformations in Being (O). Bion believed such moments to feel both ominous and turbulent, threatening a loss of anchorage in everyday 'narrative' security. Bion would speak of "an intense catastrophic emotional explosion O," which could only be known through its aftereffects. Where before he had privileged the domain of knowledge (K), now he would speak as well of "resistance to the shift from transformations involving K (knowledge) to transformations involving O resistance to the unknowable". Hence his injunctions to the analyst to eschew memory and desire, to "bring to bear a diminution of the 'light' – a penetrating beam of darkness; a reciprocal of the searchlight. If any object existed, however faint, it would show up very clearly". In stating this he was making connections to Freud, who in a letter to Lou Andreas Salome had referred to a mental counterpart of scotopic, "mole like vision", used to gain impressions of the Unconscious. He was also making links with the apophatic method used by contemplative thinkers such as St John of the Cross, a writer quoted many times by Bion. Bion was well aware that our perception and our attention often blind us to what genuinely and strikingly is new in every moment.

Қиял

Бионның аналық "ревери" тұжырымы, нәрестеде болып жатқан жағдайды сезіну (және түсіну) қабілеті ретінде, пост-Клейниандық ойлаудың маңызды бір бөлігі болды: "Ревери – бұл санасыз процеске сену актісі, альфа-функция үшін өте қажетті". Ол Штерннің үйлесімділігіне немесе Винникотттың аналық алаңдаушылығына теңестіріледі. Терапияда аналитиктың "ревериді" пайдалануы – пациенттің материалдарына жауап берудегі маңызды құрал: "Бион пациенттің бейнелерімен ойнау қабілетін дамытуға шақыратын".

Кейінгі бион

Соңғы Бион үшін психоаналитикалық кездесудің өзі де алабұдыраңның ортасы болды, "әлі дамытылуы мүмкін жаңа идеяларға арналған ой кеңістігі". Осындай "ой кеңістігін" сақтауға тырысып, Бион "ұзақ және көрнекті кәсіби өмірінің соңғы жылдарын өзіне ғана жауапты болатын, болашақтың естеліктері" трилогиясын жазуға арнады. Бұл шығарма оның өзі айтқандай, "жасанды түрде құрылған арман, психоанализ туралы ғылыми фантастикалық әңгіме" деп аяқталады. Оның онда айтқан мақсатына жеткенін де айтуға болады: "Білімі бар адамның бос орынды толтыруына жол бермеу".