Кіріспе

Неміс актрисасы, неміс дизайнер және балалар ойыншықтарын өндіруші Ренате Мюллер (26 сәуір 1906 – 7 қазан 1937) – неміс әншісі және актрисасы, оның өнері нұсқаусыз фильмдерде де, дыбысты фильмдерде де, сондай-ақ сахнада да көрінді. 1930-жылдардың басындағы неміс фильмдеріндегі ең табысты актрисалардың бірі болған ол, нацистік партияның өз идеалдарын насихатайтын фильмдерде түсуге шақырылды, бірақ ол бас тартты. Оның 31 жасында болған күрт қайтысы бастапқыда эпилепсиямен байланысты болды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін кейбір сарапшылар оның Гестапо офицерлері тарапынан өлтірілгенін айтты, ал басқалары оның өз-өзіне қол жұмсағанын мәлімдеді. Оның өлімінің нақты жағдайы әлі де белгісіз болып қалуда.

Өмір және мансап

Мюнхенде, Германияда дүниеге келген Мюллер 1929 жылы Берлинде киноға түсіп, тез танымал болды. Көк көзді, сары шашты ол замандағы ең сұлу әйелдердің бірі саналды және Марлен Дитрихпен бірге Берлиннің әсем әлеуметтік өмірін бейнелейтін болды. Ол жиырмадан астам неміс фильмдерінде ойнады, соның ішінде 1933 жылғы "Виктор и Виктория" фильмі оның ең үлкен жетістіктерінің бірі болды, ол кейін ондаған жылдардан соң Джули Эндрюспен "Виктор Виктория" атауымен қайта түсірілді. Англияда "Sunshine Susie" (1932) фильмін түсіргеннен кейін ол Германияға оралды, бірақ француздық антигермандық шенеуніктер оны Парижде қысқа уақытқа тоқтатты. Бұл оқиғаны Денис Уитли өзінің "Шпионаж" атты әңгімесінің негізі ретінде пайдаланды. Оқиға және оқиға туралы қысқаша талқылау Уитлидің "Жертеңіздік түндер" атты әңгімелер жинағына енгізілген. Нацистік партияның билікке келуімен Мюллер идеалды "арий" әйел ретінде қарастырылды, әсіресе Дитрихтің Голливудқа көшкеніне байланысты, Германияның бас кино актрисасы ретінде насихатталды және қолдауға ие болды.

Өлім

Мюллер кенеттен қайтыс болғанда, неміс баспасөзі оның өлімінің себебін эпилепсия деп хабарлады. Бірақ кейіннен ол қонақүйдің (немесе аурухананың) терезесінен құлап қайтыс болғаны белгілі болды. 2009 жылғы ақпан айында 4-арнада көрсетілген "Sex and the Swastika" деректі фильмінде ол Берлин ауруханасының терезесінен секіріп түскені айтылды. Оның өлімі ресми түрде суицид деп танылды, бірақ ол наци лидерлерімен арақатынасы нашарлағаннан кейін, үгіт фильмдерінде түсуден бас тартқандықтан өз өмірін өз қолымен аяқтады деген болжам бар. Сондай-ақ, оған еврей сүйіктісімен қарым-қатынасын тоқтатуға қысым көрсетілгені белгілі, бірақ ол бас тартқан. Өмірінің соңына қарай ол морфинге тәуелді болып, алкогольге әуес болды. Куәгерлер оның қайтыс болғанға дейін бірнеше гестапо офицерлері ғимаратына кіргенін еске алады. Оны гестапо офицерлері терезеден лақтырып өлтірген немесе олардың келуін көргенде үрейленіп секіріп кеткен болуы мүмкін деген пікірлер айтылады. Оның өлімінің нақты жағдайы әлі де анық емес. Уве Клокнер Драганың "Ренате Мюллер – Өмірі тар жол" кітабында келтірілгендей, 3 сәуірде Геббельс күнделігіне: "Ренате маған өзінің қайғылы оқиғасын айтады. Ол ауру әйел" деп жазған. 6-сы күні ол оның өте арсыздықпен тергелгенін айтты, ал 25 маусымда: "Ренате Мюллер! Мен оған көмектесемін" деп жазды. Қыркүйек айының соңында, оның қарындасы Габриельдің айтуынша, Ренате мас күйде терезенің алдында отырып, тепе-теңдігін жоғалтып құлап кеткен. Мюллердің өмірі мен өлімі 1960 жылы түсірілген "Құдайлардың сүйіктісі" фильмінде бейнеленген.