Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экономикаға әскери көмек көрсету қажет деген идеологиялық сенім. Экономикалық милитаризм – экономиканы қолдау үшін әскери шығындарды пайдалану, немесе әскери күшті аумақтарды немесе басқа экономикалық ресурстарды бақылауға алу немесе оларға қол жеткізуді қамтитын идеология. Осылайша, өндіріс пен әскери шығыстар арасында байланыс орнатуға болады. Бұл әсердің көлемі мыналарға байланысты: қауіптің деңгейі, өндіріс факторларының тиімділігі, әскери күштің пайдалану деңгейі, әскери шығындарды қаржыландыру тәсілі, оның сыртқы салдары және осы әскери шығындардың келісімдерге қарсы тиімділігі. Салдарынан, әртүрлі елдердегі бірдей көлемдегі әскери шығындар әртүрлі әсерлерге ие болуы мүмкін.
Ideological beliefs that the economy should be assisted by the military. Economic militarism is the ideology surrounding the use of military expenditure to prop up an economy, or the use of military power to gain control or access to territory or other economic resources. Thus a link between output and military expenditure can be made. The scope of this effect depend on : threat faced, productivity of factors, degree of the military utilisation, finance method of military spending, its externalities and effectiveness of this military spending in countering the treaty. As a consequence, a same amount of military spending in different countries can have wide ranging effects.
Терминнің қысқаша тарихы
Бірінші маңызды қолданылу 1939 жылы Эрнест Хамблоктың, ұзақ жыл қызмет еткен британдық дипломаттың «Германияның қарыштауы: Экономикалық милитаризмді зерттеу» еңбегімен тікелей байланысты. «Германия Rampant» кітабында «нацизм философиясы ежелгі неміс мифологиялық кейіпкерлеріне дейін жетеді» делінеді. Осы кітаптан бастап бұл термин ежелгі ацтектермен, сондай-ақ түрлі мәдениеттердегі милитаристтік қозғалыстармен байланысты қолданыла бастады. Бұл термин мемлекеттің, қоғамның немесе топтың гегемония немесе империя құруға ұмтылысын қолдайтын идеологиялық және мәдени аспектілеріне қатысты қолданылады. Мысалы, Джозеф Кенни бұл терминді Альморавидтерге қатысты пайдаланады. 2003 жылы Экономикалық стратегия институтының Клайд Престовиц Американың сыртқы саясатындағы «экономикалық милитаризм» деп атаған құбылысты талдаған кітабын жариялады, осы кітап «The Economist» журналында мақалаланды.
The first important use dates from 1939 with Germany Rampant: A Study in Economic Militarism by Ernest Hambloch, a long serving British diplomat. Germany Rampant "traces the philosophy of Nazism to the German mythological figures of ancient times." Since this book the term has been used in connection with the ancient Aztecs, and with militaristic movements in a variety of cultures, and applies to the ideological and cultural aspects of a state, society or group that sustain the drive for hegemony or empire. For example, Joseph Kenney applies the term to the Almoravids. In 2003 Clyde Prestowitz, of the Economic Strategy Institute published a book containing his analysis of what he called economic militarism in American foreign policy, that was reviewed in The Economist magazine.
Сұраныс әсері
Әскери шығындар сұраныс әсері арқылы ел экономикасына және оның өсуіне әсер ете алады. Әскери шығындардың ұлғаюы сұраныстың өсуіне байланысты елдің өркендеуіне және жұмыспен қамту деңгейіне оң әсер етеді. Бұл 1930 жылдары Ричард Кан енгізген Кейнстік көбейткіш әсерімен байланысты, ол мемлекеттік шығындардың кез келген сыртқы ұлғаюы жұмыссыздықты азайтады және шығындардың нысанына қарамастан өсімді арттырады дегенді көрсетеді. Дегенмен, осы әсердің шамасы және басқа да ықтимал салдарлар осы шығындарды қаржыландыру тәсіліне байланысты болады (Соғыс қаржыландыруына қараңыз). Әскери шығындардың ұлғаюымен өнеркәсіптік өнімнің өзгеруі де байқалады. Бұл әсерді енгізу-шығару моделі арқылы түсіндіруге болады.
Military expenditure can impact the economy of a country and its growth through the demand effect. An increase of military spending, will increase the prosperity of the country and its employment rate, thanks to a rise of demand. It is link to the Keynesian multiplier effect, introduced by Richard Kahn in the 1930s, that states that every exogenous rise in government expenditure will decrease unemployment and increase growth, no matter the form of expenditure. However, the extent of this effect, and some potential others, will depend on the way this expenditure will be financed (see War finance). Changes in the industrial output will also appear when military expenditure is increased. This effect can be explained thanks to the Input output model.
Жеткізу әсері
Бұрын айтылғандай, әскери шығындардың өсуі өндірістік көлемді өзгерткенімен, бұл өз кезегінде, енгістіктерді де өзгертеді. Еңбек күші, табиғи ресурстар немесе капитал сияқты өндіріс факторлары үкімет әскери қуатын арттыруды көздеген кезде айтарлықтай өзгеріске ұшырауы мүмкін. Бұрын азаматтық секторда немесе өндірістің басқа салаларында қолданылған ресурстар әскери салаға бағытталады. Бұл елдің ресурстарын, әсіресе соғыс кезінде, күрт қырып салуы мүмкін. Әскери өндірістің қуатын арттыру үшін ғылыми-зерттеу және дамыту (ҒЗД) инвестициялары да жасалуы мүмкін. Бұл басқа өндіріс салаларына оң әсер ете алуы мүмкін. Сонымен қатар, жұмыспен қамтылғандардың саны артып, жұмыссыздық деңгейі төмендеуі мүмкін, бірақ олар әскери емес секторға оралғанда өнімділігі төмендеуі немесе әскери қажеттілік азайғанда жұмыссыздық деңгейі қайтадан күрт өсуі мүмкін. Осының салдарынан, әскери шығындардың өсуі түрлі экономикалық әсерлер мен сыртқы факторларды, оң және/немесе теріс әсерлерді тудыруы мүмкін (қараңыз: Сыртқы факторлар).
As previously said, an increase of military expenditure can change the industrial output thanks to the input output effect, but it as a consequence, also modifies the input. Factors of production such as labor force, natural resources or capital can be heavily changed when the government has the desire to increase its military capacity. Some resources previously used by civilians or by other branches of production are transferred to the military field. This could destroy profoundly resources of a country (especially during war times). Research and development(R&D) investments can also be made to improve the military capacity of production. It could then have positive impacts on other production fields. Moreover, more workers will be employed, which might reduce the unemployment rate, but this might also reduce their productive when they will return to a non military sector of employment, or the unemployment rate could rise again dramatically when the military use will decrease. As a consequence, an increase of military expenditure can create a large variety of economic impacts and externalities, positives and/or negatives (see also: Externality).
Қауіпсіздік әсері
Инвестиция жасау және жаңару үшін, агенттер экономикаға, оның өркендеуіне және салдарынан, адамдардың қауіпсіздігіне сенімді болуы керек. Соғыс кезінде немесе сыртқы қауіптер туғанда, әскери шығындар қауіпсіздікті арттыруға, нарық жұмысын сақтап тұруға және осылайша өндірісті ұлғайтуға мүмкіндік береді. Расында, егер уақыт өте келе әскери шығындардың әлемдік динамикасын қарасаңыз, соғыс немесе соғыс қаупі мен шығындар арасындағы байланысты анық көре аласыз; мысалы, Бірінші дүниежүзілік соғыс, Екінші дүниежүзілік соғыс және Суық соғыс кезінде. Дегенмен, кейбір жағдайларда әскери шығындар көбінесе әскери-өнеркәсіптік кешенді үлкейтуге және басқа елдерге қауіп тудыруға (Суық соғыс кезінде болғандай) пайдаланылады, сондай-ақ қарулану жарысына алып келуі мүмкін.
In order to invest and innovate, agents should be confident in the economic, its well being and as a consequence, in the security of persons. During war times or in cases of foreign threats, military expenditure could enable to increase security, maintain the market operations and thus increase output. Indeed, if you look at the world dynamic of military spendings over time, you can clearly identify a positive relation between war or war threat and spendings ; for example during the First World War, The Second World War and the Cold War. However, in some situations military expenditure is rather use to increase exponentially the military industrial complex and to threaten other nations (as it was the case during the Cold War), and can lead to dangerous arms races.