Кіріспе

14 ғасырдағы ағылшын ханзадасы және дворяны Эдмунд Вудстокский, 1-ші Кент графы (5 тамыз 1301 – 19 наурыз 1330), оның резиденциясы Сассекстегі Арундел қамалы болды, Англия королі Эдуард I-нің алтыншы ұлы және екінші әйелі Маргарет Франция королінен туған екінші бала, сондай-ақ король Эдуард II-нің кіші туған ағасы еді. Эдуард I Эдмундқа кең аумақтар сыйламақшы болған, бірақ 1307 жылы король қайтыс болғанда Эдуард II әкесінің ниеттерін құрметтеуден бас тартты, себебі ол Пирс Гавестонға көбірек жақындық танытты. Эдмунд ағасына адал болды және 1321 жылы Кент графы атанды. Ол Эдуардтың басқаруында дипломат және әскери қолбасшы ретінде маңызды рөл атқарды, сондай-ақ 1321-22 жылдары көтерілісті басуға көмектесті. Патшаға наразылық күшейді және ақырында Эдмундқа да әсер етті. Наразылықтың басты себебі Эдуардтың Хью Деспенсер кіші және оның әкесі сияқты жаңа сүйіктілеріне көрсеткен құлықтары болды. 1326 жылы Эдмунд патшаға қарсы көтеріліс жасаған Изабелла мен Роджер Мортимерге қосылып, король Эдуард II-ні тақтан түсірді. Эдмунд жаңа басқарумен келіспеді және 1330 жылы жаңа көтеріліс жоспарлап жатқаны үшін ұсталды да, өлім жазасына кесілді. Едуард III патша билікке келгеннен және үкіметті жеке басқаруды қолға алғаннан кейін, ол өзінің ағасы туралы айыптауларды қайтарып алды. Кент графының құқықтары мен иеліктері Эдмундтың ұлына, сондай-ақ Эдмундқа тиесілі болды. 1331 жылы Эдмунд қайтыс болғаннан кейін оның інісі Джон граф атанды. Ресми түрде ақталуына қарамастан, Эдмунд өмірінде де, содан кейін де сенімді емес саяси келісімдеріне байланысты үлкен беделге ие болған жоқ.

Отбасылық тарихы және ерте жылдары

Англия королі Эдуард I-нің алғашқы әйелі Кастилияның Элеонорасымен көптеген балалары болды, бірақ тек бір ұлы ғана ересек жасқа жетті – болашақ Эдуард II (1284 жылы туған). Элеонора қайтыс болғаннан кейін король Францияның Маргаретке үйленді, олармен ересекке дейін жеткен екі баласы болды: Томас (1300 жылы туған) және король алпыс екі жасқа толғанда Эдмунд. Эдмунд 1301 жылдың 5 тамызында Оксфордширдегі Вудсток қаласында дүниеге келді, сондықтан оны Вудсток Эдмунды деп атады. Англия королінің ұлы, ол анасы арқылы Франция королі Филипп III-тің немересі болды. Эдуард I екі ұлдың үйінде тұрмаса да, ханзадалардың тәрбиесі мен әл-ауқатына үлкен қызығушылық танытты. Өлмес бұрын король Эдмундқа едәуір жер сыйлауға уәде берген. 1306 жылдың тамызында Эдуард I Эдмундке жылына 7000 марка жер беретін жарғыға қол қойды, ал 1307 жылдың мамырында оған 1000 марка қосылды. Ол, бәлкім, Норфолк графы титулын Томасқа беруді ниеттенген, ал Эдмунд Корнуолл графы титулын алады, ол Эдуард I-нің туысы Эдмунд 1300 жылы баласыз қайтыс болғаннан кейін бос қалды. Vita Edwardi Secundi жылнамасына сәйкес, бұл әрекет патшаның кіші ағаларына үлкен қорлық болды. Дегенмен Эдуард II өзінің туған інісіне табыс табуға мүмкіндік жасады; 1315 және 1319 жылдары жасалған сыйлықтар Эдмундқа жылына 2000 марканы қамтамасыз етті. Эдуард II-нің Гавестонмен тығыз қарым-қатынасы сарайда қақтығыс тудырды, ал 1312 жылы бүлікші барондар тобының Гавестонды өлтіруі елді азаматтық соғысқа жақын әкелді. Эдмунд ересек болғанда ағасының айналасындағы топтың маңызды мүшесі болды. 1318 жылы қарсыластарды татуластыру мақсатымен Лик шарты жасалды, ал Эдмунд оның алғашқы қоғамдық әрекеті ретінде осы шартқа куә ретінде қол қойды. Содан кейін тағы да ресми тағайындамалар болды. 1320 жылдың көктемінде ол Авиньон қаласында Папа Иоанн XXII-ге елшілікке қатысты, онда міндет корольді барондық билікпен корольдік билікке салынған шектеулер жиынтығы – Ординанстарды сақтауға берген анттан босату болды. 1320 жылдың қазан айында Эдмунд өзінің алғашқы парламентіне қатысты. Патшалық үйдің басқарушысы Бартоломей Бадлесмир қарсыластарға кеткенде, Эдуард 16 маусымда кіші інісін Бадлесмирдің орнына Пятипорттар Лорды етіп тағайындады. Патша әскерімен бетпе-бет келгеннен кейін Мортимер қарсылықсыз басылды, ал назар барондық оппозицияның жетекшісі Ланкастердің Томасына ауды. Эдмунд Марш жорығына қатысқан еді, енді оған Суррей графымен бірге Ланкастердің Понтефракт қамалын алуға бұйрық берілді. 1322 жылдың 17 наурызында Ланкастер Боробридж шайқасында жеңілгеннен кейін тұтқындалып, Понтефрактқа әкелінді. Эдмунд сот алқасының мүшесі болды және оны мемлекетке қарсы қылмыс үшін өлім жазасына кесті. Ланкастер жеңілгенмен, көтерілісшілерге қарсы күрес аяқталмады. Эдмунд 1323 жылдың қаңтарында Уоллингфорд қамалын Морис де Берклиден басып алуға міндеттелді, ол бұл міндетті үлкен жетістікпен орындады.

Шотландия мен Франция

Ішкі оппозицияның ықпалы басылып, король назарын Шотландияға бұрды. Тамыз айында үлкен әскери науқан ұйымдастырылды, бірақ 1322 жылдың 14 қазанында Олд Байленд шайқасында Роберт Брю басшылығындағы шотландтар ағылшындарды жеңгеннен кейін бұл әрекет толық сәтсіздікке ұшырады. Эдуард II тұтқынға түспеу үшін шайқас алаңынан қашуға мәжбүр болды, ал Эдмунд корольдік әскер Йоркке шегінетін кезде оның ілесіп жүрді. Корольдің шотланд мәселесін шеше алмауы көріне бастады. Ланкастерді Боробридж шайқасында жеңіп, осы үшін Карлайл графы атанған және Шотландия шебінің сақшысы тағайындалған Эндрю Харклей, 1323 жылдың қаңтарында корольдің рұқсатынсыз шотландтармен бейбіт келісімге қол қойды. Король бұл туралы білген соң Харклейді тұтқындауға бұйрық берді. Эдмунд Харклейге үкім шығарған судьялардың бірі болды, ол сатқындық үшін асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. 1324 жылдың сәуір айында Эдмунд пен Дублин архиепископы Александр де Бикнор дипломатиялық миссиямен Францияға жіберілді. Кейбір тарихшылар Эдмундты дипломатиялық келісімге келе алмағаны үшін сынаса, басқалары оның қиын жағдайын және басқалардың одан да жақсы нәтижелерге жете алмағанын атап өтті. Одан кейін болған қысқа соғыста француз әскері ағылшын жерлерін тез басып алды, ал Эдмунд Ла-Реольде қоршауға алынды. Ол 22 қыркүйекке дейін қарсы тұрды, содан кейін капитуляциялап, алты айлық бітімге келісуге мәжбүр болды. Осы себепті ол әйелі Изабелланы оның ағасы Чарльзбен келіссөз жүргізуге жіберді. 1325 жылдың 9 наурызында королева Францияға аттанды, ал қыркүйекте оған тақтың мұрагері, принц Эдуард қосылды. Изабелланың келіссөздері сәтті аяқталды, және жас принц Эдуард корольдің орнына құрмет көрсетуі туралы келісімге келді, ол 24 қыркүйекте орындалды. Ол Мортимерге әлі де сенімсіздікпен қараса да, оның Деспенсерлерге деген жек көруі осы кезде одан да зор болған сияқты. Эдмунд басқалармен бірге корольдің Англияға қайту туралы бұйрығын орындамағандықтан, 1326 жылдың наурыз айында оның жерлері тәркіленді. Бұл жорыққа ағылшын аристократиясының көп бөлігі, соның ішінде Эдмундтың інісі Томас және Генрих, Ланкастер графы қолдау көрсетті. Эдмунд екі Деспенсерді соттауға және билікті принц Эдуардқа беру жөніндегі кеңеске қатысты, ол король Эдуард III атанды. Эдмундтың жаңа үкіметке көңілі толуы ұзаққа соқпады; даудың бір себебі Мортимердің Изабелланың сүйіктісі ретінде танылған ықпалды өкілі болуы еді. 1328 жылдың күзінде Эдмунд пен оның інісі Томас Генрих Ланкастерге қосылып, Изабелла мен Мортимерге қарсы құлық жасады. Алайда, бұл құлық жеке қарым-қатынастарға қарағанда ортақ мүдделердің нәтижесінде туды. Олардың сәттілікке жете алмайтыны анық болғанда, екі бауырластың бұл әрекеттен бас тартуына тура келді.

Өлім және соңынан

Жоспарланған көтеріліске қатысқаннан кейін Эдуард сарайда бұрынғыдай құрметке ие болмады. Оған 1330 жылдың ақпанында король әйелі Филиппаның таққа отыру салтанатына қатысуға рұқсат берілді, бірақ сарайға келу жиілігі азайды. Кейіннен Роджер Мортимердің өзі Эдуардты осы сенімге түсіргені, ол оны қасақана құрлыққа жетелегені белгілі болды. 1330 жылдың наурыз айында парламентте Эдуард мемлекетке қарсы сатқындық жасады деген айып тағылып, өлім жазасына кесілді. Корольдік ханзаданың өлімі он жеті жасар Эдуард III үшін үлкен соққы болды, өйткені ол бұл шешімге қатыспаған еді, және бұл корольдің өзінің қорғаушысына қарсы көтерілуіне себеп болды. 1330 жылдың қазан айында Эдуард III төңкеріс жасап, үкіметті жеке басқаруға кірісті, ал Мортимер өлім жазасына кесілді. Мортимерге тағылған айыптардың бірі – Эдуардтың өліміне себепкер болу, ал Кент графына тағылған айыптар алынып тасталды. 1325 жылдың соңында Эдуард Лидделл бароны Томас Уэйктің қарындасы Маргарет Уэйкке үйленді, олардың бірнеше баласы болды. Эдуард тірі кезінде де, қайтыс болғаннан кейін де аса танымал болған жоқ. Оның саяси мәселелерде сенімсіздігі және жиі адалдығын ауыстыруы осыған себеп болуы мүмкін. Оның үйі де халықтың наразылығын тудырды, өйткені олар елді аралап жүріп азық-түлік алып, орнына ешқандай өтемақы төлемеді.

Балалар

АтыТуған күніӨлген күніЕскермелерЭдмунд, Кент графының 2-і1326ж. 5 қазаннан бұрын 1331 ж.Кент Маргареті13271352Альбрет әміршісі Арно Аманьеге үйлену жоспарланған, бірақ орындалмады. Кенттік Жанна28 қыркүйек 13287 тамыз 1385 "Кенттің әдемі қызы" деп белгілі. Томас Холланд, Кент графы, және кейін Эдуард III-тің ұлы, Қара ханзадаға үйленді. Джон, Кент графының 3-і7 сәуір 133026 желтоқсан 1352