Пол Ричардс: Америкалық бейсболшы, менеджер және басшы

Кіріспе

Американдық бейсболшы, менеджер және атқарушы

Пол Рапиер Ричардс (21 қараша 1908 жыл - 4 мамыр 1986 жыл) - американдық кәсіби бейсболшы, менеджер, скаут және Басты Лига бейсболының атқарушысы. Ойыншылық мансабында ол Бруклин Доджерс (1932), Нью-Йорк Гигантс (1933–1935), Филадельфия Атлетикасы (1935) және Детройт Тайгерс (1943–1946) командаларында ұстап алушы және оң қолмен соққы жасады.

Бейсбол карьерасы

Тексас штатының Уашачи қаласында туған Ричардс 17 жасында кіші лигаларда бейсбол карьерасын бастады, бастапқыда инфилдер ретінде ойнады. Бейсбол тарихындағы ерекше оқиға ретінде, Ричардс 1928 жылғы 23 шілдеде Мускоги Шефс (C класты Батыс лигасы) командасы үшін Топека Джейхокс клубына қарсы өткен ойында екі қолмен де питчинг жасады. Ол қысқа тоғыздықтан (shortstop) питчерлік төбеге шақырылып, қысқа ғана уақыт ішінде оң және сол қолмен лақтырды, тіпті екі қолды соққышыға (switch hitter) қарсы тұрды. Бұл қысқа мерзімге соққышы мен питчердің қолдарын және соққышының орналасқан жерін ауыстыруға әкеп соқты, бірақ Ричардс әр лақтыруда қолдарын ауыстыру арқылы бұл тұрақсыздыққа нүкте қойды, соққышы қай жақтан соққы беретініне қарамастан. Кейіннен кіші лига карьерасында ол қақпашы (catcher) болды. Миннеаполис командасымен өткізген 78 ойында ол .361 орташа ұпай жинады, содан кейін 1932 жылдың қыркүйегінде Джон МакГроудың «Нью-Йорк Джайентс» клубы оны сатып алды. «Джайентс» командасында Ричардс 1933 маусымында Гас Манкузодан кейін резервтік қақпашы ретінде қызмет етті. Ричардс Атланта командасының қақпашысы ретінде бейсболға қатысты өткір ойлау қабілетін көрсетті, ол питчер Датч Леонардтың карьерасын жақсартуға көмектесті. Леонард «Бруклин Доджерс» командасымен үлкен лигада үш маусым өткізгеннен кейін кіші лигаға қайтарылды, онда ол Атлантада Ричардспен бірге ойнады. Ричардс оны knuckleball тастауға ынталандырды, және екі жыл ішінде Леонард «Вашингтон Сенаторс» командасымен үлкен лигаға оралды, онда ол 1939 жылы 20 ойын жеңімпазы атанды. Ричардс «Крэкерс» командасы үшін белгілі бір жылдардан белгілі бір жылдарға дейін ойнады. Сондай-ақ ол менеджер Стив О'Ниллдің бейресми питчинг жаттықтырушысы болды. 1945 жылы Ричардстың орташа ұпайы карьералық рекордтық .256 көрсеткішіне жетті, және ол лиганың қақпашылары арасында аулалық пайыз және қашықтық факторы бойынша қайтадан көшбасшы болды, «Тигрлер» Американ лигасының чемпионы атанды, содан кейін 1945 жылғы Әлем сериясында «Чикаго Кабс» командасын жеңді. Серияның шешуші 7-ші ойынында ол 2 дабл соқты және 4 ұпай жинады. Ричардс 1945 жылғы The Sporting News All Stars құрамына енді. 1946 жылы .201 орташа ұпай жинағаннан кейін, ол кіші лигаға оралды, «Буффало Бисонс» командасымен үш маусым ойыншы-менеджер ретінде ойнады. Ол «Буффало» командасын Халықаралық лиганың чемпиондығына жеткізді, содан кейін 40 жасында ойыншы ретінде зейнеткерлікке шықты.

Born in Waxahachie, Texas, Richards began his professional baseball career in the minor leagues as an infielder in at the age of 17. In a baseball oddity, Richards pitched with both hands in a Minor League game on July 23, 1928 for the Muskogee Chiefs of the Class C Western Association against the Topeka Jayhawks. Called to the pitcher's mound from his shortstop position, he pitched both right handed and left handed in a brief appearance, including facing a switch hitter, which briefly resulted in both pitcher and batter switching hands and batter's boxes, respectively, until Richards broke the stalemate by alternating hands with each pitch, regardless of where the batter positioned himself. Later in his minor league career, he became a catcher. In 78 games with Minneapolis, he posted a .361 batting average and, he was subsequently purchased by John McGraw's New York Giants in September 1932. With the Giants, Richards served as a reserve catcher working behind Gus Mancuso for the 1933 season. Richards was already showing a keen baseball mind as Atlanta's catcher in when he helped turn around pitcher Dutch Leonard's career. After three seasons in the major leagues with the Brooklyn Dodgers, Leonard had been sent back to the minor leagues where he played with Richards in Atlanta. Richards encouraged him to throw a knuckleball and, within two years, Leonard was back in the major leagues with the Washington Senators, where he became a 20 game winner in 1939. Richards played for the Crackers from to Richards also served as an unofficial pitching coach for manager Steve O'Neill. In 1945, Richards' batting average improved to career high .256 and he once again led the league's catchers in fielding percentage and in range factor, as the Tigers won the American League championship, then, defeated the Chicago Cubs in the 1945 World Series. In the deciding Game 7 of the series, he hit 2 doubles and had 4 runs batted in. Richards was one of the annual The Sporting News All Stars for 1945

After hitting only .201 in 1946, he returned to the minor leagues, playing three more seasons as a player manager with the Buffalo Bisons. He led Buffalo to the International League pennant in before, retiring as a player at the age of 40.

Басқарушылық және атқарушы мансап

1951 жылы Ричардс Чикагоның «Ақ соқсылары» командасының табысты басқарушысы болды. Бейсбол дәуірінде көптеген командалар шабуылдың көп бөлігін хоум-рандарға тіреген кезде, Ричардс қалыпты саналған пікірге қарсы шығып, қазір «шағын доп» деп аталатын стратегиямен жүгіруді жасау үшін питчингке, жақсы қорғанысқа, жылдамдыққа және базаларды ұрлауға ден қойды. Ричардс Балтимор Ориолс клубына жұмысқа алынды, онда ол 1958 жылға дейін алаңдағы басқарушы және бас менеджер болып қызмет етті, Джон МакГроудан кейін екі лауазымды бір уақытта атқаратын алғашқы адам атанды. Бас менеджер ретінде ол Нью-Йорк Янкиз клубымен 17 ойыншыны алмастыруға қатысты, бұл бейсбол тарихындағы ең ірі сауда болып есептеледі. United Press International оны Америка лигасының жыл бапкері деп таныды. Ричардс 1951 жылдан 1961 жылға дейін 11 маусым қатарынан Америка лигасының бапкерлері арасында алаңнан қуылғандардың саны бойынша көшбасшы болды, бұл менеджерлік рекордты орнатты. 1961 жылдың қыркүйегінде Ричардс «Ориолс» командасының бас бапкерлігінен кетіп, Ұлттық лигадағы жаңа «Хьюстон Колт .45с» клубының бас менеджері болды. Ричардс Хьюстон клубын (кейін «Астрос» деп аталды) жас ойыншылармен – Джо Морган, Джимми Уинн, Майк Куэллар, Дон Уилсон және Расти Стаубпен толықтырды, бірақ 1965 жылғы маусымнан кейін алаңдағы нәтижелер иесі Рой Хофхайнцтің күтілімдеріне сай келмегендіктен жұмыстан босатылды. Келесі жылы Ричардс Атланта Брейвз клубының ойыншы құрамын дамыту директоры болып тағайындалды – ол 1938 жылдан 1942 жылға дейін Оңтүстік лигасының «Атланта Крекерс» командасы үшін кіші лигадағы ұстаушы және ойыншы-басқарушы ретінде танымал болған қалаға оралды. Маусым соңында Ричардсқа «Брейвз» клубының бас менеджері лауазымы берілді. Ричардстың Атланта ұйымының басшысы ретіндегі алты жылы оның бейсболдағы ең табысты жылдарының бірі болды. Ол Генри Аарон, Джо Торре, Фелипе Алу және Рико Карты сияқты мықты ойыншылар тобын мұра етті. Ол Триандостың Хойт Вильгельмнің кнукбол добын ұстау үшін алғаш қолданған үлкен ұстаушы қолғабын жасауымен танымал. Ойынды мотивациялау, кеңес беру және стратегия жасау дағдыларына қарамастан, Ричардс ешқашан команданы жеңіске жеткізе алмады. Оның 16 ойыншысы үлкен лигада бапкер болды. 1996 жылы Ричардс Джорджия спорт даңқы залына енгізілді. Уахачидегі Пол Ричардс саябағы Техас тарихи ескерткіші деп жарияланды.

Richards became a successful manager with the Chicago White Sox in 1951. In a baseball era when many teams relied on home runs for much of their offensive production, Richards went against the perceived common wisdom by relying on pitching, good defense, speed and stolen bases to manufacture runs with a strategy now known as small ball. Richards was hired by the Baltimore Orioles, where he served as both field manager and general manager through 1958, becoming the first man since John McGraw to hold both positions simultaneously. As general manager, he was involved in a 17 player trade with the New York Yankees that remains the biggest trade in baseball history. and United Press International named him the American League Manager of the Year. Richards led American League managers in ejections for 11 consecutive seasons from 1951 to 1961, setting an all time managerial record. In September 1961, Richards resigned as manager of the Orioles to become general manager of the new Houston Colt .45s National League club. Richards stocked the Houston club (soon renamed the Astros) with young players – including Joe Morgan, Jimmy Wynn, Mike Cuellar, Don Wilson and Rusty Staub – but he was fired after the 1965 season when the on field results did not match owner Roy Hofheinz' expectations. The following year, Richards was hired as director of player personnel by the Atlanta Braves – returning to the city where he excelled as a minor league catcher and player manager for the Southern Association's Atlanta Crackers from 1938 to 1942. By the end of the season, Richards was given the title of general manager of the Braves. Richards' six years at the helm of the Atlanta organization were in some ways his most successful in baseball. He inherited a strong core of players including Henry Aaron, Joe Torre, Felipe Alou, and Rico Carty. He is known for designing the oversized catcher's mitt first used by Triandos to catch Hall of Fame knuckleball pitcher Hoyt Wilhelm. Despite his skills as a motivator, mentor and strategist of the game, Richards never was able to lead a team to a pennant. Sixteen of his players became major league managers. In 1996, Richards was inducted into the Georgia Sports Hall of Fame. Paul Richards Park in Waxahachie has been named a Texas Historical Landmark.

Уахачи алмастыруы

1951 жылдан бастап Ричардс бұрынғысын қайта қолданысқа енгізіп, 1909 жылдан бері үлкен лигаларда қолданылмаған тактиканы өзі ойлап тапқан деген қате пікір тудырды. Мансабында Ричардс төрт-бес рет питчерді аутфилдке көшіріп, бастапқы питчерді тағы да тақтаға шығару алдында, команда құрамын дұрыс орналастыру арқылы артықшылыққа ие болу үшін жаңа питчерді қосты. 2009 жылы ESPN.com сайтында жазған Роб Найер бір оқырманның ұсынысын қолдап, бұл әрекетке "Waxahachie Swap" деген ат берді.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңілісЖеңіс %ОрынCWS 15481730.526 4-ші AL – – – –CWS 15481730.526 3-ші AL – – – –CWS 15489650.578 3-ші AL – – – –CWS 14591540.628 Құрамынан шықты – – – –BAL 15457970.370 7-ші AL – – – –BAL 15469850.448 6-шы AL – – – –BAL 15276760.500 5-ші AL – – – –BAL 15374790.484 6-шы AL – – – –BAL 15474800.481 6-шы AL – – – –BAL 15489650.578 2-ші AL – – – –BAL 13578570.578 Құрамынан шықты – – – –BAL жалпы 1056 517 539 0.490 0 0 –CWS 16164970.398 6-шы AL – – – –CWS жалпы 768 406 362 0.529 0 0 –Жалпы 1824 923 901 0.506 0 0 –