Кіріспе
Австралиялық ақын және эссеші Алек Дервент Хоуп (21 шілде 1907 – 13 шілде 2000) – сатирикалық көзқарасымен танымал австралиялық ақын және эссеші. Ол сонымен қатар сыншы, оқытушы және ғалым болды. Бір американдық журнал оны "20-шы ғасырдың ең ұлы 18-шы ғасыр ақыны" деп атады. Ол үйде және 1911 жылы көшіп келген Тасманияда білім алды. Үш жыл өткен соң олар Сиднейге көшіп барды. 1972 жылы Британ империясы орденінің офицері, 1981 жылы Австралия орденінің серігі атағымен марапатталды және көптеген басқа да наградаларға ие болды. Ол Канберрада қайтыс болды, соңғы жылдары деменциядан қиналды және Квинбейан Лаун зиратына жерленді.
Alec Derwent Hope (21 July 190713 July 2000) was an Australian poet and essayist known for his satirical slant. He was also a critic, teacher and academic. He was referred to in an American journal as "the 20th century's greatest 18th century poet". He was educated partly at home and in Tasmania, where they moved in 1911. Three years later they moved to Sydney. He was appointed an Officer of the Order of the British Empire in 1972 and a Companion of the Order of Australia in 1981 and awarded many other honours. He died in Canberra, having suffered dementia in his last years, and is buried at the Queanbeyan Lawn Cemetery.
Ақын және сыншы
Ол жас кезінде ақын ретінде жарық көргенімен, "Жолшыл аралдар" (1955) - оның алғашқы жинағы және көптеген қолжазбалары өртеніп кеткеннен кейін ерте туындыларының қалған бөлігі болды. Оның жариялануы Хоуптың өте эротикалық және қатал сатиралық өлеңдерінің австралиялық қоғамға тигізер әсеріне қатысты алаңдаушылықтарға байланысты кейінге шегерілді. Оның туындыларындағы жиі сексуалдық сілтемелер Дуглас Стюартты Норман Линдсейге жазған хатында оны "Фаллиц Алек" деп атауға итермеледі. Оның әсеріне Поуп пен Август дәуірінің ақындары, Оден және Йейтс кірді. Ол көп салалы білім иесі, негізінен өзіндік білім алған және отандықтарын ренжітуге бейімділігі бар еді. Ол басқа өлеңдерге "жауап" кітабын жазды, соның ішінде Эндрю Марвеллдің "Тәжімсіз сүйіктісіне" өлеңіне жауап ретінде жазылған туынды да бар. 1940-1950 жылдары жазған сын-пікірлері "қышқылдығы мен зиялылығымен" қорқыныш тудырды. Оның сын-пікірлері кейбір жазушыларға, тіпті Патрик Уайтқа да зиян келтірсе, Австралиядағы әдеби талқылау деңгейін де едәуір көтерді. Дегенмен, Хоуп кейінгі жылдары көңіл тыныштығына бой алды. Ақын Кевин Харттың айтуынша, "1973 жылдан 2000 жылға дейін танысқан адам әрдайым мейірімді және инабатты болды". Коул Хоуптың Владимир Набоковтың жазушыда болуы тиіс деп санайтын үш қасиетті – "әңгімеші, ұстаз, соқпақшы" бейнелейтінін ұсынады.