Кіріспе

Эдвард Джеймс Хьюз (17 тамыз 1930 – 28 қазан 1998) – ағылшын ақыны, аудармашы және балаларға арналған жазушы. Оны сыншылар өз буынының ең талантты ақындарының бірі және ХХ ғасырдың ең ұлы жазушыларының қатарында санайды. 1984 жылы ол Ақындар лауреаты болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы қызметті атқарды. 2008 жылы «Таймс» газеті Хьюзді «1945 жылдан бергі 50 ең ұлы британ жазушысы» тізімінде төртінші орынға қойды. 1956 жылы ол да талантты ақын Сильвия Платқа үйленді. Олар АҚШ-та және кейін Англияда, қиын қарым-қатынаста өмір сүрді. 1962 жылы екі бала дүниеге келгеннен кейін олар ажырасып, 1963 жылы Плат өз өмірін өз қолымен аяқтады.

Ерте өмір

Хьюз 1 Аспиналл көшесінде, Митольмройдте, Йоркширдің Батыс Ридингінде Уильям Генридің (1894–1981) және Эдит (туған есімі Фаррар) Хьюздың (1898–1969) отбасында дүниеге келді. Хьюздің қарындасы Олуин Маргарита Хьюз (1928–2016) екі жасқа үлкен, ал ағасы Джеральд (1920–2016) он жасқа үлкен болды. Оның анасының ата-бабаларының бірі Кішкентай Гиддинг қауымын құрған. Оның отбасы мүшелерінің соңғы ұрпақтары сол аймақтағы киім және диірмен өндірісінде жұмыс істеген. Хьюздың әкесі Уильям, ағаш шебері, ирланд тегінен шыққан және Бірінші дүниежүзілік соғыста Ланкашир фюзилерлері құрамына қосылып, Ипрде шайқасқан. Ол қаза тапқаннан кейін, оның көкірегіндегі қалтасына оқ тиіп, ажалдан құтылған. Фландрия далаларының оқиғалары Хьюздің балалық шақтағы қиялын толтырды (кейіннен "Аут" өлеңінде сипатталған). Хьюз аң аулауды, балық аулауды, суға түсуді және отбасымен бірге пикникке шығуды ұнатқан. Ол отбасымен Мексибороға көшіп кетер алдында жеті жасқа дейін Бернли Роуд мектебінде оқыды, содан кейін Скофилд-стрит кіші мектебінде білім алды. Мексбородағы уақытында ол Олд-Денабидегі Мэнор-Фармды зерттеді, ол оны "жер бетіндегі кез-келген жерден жақсырақ" білетінін айтты. Оның ең алғашқы өлеңі "Ой түлкісі" және ең алғашқы әңгімесі "Жаңбырлы жылқы" осы аймақтың естеліктері болды. 13 жасында Джон Хули Хьюзды өзінің үйіне, Кроухилл қожалығында орналасқан Кроухилл Лоджасына алып барды, ол Конисброудан жоғары орналасқан. Хьюз Хули отбасымен жақын қарым-қатынаста болды және Хулидің әкесі, бас бағбан және аңшылық қорғаушыдан жабайы табиғат туралы көп нәрсе үйренді. Ол балық аулауды діни тәжірибе ретінде қарастырды. Оның екі жылдық әскери қызметі (1949–1951 жж.) салыстырмалы түрде оңай өтті. Хьюз RAF-те жер үсті сымсыз механик ретінде шығыс Йоркширдегі оқшауланған үш адамдық станцияда орналасты, бұл кезде оның "Шекспирді оқып, қайта оқып, шөптің өсіп жатқанын көруден басқа ештеңе істемейтін" уақыты болды. Ол былай деп жазды: "Менде тек Лейвистің стиліне ұқсас мәтіндерді бөлшектеу үшін кез-келген адам сияқты талантым бар деп айта аламын, менде оған ерекше бейімделдік болды, тіпті садистікке бейімділік сезімі болды, бірақ бұл маған ақымақ ойын ғана емес, сонымен қатар өзімді қирату сияқты көрінді". Ол 1954 жылы антропология және археология трипосының І бөлімінде үшінші сыныптық баға алды. Оның алғашқы басылған өлеңдері Chequer журналында жарық көрді. Университет бітіргеннен кейін, Лондон мен Кембриджде өмір сүрген Хьюз көптеген түрлі жұмыс істеді, соның ішінде қызғалдақ бақшашысы, түнгі күзетші және британдық кинокомпаниясы J. Arthur Rank үшін оқырман болды. Ол Лондон зоопаркында жуушы болып жұмыс істеді, бұл қызмет жануарларды жақыннан байқауға мол мүмкіндік берді. Хьюз және оның достары бір нөмірлі "Сент-Ботольфс" журналының тұсаукесерін өткізді. Оның ішінде Хьюз төрт өлең жазған. Тойда ол Кембриджде Фулбрайт стипендиясымен оқып жүрген американдық ақын Сильвия Платпен танысты. Ол бұрын-соңды көп жариялаған, әртүрлі сыйлықтарға ие болған және әсіресе Хьюз пен оның әріптесі Лукас Майерспен кездесуге келген. Бір-біріне қатты қызығады, бірақ олар тағы бір ай бойы кездеспеді, ол кезде Плат Парижге бара жатқанда Лондоннан өтіп бара жатты. Ол үш аптадан кейін қайтадан келіп, онымен сөйлеседі. Хьюз пен Плат танысып, 1956 жылы 16 маусымда, алғашқы кездесуден төрт ай өткен соң, Холборндағы Сент-Джордж-Мартиртте үйленді. Бұл күн, Блумсдей, Джеймс Джойстің құрметіне атаулы таңдалды. Хьюздің өмірбаянын жазғандар Плат өзінің депрессиялық тарихы мен өзін-өзі өлтіруге тырысуы туралы оған көп уақыт өткенге дейін айтпағанын айтады. Плат Хьюздің "Жарғалдақ жаңбыр" жинағы үшін қолжазбасын басып шығарды, ол Нью-Йорктегі жас ерлер мен жас әйелдер еврей қауымдастығының поэзия орталығы жүргізген поэзия жарысында жеңімпаз атанды. Осы уақыт аралығында ол Wodwo (1967) және Recklings (1966) жинақтарында жарық көрген өлеңдерін жазды. 1960 жылы наурыз айында Луперкал жарыққа шығып, Хоторден сыйлығын жеңіп алды. Ол өзін тек жануарлар туралы жазған жабайы табиғаттың ақыны деп атады. Ол қиял адамның психикасындағы дуалистік ажырымды емдей алады деп сенді, ал поэзия бұл жұмыстың тілі болды. 1960 жылдың 18 ақпаны мен 1963 жылдың 4 ақпаны аралығында Плат жазған хаттар Хьюзді 1961 жылы екінші баласын құрсағына тастағанға дейін бірнеше күн бұрын оны физикалық қорлаған деп айыптайды.

Сильвия Платтың өлімі

Күйеуінің неке адалдығын бұзуынан күйзеліске ұшырап, бұрын өзін-өзі өлтіруге талпынған Плат 1963 жылдың 11 ақпанында өз өмірін өз қолымен аяқтады. Хьюз Смит колледжінен Платтың ескі досының атына жазған хатында: "Бұл менің өмірімнің соңы. Қалғаны – өлімнен кейінгі өмір" деп жазды. Кейбір адамдар Хьюз Платты өзіне қол жұмсауға итермелеген деп санайды. Платтың Хептонстал қабіріндегі тасқа "Хьюз" деп жазылғанына наразы болғандар тасты бірнеше рет бүлдіріп, тек "Силвия Плат" деген есімді қалдыруға тырысты. Платтың "Түрме бастығы" атты өлеңі, онда сөйлеуші күйеуінің қатыгездігін айыптайды, 1970 жылғы "Бауырластық күшті: Әйелдер азаттық қозғалысынан үзінділер" антологиясына енді. Ақын Робин Морган "Айыптама" атты өлеңін жариялады, онда ол Хьюзді Платты ұрып-соғу және өлтіруде ашық айыптады. 1972 жылы Морганның "Корланған" кітабында сол өлеңнің жариялануына тыйым салынды, ал оның жарияланбаған, пираттық нұсқалары таратылды. Басқа радикалды феминистер Платтың атынан Хьюзді өлтірумен қорқытты. 1989 жылы Хьюзке қарсы көпшілік шабуылдары күшейгенде, "Гардиан" және "Индипендент" газеттерінің хаттар беттерінде қызу пікірсайыс өрбіді. 1989 жылдың 20 сәуірінде "Гардиан" газетінде Хьюз "Силвия Платтың тыныштықта демалуы керек жер" атты мақаласын жариялады: [Плат] қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай ғалымдар маған жүгінгенде, мен олардың Сильвия Плат туралы шындыққа деген шынайы қызығушылығын қадірлеуге тырыстым. Бірақ мен ерте сабақ алдым: егер мен қандай да бір оқиғаның қалай болғанын нақты айтуға тырыссам, кейбір қиялдарды түзету үмітімен, мені сөз бостандығын басуға тырысқан деп айыптаулары мүмкін еді. Жалпы, Плат туралы фантазияға қатысты менің ұсынысым сөз бостандығын басу әрекеті ретінде қарастырылды. Сильвия Плат туралы фантазия фактілерден гөрі қажет. Оның өмірінің шындығына (және менің өміріме), естелігіне немесе әдеби дәстүрге деген құрмет қайда кетті, мен білмеймін. Платтың жесірі болғандықтан, Хьюз оның жеке және әдеби мұраларын басқарды. Ол оның қолжазбаларын, соның ішінде "Ариэль" (1965) кітабының жариялануын қадағалады. Кейбір сыншылар оның кітаптағы өлеңдердің ретін және қысқартуларын қанағаттандырмады. 1969 жылдың 23 наурызында, Платтың газ пешінен улану салдарынан өзіне қол жұмсағаннан алты жыл өткен соң, Ассия Вевилл де дәл осылай өзіне қол жұмсады. Вевилл сонымен қатар өзінің баласын, Александра Татьяна Элизаны (Шура деп лақапталған), Хьюздің 1965 жылдың 3 наурызында туған төрт жасар қызын өлтірді. Олардың өлімі Хьюздің Плат пен Вевиллге қатыгездік жасады деген шақыруларға әкелді. Хьюз "Қарға" тізбегін 1975 жылы "Үңгір құстары" еңбегі жарық көргенге дейін аяқтаған жоқ. Хьюз Хевден көпірінің жанындағы Ламб-Банк үйін сатып алып, Корт-Гриндегі мүлікті сақтап қалды. Ол Винклидің жанындағы шағын ферманы игеруге кірісті, Девондағы оны Муртаун деп атады, бұл атау оның поэзия жинақтарының бірінде пайда болды. Кейіннен ол өзінің досы Майкл Морпурго Иддслиде құрған "Қаладағы балалар үшін фермалар" қайырымдылық қорының президенті болды. 1971 және 1981 жылдар аралығында Сильвия Плат, Тед Хьюз, Рут Фэйнлайт, Том Ганн және Сеймус Хинидің өлеңдерін қамтитын он алты атауды баспалаған Rainbow Press баспасын құрды, оларды Daedalus Press, Rampant Lions Press және John Roberts Press баспалары басып шығарды. Хьюз 1984 жылдың желтоқсан айында сэр Джон Бетджеманнан кейін ақындар лауреаты болып тағайындалды. Сол жылдың басында Фабер балаларға арналған жануарлар туралы өлеңдер жинағын шығарды, "Шындық неде?" Р. Дж. Ллойд салған суреттерімен. Ол бұл еңбегі үшін "Гардиан" балалар көркем әдебиеті сыйлығын жеңіп алды, бұл өмір бойына берілетін марапат. 1993 жылы ол Channel 4 телеарнасында сирек кездесетін көрініске шықты, онда 1968 жылғы "Темір адам" романынан үзінділер оқыды. Ол 1994 жылғы "Жеті қарғаның құпиясы" атты деректі фильмде де болды. 1994 жылдың басында Хьюз Девонширдегі үйіне жақын өзендердегі балықтардың азаюына қатты алаңдады. Бұл алаңдау оны Westcountry Rivers Trust қайырымдылық қорының алғашқы сенімгерлерінің бірі болуға итерді, ол су жинағы деңгейінде басқару және жергілікті жер иелерімен және жағалау иелерімен тығыз байланыс арқылы өзендерді қалпына келтіру үшін құрылды. Хьюз қайтыс болғанға дейін королева Елизавета II оны "Меріт орденінің" мүшесі етіп тағайындады. Ол 1998 жылдың 28 қазанында Лондонның Саутваркте ішек қатерлі ісігін емдеу кезінде жүрек соғысынан қайтыс болғанға дейін Девондағы үйінде тұруын жалғастырды. Оның қосылу рәсімі 1998 жылдың 3 қарашасында Норт-Тоутон шіркеуінде өтті, ол Эксетерде кремацияланды. Қосылу рәсімінде сөз сөйлеген ақын Сеймус Хини: "Менің отбасымнан басқа ешқандай өлім мені осылай қайғыға толтырмады. Менің өмірімде ешқандай өлім ақындарға осылай ауыр тимеді. Ол нежность пен күштің мұнарасы болды, поэзияның ең кішкентай балаларының сезінуі үшін қауіпсіз болатын үлкен арка болды. Оның шығармашылық күштері, Шекспир айтқандай, әлі де өсіп келеді. Оның өлімімен поэзияның көрігі жыртылды және білімнің қабырғалары қирады" деді. Хьюз бен Платтың ұлы Николас 2009 жылдың 16 наурызында Аляскадағы үйінде депрессиядан зардап шегіп, өзіне қол жұмсады. Кэрол Хьюз 2013 жылдың қаңтарында олардың некесі туралы естелік жазатынын хабарлады. "Таймс" газеті оның мақаласын "Хьюздің әйелі оның атын қорғау үшін үнсіздікті бұзды" деп тақырыптады және "40 жылдан астам уақыт бойы ол үнсіздік сақтап, қайтыс болған ақыны Силвия Платтың өзіне қол жұмсауынан бері кешіккен ақындар лауреатының айналындағы ашулы пікірталасқа ешқашан қатыспады" деп атап өтті. Хьюздің інісі Джеральдтың 2014 жылдың соңында жарық көрген естелігі "Тед және мен: Бауырдың естелігі", Kirkus Reviews пікірінше, "танымал ақынның жылы естелігі".

Жұмыс

Хьюздің "Жасқыр жаңбырда" (1957) атты алғашқы жинағы сыншылардың зор құрметіне бөенді. 1959 жылы ол 5000 доллар көлемде сыйлық әкелген Галбрайт сыйлығын жеңіп алды. Оның ең маңызды туындысы, әлдебір "Кроу" (1970) болуы мүмкін, ол жоғары бағаланғанмен, сыншылар пікірлерін екіге бөліп, ғаламды апокалиптикалық, ащы, циникалық және сюрреалистік тұрғыдан бейнелеген, кейде қарапайым, балаларға арналған өлеңдермен үйлестірді. "Кроу" Хьюз өмірінде бірнеше рет өңделді. Ол өзінің туындыларында бір уақытта Құдай, Табиғат және Хьюздің өзінің басқа жағы болған тотемдік Қараудың космологиясын жасады. "Кроу" жарық көргеннен кейін Хьюздің поэзиялық мансабы ағылшын табиғат поэзиясының басқа түрлерінен ерекшеленді. 1971 жылы "Лондон журналына" берген сұхбатында Хьюз өзіне әсер еткен негізгі тұлғаларды атады: Блейк, Донн, Хопкинс және Элиот. Ол сондай-ақ Шопенгауэрді, Роберт Грейвстің "Ақ құдай" және "Тибеттік өлілер кітабы" атты еңбектерін еске алды. Хьюз 10 жыл бойы "Гаудетта" атты поэманы жазып, оны фильмге түсіруді жоспарлады. Онда ағылшын ауылының пасторы стихиялық күштермен алып кететін және ауылда оның энантиодромдық көшірмесімен, ағаштан жасалған, бірақ түпкілікті пастордың естеліктерін сақтайтын бір түрленген тұлғамен алмастырылатын оқиға баяндалады. Ол түрленген тұлға – табиғат күші, ол ауыл әйелдерін "махаббат ковенына" біріктіріп, жаңа мессияны дүниеге әкелуге тырысады. Ауылдың ер адамдары оның амалының мәнін білгеннен кейін оны өлтіреді. Эпилогта Роберт Грейвстің "Ақ құдай" еңбегінен шабыттанған табиғат құдайына арналған мақтау өлеңдері бар. Ол 1977 жылы жарық көрді. Хьюз поэзиясы мен кітап өнері арасындағы байланысқа қызығушылық танытты, оның көптеген кітаптары белгілі баспаханаларда және суретшілермен, мысалы Леонард Баскинмен бірлесіп шығарылды. Өзінің өлеңдерінен басқа, Хьюз еуропалық пьесалардың, әсіресе классикалық пьесалардың аудармаларын жасады. Оның "Овидийден әңгімелер" (1997) кітабы Овидийдің "Метаморфозаларынан" еркін өлеңмен аудармалардың таңдамасын қамтиды. Ол балалар үшін өлеңдер мен проза да жазды, оның ең сәтті кітаптарының бірі – анасы Сильвия Платтың өзіне қол жұмсауынан кейін балаларын жұбату үшін жазылған "Темір адам". Кейін ол Пит Тауншендтің 1989 жылғы сол аттас рок-операсының және 1999 жылғы "Темір алып" анимациялық фильмінің негізі болды, соңғысы оның естелігіне арналған. Хьюз 1984 жылы Джон Бетджеманның қайтысынан кейін Лауреат ақын болып тағайындалды. Кейін Хьюз осы лауазымға екінші кандидат болғаны белгілі болды. Денсаулығы нашарлағандықтан және шығармашылық күшінің жоғалғандықтан Филип Ларкин, басты кандидат, ұсыныстан бас тартты және бір жылдан кейін қайтыс болды. Хьюз 1998 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1992 жылы Хьюз Грейвстің "Ақ құдай" еңбегінен шабыттанған монументалды "Шекспир және толық болудың құдайы" кітабын жариялады. Кітап, Хьюздің негізгі прозалық еңбегі саналады, әртүрлі пікірлерге бөлінді: "кейбіреулер оны Шекспирдің толық шығармаларын маңызды және түпнұсқалық бағалау деп санады, ал басқалары оны Хьюздің жеке сенімдерімен бұрмаланған Шекспирдің ұзақ және ерекше бағалауы деп қабылдады". Хьюз өзі кейіннен проза жазуға кеткен уақытының денсаулығының нашарлауына тікелей себеп болғанын айтты. 1992 жылы Хьюз "Дождь заклинания для герцогства" кітабын жариялады, онда оның Лауреат туындылары, соның ішінде маңызды патшалық оқиғаларды тойлаған өлеңдері жиналды. Кітапта әр өлеңнің контексі мен пайда болуын түсіндіретін жазбалар да бар. 1998 жылы оның "Овидийден әңгімелер" кітабы Whitbread Book of the Year Award сыйлығын жеңіп алды. "Туған күн хаттарында" Хьюз Плат туралы көп жылдық үнсіздігін бұзып, олардың бірге өткізген өмірінің және сол кездегі өзінің мінез-құлқының егжей-тегжейлі суретін берді. Кітаптың мұқабасын олардың қызы Фрида жасады, ол 1999 жылы поэзия бойынша Уитбрейд сыйлығын жеңіп алды. Хьюздің 1333 беттен тұратын "Жиналған өлеңдері" (Faber & Faber) 2003 жылы (өлімнен кейін) жарық көрді. 2010 жылдың қазан айында табылған "Соңғы хат" өлеңі Платтың өзіне қол жұмсауына дейін үш күнде болған оқиғаларды сипаттайды. Бұл өлең 2010 жылдың қазан айында Ұлттық поэзия күніне орай "New Statesman" журналында жарияланды. Лауреат ақын Кэрол Энн Даффи Channel 4 News телеарнасына бұл өлеңді "өзінің жазған ең қараңғы өлеңі" деп атап, оны "оқып шығуға шыдамсыздық тудыратынын" айтты. 2011 жылы Хьюзден Крейг Рейнге бірнеше бұрын жарияланбаған хаттар Areté әдеби шолуында жарияланды. Олар негізінен "Шекспир және толық болудың құдайы" кітабын өңдеу процесіне қатысты, сонымен қатар Рейн Хьюздің "The Cast" өлеңін өңдеп жатқан антологияға жариялаудан бас тарту себептерін түсіндіруге тырысқан хаттар тізімі де бар, себебі ол бұл өлең Хьюзді Сильвия Плат туралы тағы да шабуылға ұшыратуы мүмкін деп ойлады. "Құрметті Тед, өлеңіңізге рахмет. Ол өте қызықты және шағын сенсация тудырады" (1997 жылғы 4 сәуір). Өлең ақырында "Туған күн хаттарында" жарияланды, ал Хьюз бұл жарияланбаған жинаққа сілтеме жасайды: "Менде зерттеушілер мен адалдар лақтыруына болатын көптеген бомбалар бар" (1997 жылғы 5 сәуір).

Мұрағат

Хьюздің архивтік материалдары Эмори университеті және Эксетер университеті сияқты мекемелерде сақталады. 2008 жылы Британ кітапханасы 220-дан астам файлдан тұратын, қолжазбалар, хаттар, журналдар, жеке күнделіктер және хат алмасудан құралған үлкен жинақты сатып алды. Кітапхананың архиві Британ кітапханасының веб-сайты арқылы қолжетімді. Британ кітапханасындағы Хьюздің барлық материалдарын және басқа мекемелердегі материалдарға сілтемелерді біріктіретін жинақ туралы нұсқаулық та бар. Хьюздің «Қарғасынан» шабыттанған неміс суретшісі Йоханнес Хейсиг 2011 жылдың тамызында Берлиндегі SEZ орталығында өткен Берлин мұражайының «Ұзақ түні» кезінде алғаш рет қара-ақ түсті үлкен суреттер сериясын көрсетті.

Тед Хьюз сыйлығы

2009 жылы Кэрол Хьюздің рұқсатымен поэзиядағы жаңа туындылар үшін Тед Хьюз атындағы сыйлық тағайындалды. Поэзия қоғамы «Бұл сыйлық ақын лауреаты және балалар мен ересектер үшін ең ұлы ХХ ғасыр ақындарының бірі – Тед Хьюзтің құрметіне беріледі» деп хабарлайды. Поэзия қоғамы мен Поэзия кітап қоғамының мүшелері сол жылы ең жаңа және инновациялық туындысын аяқтаған, қазірде тірі Ұлыбритания ақынын ұсынады, осы арқылы «ақындардың мәдени өмірімізге қосқан ерекше үлесін көрсетіп, ерекше атап өтеді». 5000 фунт стерлинг көлеміндегі сыйлық бұрынғы ақын лауреаты Кэрол Энн Даффинің Корольден лауреат ретінде алған жылдық төлемақысы есебінен қаржыландырылды.

Тед Хьюз қоғамы

2010 жылы құрылған Тед Хьюз қоғамы мүшелері жүктеуге болатын, рецензияланған онлайн журнал шығарады. Оның сайтында жаңалықтар мен Хьюздің барлық маңызды туындылары туралы ақысыз мақалалар да жарияланады. Қоғам 2010 және 2012 жылдары Кембридж қаласындағы Пемброк колледжінде Хьюз туралы конференциялар өткізді және басқа да жерлерде конференциялар ұйымдастыруды жалғастырады.

Тед Хьюздың қағаз жолы

2013 жылдың 16 қарашасында Хьюздің бұрынғы туған қаласы Мексборо, "Көшеміздің бойында" жобасы аясында, жазушының қаламен байланысын тойлайтын ерекше шаралар жолын ұйымдастырды. Ақысыз іс-шараға Хьюздің жас кезінде газет тасыған маршруты бойынша Мексборо қаласынан екі сағаттық серуен кірді. Қатысушылар ақынға әсер еткен маңызды орындарды көрді, ал шара Хьюздің бұрынғы үйінен басталды, ол қазір жиһаз дүкені.

"Элмет" қоры

2006 жылы құрылған «Эльмет Траст» Тед Хьюздің өмірі мен шығармашылығын құрметтейді. Траст Хьюздің Митолмройдтегі туған үйін күтіп бағады, ол демалысқа баратын жер ретінде және жазушыларға арналған үй ретінде қолжетімді. Сондай-ақ, Траст Тед Хьюзға қатысты іс-шараларды ұйымдастырады, оның ішінде жыл сайынғы Тед Хьюз фестивалі де бар.

Басқа медиада

Хьюздің 1983 жылғы «Ривер» антологиясы британ композиторы Салли Бимиштің 2000 жылғы «Ривер» виолончель концертіне түрткі болды. Хьюздің «Кіт қалай пайда болды» және «Арманшар» әңгімелері композитор Джулиан Филипс пен драматург Эдвард Кемптің «Кіт қалай пайда болды» деген отбасылық операсы үшін бейімделді. Корольдік опера театрының тапсырысымен операның тұңғыш көрсетілісі 2013 жылдың желтоқсан айында өтті. Хьюз 2003 жылғы «Силвия» фильмінде Дэниел Крейгпен бейнеленді.

Қысқа әңгімелер жинағы

1995 "Арманшайқас және басқа жаратылыс хикаялары", Фабер және Фабер, Лондон, Англия. 1995 "Күйеу жігіттің қиындықтары: Жиналған әңгімелер", Пикадор, Нью-Йорк, Нью-Йорк.

Прозалық шығарма

1967 жылы «Poetry Is» Doubleday баспасы, Нью-Йорк. 1967 «Poetry in the Making: An Anthology of Poems and Programmes from "Listening and Writing"», Faber and Faber, Лондон. 1992, қайта қаралып, 1993 жылы түзетілген «Шекспир және толықтық құдайы», Farrar, Straus and Giroux, Нью-Йорк. 1993 «Құдайға билейтін биші» Т.С. Элиотқа арналған құрметтер. (Редактор) Farrar, Straus, and Giroux, Нью-Йорк. 1994 «Қысқы тозаң: Сәндік проза» (мақалалар жинағы), Уильям Скэммелл редакциясымен, Faber and Faber (Лондон), Picador USA (Нью-Йорк) 1995.

Пьесалары

"Арыстың үйі" (радиоспектакл), 1960 жылы эфирге шықты. "Тыныштық" 1961 жылы Бостонда қойылды. "Әйелдер үйі" (радиоспектакл), 1961 жылы эфирге шықты. "Жара" (радиоспектакл), 1962 жылы эфирге шықты. "Күйеу жігіттің қиындықтары" (радиоспектакл), эфир, 1963 жыл. "Эпиталамий" 1963 жылы Лондонда қойылды. "Иттер" (радиоспектакл), эфир, 1964 жыл. "Есектер үйі" (радиоспектакл), эфир, 1965 жыл. "Алтын бас" (радиоспектакл), эфир, 1967 жыл. "Корольдердің келуі және басқа да пьесалар" (жасөспірімдер шығармаларының негізінде). "Күйеудің құны" (жасөспірімдер, радиоспектакл), эфир, 1966 жыл. Сенеканың "Эдип" пьесасының адаптациясы, Лондон, 1968 жылы қойылды. "Оргаст" (Питер Брукпен бірге), Персеполисте, Иранда 1971 жылы қойылды. "Eat Crow", "Rainbow Press", Лондон, Англия, 1971 жыл. "Темір адам", жасөспірімдер, теледидарда көрсетілді, 1972 жыл. "Орфей", 1973 жыл.