Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тайваньдағы тау курорты және табиғи қорық
Mountain resort and nature reserve in Taiwan
the scenic area
Алишан ұлттық көрікті аймағы – Тайваньдың Чиайи округіне қарасты Алишан қалашығында орналасқан тау курорты және табиғи қорық.
The Alishan National Scenic Area is a mountain resort and nature reserve located in Alishan township, Chiayi County, Taiwan.
География
Алишан аймақта орналасқан. Ерекшелігі – таулы жабайы табиғат, төрт ауыл, сарқырамалар, биік таулы шай плантациялары, Алишан орман темір жолы және көптеген жаяу серуендеу жолдары. Бұл аймақ туристер мен таушылар арасында танымал. Алишанның өзі Тайвань елімен байланысты маңызды нысандардың біріне айналды. Аймақ жоғары тау шайы мен васаби өндірісімен әйгілі. Алишан күн шығу, күн бату, Алишан мен Юшан арасындағы бұлт теңізі, теміржол станциясы және қасиетті ағаштармен де танымал. Алишан, Тароко шатқалы және Күн мен Ай көлімен бірге Тайваньның ең танымал көркем орындарының бірі болып саналады.
Alishan is in area. Notable characteristics include mountain wilderness, four villages, waterfalls, high altitude tea plantations, the Alishan Forest Railway, and a number of hiking trails. The area is popular with tourists and mountain climbers. Alishan, itself has become one of the major landmarks associated with Taiwan. The area is famous for its production of high mountain tea and wasabi. Alishan is well known for its sunrises, sunset, sea of clouds in the area between Alishan and Yüshan, railway station, and sacred trees. Alishan, along with Taroko Gorge and Sun Moon Lake, is one of Taiwan's most popular scenic attractions.
Қасиетті ағаштар
1906 жылы жапондықтар Алишан орман темір жолының Қасиетті ағаш станциясының жанында 3000 жылдан астам ғасырлық қызыл кипарис ағашын тапты. Жапондықтар оны "Қасиетті ағаш" деп құрметтеді. Ағаш биік, діңінің диаметрі шамамен алты метрге жуық, бұл оны Алишанның ең ірі алып ағаштарының біріне айналдырды. Алашханның қасиетті ағашы найзағай мен құйынтұз жаңбырдың салдарынан құрғап қалды. 1998 жылы ол туристерге көрсету үшін кесілді. 2006 жылы Чиайи округінің әкімдігі және Алишан көрікті аймағының басқармасы көрікті аймақтың жаңа символы ретінде таңдау үшін басқа қасиетті ағаштарға дауыс беру акциясын бастады. 2300 жылдық Сианглин алып ағашы ең көп дауыс жинап, қасиетті ағаштың екінші буыны атанды. Кейіннен алып ағаштар тізімделді және келушілерге арналған жол салынды, онда 38-нен астам алып ағаштарды көруге болады, олардың көпшілігі жүзделген жылдарға толы.
In 1906, the Japanese discovered a red cypress tree that was over 3000 years old, located next to the Alishan Forest Railway's Sacred Tree Station. The Japanese honored it as the "Sacred Tree". The tree is tall with a trunk diameter of nearly , making it one of the largest giant trees in Alishan. The Alishan sacred tree withered due to lightning and heavy rain. It was put down in 1998 for tourists to visit. In 2006, the Chiayi County Government and the Alishan Scenic Area Administration started a voting activity to select other sacred trees as the new landmark in the scenic area. The tall, 2,300 year old Xianglin Giant Tree received the highest number of votes and became the second generation of sacred tree. The Giant trees are later organized and a trail is built for visitors to enter, where they can see more than 38 giant trees, most of which are hundreds of years old.
Тарих
Алишан аймағын бастапқыда Тайвань аборигендерінің Цоу тайпасы қоныстанған; атауы абориген сөзінен алынған – Джариссанг. Хан қытайлықтары алғаш рет қазіргі Чиайи маңындағы жазықтарға Мин династиясының соңында (шамамен 17 ғасырдың ортасында) қоныс аударған, бірақ 18 ғасырдың соңына дейін тауларға көшпеген, Рюли (瑞里), Рюфенг (瑞峰), Сзидинг (隙頂) және Фенкиху (奮起湖) қалаларын құрған. Отарлаушылар мен аборигендер арасындағы қарулы қақтығыстар аборигендерді тауларға одан да тереңірек ығыстырған. Бірінші Қытай-Жапон соғысының соңында Тайвань Жапонияға өткеннен кейін, жапондық экспедициялар аймақта көп мөлшерде кипарис (檜木, немесе жапон тілінде hinoki) тапқан. Бұл аймақта орман шаруашылығының дамуына және жергілікті кипарис пен Тайвань ағашының экспортталуына әкелді. Осы кезеңде таулардан жазықтарға ағаш тасымалын жеңілдету үшін тар теміржолдар салынды, олардың бір бөлігі бүгінде Алишан орман теміржолы ретінде жұмыс істеуде. Теміржол бойында бірнеше жаңа ауылдар да пайда болды. Осы уақытта аймаққа алғашқы туристер де келе бастады. Жаңа Ниитака (Жаңа Ең биік) Арисан ұлттық паркіне (新高阿里山国立公園) аймақты қосу жоспарлары да жасалды. 1970 жылдары орман ресурстарының азаюына байланысты, ішкі және халықаралық туризм орман шаруашылығын басып өтіп, аймақтағы басты экономикалық қызметке айналды. 1980 жылдары Алишан тас жолының салынысымен туризм индустриясы одан әрі кеңейді, тауға көтерілудің басты құралы ретінде теміржолды ығыстырды. Туристер ағынының артуымен және биік тау шайы мен васаби плантацияларының кеңеюімен байланысты туындаған мәселелерді шешу үшін 2001 жылы аймақ ұлттық табиғи-көркемдік аймақ деп жарияланды. Аймаққа Алишан орманды демалыс аймағы, Хан қытайлықтарының Рюли, Фэншан (豐山), Тайхэ (太和) ауылдары, сондай-ақ Цоу халқының Дабанг (達邦), Шанмей (山美) және Часхан (茶山) ауылдары кіреді. Әкімшілік аймаққа Мейшан, Чжуки, Фанлу және Алишан қалалары кіреді. 2014 жылдың 1 желтоқсанында Алишанда өрт шығып, 5 гектардан астам жерге тарады. Өрт болған аудан Тапанг №3 көпірінің жанында орналасқан. Өрттің себебі айлар бойы жаңбыр жаумай, өртке қауіпті құрғақ жағдайлар деп саналады.
The Alishan area was originally settled by the Tsou tribe of the Taiwanese aborigines; the name derives from the aboriginal word Jarissang. Ethnic Han Chinese settlers first settled on the plains near modern day Chiayi as early as the late Ming Dynasty (around the mid 17th century), but did not move into the mountains until the late 18th century, establishing the towns of Ruili (瑞里), Ruifeng (瑞峰), Xiding (隙頂), and Fenqihu (奮起湖). The resulting armed clashes between the settlers and the aborigines pushed the aborigines even further into the mountains. Following the cession of Taiwan to Japan at the end of the First Sino Japanese War, Japanese expeditions to the area found large quantities of cypress (檜木, or hinoki in Japanese). This led to the development of the logging industry in the area and the export of local cypress and Taiwania wood. A series of narrow gauge railways were built in the area during this time to facilitate the transportation of lumber from the mountains to the plains below, part of which continues to operate as the Alishan Forest Railway. Several new villages also began to sprout up along the railway lines. It was also during this time that the first tourists began to visit the area. Plans were even drawn up to incorporate the area into the new Niitaka (New Highest) Arisan National Park (新高阿里山国立公園). With the exhaustion of forest resources by the 1970s, domestic and international tourism overtook logging to become the primary economic activity in the area. The tourism industry continued to expand with the completion of the Alishan highway in the 1980s, displacing the railroad as the primary mode of transportation up the mountain. To combat the problems associated with the growing crowds of tourists and the expanding high mountain tea and wasabi plantations, the area was declared a national scenic area in 2001. The area covers the Alishan Forest Recreation Area and the Han Chinese villages of Ruili, Fengshan (豐山), and Taihe (太和), as well as the Tsou people of Dabang (達邦), Shanmei (山美), and Chashan (茶山), and the administrative area spans four townships, including Meishan Township, Zhuqi Township, Fanlu Township, and Alishan Township. On 1 December 2014, fire broke out at Alishan spreading over more than 5 hectares of land. The area affected was located near Tapang No. 3 Bridge. The fire was believed to happen due to dry ground which was vulnerable to fire because of the absence of rain in the area for months.
Көрікті жерлер мен көрнекті орындар
Фенкиху (奮起湖) – Алишхан орман темір жолының орта тұсында, 1400 метр биіктікте тау беткейіне салынған, төменгі қабатты ағаш үйлерден тұратын шағын қала. Ол табиғи тас формацияларымен, тау өзендерімен, ормандарымен және жақын жердегі Синто ғибадатханасының қираған қалдықтарымен, сондай-ақ бамбук көкөні мен айю желесі (愛玉) сияқты жоғау биіктікте өндірілетін тағамдарымен әйгілі. Жергілікті қорапша түскі ас (奮起湖便當, Fenqihu bento) Тайвань бойынша танымал және теміржол станциясындағы дүкендерде, сондай-ақ Фенкиху ескі көшесіндегі Фенкиху қонақ үйінде сатылады. 2009 жылы «Моракот» тайфунынан теміржол қатты зақымданғандықтан, қазіргі уақытта Фенкиху Чиайиден Алишанға дейінгі Алишхан орман темір жолының соңғы стансасы болып табылады және 2014 жылы тек Чиайи – Фенкиху учаскесі ғана қайта ашылды.
Fenqihu (奮起湖) is a small town of low wooden buildings built into the mountainside at 1,400 meters, midpoint of the Alishan Forest Railway. It is famous for natural rock formations, mountain streams, forests, and the ruins of a Shinto temple in the vicinity, as well as for its production of high altitude food products such as bamboo shoots and aiyu jelly (愛玉). The local box lunches (奮起湖便當, Fenqihu bento) are known across Taiwan and are sold from stalls at the train station and from Fenqihu Hotel on the Fenqihu Old Street. Fenqihu is currently the terminal end of the Alishan Forest Railway line from Chiayi to Alishan, since the railway was heavily damaged by Typhoon Morakot in 2009 and only the Chiayi to Fenqihu portion was reopened in 2014.