Аквариумдар мен аквариумистер тарихы

Кіріспе

Аквариумгер – аквариумдарды кәсіби немесе хобби ретінде күтетін адам. Олар әдетте су жануарларына, соның ішінде балықтарға және теңіз омыртқасыздарына қамқорлық жасайды. Кейбіреулері су сүтқоректілерін де күтеді. Аквариумгерлер көбінесе қоғамдық аквариумдарда жұмыс істейді. Олар табиғат қорықтарында, зообақтарда және ойын-сауық парктерінде де жұмыс істей алады. Кейбір аквариумгерлер ашық ауада ғылыми зерттеулер жүргізеді. Плиний Ескі балықтарды оракул ретінде ұстаған адамдар туралы жазған, ал ежелгі Агригентте балықтарға арналған тоғандар болған деген сенімде болған. Рим ақыны Рутилий Наматиан Этруриялық яһудидің балықтарды мөлдір емес ыдыстарда ұстағанын айтқан. 10 ғасырда алтын балықтар Қытайда танымал үй жануарлары болған. 1369 жылы Хунг Ву императоры үлкен балық ванналарын жасау үшін фарфор фабрикасын құрды. Шамамен 1500 жылы алтын балықтар Жапонияның Сакай қаласына келді. Екі жүз жылдан кейін Кориямадан Сато Санзаемон алғашқы жапондық балық өсіруші болды, және балық өсіру бүкіл Жапонияда танымал болды. 1611 жыл шамасында алтын балықтар Еуропаға келді, мүмкін Португалияда алғаш рет пайда болды. 18 ғасырға қарай алтын балықтар Еуропада кең таралған үй жануарларына айналды. Осы кезеңде ағылшын ботанигі Ричард Брэдли және шотланд табиғат зерттеушісі Джон Дейл теңіз тіршілігін ұстаумен тәжірибе жасады. Әсіресе, ғалымдар теңіз тіршілігінің табиғи ортасынан алынғаннан кейін неліктен көбінесе өліп қалатынын анықтауға тырысты. Адамдар ғасырлар бойы су жануарларымен шектеулі түрде танысқан. Теңіз көбінесе құпиялы орын саналды. Бернд Бруннердің "Океан үйде" атты кітабында жазғандай: "Океан өмірдің көзі деп есептелді, бірақ сонымен қатар жамандық, өлім және хаос ошағы – қарғыс атқан, қараңғы әлем, онда қорқынышты монстрлар жасырынып, көзге түскеннің бәрін жұтып қоятын". Осы кезеңде Уильям Альфорд Ллойд Лондондағы дүкенінде аквариумдарды сатты және клиенттерге аквариумдерді күтіп-ұстау қызметтерін де ұсынды. 1856 жылы Эмиль Адольф Россмесслер "Die Gartenlaube" журналында тұщы су аквариумдарын "кішкентай ботаникалық бақ аралы" ретінде құру туралы жазды, онда құрлы қабықшалар, жеміс-жидектер және алтын балықтар сияқты жануарлар бар. Бұл тұщы су аквариумдары теңізден алыс тұратын адамдар үшін тартымды болды. 1860 жылы неміс ғалымы және дәрігері Густав Ягер Австрияның Вена қаласында аквариум салды. Алғашқы аквариумдар жойылып бара жатқан түрлерді сақтауға көп мән бермеді және теңіздің нашарлауына себепкер болды. Алайда, 20 ғасырда Чарльз Хаскинс Таунсенд басқаратын Галапагос аралдарындағы тасбақаларды сақтау сияқты қорғау жұмыстары басталды. Қазіргі заманғы аквариумдар көбінесе табиғатты қорғау және далалық зерттеулерге қатысады, мысалы, судың сапасы мен температурасын өлшеу, аквариум машиналарын (сүзгілер, жылытқыштар және сорғылар) бақылау және күтіп-ұстау, жануарларды тасымалдау және көрмелерді құру сияқты жұмыстарды атқарады. Аквариумгерлердің суға бату сертификатына ие болуы жиі кездеседі.

An aquarist is a person who manages aquariums, either professionally or as a hobby. An aquarist is a person who manages aquariums, either professionally or as a hobby. They typically care for aquatic animals, including fish and marine invertebrates. Some may care for aquatic mammals. Aquarists often work at public aquariums. They may also work at nature reserves, zoos, and amusement parks. Some aquarists conduct field research outdoors. Pliny the Elder wrote of people who kept fish as oracles, and ancient Agrigent was believed to have fish ponds. The Roman poet Rutilus Namatianus wrote of a Etrurian Jew who kept fish in opaque tanks. By the 10th century, goldfish were popular pets in China. In 1369, Emperor Hung Wu established a porcelain factory to produce large tubs for fish. Around 1500, goldfish came to Sakai, Japan. Two hundred years later, Sato Sanzaemon, from Koriyama, became the first Japanese fish breeder, and fish breeding became popular throughout Japan. Around 1611, goldfish came to Europe, probably first in Portugal. By the 18th century, goldfish were common pets in Europe. During this time, Richard Bradley, an English botanist, and John Dayell, a Scottish naturalist, experimented with keeping marine life. In particular, scientists tried to determine if marine life could survive in captivity, as they usually died shortly after being removed from their natural environments. For centuries, humans had limited exposure to aquatic life. The sea was often considered mysterious. As written by Bernd Brunner in The Ocean at home, "The ocean was considered a source of life but also a place of ill omen, death, and mayhem—a cursed, dark world where terrifying monsters lurked, devouring anything in sight." During this period, William Alford Lloyd sold aquariums at his shop in London, which also provided aquarium maintenance services to customers. In 1856, Emil Adolf Rossmässler wrote about setting up freshwater aquariums as a "small botanical garden island" with animals such as snails, pearl mussels, and goldfish in Die Gartenlaube. These freshwater aquariums were appealing for people who lived farther from the sea. In 1860, Gustav Jager, a German nature scientist and doctor, built an aquarium in Vienna, Austria. Early aquariums cared little for conservation of endangered species, and they often contributed to marine degradation. However, conservation efforts began in the 20th century, such as the conservation of the Galápagos tortoises led by Charles Haskins Townsend. Contemporary aquariums are now often involved in conservation and field research. collecting data on the water quality and water temperature of tanks, monitoring and maintaining aquarium machinery (such as filters, heaters, and pumps), transporting animals, and building exhibits, among other duties. It is common for aquarists to have scuba diving certification.