Аңғус Уинн: Кәсіпкер, әскери қызметші және «Даллас Каубойс» құрылтайшысының туысы

Кіріспе

Америкалық кәсіпкер (1914-1979)

Оның ағасы Бедфорд С. Уинн, Клинт Мёрчисон кішімен бірге Далас Каубойлары кәсіби футбол франшизасының алғашқы иелері мен негізін қалаушылардың бірі болды.

Оның ұлы Ангус Г. Уинн III Далластағы Wynne Entertainment компаниясының иесі және 1968 жылдан бері музыкалық шаралардың продюсері. Оның ұлы Шэннон Шелмайр Уинн – американдық мейрамхана иесі, Даллас қаласында тұрады. Ол ең танымал "Ұшқан табақ" (Flying Saucer Draught Emporium), "8.0 бар", "Ұшқан балық" (Flying Fish), "Кірпіктейтін көбелек" (Meddlesome Moth) және тағы басқаларымен белгілі. Уинн Хайленд Парк орта мектебінде оқыды және декламациямен шұғылданды. Ол 1931 жылы Хайлендті бітірді. Университетте де декламациямен айналысып, Техас университетінде жарысқа қатысты, соңғы кезеңге өтті. Уинн 1932 жылы Лоуренсвилл мектебін бітірді. Бос уақытында Ангус Остин шағын театрына қатысып, 1934 жылы "Тұрмысқа арналған жоба" (Design for Living) қойылымында өнер көрсетті. Ол сондай-ақ 1934-1935 жылдары Вирджиния штатының Лексингтон қаласындағы Вашингтон және Ли университетінде оқыды, ал 1938 жылы Остин қаласындағы Техас университетінен бакалавр дәрежесін алды. Техас университетінде оқыған кезінде Уинн және оның ағасы Бедфорд С. Уинн, Фи Каппа Пси бауырластығының Техас Альфа бөлімінің мүшелері болды, олардың әкесі Ангус Уинн аға да осы бөлімнің негізін қалаушыларының бірі болған (1904 жыл).

Алғашқы мансабы және Екінші дүниежүзілік соғыс: 1938-1945 жылдар

Ол 1938-1940 жылдары Техас мұнай алаптарында жұмыс істеді, содан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервіне қабылданып, қызметке түсті. 1940 жылдың 18 тамызында Уинн Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің резервіндегі мидшипмендер мектебіне қабылданды. 1941 жылдың 1 қазанында ол USS Nicholson кемесіне келді. 1944 жылдың 17 шілдесінде ол USS Grayson кемесіне тағайындалды. 1945 жылдың 1 желтоқсанында Уинн Сегізінші Әскери-теңіз округінен, Нью-Орлеан қаласынан, лейтенант-коммандер (D) шенімен, көптеген медальдар мен ленталармен босатылды, USNR. Әскери-теңіз күштерінде ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропа және Азия театрларындағы қызметі үшін алты қызмет жұлдызымен марапатталды.

Жылжымайтын мүлік дамуы: 1946-1958 жылдар

Уинн American Home Realty компаниясының президенті болып қызмет етті және Blessing and Giddens Mill and Lumber Company, Далластың ең көне және ең ірі фабрикасын сатып алу бойынша келісім жасады. American Home Realty компаниясы 25 миллион долларлық құны бар Wynnewood атты тұрғын үйлерді салуды бастады. 2200 үй мен 1000 пәтерден тұратын бұл жоба сол кездегі ең ірі біріктірілген тұрғын үй құрылысы жобасы болды. Wynnewood Development Corporation құрылды, ал Ангус оның президенті тағайындалды. Уинн сондай-ақ Wynnewood Bank директорлар кеңесінде қызмет етті. Уинн Даллас үй салушылар қауымдастығының төрағасы болып сайланды және қауымдастықтың шараларына қатысты. 1956 жылдың қаңтарында Нью-Йорк қаласындағы Webb & Knapp, Inc., Даллас инвесторларының тобы, Ангус Уинн және оның інісі Тодди Ли Уинннің жаңа компаниясы Great Southwest Corporation АҚШ 80-ші тас жолында 500 миллион долларлық өнеркәсіптік парк құруға келісті. Бұл серіктестік Даллас пен Форт-Уорт арасында орналасқан Пол Ваггонерге тиесілі ранчоны сатып алды. Алғашқы 500 000 долларлық төлем Ваггонерге Ангус Уинннің қол қойған кассалық чекі арқылы табысталды. Өнеркәсіптік парк 100 000 адамды жұмыспен қамтиды деп күтілді. Шілде айында Нельсон, Лоренс, Дэвид, Уинтроп және Джон Д. Рокфеллер III осы өнеркәсіптік паркті дамытуға Уинндер мен Webb & Knapp компаниясына қосылатыны жарияланды. Торонто және Далластан келген Милтон Л. Стерн, өзінің Texas Industrial Ventures компаниясымен бірге, ұсынылып отырған өнеркәсіптік паркке қатысы бар барлық тараптарды сотқа беріп, талап арыз берді. Стерн бұл адамдар оның идеясын ұрлап алғанын мәлімдеді. 12 күндік сот отырысынан кейін судья Пол Пьюрифой 300 миллион долларлық талап арызды қабылдамады, бірақ Texas Industrial Ventures компаниясына Webb & Knapp компаниясынан алты учаскені 60 күн ішінде 18 000 долларға қайта сатып алу құқығы бар екенін шешті. Ұлы Оңтүстік-Батыс өнеркәсіптік ауданының құрамына кіретін алғашқы қойманың құрылысы 1956 жылы басталды. 1956 жылдың қараша айында Уинн жаңа даму үшін жеке теміржол құрылысын ұсынды. Ол: "Біздің арендаторларымыз үшін бірнеше теміржол қызметтерінің болуы өте маңызды, сондықтан қажет болған жағдайда, біз оны жекеменшік жүк тасымалдау желісі арқылы қамтамасыз етуіміз керек" деді. Құрылыс 1957 жылы жалғасты. Жаңа теміржол желісі Техас және Тынық мұхиты теміржолымен және Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхиты теміржолымен байланысатын өнеркәсіптік аудан арасында салынды. Жаңа теміржолдың салынуына қарамастан, өнеркәсіптік паркке болашақ бизнеске бөлшек сауда және қойма жалдау бойынша сатуда сәттілік келмеді.

Wynne who served as the president of American Home Realty, brokered a deal to buy the Blessing and Giddens Mill and Lumber Company, Dallas' oldest and largest mill. American Home Realty began building a $25 million home development named Wynnewood. Featuring 2,200 houses and 1,000 apartments, the project was the largest integrated home building project at the time. Wynnewood Development Corporation was created, and Angus was made the president. Wynne also served on the board of the Wynnewood Bank. Wynne, was made the chairman of the Home Builders' Association of Dallas, and attended events representing the association. In January 1956, it was announced New York based firm Webb & Knapp, Inc. a group of Dallas investors, Angus Wynne, Jr. and his uncle Toddie Lee Wynne's new company Great Southwest Corporation, were to develop a $500 Million industrial park on U. S. Route 80. The partnership bought Paul Waggoner's ranch which was located between Dallas and Fort Worth. The first payment of $500,000 was presented to Waggoner with Angus Wynne's signature on the cashier's check. The industrial park was expected to employee 100,000 people. In July, it was announced Nelson, Laurance, David, Winthrop, and John D. Rockefeller III would join the Wynnes, and Webb & Knapp in developing the industrial park. Milton L. Stern from Toronto and Dallas, along with his company Texas Industrial Ventures, attempted to sue all involved with the proposed industrial park. Stern claimed the men stole his idea, and after 12 days of arguments Judge Paul Peurifoy rejected the $300 Million lawsuit, though held that Texas Industrial Ventures was entitled to repurchase with 60 days from Webb & Knapp six tracks of land involved for $18,000. Construction on the first warehouse to make up the Great Southwest Industrial District commenced in 1956. In November 1956, Wynne was pushing for a Private railway to be constructed for the new development. He said, "We felt that multiple rail service is so desirable for our tenants that, should it become necessary, we should provide it through a privately operated truck line railroad." Construction continued through in 1957, The new line was built between the Industrial District connecting to the Texas and Pacific Railway and the Chicago, Rock Island and Pacific Railroad. Despite the addition of the new railroad, the Industrial Park struggled to succeed in selling retail and warehouse space to prospective businesses.

Әдебиет парктері мен Дүниежүзілік жәрмеңке: 1958-1970 жылдар

Арлингтон мэрі Том Вандергрифф кеңейтуді жоспарлау кезеңінде Уинн мен оның отбасына Калифорния штатының Анахаймда жаңадан ашылған Диснейлендке баруды кеңес берді. Ұлы Оңтүстік-Батыс корпорациясы Диснейлендтің бұрынғы вице-президенті С. В. Вудтың «Марко Инжиниринг» фирмасын парк жобалауға көмектесу үшін жалдады. 1960 жылдың қаңтар айында «Great Southwest» құрылыс жұмыстарын қаржыландыру үшін 11,5 миллион долларлық акциялар мен облигациялар шығару ниетін жариялады. Сәуір айында жаңа кешен жаңалықтар мен жарнамалық блокадаға алынды, себебі АҚШ-тың Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясының ережелерінде «қоғамға акция ұсынатын кәсіпорындарда жарнамалық үнсіздік сақталуы тиіс» делінген. Сонымен қатар, 32 жолақты боулинг аллеясының құрылысынан басқа жерде қандай да бір прогресс болмағаны белгілі болды, және ол жоспарланған алғашқы құрылыс болып жарияланды. Парк пен Ұлы Оңтүстік-Батыс спорт кешенінің қалған бөлігі 1960 жылдың тамызында салына бастады. Уинн паркті «Техастың алты туы астында» деп атауды жоспарлаған, бірақ оның әйелі «Техастың ешқандай тудың астында емесін» деп ескертті. «Алты ту» бастапқыда Техасты басқарған алты елді білдірді: Франция, Испания, Мексика, Техас Республикасы, Америка Конфедерациясы және Америка Құрама Штаттары. 1961 жылдың ақпанында Уинн Мексика қаласына сапар шегіп, мексикалық тарапты паркте қатысуға шақырды. Уинн 23 жыл бойы «Metro Goldwyn Mayer» компаниясында кинодекорацияларды жобалаумен және салумен айналысқан Рэндалл Дуэллді, Диснейлендтің тағы бір түлегі Чарли Томпсонды, Техас штатының мемлекеттік жәрмеңкесінің бұрынғы директоры Чарли Микерді және ландшафтты жарықтандыруда тәжірибелі Джо Ламбертті шақырды. Барлық ер адамдар парктің Уинннің күтілімдеріне сай болуын қамтамасыз ету үшін жұмысқа алынды. 1961 жылдың 5 тамызында «Six Flags Over Texas» ашылғанда, ол үлкен сәттілікке ие болды және ашылу күні 8 374 келушіні қабылдады. 1962 жылы «Great Southwest» 1956 жылы құрылғаннан бергі алғашқы пайдасын көрсетті, бұл Уинннің тәуекелінің ақталғанын дәлелдеді. Жобаны Уинннің туысы, «Compass Productions» вице-президенті Гордон Р. Уинн-младший бақылады. Музыка залын салуға 4 миллион доллар жұмсалуы күтілді және ол шамамен үш акр жерді алып жатар еді. «Wynne Compass Fair, Inc.» компаниясы жәрмеңке павильонын құру үшін ресми түрде құрылды. Жақсы пікірлерге қарамастан, шоу 1964 жылдың шілде айының соңында жабылатыны хабарланды. «Wynne Compass Fair, Inc.» банкротқа ұшырады, өйткені Техас павильоны кредиторларға төлеуге жеткілікті табыс әкелмеді. 1964 жылдың 31 шілдесінде Уинннің 20 жасар ұлы Ангус III, жәрмеңке жабылғаннан кейін таңғы сағат 2-де павильонға қайта кіруге тырысқаннан кейін, заңсыз кіру және шабуыл жасау айыптарымен тұтқындалды. Ангус III тұтқындаған офицерлермен күресуге кірісті, оған павильонның бас менеджері Уильям С. Бейкер және директордың көмекшісі Остин Дженкинс араласып, екеуі де шабуыл жасау және тұтқындауға қарсылық көрсету айыптарымен айыпталды. 1965 жылы Уинн «Great Southwest Corporation» компаниясының жаңа толыққанды еншілес компаниясын – «Great Southwest Atlanta Corporation» құрғанын жариялады. Жаңа компания Атланта аймағында жаңа ойын-сауық паркі үшін 3 миллион доллардан астам сомаға 3000 акр жер сатып алды, ол «Six Flags Over Georgia» болып танылды. Уинн 1967 жылы «Six Flags» тізбегін екінші түпнұсқалық паркпен – Атлантаның жанында орналасқан «Six Flags Over Georgia» паркімен және соңында 1971 жылы Миссури штатының Эврика қаласында, Сент-Луис маңында орналасқан «Six Flags over Mid America» (қазіргі «Six Flags St. Louis») паркімен кеңейтті. Паркті бастапқыдан дамытудың жоғары құнына байланысты компания айтарлықтай әлеуеті бар парктерді сатып ала бастады, бірақ олардың табысы әлі күнге дейін «Six Flags» парктерінен кем. 1975 жылы Хьюстонда (Техас штаты) судья Рой Хоффинц салған «AstroWorld» паркі алғашқы сатып алынған парк болды. Екі жылдан кейін компания «Hardwicke Companies» компаниясымен жасалған және Warner LeRoy (Wizard of Oz режиссері Mervyn LeRoy-дың ұлы) жобалаған «Great Adventure» паркін сатып алды. Уинн өмірінде «Six Flags» атауымен соңғы сатып алынған парк 1979 жылы Калифорниядағы «Magic Mountain» (Лос-Анджелес маңында) болды. Уинн сол жылы қайтыс болды және ол қайтыс болған кезде компаниямен байланысы болмаса да, «Six Flags» ақырында көптеген басқа да мүліктерді сатып алып, әлемдегі ең ірі аймақтық ойын-сауық парктерінің тізбегіне айналды.

During the planning stages of the expansion, Arlington mayor Tom Vandergriff advised that Wynne and his family should visit the recently opened Disneyland in Anaheim, California. the Great Southwest Corporation hired former Disneyland vice president C. V. Wood's firm Marco Engineering to help design the park. In January 1960, Great Southwest announced its intention to issue $11,500,000 in stocks and debentures to finance the construction. By April, the new complex was under a news and advertising blackout after it was advised the U. S. Securities and Exchange Commission rules stated, "a publicity silence must be observed on ventures offering stock to the public." At the same time it was revealed very little progress had been made at the site aside from construction of the 32 lane bowling alley which was announced to be the first planned structure to be built. Construction on the park, and the rest of the Great Southwest Sports Complex, began in August 1960. Wynne first intended to name the park "Texas Under Six Flags" until his wife notified him that "Texas ain't under nothing." The 'six flags' originally represented the six countries that have governed Texas: France, Spain, Mexico, The Republic of Texas, The Confederate States of America, and the United States of America. In February 1961, Wynne traveled to Mexico City to invite Mexican participation in the park. Wynne brought in Randall Duell, who had worked at Metro Goldwyn Mayer for 23 years designing and building film sets, Charlie Thompson another Disneyland alumnus, Charlie Meeker the former director of State Fair of Texas, and Joe Lambert who was experienced in Landscape lighting. All of the men were hired to ensure the park met Wynne's expectations. When Six Flags Over Texas opened on August 5, 1961, it was a massive success bringing in 8,374 visitors opening day. In 1962 Great Southwest posted its first profit since its inception in 1956, proving Wynne's gamble paid off. The project was supervised by Wynne's cousin Gordon R. Wynne Jr., the vice president of Compass Productions. The construction of the Music Hall was expected to cost $4 million and would be nearly three acres in size. Wynne Compass Fair, Inc. was officially formed to create the pavilion for the fair. Despite the glowing reviews, it was announced that the show would close at the end of July 1964. Wynne Compass Fair, Inc. filed for bankruptcy as the Texas Pavilion was not generating enough revenue to pay creditors. On July 31, 1964, Wynne's 20 year old son, Angus III, was arrested for trespassing and assault after he tried to re enter the pavilion after the fair closed at 2 in the morning. Wynne III, began fighting with the arresting officers, to which the pavilion's general manager William C. Baker, and Austin Jenkins, assistant director, came to Angus III's defense and were both charged with assault and resisting arrest. In 1965, Wynne revealed the Great Southwest Corporation created a new wholly owned subsidiary the Great Southwest Atlanta Corporation. The new company had bought 3,000 acres of land for more than $3 million in the Atlanta area for a new theme park location, which would go on to be Six Flags Over Georgia. Wynne subsequently expanded Six Flags in 1967 with a second original park, Six Flags Over Georgia, which is located just outside Atlanta, Georgia, and finally Six Flags over Mid America (now Six Flags St. Louis), in Eureka Missouri, just outside St. Louis in 1971. With the significant cost of developing a park from the ground up becoming prohibitive, the company began acquiring parks with significant potential, but to date, had been less successful than those of Six Flags. AstroWorld, built by Judge Roy Hofheinz in Houston, Texas, was the first park to be acquired in 1975. Two years later, the company went on to purchase a New Jersey park developed by the Hardwicke Companies and designed by Warner LeRoy (son of Wizard of Oz director, Mervyn LeRoy), called Great Adventure. The last park that Wynne would see acquired in his lifetime under the Six Flags name was California's Magic Mountain (outside Los Angeles) in 1979. Wynne died that same year and although he was no longer associated with the company at the time of his death, Six Flags would eventually acquire numerous other properties and become the world's largest regional theme park chain.

Ұлы оңтүстік-батысқа қарай

1970 жылдың шілдесінде Ангус Г. Уинн кіші төрағалық қызметінен президент және бас атқарушы директор лауазымына көтерілді. Сол айдың соңында Great Southwest Corp. компаниясының бас компаниясы Penn Central Transportation Company банкроттық заңдар бойынша компанияны қайта ұйымдастыруға өтініш берді. Бұл Great Southwest-тің қаржылық қиындықтарға тап болуына әкелді, себебі кейбір несие беру мүмкіндіктері тоқтатылды немесе күшін жойды, ал басқа ақша табу операциялары уақытша тоқтатылуға мәжбүр болды. 1970 жылдың қазан айында Penn Central Виктор Палмиериді Уинннің президент және бас атқарушы директор лауазымына тағайындады. Сонымен қатар, Ангус Г. Уинн аға және тағы бес директор директорлар кеңесінен кетті. Үннің кішісі, Палмиери және басқалардың арасында жаңа кеңес құрылды. Үннің кішісі және тағы үш басшы Great Southwest Corp. компаниясындағы лауазымдарынан шеттетілді. 1970 жылдың қарашасында компания Калифорния штатының Ориндж округінің жоғарғы сотына талап арыз берді, онда қызметкерлерге артық төлем жасалғаны айтылды. Мәлімдемеге сәйкес, Үннің кішісіне "ақшалай ынталандыру бағдарламасы" аясында 3 миллион доллар артық төленген. Сотқа ұсынған мәліметтер бойынша, ынталандыру бағдарламасын құру туралы келісімшарт жарамсыз болған. Үннің кішісі компания өтімділік мәселелерімен күрескен кезде тым агрессивті және кеңейіске ұмтылған деп айыпталды. Үннің кішісі және басқа офицерлер компанияға қарсы шағымданып, оларға төленген ақшаның заңды түрде берілгенін мәлімдеді. 1972 жылдың қарашасында Great Southwest және Үннің кішісі 208 000 долларға келісімге келді.

Денсаулығының нашарлауы және өлім

1973 жылы 59 жасында Уинн ауыр инсульт алды және толыққан толық жазыла алмады. Ангус 1979 жылдың 19 наурызында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Техас штатының Даллас қаласындағы Гроув Хилл естелік саябағына жерленді.

Жеке өмір

Техас университетінде оқып жүргенде, Уинн Кэролайн Браунлимен танысты. 1941 жылдың 26 ақпанында Ангус Джоан Эстел Уиннге үйленді. 1964 жылдың сәуірінде Уинн Нью-Йорктегі Техас клубының 55-ші жылдық кеш-биінде құрметті қонақ ретінде болды. Уинн мен Джоан 1978 жылдың 9 маусымында ажырасты. Уинн екінші әйелі Маргаретқа үйленді және оның Бони мен Мишель О'Рурк есімді екі әкесінен тумаған қызы болды.

Азаматтық қатысу

1954 жылы Уинн көшіп-қонушы жұмысшылардың дағдарысын шешуге көмектесу үшін таңдалған 22 мүшелі директорлар кеңесіне сайланды. Кеңес құрамында Техас штатынан 12 адам, ал Индианаполистен 10 адам болды. Дағдарысқа себеп – 2,5 миллионнан астам жұмысшының ауыл шаруашылығын механикаландыру салдарынан жұмыссыз қалғандығы және солтүстік қалаларға ағылуы болды. Ұлттық деңгейдегі экономикалық және әлеуметтік дағдарысты шешу үшін Бастауыш білім беру кеңесі құрылды. 1957 жылдың маусым айында Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында өткен азаматтық даму конференциясына Уинн мен Уинтроп Рокфеллер сияқты қонақтар шақырылды. Уинн орталықтағы бизнес аудандардың болашағы тақырыбындағы панельде сөз сөйледі. 1958 жылдың наурыз айында Уинн Аризона университетінің ұйымдастыруымен өткен төртінші өнеркәсіптік даму семинарында сөйледі, онда округ және қалалық биліктерге арналған жер участаларын бөлу ережелерінің айырмашылықтарын Даллас-Форт-Уорт аймағының дамуындағы "ең үлкен мәселе" деп атады. Ангус Уинннің қоғамдық жұмыстарына Техас университеті, Бейлор университетінің медициналық орталығы және Даллас балалар медициналық орталығының дамуына атсалысу кірді. Ол сонымен қатар Cotton Bowl Council, Техас штатының жармаңкесі және Христиандар мен еврейлердің ұлттық конференциясымен де жұмыс істеді.

Құрметтер

2001 жылы Арлингтон қаласынан өтетін 360 мемлекеттік тас жолы ресми түрде Ангус Г. Уинн кіші атымен тағайындалды. 2013 жылы Форт-Уорт қалалық кеңесі Форт-Уорт қаласынан өтетін 360 мемлекеттік тас жолының бір бөлігіне де Уинннің есімін беруді ұсынды.