Кіріспе

HRG Group, Inc., бұрынғы Harbinger Group Inc. және Zapata Corporation – болашақ АҚШ президенті Джордж Буш кіретін топ бастаған мұнай компаниясынан пайда болған, Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында орналасқан американдық холдинг компаниясы. 2009 жылы бұл компания Harbinger Group Inc. деп қайта аталды.

Бизнестің алғашқы кезеңдері

Компанияның тарихы 1953 жылы болашақ АҚШ президенті Джордж Буш пен оның бизнес әріптестері Джон Оверби, Хью Лидтке, Билл Лидтке және Томас Дж. Девайн құрған Zapata Petroleum Corporation компаниясына бастау алады. Оверби мұнай кендерін іздеу және бұрғылау құқығын арзанға алуда шебер «жер иесі» болған. Буш пен Томас Дж. Девайн мұнай іздеумен айналысқан серіктестер еді. Олардың бірлескен қызметі Zapata Oil компаниясын құруға әкелді. Zapata-ға бастапқы 1 миллион доллар (1953 жылы бұл сома қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең) инвестицияны Лидтке ағайындылары мен олардың инвесторлар тобы, Буштың әкесі Прескотт Буш және анасының әкесі Джордж Герберт Уокер, сондай-ақ олардың отбасы мен достары ұсынды. Хью Лидтке президент, ал Буш вице-президент болып тағайындалды; Оверби көп ұзамай кетіп қалды. 1975 жылғы 29 қарашадағы ЦРУ-дың ішкі хаттамасына сәйкес, Zapata Petroleum 1953 жылы Буш пен Томас Дж. Девайннің бірлескен күш-жігерімен құрылды. Девайн сол жылы жеке бизнеске көшу үшін агенттік лауазымынан кеткен, бірақ коммерциялық жамылғымен ЦРУ-да жұмысын жалғастырған ЦРУ қызметкері болды. Кейін Девайн 1967 жылдың соңында Бушпен бірге Вьетнамға «жасырын және хабардар коммерциялық актив» ретінде ертіліп барды, ол оның бейресми сыртқы істер жөніндегі кеңесшісі болды және 1975 жылға дейін онымен тығыз қарым-қатынаста болды. 1954 жылы Zapata Off Shore Company Zapata Oil компаниясының еншілес компаниясы ретінде құрылды, Буш жаңа компанияның президенті болды. Ол «Вашингтон Пост» газетінің баспашысы Юджин Мейер мен оның күйеу баласы Филип Грэмнен қаржы жинады. Zapata Off Shore R. G. LeTourneau атты өнертапқыштан мобильді, бірақ қауіпсіз бұрғылау қондырғысын жасау туралы ұсыныс қабылдады. Zapata оған 400 000 доллар төледі, егер аяқталған қондырғы жұмыс істемесе, оны қайтаруға болады, ал жұмыс істесе, қосымша 550 000 доллар және Zapata Off Shore акцияларының 38 000 данасы берілді. 1954 жылы АҚШ үкіметі Кариб теңізі, Мексика шығанағы және Орталық Америка жағалауындағы аралдарға минералдық құқықтарды сатуды бастады. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Zapata Off Shore осы аймақтардағы бизнесіне назар аударды. 1958 жылы АҚШ-тың ең ірі жеті мұнай өндірушісімен жасалған бұрғылау келісімшарттары Кубаның Исабела қаласынан солтүстікке қарай 64 шақырым жерде, Кай-Сал аралының жанындағы ұңғымаларды қамтыды. 1959 жылы Буш Zapata Off Shore компаниясын 800 000 долларға сатып алды, Zapata Corporation компаниясын екі тәуелсіз компанияға бөліп, Лидткелер Zapata Petroleum компаниясын басқаруын жалғастырды. Буш сол жылы кеңсесі мен отбасын Техастың Мидленд қаласынан Хьюстонға Хьюстон кеме арнасы арқылы Кариб теңізіне қол жеткізу үшін көшірді. Zapata Offshore компаниясының бірнеше бұрғылау қондырғысы болғанымен, Буш Мексика шығанағында, Парсы шығанағында, Тринидад, Борнео және Колумбияның Медельин қаласында операциялар жүргізді, ал компанияның клиенттерінің арасында Кувейт Shell Petroleum Development Company болды. 1960 жылы Мексикадан Хорхе Диас Серраноны Бушпен Дрессер Индустриз байланысқа шығарды. Дрессердің иесі Прескотт Буштың Йельдегі достары Роланд және В. Аверелл Харриман болды. Ол Джордж Г. В. Буштың Йельден бітіргеннен кейін алғашқы жұмыс берушісі болды, оған мұнай бизнесі мен қорғаныс мердігерлік бизнесімен айналысуға мүмкіндік берді. Серрано мен Буш жаңа компанияны құрды, Perforaciones Marinas del Golfo, сондай-ақ Permargo, Pan American Petroleum компаниясының Эдвин Паулимен бірлесіп, Zapata-ның бұған дейін жасаған оффшорлық келісімшарты болған. Permargo-мен жасалған келісім-шарт Zapata-ның жылдық есептерінде көрсетілмеген, ал SEC деректері жоқ. 1988 жылы Буштың өкілі келісім 1960 жылдың наурыз айынан қыркүйек айына дейін ғана жалғасты деп мәлімдеді. Алайда, 1964 жылы Zapata мұнай бұрғылау қондырғысын Nola I Pemargo компаниясына сатты. Zapata-ның АҚШ-тың Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясына тапсырған құжаттары 1955-1959 жылдар үшін, және 1967 жылдан бастап сақталған. Алайда 1960-1966 жылдардағы деректер жоқ. Комиссияның дерекқорлар қызметкері деректерді федералды қоймада жою үшін сессия файлына қасақана орналастырғанын және осы рәсімде барлығы 1000 қорап жойылғанын мәлімдеді. Жазбаларды жою 1983 жылдың қазанында (жазбалар қызметкерінің айтуынша) немесе Буш АҚШ-тың вице-президенті болғаннан кейін 1981 жылы (комиссияның деректерді талдаушысы Висон Карпентердің айтуынша) болды. Шошқалар шығанағы шабуылы мен Кубалық зымыран дағдарысы кезінде Zapata өзінің мұнай платформаларын тыңдау бекеттері ретінде пайдалануға рұқсат берді. 1988 жылы Барронның айтуынша, Zapata «Орталық барлау агенттігінің жартылай сатып алушысы» болды. 1963 жылы Zapata Off Shore компаниясында төрт мұнай бұрғылау қондырғысы болды: Scorpion (1956 жылдан бастап, ең алғашқы мұнай бұрғылау қондырғысы), Vinegaroon (1957 жылдан бастап), Sidewinder және (Парсы шығанағында) Nola III. 1963 жылы Zapata Petroleum компаниясы South Penn Oil компаниясымен бірігіп, Pennzoil компаниясын құрды. 1964 жылға қарай Zapata Off Shore компаниясының бірнеше еншілес компаниялары болды: Seacat Zapata Offshore Company (Парсы шығанағы), Zapata de Mexico, Zapata International Corporation, Zapata Mining Corporation, Zavala Oil Company, Zapata Overseas Corporation және Amata Gas Corporation акцияларының 41 пайызы. 1964 жылы Буш АҚШ Сенатына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады; ол 1966 жылға дейін Zapata Off Shore компаниясының президенті қызметін атқарды, содан кейін ол Doyle Mize-ға үлесін сатты және АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті. 1965 жылғы 9 қыркүйекте «Бетси» дауылы Луизиана жағалауын шалып, «Maverick» мұнай платформасын батырды. Құрбан болғандар жоқ, бірақ Zapata активтерінің 8 миллион доллары жойылды. Роберт Гоудың әкесі Ральф Гоу United Fruit компаниясының директорлар кеңесінде отырды. 1970 жылдары, төраға және бас директор Уильям Флинн басшылығымен, Zapata өз бизнесін қазу, құрылыс, көмір өндіру, мыс өндіру және балық аулау салаларын қамту үшін кеңейтті. 1970 жылдардың соңына қарай, нашар операциялармен, жоғары қарызбен және төмен инвестициялық қайтарыммен ауырлатылған компания қайтадан басқару және бағыт өзгерістеріне ұшырады. Уильям Флинннің орнына келген Джон Маккин басшылығымен компания кейбір бизнес өнімдерін сата бастады және оффшорлық мұнай және газды барлауға және өндіруге қайта бағытталды. 1982 жылы бас операциялық директор Рональд Ласситер бас директор рөлін иеленді және мұнай бағасының құлауына байланысты он жылдық шығынға басталды. 1982 жылы Zapata Off shore Zapata Corporation болып өзгерді. Оның акциялары нашар өнім көрсетті. 1986 жылға қарай Zapata Сан-Францискодағы Bank of America банкісінің негізін шайқаған нашар несиелердің бірі болды, қарызы 500 миллион доллардан асып, қаржы жылында 250 миллион доллар шығынға ұшырады. Компания осы жылдары бірнеше реструктуризациялар туралы хабарлады және банкроттықтан сақтауға қол жеткізді, бірақ үлкен шығындарды жалғастырды. 1990 жылы мұнай бұрғылау компаниясы барлық оффшорлық бұрғылау қондырғыларын сатуды және балық аулауға ғана назар аударуды ұсынды. Компания бес жылдан бері пайдалы тоқсанды көрсетпеген. 1990 жылы Zapata Offshore 12 бұрғылау қондырғысын Arethusa Offshore компаниясына сатты, ол бірнеше жылдан кейін Diamond Offshore компаниясымен бірікті. 1993 жылға қарай қарызбен күресіп, Zapata Norex America компаниясымен 100 миллион доллардан астам соманы несие және акция сату арқылы тарту туралы келісімге келді. Бірақ қаржыгер Малькольм Глейзер, NFL франшизасы Tampa Bay Buccaneers және Премьер-лига клубы Manchester United иесі, сонымен қатар Zapata акцияларының 40 пайызына ие болған, өзінің үлесін сусыздауды қаламай, келісімді тоқтатуға сот шарасын қойды.

Глейзер дәуірі және Харбингер Group Inc.

1994 жылы компания проксилік күрес нәтижесінде Глейзердің бақылауына көшті. Глейзер Zapata төрағасы болды, Рональд Ласситерді алмастырып, 1995 жылы Малкольмның ұлы Аврам Глейзер Zapata-ның бас директоры және президенті болып тағайындалды. Фактылық түрдегі бас кеңсе Хьюстоннан Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына көшірілді. Компания енді геологиялық барлаумен айналыспады, бірақ бірнеше табиғи газ қызметтерін ұсынатын компанияларға ие болды. Сонымен қатар, ол менхаден балығынан ақуыз өнімдерін өндірді. Келесі жылдары Zapata энергиямен байланысты бизнесін сатып, теңіз ақуыздарына баса назар аударды. 1998 және 2000 жылдар аралығында Zapata өзін "zap.com" деген атпен интернет-медиа компаниясы ретінде көрсетуге тырысты. 1998 жылдың шілдесінде Zapata бірнеше веб-сайттарды, соның ішінде ChatPlanet, TravelPage және DailyStocks.com сатып алу жоспарларын жариялады. Компанияның акциялары өркендеп, басқа да dot-com компаниялары сияқты құлдырады, ал 2001 жылдың 24 қаңтарында компания 1:10 пропорциясында акцияларды қайта бөлуді жүргізді. Көптеген инвестициялық журналистер бұл жобаны ешқандай тәжірибесіз интернетке еніп жатқан компанияның мысалы ретінде келтірді. Бұл кезең, әдетте, Zapata-ның Excite интернет-порталын сатып алуға жасаған сұраныссыз (сәтті болмаған) әрекетімен еске түсіріледі. Осы кезеңде Zapata сонымен қатар әуе қаптамасының маталары мен жастықтарын өндіретін Safety Components International компаниясының бақылау үлесін жинады. 2005 жылдың 2 желтоқсанында Zapata Corporation төрағасы Аврам ("Ави") Глейзер Safety Components International компаниясының 4,162,394 акциясын, яғни 77,3%-ын Уилбур Л. Росс-қа 51,2 миллион долларға сату туралы хабарлады. Компания Omega Proteine-дегі қалған акцияларын 2006 жылдың 1 желтоқсанында сатты, нәтижесінде белсенді еншілес компаниясы болмады. Глейзер отбасы Zapata Corporation компаниясының бақылау акцияларын 2009 жылы Филип Фальконенің Harbinger Capital компаниясына сатты, ал компанияның атауы NYSE-де HRG таңбасымен Harbinger Group Inc. болып өзгертілді. 2010-2011 жылдары Harbinger Capital Partners LLC өзінің Spectrum Brands компаниясындағы 54,4% үлесін Harbinger Group Inc. компаниясына берді, осылайша компанияға осы компанияның бақылау үлесін ұсынды. Сондай-ақ 2011 жылы Harbinger Group Inc. Old Mutual-ден Old Mutual U.S. Life Holdings, Inc. сақтандыру компаниясын сатып алды. 2013 жылдың желтоқсанында Salus Capital (Harbinger Group құрамындағы бөлімше) және Cerberus Capital Management қиын жағдайдағы бөлшек сауда желісі RadioShack Corporation-ға ширек миллиард доллар көлемінде қаржыландыру ұсынды. Бұл мәміленің шарттары RadioShack-ке жылына өзіне тиесілі 4275 сауда орынының 200-ден астамын жабуға тыйым салып, қайта қаржыландыру мүмкіндігін шектеді, бұл компанияның 2015 жылғы ақпандағы 11-ші тарау бойынша банкротқа ұшырауына себеп болды, себебі желі мыңнан астам пайдасыз дүкендерді ашық ұстауға мәжбүр болды. Harbinger Group қолдауымен сақтандыру компаниясы Fidelity & Guaranty Life сонымен қатар RadioShack банкроттығында 50 миллион долларлық үлеске ие болды. 2015 жылғы 31 наурыздағы жағдай бойынша 150 миллион долларлық жалпы тәуекелдің 105,0 миллион доллары құнсыздану ретінде танылды. 2018 жылғы 26 ақпанда компания өзінің бақылау акционері болып табылатын Spectrum Brands компаниясымен бірігуі туралы хабарлады. Бірігу 13 шілдеде аяқталды.

Жапата

Франклин, Х. Брюс, "Торлық зияндар", Mother Jones, 2006 жылғы наурыз – экожүйедегі менхедтің рөлі және шамадан тыс балық аулаудың салдары туралы толық мақала. 2006 жылдың 21 ақпанында алынды.

Джордж Буш

Кевин Филипс, Американдық династия: Аристократия, байлық және Буш үйіндегі алдау саясаты, Пингвин (2004), әсіресе 200-208 беттер. Джозеф Макбрайд, "Бұл жерде болмаған адам: "Джордж Буш", ЦРУ операторы", The Nation, 1988 жылғы 16/23 шілде, 42-бет. Джозеф Макбрайд, "Джордж қайда еді?", The Nation, 1988 жылғы 13/20 тамыз, 1963 жылғы 22 қарашада Г.Г.В. Буш қайда болғаны туралы. Николас Кинг, Джордж Буш: Өмірбаян. Энтони Л. Кимери, "Джордж Буш және ЦРУ: Достар арасында", Covert Action Quarterly, 1992 жылғы жаз. Мафия, ЦРУ және Джордж [Старший] Буш, Пит Брютон, S. P. I. Кітаптар, 1992 жыл.

ЦРУ

Бешлосс, Майкл Р. 1991. Кризистік жылдар: Кеннеди мен Хрущев, 1960–63. Эдвард Берлингэм Кітаптары, 89-бет. "Запата операциясы" – Сабақ шығанағы операциясының кодолық атауы. Бисселл, Ричард М. Джуниор, Джонатан Э. Льюис және Фрэнсис Т. Пудломен бірге. 1996. "Суық соғыс" сарбазының ойлары: Ялтадан Сабақ шығанағына дейін.

Басқалар

Дэниел Ергин, "Сыйлық" (1991).