Джон Роджерс Коммонс: Американ экономисі және тарихшысы
John R. Commons
Джон Роджерс Коммонс (1862-1945) – американ экономисі, тарихшы, еңбек құқығы сардары. Висконсин университетіндегі институционалдық экономист, прогрессист.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экономист және тарихшы (1862–1945)
American economist and historian (1862–1945)
Джон Роджерс Коммонс (13 қазан 1862 – 11 мамыр 1945) – американдық институционалдық экономист, георгист, прогрессивті саясаткер және еңбек тарихшысы, Висконсин университетінде (Мэдисон) қызмет еткен.
John Rogers Commons (October 13, 1862 – May 11, 1945) was an American institutional economist, Georgist, progressive and labor historian at the University of Wisconsin–Madison.
Алғашқы жылдар
Джон Р. Коммонс 1862 жылғы 13 қазанда Огайо штатының Холлансбург қаласында дүниеге келген. Коммонс діни тәрбиеде өсті, бұл оны өмірінің басында әлеуметтік әділдікті қорғауға жетеледі. Оқу кезінде Коммонс нашар оқушы саналды және психикалық аурудан зардап шекті. Оның зор жігері мен талпынысынан көрінетін әлеуетіне байланысты, оқуын толық аяқтамай-ақ диплом алуға рұқсат берілді. Осы кезде Коммонс Генри Джорджтың «бір салық» экономикалық теориясының жақтаушысы болды. Ол өмірінің соңына дейін экономикаға «георгистік» немесе «рикардтық» көзқарасын ұстана отырып, жер және монополиялық рентаға баса назар аударды, соның ішінде жер рентасына жоғары салық ставкалары бар табыс салығын енгізу туралы ұсыныс жасады. Оберлин колледжін бітіргеннен кейін Коммонс Джонс Хопкинс университетінде екі жыл аспирантурада оқыды, онда Ричард Т. Элиден дәріс алды, бірақ дипломсыз кетіп қалды. Оберлин және Индиана университеттерінде жұмыс істегеннен кейін, Коммонс 1895 жылы Сиракуз университетінде оқытушылық қызметін бастады. 1899 жылдың көктемінде Сиракуз университеті оны радикалдық көзқарастары үшін қызметтен шығарды. Соңында Коммонс 1904 жылы Висконсин университетіне оралып, академиялық ортаға қайта енді. Ол тыйым салу заңдарын қолдады және ұлттық тыйым салу партиясында белсенділік танытты.
John R. Commons was born in Hollansburg, Ohio on October 13, 1862. Commons had a religious upbringing which led him to be an advocate for social justice early in life. Commons was considered a poor student and suffered from a mental illness while studying. He was allowed to graduate without finishing because of the potential seen in his intense determination and curiosity. At this time, Commons became a follower of Henry George's 'single tax' economics. He carried this 'Georgist' or 'Ricardian' approach to economics, with a focus on land and monopoly rents, throughout the rest of his life, including a proposal for income taxes with higher rates on land rents. After graduating from Oberlin College, Commons did two years of graduate studies at Johns Hopkins University, where he studied under Richard T. Ely, but left without a degree. After appointments at Oberlin and Indiana University, Commons began teaching at Syracuse University in 1895. In spring 1899, Syracuse dismissed him as a radical. Eventually Commons re entered academia at the University of Wisconsin in 1904. He was an advocate of temperance legislation and was active in the national Prohibition Party.
Мансап
Коммонс мемлекет пен басқа да институттардың ұжымдық іс-әрекетін талдауды әзірлеуімен танымал, ол экономиканы түсіну үшін өте маңызды деп санайтын. Коммонс мұқият жасалған заңнама әлеуметтік өзгерістерді тудыра алады деп сенді; осы көзқарас оны социалистік радикал және қадамдық реформатор ретінде танытуға әкелді. Кейбір жарияланған мәліметтерге қайшы, Коммонс афроамерикандықтарды дауыс беруге қабілетті деп есептеді. Пропорционалды өкілдікті жақтағанда, ол "негр партиясын" ұсынды. Ол тіпті Оңтүстік штаттарына афроамерикандықтарға дауыс беруге рұхсат беру үшін Конституцияға он үшінші түзетуді қолдануды ұсынды. Коммонс институционалдық экономикадағы американдық дәстүрді экономист және әлеуметтанушы Торстейн Веблен сияқты тұлғалар арқылы жалғастырды. Оның транзакция туралы ұғымы институционалдық экономикаға жасаған ең маңызды үлестерінің бірі болып табылады. Институционалдық теория Висконсин штаты үшін әлеуметтік мәселелердің кең ауқымы бойынша фактілерді табу және заңнама әзірлеудегі оның айқын табыстарымен тығыз байланысты болды. Ол Висконсин штатының жұмысшыларға өтемақы төлеу бағдарламасын құру туралы заң жобасын жасады, бұл АҚШ-тағы алғашқы бағдарлама болды. 1906 жылы Коммонс басқа экономистермен бірге Еңбек заңнамасы жөніндегі американдық қауымдастықты (AALL) құрды. Коммонс 1907 жылы бір американдық қаланың әлеуметтанулық зерттеуін жүргізген Питтсбург зерттеуіне қатысты. Оның аспиранты Джон А. Фич 20 ғасырдың басындағы Американың маңызды өнеркәсібін көрсететін "Сталь жұмысшылары" атты классикалық шығарманы жазды. Бұл зерттеуден шыққан алты маңызды мәтіннің бірі болды. Кейіннен "әлеуметтік қамсыздандырудың әкесі" деп танылған Эдвин Э. Витте де Коммонстың басшылығымен Висконсин университетінде (Мэдисон) докторлық диссертациясын қорғады. Ол АҚШ-та пропорционалды өкілдіктің белсенді жақтаушысы болды, 1907 жылы осы тақырыпта кітап жазды және Пропорционалды өкілдік лигасының вице-президенті болды. Коммонс АҚШ-тағы еңбек одақтарының тарихына қатысты екі ірі зерттеу жүргізді. 1910 жылдан бастап ол Американың өндірістік қоғамының деректі тарихына арналған үлкен еңбекті редакциялады, бұл американдық еңбек қозғалысының көптеген түпнұсқа деректемелерін сақтады. Бұл жұмыс аяқталғаннан кейін, Коммонс АҚШ-тағы еңбек тарихының редакциясын бастады, бұл бұрынғы 10 томдық деректі тарихқа негізделген баяндамалық жұмыс болды. Экономикадағы алғашқы ұлттық құрмет қоғамы, Омикрон Дельта Гамма (ODG), 1915 жылдың 7 мамырында Гарвард университетінің Экономикалық қоғамы мен Висконсин университетінің Артус орденінің бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұл экономика студенттік қоғамы король Артурдың дөңгелек үстел рыцарларының үлгісінде жасалған; Висконсин тобына Коммонс кеңес берді. 1934 жылы Коммонс "Институционалдық экономика" атты еңбегін жариялады, онда институттар мүдделер қақтығысымен бірге экономиканы анықтайтын ұжымдық іс-әрекеттерден тұрады деген көзқарасын баяндады. Оның пікірінше, институционалдық экономика жеке транзакциялардың ұжымдық бақылауын экономикалық теорияға қосты. Коммонс шотланд экономисі Генри Даннинг Маклеодты институционалдық экономиканың "негізін қалаушысы" деп есептеді. Коммонс 1936 жылы Америка философиялық қоғамына сайланды.
Commons is best known for developing an analysis of collective action by the state and other institutions, which he saw as essential to understanding economics. Commons believed that carefully crafted legislation could create social change; that view led him to be known as a socialist radical and incrementalist. Contrary to some published accounts, Commons did consider African Americans capable of voting. When he advocated proportional representation, he suggested a "negro party". He even suggested applying the Thirteenth amendment to the Constitution to force Southern States to allow African Americans to vote. He continued the strong American tradition in institutional economics by such figures as the economist and social theorist Thorstein Veblen. His notion of transaction is one of the most important contributions to Institutional Economics. The institutional theory was closely related to his remarkable successes in fact finding and drafting legislation on a wide range of social issues for the state of Wisconsin. He drafted legislation establishing Wisconsin's worker's compensation program, the first of its kind in the United States. In 1906, Commons co founded the American Association for Labor Legislation (AALL) with other economists. Commons was a contributor to The Pittsburgh Survey, a 1907 sociological investigation of a single American city. His graduate student, John A. Fitch, wrote The Steel Workers, a classic depiction of a key industry in early 20th century America. It was one of six key texts to come out of the survey. Edwin E. Witte, later known as the "father of social security" also did his PhD at the University of Wisconsin–Madison under Commons. He was a leading advocate of proportional representation in the United States, writing a book on the subject in 1907 and serving as vice president of the Proportional Representation League. Commons undertook two major studies of the history of labor unions in the United States. Beginning in 1910, he edited A Documentary History of American Industrial Society, a large work that preserved many original source documents of the American labor movement. Almost as soon as that work was complete, Commons began editing History of Labor in the United States, a narrative work which built on the previous 10 volume documentary history. The first national honor society in economics, Omicron Delta Gamma (ODG), was formed on May 7, 1915, by the merger of Harvard University's Undergraduate Society of Economics with the University of Wisconsin's Order of Artus, an economics student society modeled on King Arthur's Knights of the Roundtable; Wisconsin's group was advised by Commons. In 1934, Commons published Institutional Economics, which laid out his view that institutions were made up of collective actions that, along with conflict of interests, defined the economy. He believed that institutional economics added collective control of individual transactions to existing economic theory. Commons considered the Scottish economist Henry Dunning Macleod to be the "originator" of Institutional economics. Commons was elected to the American Philosophical Society in 1936.
Өлім және мұра
1945 жылы 11 мамырда қайтыс болды. Бүгінде Коммонстың еңбек тарихына қосқан үлесі институционалдық экономика теориясына салған үлесімен тең деп есептеледі. Ол экономикалық ойдың тарихына, әсіресе ұжымдық іс-қимылға қатысты маңызды үлес қосты. Оның құрметіне Мадисон қаласындағы Висконсин университетінде оның атымен аталатын бөлмелер мен клубтар бар. Коммонс көптеген даңқты экономистерге ұстаздық жасады және «Висконсин идеясын» қалыптастыруға ықпал етті, онда университет профессорлары мемлекеттік басқаруға кеңесшілер ретінде көмектеседі. Оның бұрынғы үйі, Джон Р. және Нелл Коммонс үйі, Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Джон Р. Коммонс сыйлығы екі жылда бір рет академиялық жетістіктері мен экономика саласындағы және Omicron Delta Epsilon ұйымына қызметі үшін ең үздік экономистке табыс етіледі. Сыйлық Американдық экономикалық қауымдастығының конференциясында тапсырылады, онда марапатталған «Коммонс лекциясын» оқып, одан кейін «The American Economist» журналында жариялайды. Ұзақ жылдар бойы Коммонс сыйлығы Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығының иегерлерін анықтаушы көрсеткіш ретінде танылды. Тоғыз Коммонс сыйлығының иегері Нобель сыйлығын жеңіп алды; соңғысы Клаудия Голдин (2009), ол 2023 жылы Нобель сыйлығына ие болды.
He died on May 11, 1945. Today, Commons's contribution to labor history is considered equal to his contributions to the theory of institutional economics. He also made valuable contributions to the history of economic thought, especially with regard to collective action. He is honored at the University of Wisconsin in Madison with rooms and clubs named for him. Commons was the mentor of many outstanding economists and has been credited with originating the "Wisconsin Idea," in which university faculty serve as advisors to state government. His former home, The John R. and Nell Commons House, is listed on the National Register of Historic Places. The John R. Commons Award is awarded biennially to an outstanding economist in recognition of academic achievements and for service both to the economics profession and to Omicron Delta Epsilon. The award is given at American Economic Association conference where the honoree presents a "Commons Lecture" which is later published in The American Economist. Over the years, the Commons Award has served as an indicator of recipients of the Nobel Memorial Prize in Economic Sciences. Nine Commons Award winners have won the Nobel Prize; most recently, Claudia Goldin (2009) won the Nobel in 2023.
Дәйексөздер
Институт – жеке тұлғаның іс-әрекетін бақылау, еркіндікке жеткізу және кеңейтудегі ұжымдық іс-қимыл ретінде анықталады. – "Институционалдық экономика" American Economic Review, 21-том (1931 жылғы желтоқсан), 648–657 беттер. Бірақ институционалдық экономистердің ең кіші бірлігі – қатысушылары бар іс-әрекет бірлігі, яғни транзакция. Транзакциялар классикалық экономистердің еңбегі мен гедонистік экономистердің құлшыныстары арасындағы байланыс құралады, себебі қоғам табиғат күштеріне қол жеткізуді реттейді. Транзакциялар – бұл "тауарлардың айырбасталуы" емес, қоғам құрған меншік және бостандық құқықтарын жеке тұлғалар арасында иелену және алу болып табылады. Сондықтан еңбек өнім беруіне, тұтынушылар тұтынуына немесе тауарлар физикалық түрде айырбасталуына дейін, мүдделі тараптар арасында келіссөздер жүргізілуі қажет. – "Институционалдық экономика" American Economic Review, 21-том (1931 жылғы желтоқсан), 648–657 беттер.
"An institution is defined as collective action in control, liberation and expansion of individual action." —"Institutional Economics" American Economic Review, vol. 21 (December 1931), pp. 648–657.
" But the smallest unit of the institutional economists is a unit of activity — a transaction, with its participants. Transactions intervene between the labor of the classic economists and the pleasures of the hedonic economists, simply because it is society that controls access to the forces of nature, and transactions are, not the "exchange of commodities," but the alienation and acquisition, between individuals, of the rights of property and liberty created by society, which must therefore be negotiated between the parties concerned before labor can produce, or consumers can consume, or commodities be physically exchanged " —"Institutional Economics" American Economic Review, vol. 21 (December 1931), pp. 648–657.