Дэвид Келли: Американ философ және Объективизмнің даулы тұлғасы
David Kelley
Дэвид Келли – американ философ (1949 ж.т.), Объективизмнің жақтаушысы. "Атлас қоғамының" негізін қалаушы, Айн Рэнд институтымен келіспеушіліктері бар. Философия бойынша жазбалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ (1949 жылы туған) – американдық философ.
American philosopher (born 1949)
the American philosopher
Дэвид Кристофер Келли (23 маусым 1949 жылы туған) – американдық философ. Ол өзін объективист деп жариялайды, бірақ объективизмді басқа мектептер қайта қарастыра және оған әсер ете алады деген пікірі басқа объективистермен келіспеушілік тудырды. Келли – философия саласында бірнеше кітаптың авторы және 1990 жылы Леонард Пейкофф пен Айн Рэнд институтымен қарым-қатынасын тоқтатып, құрған «Атлас қоғамының» негізін қалаушы.
David Christopher Kelley (born June 23, 1949) is an American philosopher. He is a professed Objectivist, though his position that Objectivism can be revised and influenced by other schools of thought has prompted disagreements with other Objectivists. Kelley is also an author of several books on philosophy and the founder of The Atlas Society, an institution he established in 1990 after permanently dissociating with Leonard Peikoff and the Ayn Rand Institute.
Білім және мансап
Дэвид Келли Огайо штатының Шейкер-Хайтс қаласында дүниеге келген. Ол Браун университетінде философия бакалавры және магистрі дәрежелерін алды, онда американдық рационалист Родерик Чишолммен оқыған. 1975 жылы Принстон университетінде Ричард Рортидің жетекшілігімен "Сендердің дәлелі" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, философия ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Ол жеті жыл бойы Вассар колледжінде философия және когнитивтік ғылымдардан доцент болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Брандейс университетінде қысқа мерзімге логикадан сабақ берді, сонымен қатар Баррон және басқа басылымдар үшін тәуелсіз жазушы болып еңбек етті. Айн Рэндтің жақын адамы болған Келли 1982 жылы оның қоштасу рәсімінде Рудьярд Киплингтің "Егер—" атты сүйікті өлеңін оқыды.
David Kelley was born in Shaker Heights, Ohio. He received his Bachelor of Arts and Master of Arts in philosophy from Brown University, where he studied with the American rationalist, Roderick Chisholm. He received his Ph. D. in philosophy from Princeton University in 1975 after completing a doctoral dissertation, titled "The Evidence of the Senses", under the supervision of Richard Rorty. He was an assistant professor of philosophy and cognitive science at Vassar College for seven years. He then taught logic for a brief time at Brandeis University, while working as a freelance writer for Barron's and other publications. A member of Ayn Rand's circle, Kelley read her favorite poem, "If—", by Rudyard Kipling, at her funeral in 1982.
Объективизмнің "ашық" фракциясы
1985 жылы Леонард Пейкофф пен Эд Снайдер Объективизмді зерттеуге және қолдауға арналған Айн Рэнд институтын (ARI) құрды. Келли бастапқыда ARI-мен байланыста болды, бірақ 1989 жылы оны «Интеллектуалды белсенді» бюллетенінің редакторы Питер Шварц, либертариандық кітап сатушы Laissez Faire Books (LFB) қолдауымен сөз сөйлегені үшін сынады. Шварц бұл әрекеттің Объективизмнің моральдық санкция принципін бұзуы мүмкін екенін айтты. Ол Келлидің LFB-ге моральдық қолдау көрсетіп, олар ұйымдастырған шараға қатысқанын мәлімдеді. Шварц LFB-ді моральдық тұрғыдан жарамсыз деп санады, себебі ол Айн Рэндтің «Күшті құштарлығы» сияқты, Рэнд пен Объективизмге қарсы жаулық және қаралағыш сипаттағы кітаптарды насихаттады. Келли Шварцтың санкция принципін түсіндіруіне қарсылық білдіретін «Санкция мәселесі» атты жеке таратылған эссе жазды. Кейін Пейкофф Шварцтың пікірін қолдап, Келлидің аргументтері Объективизмнің негізгі принциптеріне қайшы келеді деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ Объективизмді «жабық жүйе» деп жариялады, онда тек Рэндтің өзі жақтаған философиялық принциптер ғана бар екенін айтты. Келли бұл дауға «Шындық және төзімділік» атты монографиясымен жауап берді, кейіннен ол кеңейтіліп, «Айн Рэндтің даулы мұрасы» деген атпен қайта басылды. Келли Объективизмді түзетулер мен толықтыруларға ашық «ашық жүйе» деп мәлімдеді. Бұл келіспеушілік Объективист қозғалысын екі топқа жіктеді. 1990 жылы ол «Ақыл, жеке тұлға, жетістік және капитализм» идеалдарын қолдайтын мәдени құндылықтарды қорғауға бағытталған коммерциялық емес ұйым – Объективизмді зерттеу институтын (IOS) құрды. IOS, Айн Рэнд институтына балама ретінде құрылды. IOS Объективизм бойынша ғылыми зерттеулерге демеушілік етті және ғалымдар мен аспиранттар қатысатын жазғы семинарлар ұйымдастырды. 1999 жылы IOS, ұйымның көпшілікке тарату және қолдау көрсету бағытына көшкеніне байланысты Objectivist Center (TOC) деп аталды. 2004 жылы Келли өзінің ғылыми қызығушылықтарын іске асыру үшін TOC атқарушы директоры лауазымынан кетіп, ұйым қайтадан Атлас қоғамы (TAS) болып аталды. 2008 жылы Келли TAS атқарушы директоры лауазымына қайта оралды. 2018 жылы ол зейнетке шықты, бірақ ұйымның сенімділер кеңесіндегі қызметін жалғастыруда.
In 1985, Leonard Peikoff and Ed Snider founded the Ayn Rand Institute (ARI), an organization devoted to the study and advocacy of Objectivism. Kelley was initially affiliated with ARI, but in 1989 he was criticized by Peter Schwartz, editor of the Objectivist newsletter The Intellectual Activist, for giving a speech under the auspices of Laissez Faire Books (LFB), a libertarian bookseller. Schwartz argued that this activity violated the Objectivist moral principle of sanction. He said Kelley was implicitly conferring moral approval on LFB by appearing at an event that it sponsored. Schwartz considered LFB morally objectionable because it promoted books, such as The Passion of Ayn Rand, that he maintained were hostile and defamatory towards Rand and Objectivism. Kelley responded with a privately circulated essay titled "A Question of Sanction", which disputed Schwartz's interpretation of the sanction principle. Peikoff subsequently endorsed Schwartz's view and claimed that Kelley's arguments contradicted the fundamental principles of Objectivism. He also declared Objectivism to be a "closed system" containing only the philosophic principles advocated by Rand herself. Kelley responded to this dispute in a monograph titled Truth and Toleration, later expanded and republished as The Contested Legacy of Ayn Rand. Kelley declared Objectivism to be an "open system" amenable to revision and addition. This disagreement split the Objectivist movement into two factions. In 1990, he founded the Institute for Objectivist Studies (IOS), a non profit dedicated to cultural advocacy on behalf of "reason, individualism, achievement, and capitalism." IOS was established to provide an Objectivist alternative to the Ayn Rand Institute. IOS sponsored scholarly work on Objectivism and conducted summer workshops attended by academics and graduate students. In 1999, IOS was renamed The Objectivist Center (TOC), as the organization took on a more public outreach and advocacy orientation. In order to pursue his scholarly interests, Kelley stepped down as executive director of TOC in 2004, and the organization was again renamed as The Atlas Society (TAS). Kelley reassumed the position of executive director for TAS in 2008. He retired in 2018, but continues to serve on the organization's board of trustees.
Ғылыми еңбектері
Келлидің кітаптары философияның әртүрлі тақырыптарын қамтиды. Олардың қатарында: "Сендердің дәлелі" кітабы, ол қабылдау туралы ерекше бір түрін тікелей реализм ретінде қорғайды; "Бейнелеусіз жекешелік", ол ізгілікті бір ізгілік ретінде зерттейді; "Өзінің өмірі", әлеуметтік мемлекеттің моральдық сынағы; және "Айн Рэндтің даулы мұрасы", объективистік қозғалыстағы жіктерге назар аударады. Роджер Донвеймен бірге ол "Laissez Parler: Электрондық медиадағы еркіндік" кітабын жазды, ол радио хабарларын таратуды мемлекеттік реттеуді сынап бағалайды. Келли 1998 жылдан бері философия саласында көптеген ғылыми еңбектер жариялаған жоқ, бірақ көпшілік алдында лекция оқыған, курстар өткізген және саясат пен қазіргі оқиғалар туралы мақалалар жазған. Соңғы он жылдағы ағымдағы зерттеу және жазу жобасы – оның шедевр туындысы, "Объективизмнің логикалық құрылымы", оны экономист Уильям Томаспен бірлесіп жазуда. Оның соңғы ғылыми мақаласы – "Rand Versus Hayek on Abstraction" ("Рэнд пен Хайек абстракция туралы"), 2011 жылдың күзінде "Reason Papers" журналында жарияланды – Рэнд пен Фридрих Хайектің таным және сана туралы көзқарастарының ұқсастықтары мен айырмашылықтарын "сипаттап, түсіндіретін" еңбек. Келли "Атлас күресі: ІІІ бөлім" фильмінің сценарийіне кеңесші болды, ол Рэндтің "Атлас күресі" романының үшінші бөлімі.
Kelley's books cover a variety of subjects within philosophy. They include The Evidence of the Senses, which argues for a unique form of direct realism about perception; Unrugged Individualism, which explores benevolence as a virtue; A Life of One's Own, a moral critique of the welfare state; and The Contested Legacy of Ayn Rand, focusing on the schisms within the Objectivist movement. With Roger Donway, he co authored Laissez Parler: Freedom in the Electronic Media, a critique of government regulation of broadcasting. Kelley has published little scholarly work in philosophy since 1998, but has given public addresses, taught courses, and has written articles on politics and current events. An ongoing research and writing project over the past decade has been his magnum opus, The Logical Structure of Objectivism, which he is co authoring with economist William Thomas. His most recent scholarly article is "Rand Versus Hayek on Abstraction," in the Fall 2011 issue of Reason Papers—a "descriptive and explanatory" account of the similarities and differences between Rand's and Friedrich Hayek's views on cognition and mind. Kelley was a script consultant for Atlas Shrugged: Part III, the third part in a film version of Rand's novel Atlas Shrugged.