Кіріспе
Уильям Пэйн Алстон (29 қараша 1921 – 13 қыркүйек 2009) – американдық философ. Ол ХХ ғасырдың ең маңызды эпистемологтарының және дін философиясының бірі саналады, сондай-ақ метафизика және тіл философиясы саласындағы еңбектерімен де танымал. Оның фундаментализм, интернализм және экстернализм, сөйлеу әрекеттері, мистикалық тәжірибенің эпистемиялық құндылығы және тағы да басқа көптеген тақырыптар бойынша көзқарастары зор ықпалға ие болды. Ол Чикаго университетінен философия докторы (PhD) дәрежесін алып, Мичиган университетінде, Ратгерс университетінде, Иллинойс университетінде және Сиракуза университетінде оқытумен айналысты. Алстон 1946 жылы АҚШ армиясынан құрметпен босатылды. Армияда қызмет еткен кезінде Ричард МакКеон мен Чарльз Хартшорннан философия туралы көп нәрсе білді және 1951 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Содан кейін ол бес жыл Ратгерс университетінде, 1976 жылдан 1980 жылға дейін Иллинойс университетінде, ал 1980 жылдан 1992 жылға дейін Сиракуза университетінде сабақ берді. Плантинга, Вултерсторф және басқалармен бірге Алстон «Реформациялық эпистемологияны» (бұл терминді Алстон, епископал дін өкілі болғандықтан, толық қолдаған жоқ) дамытуға үлкен үлес қосты, бұл ХХ ғасырдағы христиандық ой-пікірге жасалған маңызды жаңарулардың бірі болды. Алстон 1979 жылы Америка философиялық қауымдастығының Батыс бөлімшесінің (қазір Орталық бөлімше) президенті, сондай-ақ Философия және психология қоғамы мен ол бірлесіп құрған Христиан философтары қоғамының президенті болды. Ол ХХ ғасырдың соңында дін философиясының қайта жандануының маңызды тұлғаларының бірі ретінде кеңінен танылды. 1990 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
William Payne Alston (November 29, 1921 – September 13, 2009) was an American philosopher. He is widely considered to be one of the most important epistemologists and philosophers of religion of the twentieth century, and is also known for his work in metaphysics and the philosophy of language. His views on foundationalism, internalism and externalism, speech acts, and the epistemic value of mystical experience, among many other topics, have been very influential. He earned his PhD from the University of Chicago and taught at the University of Michigan, Rutgers University, University of Illinois, and Syracuse University. Alston was honorably discharged from the US army in 1946, While he was there, he learned more about philosophy from Richard McKeon and Charles Hartshorne, and he received his PhD in 1951. He then taught at Rutgers University for five years, followed by the University of Illinois at Urbana–Champaign from 1976 to 1980 and then Syracuse University from 1980 to 1992. With Plantinga, Wolterstorff, and others, Alston was also responsible for the development of "Reformed epistemology" (a term that Alston, an Episcopalian, never fully endorsed), one of the most important contributions to Christian thought in the twentieth century. Alston was president of the Western Division (now the Central Division) of the American Philosophical Association in 1979, the Society for Philosophy and Psychology, and the Society of Christian Philosophers, which he co founded. He was widely recognized as one of the core figures in the late twentieth century revival of the philosophy of religion. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1990.
Өлім
Олстон 2009 жылдың 13 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Джеймсвилл қаласындағы қарттар үйінде 87 жасында қайтыс болды.