Пәкістандық құқық қорғаушы және адвокаттың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Пакистандық адам құқықтары жөніндегі белсенді және заңгер.

Біріккен Ұлттар Ұйымының Соттан тыс, қысқаша немесе ерікті түрде өлім жазасына кесу жөніндегі арнайы баяндамашысы.
Біріккен Ұлттар Ұйымының Дін немесе сенім бостандығы жөніндегі арнайы баяндамашысы.
| мерзімнің басталуы = 1 қараша 2016
| мерзімнің аяқталуы = 11 ақпан 2018
| алдыңғы лауазымдағы = Ахмед Шахид
| кейінгі лауазымдағы = Жавайд Рехман
| лауазым1 = Пәкістан Жоғарғы Соты Адвокаттар қауымдастығының президенті
| мерзімнің басталуы1 = 27 қазан 2010
| мерзімнің аяқталуы1 = 31 қазан 2011
| алдыңғы лауазымдағы1 = Қази Анвар
| кейінгі лауазымдағы1 = Рашид А. Ризви
| лауазым2 = Пәкістан Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының төрағасы
| мерзімнің басталуы2 = 1987
| мерзімнің аяқталуы2 = 2011
| алдыңғы лауазымдағы2 = Лауазым құрылды
| кейінгі лауазымдағы2 = Зохра Юсуф
| туған күні =
| туған жері = Лахор, Батыс Пәкістан
| қайтыс болған күні =
| қайтыс болған жері = Лахор, Пәкістан
| қайтыс болу себебі = Ми геморрагиясы. Жахангир Адвокаттар қозғалысындағы белсенділігімен және Біріккен Ұлттар Ұйымының Дін немесе сенім бостандығы жөніндегі арнайы баяндамашысы, сондай-ақ Халықаралық дағдарыс тобының мүшесі ретіндегі қызметімен танымал болды. Лахорда туып өскен Жахангир 1978 жылы Пәнжаб университетінің заң колледжінен А. және LLB бітіргеннен кейін Баристер Ижаз Хусейн Баталвидің кеңсесіне қосылды. 1980 жылы Лахор жоғары сотына, ал 1982 жылы Жоғарғы сотқа қабылданды. 1980-ші жылдары Жахангир демократиялық белсенді болып, 1983 жылы Зия әл-Хақтың әскери режиміне қарсы демократияны қалпына келтіру қозғалысына қатысқандығы үшін түрмеге жабылды. 1986 жылы ол Женеваға көшіп, Халықаралық балаларды қорғау ұйымының төрағасының орынбасары болды және 1988 жылға дейін, Пәкістанға оралғанға дейін сол қызметте болды. 1987 жылы Жахангир Пәкістанның Адам құқықтары жөніндегі комиссиясын құрып, оның бас хатшысы болды. 1993 жылы ол комиссия төрағасы болып тағайындалды. 2007 жылдың қараша айында төтенше жағдай енгізілгеннен кейін ол қайтадан үй қамауына алынды. Адвокаттар қозғалысының көшбасшыларының бірі болғаннан кейін ол Жоғарғы Сот адвокаттар қауымдастығының президенті болған Пәкістанның алғашқы әйел адамы болды. Ол Ахтар Әли Куреши ұйымдастырған Ижаз Хусейн Баталви қорының семинарына төрағалық етті. Ол Адам құқықтары жөніндегі Оңтүстік Азия форумының тең төрағасы және Адам құқықтары жөніндегі халықаралық федерацияның вице-президенті болды. Жахангир 2004 жылдың тамызынан 2010 жылдың шілдесіне дейін БҰҰ-ның Дін бостандығы жөніндегі арнайы баяндамашысы болды, оның ішінде Шри-Ланкадағы адам құқықтары бұзушылықтарын тергеу жөніндегі БҰҰ комиссиясында және Израиль қоныстары туралы БҰҰ фактілерді анықтау миссиясында қызмет етті. 2016 жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Ирандағы адам құқықтары жағдайы жөніндегі арнайы баяндамашысы болып тағайындалды және 2018 жылдың ақпан айында қайтыс болғанға дейін сол қызметте болды. Жахангир бірнеше марапаттар алды, соның ішінде 2014 жылғы "Түс өмірлік" сыйлығы (Эдвард Сноуденмен бірге) "Пакстанда және кеңінен, жиі өте қиын және күрделі жағдайларда және үлкен жеке тәуекелге ұшыраған адам құқықтарын қорғау, қорғау және насихаттау", 2010 жылғы "Азаттық сыйлығы", 2010 жылы "Хилал и Имтиаз", "Ситара и Имтиаз", 2005 жылы "Рамон Магсейсей" сыйлығы, 1995 жылы "Адам құқықтары қорғаушылары үшін Мартин Энналс" сыйлығы және адам құқықтары мәдениетін насихаттау үшін ЮНЕСКО / Бильбао сыйлығы. Ол Франциядан Құрмет легионына ие болды, ал 2016 жылы Пенсильвания университеті заң мектебі оған құрметті диплом берді. Оның еңбектері арасында "Худоуд ережесі: Құдайдың санкциясы ма?" және "Кішіпейіл құдайдың балалары". Жахангир 2018 жылдың 23 наурызында Мамнун Хусейннің "Нишан и Имтиаз" орденімен марапатталды, бұл мемлекеттік қызмет пен халықаралық дипломатияға қосқан үлесі үшін берілетін ең жоғары награда.

United Nations Special Rapporteur on Extrajudicial, Summary or Arbitrary Executions
United Nations Special Rapporteur on the Freedom of Religion or Belief
| term start = 1 November 2016
| term end = 11 February 2018
| predecessor = Ahmed Shaheed
| successor = Javaid Rehman
| office1 = President of Supreme Court Bar Association of Pakistan
| term start1 = 27 October 2010
| term end1 = 31 October 2011
| predecessor1 = Qazi Anwar
| successor1 = Rasheed A Rizvi
| office2 = Head of Human Rights Commission of Pakistan
| term start2 = 1987
| term end2 = 2011
| predecessor2 = Position established
| successor2 = Zohra Yusuf
| birth date =
| birth place = Lahore, West Punjab, Pakistan
| death date =
| death place = Lahore, Punjab, Pakistan
| death cause = Brain hemorrhage Jahangir was known for playing a prominent role in the Lawyers' Movement and served as the United Nations Special Rapporteur on Freedom of Religion or Belief and as a trustee at the International Crisis Group. Born and raised in Lahore, Jahangir studied at the Convent of Jesus and Mary before receiving her B. A. from Kinnaird and LLB from the Punjab University Law College in 1978 and joined the chamber of Barrister Ijaz Hussain Batalvi. In 1980, she was called to the Lahore High Court, and to the Supreme Court in 1982. In the 1980s, Jahangir became a democracy activist and was imprisoned in 1983 for participating in the Movement for the Restoration of Democracy against the military regime of Zia ul Haq. In 1986, she moved to Geneva, and became the vice chair of the Defence for Children International and remained until 1988 when she returned to Pakistan. In 1987, Jahangir co founded the Human Rights Commission of Pakistan and became its Secretary General. In 1993, she was elevated as the commission's chairperson. She was again put under house arrest in November 2007 after the imposition of emergency. After serving as one of the leaders of the Lawyers' Movement, she became Pakistan's first woman to serve as the President of Supreme Court Bar Association, she presided over a Seminar to pay homage to Barrister Ijaz Hussain Batalvi organised by Akhtar Aly Kureshy Convenier Ijaz Hussain Batalvi Foundation. She co chaired South Asia Forum for Human Rights and was the vice president of International Federation for Human Rights. Jahangir served as the United Nations Special Rapporteur on Freedom of Religion from August 2004 to July 2010, including serving on the U. N. panel for inquiry into Sri Lankan human rights violations and on a United Nations fact finding mission on Israeli settlements. In 2016, she was named as the United Nations Special Rapporteur on the Situation of Human Rights in Iran, remaining until her death in February 2018. Jahangir is the recipient of several awards including the 2014 Right Livelihood Award (along with Edward Snowden) for "defending, protecting and promoting human rights in Pakistan and more widely, often in very difficult and complex situations and at great personal risk", 2010 Freedom Award, Hilal i Imtiaz in 2010, Sitara i Imtiaz, Ramon Magsaysay Award in 2005, 1995 Martin Ennals Award for Human Rights Defenders, and the UNESCO/Bilbao Prize for the Promotion of a Culture of Human Rights. She was awarded a Legion of Honour by France, and in 2016 the University of Pennsylvania Law School awarded her an honorary degree. Her writings include The Hudood Ordinance: A Divine Sanction? and Children of a Lesser God. Jahangir was posthumously awarded the Nishan e Imtiaz on 23 March 2018, the highest degree of service to the state, and for services to international diplomacy by Mamnoon Hussain.

Белсенділік

Ол өзінің мансабын адам және әйелдер құқықтарын, Пәкістандағы діни азшылықтар мен балалардың құқықтарын қорғаумен өткізді. Джахангир Пәкістанның Худуд жарлығы мен дінге қарсы сөздер туралы заңдарын қатаң сынады. Ол Пәкістанның Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының негізін қалаушы мүшесі болды және ұйымның Бас хатшысы, кейін Төрағасы қызметін атқарды. 1980 жылы Джахангир мен оның әпкесі Хина Джилани белсенділер мен заңгерлермен бірігіп, Пәкістанда әйелдер құрған алғашқы заң фирмасын құрды. Сол жылы олар Пәкістанның дискриминациялық заңнамасына қарсы, ең бастысы әйел куәлігінің құнын ер адамның куәлігінің жартысына дейін төмендеткен Дәлелдеу туралы заңға және зорлау құрбандары өздерінің кінәсіздігін дәлелдеуі керек болған Хадуд ережелеріне қарсы күрескен Әйелдер әрекет форумы (WAF) қысым тобын құруға көмектесті. 1983 жылдың 12 ақпанында Лахордағы Пәнджаб әйелдер адвокаттары қауымдастығы Дәлелдеу туралы заңға қарсы қоғамдық наразылық акциясын ұйымдастырды (оның жетекшілерінің бірі Джахангир болды), оның барысында Джахангир мен басқа да қатысушылар полиция тарапынан ұрып-соғылып, көзден жас шығаратын газбен зардап шекті. Алайда, WAF-тің алғашқы демонстрациясы 1983 жылы өтті, онда 25-50 әйел Сафия Бибидің даулы ісіне наразылық білдіріп, көшеге шықты. 1983 жылы Сафия, 13 жасар соқыр қыз, жұмыс берушілерімен зорланды, нәтижесінде жүкті болды, бірақ зина жасады деген айыппен түрмеге қамалды. Джахангир Сафияны апелляциялық шағымда қорғады, содан кейін апелляциялық сот үкімді күштен шығарды. Олар: «Біздің заң фирмамызға бас прокурор көптеген істерді берген еді, ал бұл демонстрация жарыққа шыққан сәтте, бізден істер алынды». 1982 жылы Джахангир Исламбадта сол кездегі президент Зия-ұл-Хактың діни заңдарды күшіне енгізу туралы шешіміне қарсы наразылық науқанын басқарғаннан кейін «кішкентай қаһарман» деген лақап атқа ие болды. Ол: «Отбасы заңдары [діни заңдар] әйелдерге аз құқық береді» және «Оларды реформалау керек, өйткені Пәкістан оқшауланып өмір сүре алмайды. Біз басқа әйелдер жетістікке жетіп жатқанда, бұғауланып қала алмаймыз» деді. 1986 жылы Джахангир мен Хина Пәкістандағы алғашқы тегін заң көмегі орталығы – AGHS Legal Aid Cell-ді құрды. Лахордағы AGHS заң көмегі бөлімі әйелдер үшін «Дастақ» деп аталатын баспана ұйымдастырды, оған оның хатшысы Муниб Ахмед қарайды. Ол сондай-ақ Пәкістанда қуғынға ұшыраған діни азшылықтардың құқықтарын қорғауды жақтады және мәжбүрлі түрде дін ауыстыруға қарсы болды. Джахангир Пәкістанда үкімет пен полиция қамауында адам құқықтарын бұзуға қарсы күресті. The New York Times газетіне жазған хатында ол: «Әйелдер күн сайын әйел полицейлердің көз алдында тұтқындалады, зорланады және сексуалдық шабуылға ұшырайды, олар мұндай жағдайларда өздерін әлсіз сезінеді» деді. 1996 жылы Лахор жоғары соты ересек мұсылман әйелінің өзінің еркек қамқоршысының (вали) келісімінсіз үйленуіне болмайды деп шешті. Өз күйеулерін өз бетінше таңдаған әйелдер некелерін бұзуға мәжбүр болуы мүмкін және Жахангир мұндай жағдайларды (мысалы, Сайма Вахидтің ісі) қабылдағандағы салдарына ерекше назар аударды: «Жүздеген адам тұтқындалды. Бұл тек қана әйелдер мен қыздарды олардың отбасылары мен билік тарапынан қорлаудың жолын ашады. Соттар олардың қысымшылығын мақұлдады. Бұл жағдай мыңдаған адамға әсер етуі мүмкін». Жахангир Парвез Мүшәрраф үкіметінен адам құқықтары туралы деректерді жақсартуға жұмыс істеуін талап етті. Адам құқықтары бұзылған жағдайларды атап өтіп, ол былай деп жазды: «Хинду табыс салығы инспекторы саудагердің сақалын сынағандығы үшін әскер қызметкерлерінің көз алдында линчпен өлтіріледі. Бірден, өкінішке орай, индустар үкіметінің қызметкері Құдайға тіл тигізгені үшін айыппұл төлейді, ал саудагерлер мен Лашкар-е Тайба белсенділеріне келіссөздер кезінде шай ұсынылды. Жетпіс жасар Мұхтаран Биби мен жүкті қызы Саминаны Құдайды қорлау деген жалған айыппен Шейхупура түрмесінде ұстап отыр». Ол сондай-ақ балаларды еңбекке тарту мен өлім жазасына қарсы белсенді күресті: «Мен сенбейтін заңдарды, мысалы, өлім жазасын, дінге қарсы сөздер туралы заңды және әйелдерге қарсы, балаларды еңбекке тартуға қолдау көрсететін заңдарды қорғау екіжүзділік болар еді». БҰҰ өкілі ретінде Джахангир 2007 жылы Первез Мүшәрраф төтенше жағдай жариялаған кезде Пәкістанда болды. 2006 жылдың қарашасында ол 29 сарапшының бірі ретінде «Йогиакарта қағидалары» халықаралық кездесуіне қатысты. 2007 жылдың 5 қарашасында БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі жоғарғы комиссары Луиза Арбур Джахангир Мүшәрраф үкіметі ұстаған сот және саяси шенеуніктердің арасында екенін мәлімдеді. 2017 жылдың 18 қаңтарында Джахангир 2017 жылғы Амартья Сен лекциясын Лондон экономика мектебінде алғашқы пәкістандық ретінде сөйледі, онда ол діни төзбеушілікке қарсы тұру үшін либералды саясаттың қарсы наративін қалыптастыруға шақырды. Ол сондай-ақ «дін атынан қылмыс жасайтындар арасында кең ауқымды жазасыздық бар» екенін және бұл мәселені ұлттық және халықаралық деңгейде шешу қажет екенін айтты. «1986 жылы Пәкістан дінге қарсы сөздер туралы заңды қабылдады. Сондықтан, бұл жылға дейін бізде тек екі дінге қарсы сөздер туралы іс болған, ал қазір мыңдаған іс бар. Бұл заңға дінді енгізу кезінде сақтық таныту қажет екенін көрсетеді, өйткені заң өзі де қуғын құралына айналуы мүмкін», деп қосты ол. 2017 жылдың тамызында Джахангир Саид Заман Ханға қарсы Пәкістан Федерациясы ісінде әскери трибуналдармен өлім жазасына кесілген террористердің отбасыларын жоғары сотта өкілдік етті. Джахангир барлық істерде қайта соттауға бұйрық беруді сұрады, онда әскери соттар өлім жазасын қоса алғанда, сот үкімдерін шығарды, бірақ 2017 жылдың 29 тамызында жоғары сот сотталғандардың үкімін бірауыздан қолдады. Асма Наваз Шарифті премьер-министрліктен шеттету туралы бес мүшелі жоғары сот шешіміне қарсы сөйледі. Ол Шарифтің отбасының және жақын достарының жемқорлығын анықтау үшін құрылған Бірлескен тергеу тобына (JIT) ISI және Әскери барлау қызметінің өкілдерінің енгізілуіне қырықпай қарады. Ол Панама ісінің бес судьясы ISI және Әскери барлау қызметінің өкілдері сот судьяларын жазалайтын құқыққа ие орган – Жоғары сот кеңесіне енгізілсе, қандай сезімде болар еді деп сұрады. Бұрын ол құлатылған премьер-министр соттан емес, көшеге шығудан көмек таба алмайды деп болжаған еді. 2017 жылдың желтоқсанында Джахангир Файзабадтағы отырысқа кім кінәлі екенін анықтау үшін парламенттік комитеттердің тергеуін жүргізуге шақырды. Ол: «Үкімет пен наразылар арасындағы келісім кезінде әскер кепіл болғанын білуіміз керек. Наразыларға не үшін ақша таратылды?» деп сұрады. Соңғы ісінде, 2018 жылдың ақпанында Джахангир Жоғары сотта бұрынғы Ұлттық ассамблея мүшесі Рай Хасан Навазды Сами Уллах Балочқа қарсы Абдул Карим Наушервани ісінде қорғады. Ол Конституцияның 62(1)(f) бабына сәйкес сайлаудан мәңгі дисквалификациялау мерзімі болмауы керек екенін, бірақ соттар әр адамның мінез-құлқына қарай мәселені шешуі керек екенін айтты. Ол жоғары сот 2009 жылы Наваз Шарифті адал және сенімді деп танып, сайлауға қатысуға құқылы деп шешкенін, бірақ қазір соттың адалдық таяқшасын көтергені немесе төмендеткені түсініксіз екенін айтты.

She spent her career defending the human and women's rights, rights of religious minorities and children in Pakistan. Jahangir was a staunch critic of the Hudood Ordinance and blasphemy laws of Pakistan put in place as part of General Muhammad Zia ul Haq's Islamization program in Pakistan. She was a founding member of the Human Rights Commission of Pakistan, and served as Secretary General and later Chairperson of the organisation. In 1980, Jahangir and her sister, Hina Jilani, got together with fellow activists and lawyers to form the first law firm established by women in Pakistan. In the same year they also helped form the Women’s Action Forum (WAF), a pressure group campaigning against Pakistan's discriminatory legislation, most notably against the Proposed Law of Evidence, where the value of a woman's testimony was reduced to half that of a man's testimony, and the Hadood Ordinances, where victims of rape had to prove their innocence or else face punishment themselves. On 12 February 1983, the Punjab Women Lawyers Association in Lahore organised a public protest (one of its leaders was Jahangir) against the Proposed Law of Evidence, during which Jahangir and other participating WAF members were beaten, teargassed, and arrested by police. The first WAF demonstration, however, took place in 1983 when some 25–50 women took to the streets protesting the controversial case of Safia Bibi. In 1983, Safia, a blind 13 year old girl, was raped by her employers, and as a result became pregnant, yet ended up in jail charged with fornication (zina) sentenced to flogging, three years of imprisonment and fined. Jahangir defended Safia in her appeal and eventually the verdict was over ruled by an appeals court due to pressure and protests. They would say: "We [their law firm] had been given a lot of cases by the advocate general and the moment this demonstration came to light, the cases were taken away from us." In 1982, Jahangir earned the nickname "little heroine" after leading a protest march in Islamabad against a decision by then president Zia ul Haq to enforce religious laws and stated: "Family laws [which are religious laws] give women few rights" and that "They have to be reformed because Pakistan cannot live in isolation. We cannot remain shackled while other women progress". In 1986, Jahangir and Hina set up AGHS Legal Aid Cell, the first free legal aid centre in Pakistan. The AGHS Legal Aid Cell in Lahore also runs a shelter for women, called 'Dastak', looked after by her secretary Munib Ahmed. She was also a proponent of protecting the rights of persecuted religious minorities in Pakistan and spoke out against forced conversions. Jahangir campaigned against human rights abuses taking place in government and police custody in Pakistan. In a letter to The New York Times, she said that "Women are arrested, raped and sexually assaulted every day in the presence of female constables, who find themselves helpless in such situations". In 1996, the Lahore High Court ruled that an adult Muslim woman could not get married without the consent of her male guardian (wali). Women, who chose their husbands independently, could be forced to annul their marriages and the repercussions were highlighted by Jahangir, who also took on such cases (i. e. the case of Saima Waheed); "Hundreds have already been arrested. This is simply going to open up the floodgates for the harassment of women and girls by their families and the authorities. The courts have sanctioned their oppression. Thousands more are bound to be affected by this." Jahangir demanded that the government of Parvez Musharraf work to improve the record of human rights domestically. Citing examples of human rights abuses, she wrote, "A Hindu income tax inspector gets lynched in the presence of the army personnel for allegedly having made a remark on the beard of a trader. Promptly, the unfortunate Hindu government servant is booked for having committed blasphemy, while the traders and the Lashkar e Taiba activists were offered tea over parleys. A seventy year old Mukhtaran Bibi and her pregnant daughter Samina are languishing in Sheikhupura jail on trumped up charges of blasphemy". She was also an active opponent of child labour and capital punishment: "It would be hypocrisy to defend laws I don't believe in, like capital punishment, the blasphemy law and laws against women and in favor of child labor." In her capacity as a UN official, Jahangir was in Pakistan, when Pervez Musharraf declared a state of emergency in 2007. In November 2006, she participated the international meeting for The Yogyakarta Principles as one of 29 experts. On 5 November 2007, UN High Commissioner for Human Rights Louise Arbour indicated that Jahangir was among the judicial and political officials detained by the Musharraf government. On 18 January 2017, Jahangir became the first Pakistani to deliver the 2017 Amartya Sen Lecture at the London School of Economics, where she called for a counter narrative of liberal politics to challenge religious intolerance. She added that there was a "large scale impunity" among those who commit crimes in the name of religion, and this has to be addressed at the national as well as the international levels, the rights activist said. "In 1986, Pakistan got the blasphemy law. So, while we had just two cases of blasphemy before that year, now we have thousands. It shows that one should be careful while bringing religion into legislation, because the law itself can become an instrument of persecution," she added. In August 2017, Jahangir represented the families of terror convicts sentenced to death by military tribunals before the Supreme Court in Said Zaman Khan v. Federation of Pakistan. Jahangir asked order retrial in all cases in which military courts handed down convictions, including capital punishments, but the Supreme Court unanimously upheld the sentence of the convicts on 29 August 2017. Asma spoke against the five member Supreme Court judgment which deposed Nawaz Sharif from his premiership. She questioned why members of Inter Services Intelligence and Military intelligence were inducted in Joint Investigation team ferreting out corruption by Sharif's family and his close companions. She questioned how the Panama case five judges would have felt if members of the ISI and MI were inducted in Supreme Judicial Council, a body authorised to punish erring judges. Earlier she had suggested that ousted prime minister would get no relief from Supreme Court but from coming on streets. In December 2017, Jahangir called for a probe by a parliamentary committee to ascertain as to who was behind the recent Faizabad sit in. She questioned "We need to know how the army became a guarantor during the agreement between the government and protesters. Why money was distributed among the protesters,". In her last case before the Supreme Court, Jahangir appeared for former Member of the National Assembly Rai Hasan Nawaz in Sami Ullah Baloch v. Abdul Karim Nousherwani in February 2018. She argued that there should not be a constant period of electoral disqualification under Article 62(1)(f) of the Constitution, but courts should decide the question according to the conduct of individuals. She said the Supreme Court had held Nawaz Sharif eligible to contest elections in 2009 by deeming him sadiq and ameen, but now it was difficult to understand whether the court had increased the bar of honesty or reduced it.

Үй қамауы

2007 жылдың 5 қарашасында The Economist басылымы "500-ден астам заңгер, оппозициялық саясатшы және адам құқықтары белсенділері қамауға алынды. Олардың ішінде елдің адам құқықтары комиссиясының төрағасы, БҰҰ-ның бұрынғы арнайы хабаршысы Асма Жахангир де бар. 90 күнге үй қамауына алынған Жахангир ханым генерал Мүшәррафтың "есінен жаңылып қалғанына" қайғы білдірді".

Қоғамдық имидж

Dawn басылымының айтуынша, "көптеген адамдар оның есімі аталған сайын ашуланады", "бұл әдеттегі жағдай: оған қарсы жиі еріншек, дәлелсіз айыптар айтылады". Herald басылымының мәліметінше, "HRCP жалпы және Асма Жахангир "саткын" және "Америка агенті" деп аталып, әйелдер мен мұсылман еместердің құқықтары үшін Пакистанды жамандап, елдің әлеуметтік және саяси құрылымын бұзуға тырысады". Аббас Насыр оны "Пакистанның ең батыл әйел" деп сипаттаған. Бірнеше консервативті және ұлтшыл пікір білдірушілер Джахангирге қарсы көп жазды. Ансар Аббаси мен Ория Мақбол Жан Жахангирді сынға алды. 2013 жылдың 3 қыркүйегінде NDTV АҚШ барлау қызметі 2012 жылдың мамыр айында Үндістанда адам құқықтары жөніндегі белсенді Асма Джахангирді өлтіру үшін жауынгерлерді қолдану үшін Пәкістанның қауіпсіздік қызметкерлері жасаған жоспардың дәлелін тапқанын хабарлады. Жахангир өзінің белсенділігі мен адам құқықтары жөніндегі жұмысына байланысты көптеген жылдар бойы көптеген қауіп-қатерлерге ұшырады, әсіресе, 14 жасар христиан баласын, Саламат Мәсіхті, көңілді қорлауда айыптағаннан кейін және ақыры 1995 жылы істі жеңгеннен кейін, Жоғарғы Сотта көпшілік Жахангирдің көлігін талқандап, оған және оның жүргізушісіне шабуыл жасап, оны өлтірумен қорқытты. Жахангир мен оның отбасына шабуыл жасалып, ол тұтқынға алынып, үйіне ұрланып, өлімге ұшыраған еді, бірақ ол әділдік үшін күресін жалғастырды. 1999 жылы Жахангир Саима Сарвардың ісіне қол қойған кезде, ол күйеуінен ажырасуды талап етіп, Дастақта баспана тауып, кейіннен отбасы мүшелері абырой үшін өлтірген. 2005 жылдың мамыр айында Жахангир әйелдерге қатысты зорлық-зомбылық туралы хабардарлық арттыру үшін Лахорда символикалық аралас гендерлік марафон өткізетінін мәлімдеді. Бұл "Мухтар Май" сияқты оқиғалардың ашылуынан кейін болды. Жаһангирдің жауынгерлік жарысына қарсылық білдірген исламшыл топтар мен саяси исламшыл альянс Муттахида Мәжлес е Амаль (ММА) жақтастары атыс қаруымен, дулығамен және Молотов коктейлімен қаруланған. Жаһангир жергілікті полиция мен барлау агенттерінен ерекше қаталдық көрді, олар оның киімдерін жұрт алдында шешіп тастай бастады. Бұл туралы Жахангир былай деді: "Көптеген адамдар менің артымды қорғауға тырысты, өйткені мен оны тек сезіне алдым. Мен өз артымды көре алмадым. Олар мені полиция ванына отырғызып жатқанда, менің суретім жалаңаш арқамен түсірілгенін айтты. Бұл тек қана мені қорлау үшін жасалды". Бір полиция қызметкері Жахангирге қатаң болу және қатысушының киімін жыртып тастау туралы бұйрық берілгенін айтты. Сонымен қатар, басқа қатысушылармен бірге оны да ұрып-соқты. Самия Сиддики кейіпкері 2004 жылы шыққан үнділік "Вир Заара" фильмінде, оны Рани Мукерджи ойнады. Сондай-ақ ол Star TV India телеарнасында Хушвант Сингх өткізген Not a Nice Man to Know (1998) атты үнді телешоуында сұхбаттасушы ретінде пайда болды.

According to Dawn "many people go ballistic every time her name is mentioned", adding that "a pattern: often wild, unsubstantiated allegations are levelled against her." According to Herald "HRCP in general and Asma Jahangir in particular have also been branded as 'traitors' and 'American agents', trying to malign Pakistan and destroy the country's social and political fabric in the name of women’s rights and the rights of non Muslims." Abbas Nasir has described her as the "gutsiest woman that Pakistan has". Several conservative and nationalist commenters have written extensively against Jahangir. Ansar Abbasi and Orya Maqbool Jan have been critical of Jahangir. On 3 September 2013, NDTV reported that US intelligence agencies had uncovered evidence of a plot hatched by Pakistani security officials to use militants to kill human rights activist Asma Jahangir in India in May 2012. Jahangir has received numerous threats over the years due to her activism and human rights work
and particularly after defending a 14 year old Christian boy, Salamat Masih, accused of blasphemy and ultimately winning the case in 1995, a mob at the High Court smashed Jahangir's car, assaulted her and her driver, threatening her with death. Jahangir and her family have been attacked, taken hostage, had their home broken into and received death threats ever since, but she continued her battle for justice. When Jahangir undertook the case of Saima Sarwar in 1999, who was given shelter at Dastak after leaving her husband, wanting a divorce and later gunned down by her family in an act of honour killing, Jahangir received death threats for representing Saima in her divorce proceedings. In May 2005 Jahangir announced that she would hold a symbolic mixed gender marathon in Lahore to raise awareness about violence against women. This was following the revelations of cases such as Mukhtar Mai. Tensions boiled over, as Islamist groups and supporters of the political Islamist alliance Muttahida Majlis e Amal (MMA) armed with firearms, batons and Molotov cocktails, violently opposed the race, and Jahangir received especially rough treatment from local police and intelligence agents, who began to strip off her clothes in public. Of this Jahangir said "A lot of people tried to cover my back because I could only feel it I could not see my back. When they were putting me on the police van, they assured that my photograph was taken while my back was bare. This was just to humiliate, this was simply just to humiliate me." A police officer told Jahangir that they had orders to be strict and to tear off the participant's clothes. In addition she along with other participants was also beaten. The character of Saamiya Siddiqui, a lawyer in the 2004 Indian film Veer Zaara portrayed by Rani Mukherji, was based on Jehangir where she fights for the case of an Indian Air Force officer imprisoned on false charges in Pakistan. She had also appeared as an interviewee on an Indian television talk show Not a Nice Man to Know (1998), hosted by Khushwant Singh, on Star TV India.

Автор

Жахангир көптеген жариялымдардан өзге екі кітап жазды: "Құдайдың рұхсаты ма?" Худуд жарлығы (1988, 2003) және "Кіші құдайдың балалары: Пәкістанның шағын жастағы тұтқындары" (1992). Ол сонымен қатар "Біз қайда бет бұрамыз?" атты мақаласын 2000 жылдың 2 қазанында "Dawn" газетінде жариялады.

Өлім және мұра

Джахангир 2018 жылдың 11 ақпанында Лахорда инсульттан зардап шегіп, миға қан құйылуына ұшырады және кейін ауруханада қайтыс болды. Оның естелігі ретінде, Асма Жахангир конференциясы атты халықаралық іс-шара Лахордағы оның құқық фирмасы AGHS Legal Aid Cell ұйымдастыруымен жыл сайын өткізіледі. Екі күндік бұл іс-шара Оңтүстік Азиядағы адам құқықтары мен заң саласындағы ең ірі конференциялардың бірі болып табылады және бүкіл аймақтан заң шығарушылар, сот судьялары, азаматтық қоғам ұйымдары мен адам құқықтарын қорғайтын белсенділерді қамтиды.