Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд футболшысы (1856–1921)
Scottish footballer (1856–1921)
Ерте өмір және білім
Уотсон шотландтық бай қант плантаторы Питер Миллер Уотсонның (1805–1869) (Оркни, Шотландиядағы Крантиттен шыққан Жеймс Уотсонның ұлы) және жергілікті британдық Гвианалық Ханна Роуздың ұлы болды. Ол әкесімен және үлкен әпкесі Аннеттамен бірге Ұлыбританияға келді, және әкесі 1869 жылы Лондонда қайтыс болғанда оларға мол мүлік мұраға қалды. Ол Батыс Йоркширдегі Галифакстағы Хит грамматикалық мектебінде, содан кейін 1871 жылдан бастап Лондонның Уимблдон қаласындағы Кингс колледж мектебінде білім алды, мұнда ол футболды қоса алғанда, спортта өте жақсы екені көрсетілген. Кейін ол 19 жасында Глазго университетінде табиғи философия, математика және инженерлік ғылымдарды оқыды, осы жерде футболға деген құштарлығы қанатын жайды. Ол толық қорғаушы позициясында, оң немесе сол қанатта ойнады.
Watson was the son of a wealthy Scottish sugar planter Peter Miller Watson (1805–1869) (the son of James Watson, of Crantit, Orkney, Scotland) and a local British Guianese woman named Hannah Rose. He came to Britain with his father, and his older sister Annetta, and they inherited a substantial amount when their father died in London in 1869. He was educated at Heath Grammar School in Halifax, West Yorkshire and then from 1871 at King's College School, in Wimbledon, London, where records show he excelled at sports including football. He later studied natural philosophy, mathematics and engineering at the University of Glasgow when he was 19, where his love of football blossomed. He played in the full back position, on either the right or the left flank.
Ерте өмір, неке, балалар
Уотсон бір жылдан кейін Глазго университетінен кетіп, 1877 жылы Глазгодағы «Уотсон, Миллер және Бэрд» дүң сауда қоймасының серіктесі болды. 1877 жылдың қараша айында ол Джесси Ниммо Арморға (1860–1882) үйленді, ол қабылдама жасаушы Джон Армордың қызы және, мүмкін, 21 ғасырғы ағылшын ақыны Малик әл Насирмен анасы арқылы туысқан болған.
Watson left Glasgow University after one year and in 1877 became a partner in Watson, Miller, and Baird, a wholesale warehouse business in Glasgow. In November 1877 he married Jessie Nimmo Armour (1860–1882), the daughter of John Armour, a cabinet maker. and likely also related to the 21st century English poet Malik Al Nasir through his mother.
Халықаралық мансап
Уотсон Шотландия құрамасы үшін үш халықаралық матч өткізді. Шотландия 6:1 есебімен жеңіске жетті, бұл (2024 жылға дейін) Англияның өз алаңындағы ең ірі жеңілісі болып қала береді. Бірнеше күннен кейін Шотландия Уэльспен ойнап, 5:1 есебімен жеңіске жетті, ал Уотсон тағы да Шотландия құрамасының капитаны болды. Уотсонның соңғы матчы 1882 жылдың 11 наурызында Глазгода Англияға қарсы өтті. Бұл да Шотландияның 5:1 есебімен жеңісімен аяқталды. Уотсон 1882 жылдың жазында Лондонға көшіп кетті, бұл оның халықаралық карьерасын дерлік аяқтады, себебі SFA сол кезде тек Шотландияда тұратын ойыншыларды ғана таңдады.
Watson won three international caps for Scotland. Scotland won 6–1, which (as of 2024) is still a record home defeat for England. A few days later, Scotland played Wales and won 5–1, Watson captaining Scotland again. Watson's last cap came against England in Glasgow on 11 March 1882. This was a 5–1 victory again to Scotland. Watson moved to London in the summer of 1882, which effectively ended his international career as the SFA only picked players based in Scotland at this time.
Кейінгі өмірі және құрмет көрсетулері
Уотсон шамамен 1910 жылы Лондонда зейнеткерлікке шығып, 1921 жылы 88 Forest Road, Kew мекенжайында пневмониядан қайтыс болды. 1926 жылы спорт жазушысы "Титирус" (Ж. А. Х. Каттон, "Атлетикалық жаңалықтар" газетінің редакторы) Эндрю Уотсонды барлық уақыттағы Шотландия құрамасының сол қанат қорғаушысы деп атады. 2020 жылы Уотсонның суреті Глазгоның оңтүстігіндегі Шоулендс ауданындағы кафе қабырғасына салынды, сондай-ақ ол Хэмпден боулинг клубындағы Бірінші Хэмпден қабырғалық суретінде де маңызды орын алады.
Watson retired to London in around 1910 and died of pneumonia at 88 Forest Road, Kew, in 1921. In 1926, the sportswriter "Tityrus" (the pseudonym of J. A. H. Catton, editor of the Athletic News) named Andrew Watson as left back in his all time Scotland team. A mural of Watson was painted on the side of a cafe in Shawlands, south Glasgow in 2020, and he also features prominently in the First Hampden Mural at Hampden Bowling Club.