Үш Төбелес: Лондонның ежелгі өнеркәсіп орталығы

Кіріспе

Үш диірмен – бұрын жұмыс істеген диірмендер және Леа өзеніндегі сол аттас арал. Бұл Лондонның ең көне сақталған өнеркәсіптік орталықтарының бірі. Диірмендер Лондонның Ньюхэм ауданында орналасқан, бірақ Леа өзенінің Ньюхэм жағында болғанымен, кіруге негізінен өзеннің батыс жағындағы, Лондонның Тауэр-Хамлетс ауданынан қолайлы. River Lea Tidal Mill Trust Ltd үй диірмені мен Миллер үйі ғимараттарына ие, олар білім беру жобалары және конференциялар өткізу үшін пайдаланылады. Төменгі Леа жобасы да Миллер үйіндегі Үш диірменде орналасқан.

Тарих

Домсдей кітабы жазылған кезде Стратфордтағы Ли өзенінде сегіз немесе мүмкін тоғыз диірмен болған деп есептеледі, бірақ бұл сан ғимараттардың өзіне емес, диірмен тастарының жұптарына қатысты болуы мүмкін. Бұл – таяз суда жұмыс істейтін диірмендердің ең ерте жазбадағы мысалдары. Сағат диірменінде 16 жұмысшы еңбек еткен. 1135 жылы негісталған Стратфорд Лангторн аббаттығы 12 немесе 13 ғасырларда Үш диірменді иеленді, ал жергілікті аймақ осы атпен белгілі болды. Генрих VIII 1530 жылдары аббаттықты таратып жіберген кезде, диірмендер Стратфорд-атте-Боудың нан пісірушілері үшін ұн ұнтақтады, олар нандарының сапасымен танымал болды және Лондон қаласының үлкен сауда орталығына қызмет етті. 1588 жылы диірмендердің бірі «оқ-дәрі диірмені» деп сипатталды. 16 ғасырда үш диірмен екіге дейін азайды (қазіргі Үй диірмені мен Сағат диірмені). 17 ғасырда диірмендер дәнді ұнтақтап, одан спирт жасауға пайдаланылды; диірмендер спирт саудасы мен Лондонның спирттік ішімдік сарайларына маңызды жеткізуші болды. Үй диірмені 1776 жылы Даниэль Биссон салған (және өрт салдарынан қирағаннан кейін жылдам қайта жаңартылған). Бұл I санаттағы ғимарат. Сағат диірмені Филип Меткалф тарапынан 1815 және 1817 жылдар аралығында, ескі сағат пен көне қоңырауды сақтап, қайта салынды. Шамамен 1840 жылға дейін сақталған жел диірмені де болды. Үй диірмені 1940 жылға дейін, ал Сағат диірмені 1952 жылға дейін жұмыс істеді. Меншік иелігі 17 ғасырдан 19 ғасырдың соңына дейін жиі өзгерді, 1872 жылы Клеркенвеллдегі J&W Nicholson & Co джин өндірушілері сатып алғанға дейін. Бастапқыда осы жерде «Лэмплайтер Джин» өндірген компания, ақырында барлық брендтерінің өндірісін осы жерге көшірді. 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде азық-түлік рационированиесі кезінде дистилляция тоқтатылды. Сэр Ричард Николсон басқарған Николсон отбасы бизнесті Distillers Company компаниясына сатты. Үш диірмен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әуе шабуылынан ауыр зақым көрді. Миллер үйі 1941 жылы қиратылып, 1995 жылы заманауи интерьермен және артқы бөлігімен қайта салынды, бірақ бастапқы фасады сақталды. Three Mills Bass Charrington және Hedges & Butler компаниялары үшін бөтелкеге құю және қоймалау үшін пайдаланылды. Соңғысы, Ұлыбританиядағы ең көне шарап саудагерлерінің бірі, өзінің негізгі кеңсесін Үш диірменге орналастырды. Бұл жерде Бакарди бөтелкеге құйылды және кең ассортименттегі шараптар мен спирттік ішімдіктер сатылды. Үй диірмені әлемдегі ең үлкен таяз суда жұмыс істейтін диірмен болып қала береді, бірақ су дөңгелектері қазіргі уақытта жұмыс істемейді. Ғимарат The River Lea Tidal Mill Trust Ltd компаниясына тиесілі және жаз айларында жексенбі күндері келушілерге ашық. Бұл Ньюхэм ауданындағы I санаттағы төрт ғимараттың бірі. 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының құрылысы үшін Прескотт арнасындағы Үш Миллз құлыпты және Үш Миллз қабырғалық өзен тосқауылдарын жасау диірменнің артында су жинады. Бұл оның қайтадан жұмыс істей алатынын білдіреді, бірақ бұл орынның таяз судың артықшылықтарын ішінара жойды. Сағат диірмені Шығыс Лондондағы Харрис ғылым академиясының уақытша орны. 2017 жылы J&W Nicholson 1736 жылы Nicholson Gin ретінде іске қосылған джин брендін қайта іске қосты.

It is thought that there were eight or possibly nine mills on the River Lea in Stratford at the time of the Domesday Book, though this number may refer to the number of pairs of millstones rather than buildings. These are the earliest recorded examples of a tidal mill system. In the clock mill there were 16 workers. Stratford Langthorne Abbey, founded in 1135, acquired Three Mills some time in the 12th or 13th centuries, and the local area became known by the name. By the time Henry VIII dissolved the abbey in the 1530s, the mills were grinding flour for the bakers of Stratford atte Bow, who were celebrated for the quality of their bread and who supplied the huge City of London market. In 1588, one of the mills was described as a "gunpowder mill". During the 16th century the three mills were reduced to two (which today are the House Mill and the Clock Mill). In the 17th century, the mills were used to grind grain, which was then used to distill alcohol; the mills became a major supplier to the alcohol trade and gin palaces of London. The House Mill was built in 1776 (and after a fire destroyed it, quickly rebuilt) by Daniel Bisson. It is a grade I listed building. The Clock Mill was rebuilt by Philip Metcalfe between 1815 and 1817 incorporating the old clock, and an older bell. There was also a windmill which survived until about 1840. The House Mill continued to operate until 1940 and the Clock Mill until 1952. Ownership changed relatively frequently during the 17th to the late 19th centuries, until 1872 when it was purchased by gin distillers J&W Nicholson & Co of Clerkenwell. Initially producing Lamplighter Gin on site, the company eventually moved production of all of their brands to the site. Distilling ceased in 1941 during the rationing shortages of World War II. The Nicholson family, headed by Sir Richard Nicholson, sold the business to the Distillers Company. Three Mills sustained severe air raid damage during the Second World War. The Miller's House was destroyed in 1941 and rebuilt in 1995 with a modern interior and rear part, but retaining the original facade. Three Mills was used for bottling and warehousing by Bass Charrington and Hedges & Butler. The latter, one of the oldest wine merchants in Britain located their main working offices at Three Mills. Here, Bacardi was bottled and a large portfolio of wines and spirits was marketed. The House Mill remains the largest tidal mill in the world, although the water wheels are currently not in operation. The building is owned by The River Lea Tidal Mill Trust Ltd and is open to visitors on Sunday afternoons during the summer. It is one of only four Grade I listed buildings in the London Borough of Newham. The creation of the Three Mills Lock on the Prescott Channel and the Three Mills Wall River Weir, for the 2012 Summer Olympics construction work, has created a head of water behind the mill. This may mean that it can be operated again although it has partially removed the tidal benefits of the site. The Clock Mill is the temporary site of Harris Science Academy East London. In 2017, J&W Nicholson re launched the gin brand which was launched in 1736 as Nicholson Gin.

Үш диірмен аралы

Үш диірмен аралы – шығыс Лондонның Боу қаласындағы Бромли ауданында орналасқан. Ол 50 мильдік Леа аңғары жолының бір бөлігін құрайды. Бұрынғы су тасқынынан сақтану каналы – Прескотт каналы шығысқа қарай өтеді, бұл жерді аралға айналдырады. Диірмендер Үш диірмен аралын 10 акрлық 3 Mills Studios кино және телестудиясымен бөліседі, онда көптеген маңызды фильмдер мен телебағдарламалар түсіріледі, сондай-ақ Үш диірмен жасыл желісі деп аталатын ашық жасыл және ойын алаңы бар. Тарихи карталарда Үш диірмен ауданы ретінде көрсетілген, диірмендерге қарама-қарсы 26 акрлық жерде бұрын диірмендерге қажетті бөшкелер жасаған ірі шеберхана, сондай-ақ инновациялық боялар жасаудан бастап қант тазартуға дейін әртүрлі салалар орналасқан. Sugar House Island деп аталатын бұл жоба Vastint компаниясымен жүзеге асырылуда және аймаққа 2500 жұмыс орнын әкелуі, жаңа бизнес ауданымен қатар су жағасындағы тұрғын үйлер мен инфрақұрылым құруы күтілуде. Құрылыстың 2024 жылы аяқталуы жоспарлануда.

Операция

1878 жылы Үш диірменде жеті су дөңгелегі болған. Олардың көпшілігінің диаметрі 20 фут, ені 3 фут болатын, бірақ біреуінің ені 8 футқа тең болған. Төрт дөңгелек Үй диірменінде, ал үш дөңгелек Сағат диірменінде орналасқан. Олар он төрт жұп диірмен тасын қоздырып, барлығы 150 АЕК (112 кВт) қуат өндірген. Үй диірменінің орташа өнімділігі бір толқында 2 тонна жүгері және 5 тонна арпаны құрады, ал көктемгі толқында тиісінше 10 және 14 тоннаға дейін жеткен. Екі диірменнің орташа апталық өнімділігі аптасына 125 тоннаны құрады. Сағат диірмені үш темір су дөңгелегімен жұмыс істеді, екісі 6,1 метр диаметрде, ал біреуі 5,9 метр диаметрде болды. Бұл дөңгелектер алты жұп диірмен тасын минутына 130 айналыммен айналдырды. Бұл диірмен 1952 жылға дейін жұмыс істеді. 1938 жылы екі диірмен де жұмыс істеп тұрғанда, осы жерде бір диірменші және төрт ағаш шеберлері жұмыс істеді. Күнделікті 7–8 сағат бойы толқындардың қуатымен су дөңгелектері минутына 16 айналыммен, 3,0–3,7 метрлік су басымен жұмыс істеді. Бұл әр диірмен тасын айналдыру үшін шамамен 7–9 кВт қуат өндірді.