Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Білезік түрлері
Type of bracelet
Білезіктер – әдетте металл, ағаш, шыны немесе пластиктен жасалған қатты білезіктер. Бұл әшекейлерді көбінесе Үндістан, Оңтүстік-Шығыс Азия, Арабия түбегі және Африка елдерінің әйелдері тағады. Үндістанда, Бангладеште, Пәкістанда, Непалда, Шри-Ланкада және басқа да Азия елдерінде үйлену тойында әйелдердің шыны білезіктер тағатыны жиі кездеседі. Кішкентай қыздар да, нәрестелер де алтын немесе күміс білезіктер таға алады. Кейбір ерлер мен әйелдер қолға немесе білезікке када немесе кара деп аталатын бір білезік тағады. Чуда – индуист және сикх панджаби әйелдерінің үйлену күні тағатын білезік түрі. Ол таспен әшекейленген ақ және қызыл білезіктер жиынтығынан тұрады. Дәстүр бойынша, әйел өзі тағатын білезікті сатып алмауы керек. Фирозабад, Уттар-Прадеш – Үндістанның ең ірі білезік өндірушісі.
Bangles are traditionally rigid bracelets which are usually made of metal, wood, glass, or plastic. These ornaments are worn mostly by women in the Indian subcontinent, Southeastern Asia, the Arabian Peninsula, and Africa. It is common to see a bride wearing glass bangles at weddings in India, Bangladesh, Pakistan, Nepal, Sri Lanka and in other Asian countries. Bangles may also be worn by young girls, and bangles made of gold or silver are preferred for toddlers. Some men and women wear a single bangle on the arm or wrist called kada or kara. Chooda is a kind of bangle that is worn by Hindu/Sikh Punjabi women on their wedding day. It is a set of white and red bangles with stonework. According to tradition, a woman is not supposed to buy the bangles she will wear. Firozabad, Uttar Pradesh is India's largest producer of bangles.
Тарих
Теңіз қабықшасынан, мыстан, қоладан, алтыннан, ахаттан, халцедоннан және т.б. жасалған білезіктер Үндістан субконтинентінің көптеген археологиялық қазбаларында табылған. Қазіргі Пәкістанның Мохенджо-Даро археологиялық ескерткішінен (б.з.д. 2600 ж.) сол қолында білезіктер бар билеуші қыздың мүсіні қазылып алынды. Ежелгі Үндістандағы білезіктердің басқа да ерте мысалдары – Махурджаридегі қазбалардан алынған мыс үлгілері, одан кейін Маури империясына (б.з.д. 322–185 ж.) жататын әшекейленген білезіктер және Таксиланың тарихи орнынан (б.з.д. 6 ғасыр) табылған алтын білезік үлгілері. Олар алтын, күміс, платина, шыны, ағаш, темір металдар, пластик сияқты көптеген бағалы және бағалы емес материалдардан жасалған. Ақ түсті теңіз қабықшасынан жасалған білезіктерді үйленген бенгал және ория халқының индуист әйелдері киеді. Әсіресе Бенгалия аймағында әйелдер мен қыздар ерекше бір түріндегі білезік киеді, ол «бенгал білезігі» деп аталады, ол қымбат алтын білезіктің орнына қолданылады және 1–3 грамм салмақтағы жұқа алтын жолақты (алтын сызығын) қола білезікке термомеханикалық түрде біріктіріп, содан кейін осы біріктірілген алтын жолақты қолмен өңдеу арқылы жасалады. Білезіктер – Үндістан субконтинентінің дәстүрлі әшекейлерінің бір бөлігі. Әйелдер кейде оларды жұптап, әрқайсысы бір немесе бірнеше білезік киеді. Әйелдердің бір-бір қолдарына бір немесе бірнеше білезік киюі де жиі кездеседі. Көптеген үнді әйелдері алтын немесе шыны білезіктерді немесе олардың үйлесімін киюді ұнатады. Пластмассадан жасалған арзан білезіктер шыныдан жасалғандарды біртіндеп ығыстырып шығарып жатыр, бірақ шыныдан жасалғандары әлі де неке және мерекелер сияқты дәстүрлі шараларда басымдыққа ие. Білезіктер – дәстүрлі әйелдер мен қыздардың белгісі. Білезіктер түрлі үнді билерінде маңызды рөл атқарады. Кейбір би түрлерінде білезіктер бір-біріне соғылып, дыбыс шығарады. Дизайн қарапайымнан бастап күрделі қолмен жасалған өрнектерге дейін өзгереді, көбінесе алмаз, асыл тастар және інжу-маржан сияқты асыл және жартылай асыл тастармен әшекейленеді. Алтын мен күмістен жасалған қымбат білезіктер жиынтығы сыңғырлап тұрады. Ал имитациялық әшекейлер сыңғырлағанда металл дыбысын шығарады.
Bangles made from sea shell, copper, bronze, gold, agate, chalcedony, etc. have been excavated from multiple archaeological sites throughout the Indian subcontinent. A figurine of a dancing girl wearing bangles on her left arm has been excavated from the Mohenjo daro archaeological site (2600 BC) in modern day Pakistan. Other early examples of bangles in ancient India include copper samples from the excavations at Mahurjhari, followed by the decorated bangles belonging to the Mauryan Empire (322–185 BC) and the gold bangle samples from the historic site of Taxila (6th century BC). They are made of numerous precious as well as non precious materials such as gold, silver, platinum, glass, wood, ferrous metals, plastic, etc. Bangles made from sea shell, which are white colour, are worn by married Bengali and Oriya Hindu women. A special type of bangle is worn by women and girls, especially in the Bengal area, commonly known as a "Bengali bangle", which is used as a substitute for a costly gold bangle, and is produced by thermo mechanically fusing a thin gold strip (weighing between 1–3 g) onto a bronze bangle, followed by manual crafting on that fused gold strip. Bangles are part of traditional Indian subcontinent jewellery. They are sometimes worn in pairs by women, one or more on each arm. It is also common for women to wear a single bangle or several bangles on just one wrist. Most Indian women prefer wearing either gold or glass bangles or a combination of both. Inexpensive bangles made from plastic are slowly replacing those made by glass, but the ones made of glass are still preferred at traditional occasions such as marriages and on festivals. Bangles are the signs for traditional women and girls. Bangles play a very important role in various Indian dance forms. Some of dance forms include bangles striking each other to produce a tone. The designs range from simple to intricate handmade designs, often studded with precious and semi precious stones such as diamonds, gems and pearls. Sets of expensive bangles made of gold and silver make a jingling sound. The imitation jewellery tends to make a tinny sound when jingled.
Өндіріс
Үндістанның Хайдарабад қаласында Лад Базар деп аталатын, әлемге әйгілі, тарихи серікшелер базары бар. Шыныдан жасалған серікшелер көбінесе Солтүстік Үндістанның ескі Фирозабад қаласында өндіріледі. Пәкістанда шыны серікшелер негізінен Хайдарабад, Синд облысында, ал пластик толық қолғап серікшелер Тарпаркар, Бадин, Умеркот және Сангарда жасалады.
Hyderabad, India, has a historic world famous market for bangles named Laad Bazaar. Glass bangles are mostly produced in the old Indian city of Firozabad in North India. In Pakistan, glass bangles are produced mainly in Hyderabad, Sindh and plastic full arm bangles are produced in Tharparkar, Badin, Umerkot and Sanghar.