Жүктілікке арналған еңбекке қолдану әдістері: дәрілік және дәрілік емес жолдар. Мерзімінен бұрын босану, ұрықтың өлімі, бұрынғы түсіктер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жасанды түрде босануды қозғау
Artificial stimulation of childbirth
Босануды қозғау – босану мен бала тууды стимуляциялайтын процесс немесе емдеу. Босануды (бастау) фармацевтикалық немесе фармацевтикалық емес әдістермен іске асыруға болады. Батыс елдерінде жүкті әйелдердің шамамен төрттен бірі дәрі-дәрмектер арқылы босануды қозғауға ұшырайды. Жүктілікті мерзімінен бұрын тоқтату (аборт). Ұрықтың жатырда қайтыс болуы және бұрынғы өлі туған бала тарихы. 38 аптадан асып кеткен егіз жүктілік. Әйелге және/немесе оның баласына қауіп тудыратын бұрынғы денсаулық мәселелері, мысалы, қант диабеті, жоғары қан қысымы, жоғары ДСИ (дене салмағының индексі).
Labor induction is the process or treatment that stimulates childbirth and delivery. Inducing (starting) labor can be accomplished with pharmaceutical or non pharmaceutical methods. In Western countries, it is estimated that one quarter of pregnant women have their labor medically induced with drug treatment. Premature termination of the pregnancy (abortion). Fetal death in utero and previous history of stillbirth. Twin pregnancy continuing beyond 38 weeks. Previous health conditions that puts risk on the woman and/or her child such as diabetes, high blood pressure
High BMI
Мерзіміне жеткен немесе мерзімінен өткен босануды қозғау жаңа туған нәрестелердің денсаулығын жақсартады және кесарево кесігінің санын азайтады.
Induction of labor in those who are either at or after term improves outcomes for newborns and decreases the number of C sections performed.
Индукциялау әдістері
Босануды қозғау әдістеріне фармакологиялық препараттар мен механикалық немесе физикалық тәсілдер кіреді. Механикалық және физикалық тәсілдерге мембрананы жасанды түрде жырту немесе мембрананы сүрту жатады. Мембрананы сүрту көбірек әйелдердің өздігінен босануына (және аз әйелдердің босануды қозғауына) мүмкіндік беруі мүмкін, бірақ ана мен нәрестенің өліміне немесе кесарево тілігі немесе өздігінен болатын вагинальді босанулар санына елеулі әсер етпейді. Мембрананы сүртумен байланысты тәуекелдер де бар. Тәуекелдерге: ретсіз жиырылулар, қан кету және әр 10 әйелдің 1-інде амнион қабының жыртылуы кіреді, егер босану 24 сағат ішінде басталмаса, бұл ресми түрде босануды қозғауға алып келуі мүмкін. Жатыр ішіндегі катетерлерді қолдану да көрсетіледі. Олар жатыр мойнына механикалық қысым жасау арқылы жергілікті тіндерде простагландиндердің босатылуын қамтамасыз етеді. Жатырға тікелей әсері жоқ. 2021 жылғы жүйелі шолу нәтижелері, төмен тәуекелді жүктіліктері бар әйелдерде стационарлық немесе амбулаториялық жатыр мойнының дайындығы арасында кесарево тілігі немесе нәрестелік нәтижелерде ешқандай айырмашылық жоқ екенін көрсетті.
Methods of inducing labor include both pharmacological medication and mechanical or physical approaches. Mechanical and physical approaches can include artificial rupture of membranes or membrane sweeping. Membrane sweeping may lead to more women spontaneously going into labor (and fewer women having labor induction) but it may make little difference to the risk of maternal or neonatal death, or to the number of women having c sections or spontaneous vaginal births. There are also risks associated with membrane sweeping. The risks include irregular contractions, bleeding, and in 1 out of every 10 women an amniotic sac rupture, which can lead to a formal induction within 24 hours of the rupture if labor hasn't been induced. The use of intrauterine catheters are also indicated. These work by compressing the cervix mechanically to generate release on prostaglandins in local tissues. There is no direct effect on the uterus. Results from a 2021 systematic review found no differences in cesarean delivery nor neonatal outcomes in women with low risk pregnancies between inpatient nor outpatient cervical ripening.
Фармацевтикалық емес
Мембраналық сыпыру, сондай-ақ мембрананы жару, Гамильтон маневрі немесе "созу және сыпыру" деп те аталады. Бұл процедураны акушер немесе дәрігер ішкі қынаптық тексерудің бөлігі ретінде жүргізеді. Акушер немесе дәрігер әйелдің қынабына екі қолғапталған саусағын енгізіп, бас бармағын жатыр мойнының ашылуына немесе мойнына салады. Олар одан кейін дөңгелек қозғалыс жасау арқылы ұрықтық қаптың мембраналарын жатыр мойнынан бөліп алуға тырысады. Бұл әрекет простагландиндер деп аталатын гормондарды бөліп шығарады, ол жатыр мойнын босануға дайындауы және босануды күйзеуге түсіруі мүмкін. Бұл процесс пациентке қатты дискомфорт туғызады, тіпті қан кетуге, нашар жиырылуларға және ұрықтық қаптың жарылу қаупіне әкелуі мүмкін, бірақ көптеген әйелдер келесі босануларында да мембраналық сыпыру процедурасын таңдайды. Онда Фолей катетері жатыр мойнына енгізіліп, дистальді бөлігі кеңейтіледі, соның нәтижесінде простагландиндер бөлінеді. Cook Medical екі баллонды жатыр мойнының пісуіне арналған баллон, сондай-ақ стилеті бар баллон, FDA-мен мақұлданған. Екі баллонның бірі жатыр мойнының жағында физиологиялық сарысумен, екіншісі қынап жағында физиологиялық сарысумен толтырылады.
Membrane sweep, also known as membrane stripping, Hamilton maneuver, or "stretch and sweep". The procedure is carried out by a midwife or doctor as part of an internal vaginal examination. The midwife or doctor puts a couple of lubricated, gloved fingers into the women's vagina and inserts their index finger into the opening of the cervix or neck of the womb. They then use a circular movement to try to separate the membranes of the amniotic sac, containing the baby, from the cervix. This action, which releases hormones called prostaglandins, may prepare the cervix for birth and may initiate labour. While this process causes great discomfort for the patient, even causing bleeding, irregular contractions and the risk of breaking the amniotic sack, many would still choose to have membrane sweeping carried out for their next birth. in which a Foley catheter is inserted into the cervix and the distal portion expanded to dilate it and to release prostaglandins. Cook Medical Double Balloon known as the Cervical Ripening Balloon with Stylet for assisted placement is FDA approved. The Double balloon provides one balloon to be inflated with saline on one side of the Uterine side of the cervix and the second balloon to be inflated with saline on the vaginal side of the cervix.
Қашан индукциялау керек
Американдық акушерлік-гинекологиялық конгресі медициналық көрсетімдер болмаған және жатыр мойны жетілмеген жағдайда 39 аптадан бұрын сайлаулы индукция жасаудан бас тартуды ұсынады. Жақында өткізілген зерттеулер жүктіліктің 41-ші аптасында немесе мерзімінен кейін тудыру кесарево қимылын 12%-ға төмендетіп қана қоймай, емілген баланың өлімін де азайтады. Кейбір байқау және ретроспективті зерттеулер 41-ші аптаға дейін көрсетілмеген, сайлаулы индукция кесарево қимылын қажет ету қаупін арттыратынын көрсетті. Дәрігерлер мен жүкті әйелдер медициналық көрсетімдер болмаған жағдайда индукция жасауды қарастырғанда қауіп-қатерлер мен пайдаларын талқылауы керек. Зерттеулер жүктіліктің 41-ші және әсіресе 42-ші аптасында туған нәрестелер арасында сәбилер өліміне қауіп аздап артатынын, сондай-ақ ана мен балаға жарақат алу қаупі жоғары екенін көрсетті. Жүктіліктің соңғы кезеңдеріндегі қауіптердің артуына байланысты, индукция 41 аптадан кейін кесарево қимылымен тудыру қаупін азайтады және мүмкін одан да ертерек. 41 апталық жүктіліктен кейін босануды индукциялау, босанудың өздігінен басталуын күтумен салыстырғанда, перинатальдық өлім мен өлі туған баланың пайда болу қаупін азайтады. 41 апталық жүктілік кезеңінен кейін перинатальдық өлім мен өлі туған балалардың көбеюі тіркелсе де, бұл қауіп аз. Шындығында, 2012 жылы Калифорния штатында жүргізілген зерттеуде генетикалық немесе туа біткен проблемалары бар нәрестелер ескерілмей, өлі туған балалардың көрсеткіштері зерттелді. Зерттеу нәтижесінде 40, 41 және 42 апталық жүктілікте 1000 туған балаға шаққанда өлі туу көрсеткіші 0,42, 0,61 және 1,08 құрады. Осылайша, ресми медициналық индукцияларды талқылау кезінде ықтималдық дәлелдерді мойындау маңызды, себебі ол мерзімінен кейін өлі туу мүмкіндігінің қаншалықты төмен екенін көрсетеді. Медициналық көрсетімдер болмаған жағдайда (мысалы, гипертензия, IUGR немесе преэклампсия) 39 аптадан бұрын индукция жасау, мерзімінен бұрын туудың асқынуларына әкелуі мүмкін, оның ішінде тыныс алуда қиындықтар, инфекция, тамақтандыруда проблемалар, сарғаю, жаңа туған балаларға арналған жансақтау бөліміне жатқызу және перинатальдық өлім. Гипертензиялық бұзылыстары бар әйелдерде (преэклампсия, эклампсия, жүктілік гипертензиясы) 34 аптадан кейін және 37 аптадан бұрын индукция жасау әйел үшін жақсы нәтижелерге әкелуі мүмкін, бірақ бала үшін нәтижелерді жақсартпайды немесе нашарлатпайды. Нақты нәтижелер алу үшін қосымша зерттеулер қажет. Жүктілігі 37 аптадан асқан және баласының жатырда жақсы дамып жатқандығына күмәні бар әйелдер үшін индукция жасаудың немесе кесарево қимылын дереу жасаудың, немесе босанудың өздігінен басталуын күтудің қандайсы жақсы екені зерттеулер бойынша әлі белгісіз. Сол сияқты, бала ана құрсағында жақсы дамымайтын жағдайда оны ерте тудырудың, немесе туу кезінде оның жағдайы нашарлауын күтудің қандайсы дұрыс екені туралы да жеткілікті зерттеулер жүргізілмеген. Дәрігерлер босану индукциясынан кейін вагинальды босану мүмкіндігін бағалау үшін "Бишоп баллы"н пайдаланады. Алайда, соңғы зерттеулер Бишоп баллы мен сәтті индукция арасындағы байланысты күмәнмен қарастырды, төмен Бишоп баллы индукциядан кейін вагинальды босану мүмкіндігін жақсартатынын анықтады. Кейде әйелдің суы 37 аптадан кейін бұзылғанда, табиғи босануды күтудің орнына индукция жасалады. Бұл әйел мен бала үшін инфекция қаупін азайтуы мүмкін, бірақ индукция жасаудың әйелдер мен балалар үшін ұзақ мерзімді тиімділігін анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. Жатырдың жарылуы әйел мен бала үшін өте қауіпті, ал босануды индукциялау осы қауіпті одан әрі арттырады.
The American Congress of Obstetricians and Gynecologists has recommended against elective induction before 39 weeks if there is no medical indication and the cervix is unfavorable. One recent study indicates that labor induction at term (41 weeks) or post term reduces the rate of caesarean section by 12%, and also reduces fetal death. Some observational/retrospective studies have shown that non indicated, elective inductions before the 41st week of gestation are associated with an increased risk of requiring a caesarean section. Doctors and pregnant women should have a discussion of risks and benefits when considering an induction of labor in the absence of an accepted medical indication. Studies have shown a slight increase in risk of infant mortality for births in the 41st and particularly 42nd week of gestation, as well as a higher risk of injury to the mother and child. Due to the increasing risks of advanced gestation, induction appears to reduce the risk for caesarean delivery after 41 weeks' gestation and possibly earlier. Inducing labour after 41 weeks of completed gestion is likely to reduce the risk of perinatal death and stillbirth compared with waiting for labour to start spontaneously. Although there has been a recorded increase in the risk of perinatal death and stillbirth after 41 weeks of gestation, this risk is small. In fact, a study conducted in 2012 examined stillbirth rates in the state of California, and excluded babies with genetic or congenital problems. The study determined that the risk of stillbirth per 1000 births after 40, 41 and 42 weeks of gestation were 0.42, 0.61 and 1.08, respectively. Thus, it is important to acknowledge the probabilistic evidence when discussing formal medical inductions, because it highlights the how small the likelihood of having a stillbirth post term is. Inducing labor before 39 weeks in the absence of a medical indication (such as hypertension, IUGR, or pre eclampsia) increases the risk of complications of prematurity including difficulties with respiration, infection, feeding, jaundice, neonatal intensive care unit admissions, and perinatal death. Inducing labour after 34 weeks and before 37 weeks in women with hypertensive disorders (pre eclampsia, eclampsia, pregnancy induced hypertension) may lead to better outcomes for the woman but does not improve or worsen outcomes for the baby. More research is needed to produce more certain results. For women over 37 weeks pregnant whose babies are suspected of not coping well in the womb, it is not yet clear from research whether it is best to have an induction or caesarean immediately, or to wait until labour happens by itself. Similarly, there is not yet enough research to show whether it is best to deliver babies prematurely if they are not coping in the womb or whether to wait so that they are less premature when they are born. Clinicians assess the odds of having a vaginal delivery after labor induction by a "Bishop score". However, recent research has questioned the relationship between the Bishop score and a successful induction, finding that a poor Bishop score actually may improve the chance for a vaginal delivery after induction. Sometimes when a woman's waters break after 37 weeks she is induced instead of waiting for labour to start naturally. This may decrease the risks of infection for the woman and baby but more research is needed to find out whether inducing is good for women and babies longer term. Uterine rupture is very serious for the woman and the baby, and induction of labour increases this risk further.
Индукцияның сын-пікірлері
Мембрананы жоғары көтеру, босануды қозғаудың көп қолданылатын әдісі, қан кетуге және жиірмелі жиырылуларға себеп болуы мүмкін және көбінесе жүкті әйелдің хабардар келісімісіз жасалады. Индукция жасаудың медициналық негіздемесі – өлі туу қаупін азайту. Алайда, жоғарыда айтылғандай, мерзімінен кейін туудың ықтималдығы өте төмен, яғни мерзімінен кейін жүктіліктің басым көпшілігіне индукция қажет емес. Бір өлі туудың алдын алу үшін шамамен 500 индукция жасалады. Осы қажетсіз индукциялардың көптегені басқа да қауіптерді тудыруы мүмкін, нәтижесінде медицина қызметкерлері кесарево кесу сияқты басқа да шараларға баруға мәжбүр болады. Бұл қосымша шаралар жүкті әйел үшін босануды қауіптірек етеді. Индукцияға қатысты тағы бір сын – жүкті әйелдің денелік автономиясы ескерілмейді. Көптеген жүкті әйелдер индукция жасауды қаламайды және өздерінің медицина қызметкерлерімен бірлесіп шешім қабылдау процесіне қатысуды жөн көреді. Индукцияланған босану әйел үшін ауыр болуы мүмкін, себебі интравендік окситоциннің жанама әсерлерінің бірі – жиырылу ауырсынының күшеюі, негізінен, күрт басталуына байланысты. Бұл анальгетиктер мен басқа да ауырсынды басатын дәрі-дәрмектерді көп пайдалануға әкелуі мүмкін. Бұл шаралар нәресте кесарево кесу арқылы дүниеге келу ықтималдығын да арттыруы мүмкін. Алайда, осы мәселе бойынша жүргізілген зерттеулер әртүрлі нәтижелер көрсетті. Бір зерттеуде 1990 жылдан 1997 жылға дейін кесарево кесу көрсеткіші жалпы алғанда 20%-дан төмен немесе одан да төмен болса, жоспарлы индукция кесарево кесу көрсеткішін екі есеге арттырған. Тағы бір зерттеуде мерзімінен кейін болмаған әйелдерге жоспарлы индукция жасау кесарево кесу мүмкіндігін екі-үш есеге арттырғаны көрсетілді. Жақында жүргізілген зерттеулер көрсеткендей, жүктіліктің 40-шы аптасына дейін индукция жасалса, кесарево кесу қаупі артуы мүмкін, бірақ 40-шы аптадан кейін жасалса, әсері болмайды немесе қауіпті азайтады. 2014 жылғы жүйелі шолу және мета-талдау индукцияның және кесарево кесуге тигізетін әсері туралы мәліметтер бойынша, жүктіліктің 41-ші аптасынан кейін индукция жасалғанда кесарево кесу арқылы босану көрсеткіші төмендейді. Қауіпсіз дәрі-дәрмекпен емдеу институты питоцинды "қате қолданған жағдайда науқасқа елеулі зиян келтіру" ықтималдығы жоғары болғандықтан "жоғары сақтық қажетті дәрі-дәрмек" деп белгіледі.
Membrane sweeping, a common method of labor induction, can cause bleeding and irregular contractions and is often done without informed consent by the pregnant person. The medical rationale for performing an induction is decreasing the risk of stillbirth. However, as mentioned in the above section, the probability of having a stillbirth post term is very small, meaning that for the vast majority of post term pregnancies, inductions are unnecessary. Approximately 500 inductions are performed in order to avoid 1 stillbirth. Many of these unnecessary inductions could potentially provoke other risks, forcing medical practitioners to perform other interventions such as caesarean sections. These additional interventions could cause labor to be more risky for the pregnant person. Another criticism of inductions is that the pregnant person's bodily autonomy is overlooked. Many pregnant people might not want to be induced, and rather share in the decision making process with their medical practitioner. Induced labor may be more painful for the woman as one of the side effects of intravenous oxytocin is increased contraction pains, mainly due to the rigid onset. This may lead to the increased use of analgesics and other pain relieving pharmaceuticals. These interventions may also lead to an increased likelihood of caesarean section delivery for the baby. However, studies into this matter show differing results. One study indicated that while overall caesarean section rates from 1990 to 1997 remained at or below 20 per cent, elective induction was associated with a doubling of the rate of Caesarean section. Another study showed that elective induction in women who were not post term increased a woman's chance of a C section by two to three times. A more recent study indicated that induction may increase the risk of caesarean section if performed before the 40th week of gestation, but it has no effect or actually lowers the risk if performed after the 40th week. A 2014 systematic review and meta analysis on the subject of induction and its effect on cesarean section indicate that after 41 weeks of gestation there is a reduction of cesarean deliveries when the labour is induced. The Institute for Safe Medication Practices labeled pitocin a "high alert medication" because of the high likelihood of "significant patient harm when it is used in error."