Венециядағы Ка' Фоскари сарайы және университеті

Кіріспе

Венециядағы сарай

сол жердегі университет

Ка’ Фоскари – Фоскари әулетінің сарайы, Италияның Венеция қаласындағы Дорсодуро аймағындағы Гранд-каналдың жағасында орналасқан готикалық ғимарат. Ол 1453 жылы дож Франческо Фоскари үшін салынған және архитектор Бартоломео Бон жобалаған. Қазіргі таңда бұл Ка’ Фоскари университетінің бас ғимараты. Сарай Гранд-каналдың ең кең бөлігінде орналасқан. Мұнда жыл сайынғы Тарихи регата (Regata Storica) кезінде, қыркүйектің бірінші жексенбісінде "Ла Мачина" деп аталатын суға жүзетін ағаш құрылыс орнатылады (осы құрылыстан Венеция билігі жарысты қадағалайды); сонымен қатар бұл финиш сызығының орны және жүлде табыстару рәсімі өтетін жер.

Тарих

Бұрын бұл жерде "Екі мұнаралы үй" деп аталатын Византия сарайы тұрған. Венеция Республикасы 1429 жылы бұл ғимаратты Бернардо Джустинианнан сатып алып, республиканың вице-капитаны Джанфранческо Гонзаганың резиденциясы ретінде пайдаланды. Сарай төменгі, орталық бөліктің екі жағынан тұрған екі мұнарадан құралды және республиканың көрнекті қонақтарын – патшалар мен дипломаттарды қабылдау үшін қолданылды. 1439 жылы сарай Франческо Сфорцаға берілді. Бірақ 1447 жылы Франческо Сфорца республикаға опасыздық жасап, резиденциясынан айырылды. 1453 жылы Венеция Республикасы сарайды қайта иеленді және оны аукцион арқылы сол кездегі дож Франческо Фоскариге сатты. Ол сарайды бұзып, кеш венециялық готика стилінде қайта салдырды. Дож ғимаратты Гранд-каналдағы орны үшін таңдады. Фоскари дереу сарайды өзінің мәртебесіне лайық ету үшін қайта құруға кірісті: ол жаңа сарайдың орнын Гранд-каналдың жағалауына жақын жылжытты. Сарайды сатып алып, қайта құру дождың саяси және әскери рөлін нығайтуды білдірді. Шын мәнінде, ол сол кезеңдегі әскери жетістіктердің жалғасуын көрсетеді, бұл 30 жылға созылып, Венецияның материктегі (терраферма) кеңеюіне ықпал етті. 1457 жылы Фоскари беделсіз қалды және өмірінің соңына дейін жаңа үйіне көшті. 1574 жылы Франция королі Генрих III ғимараттың екінші қабатында орналасқан. Ca' Foscari және оған іргелес жатқан Palazzo Giustinian сарайын соңғы рет қайта жаңарту 2004 жылы қауіпсіздік және пайдалану жағдайларын жақсарту мақсатымен жүзеге асырылды. Жұмыс 2004 жылдың қаңтарынан 2006 жылдың жазына дейін жалғасты. Қазіргі уақытта сарай Ca' Foscari университетінің бас кеңсесі болып табылады, ол "Aula Baratto" және "Aula Berengo" сияқты ең әдемі залдарды көпшілікке ашты. 2013 жылы энергия тиімділігін арттыруға бағытталған бірқатар маңызды техникалық шаралар мен Ca' Foscari университеті енгізген қатаң экологиялық басқару тәжірибесінің нәтижесінде ғимарат тұрақтылық үшін LEED сертификатын алды, осылайша бұл беделді сертификатты алған әлемдегі ең көне ғимарат атанды.

Previously a Byzantine palace, known as the "House with the Two Towers", stood on the site. This was bought by the Republic of Venice in 1429 from Bernardo Giustinian, to be the residence of the vice captain of the Republic, Gianfrancesco Gonzaga. The palace consisted of two towers flanking a lower, central block and was used for entertaining illustrious guests of the Republic, including kings and diplomats. In 1439, the palace was given to another captain, Francesco Sforza. However, In 1447, Francesco Sforza betrayed the Republic and was deprived of the residence. In 1453 the Republic of Venice regained possession of the palace and sold it by auction to the Doge of the time, Francesco Foscari; he had the palace demolished and rebuilt in late Venetian gothic style; the building was chosen by the doge for its position on the Grand Canal. Foscari immediately set about rebuilding the palace in a manner befitting his status: he moved the site of the new palace forward on to the bank of the Grand Canal. Buying and rebuilding the palace for himself meant for the doge affirming his political and military role: he actually represented the continuity of the military successes of that period, lasted 30 years, and was the promoter of the Venetian expansion in the mainland (terraferma). The huge new palace could hardly have been finished when Foscari was disgraced in 1457 and retired to his new home until his death. In 1574 king Henry III of France was housed in the second floor of the building. The most recent restoration of Ca' Foscari and the adjacent Palazzo Giustinian was commissioned in 2004, aiming to fulfill the new requirements of safety and practicality. Work lasted from January 2004 until the summer of 2006. Presently the palace is the headquarters of the Ca' Foscari University, which has made accessible to the public some of the most beautiful halls, such as the "Aula Baratto" and the "Aula Berengo". In 2013, thanks to a series of important technical measures for energy efficiency and thanks to the adoption of stringent environmental management practices put in place by the Ca' Foscari University, the building obtained the LEED certificate for sustainability, thus becoming the oldest building in the world to acquire this prestigious certification.

Сипаттама

Ca' Foscari – венециялық ақсүйектер мен саудагерлердің үйінің классикалық мысалы. Бұл құрылыс қаланың ең әсерлі ғимараттарының бірі және оның сыртқы ауласы жеке үйлер арасында Дож сарайынан кейін ең үлкен аула болып табылады. Басқа сарайлар сияқты, Ca' Foscari-дің негізгі және ең әсем қасбеті мен кіреберісі қаланың басты артериясы – Гранд-каналға қарап тұрады. Бұл қасбеттің ерекшелігі – аркалар мен терезелердің үлгілі тізбегі; «Гүлді готика» деп аталатын бұл стиль қаланың барлық жерінде кездеседі және тік аркалар мен оюлы терезе жиектері арқылы анықталады. Ca' Foscari-де әрбір бағананың жоғарғы бөлігінде оюлы төрт жапырақты өрнектер бейнеленген; готикалық капительдер жапырақтармен, жануарлармен және маскалармен әшекейленген. Готикалық терезенің үстінде – республиканың басшысы ретінде дождың рөлін бейнелейтін, мүсінмен бейнеленген арыстанның суреті бар мәрмәр фризі орналасқан; орталық мүсіннің екі жағында Фоскари әулетінің гербін – қанатты әйгілеуші арыстанды бейнелейтін екі путти қалқан ұстап тұр. Венеция сарайларының мақсаты Италияның басқа қалаларындағы сарайлардан ерекшеленді. Ақсүйектер өз табыстарын, басқа жерлердегідей жер иеліктерінен емес, теңіз саудасынан және саудадан алды. Сондықтан олардың «фондако» үйлері тұрғын үй ретінде ғана емес, сонымен қатар сауда операцияларының штаб-пәтері ретінде де қызмет етуі керек болды. Бұл ерте сарайлардың ерекшеліктері – жағалау бойындағы екі қабатты аркадалар немесе лоджиялар; бірінші қабатта тауарларды тиеу-түсіруге арналған портал болды. Портал көбінесе іскерлік келіссөздер жүргізілетін кіреберіс залға немесе «портикоға» алып шықты, екі жағында қоймалар мен кеңселер орналасқан, ал арт жағында ас үй болды. Тұрғын жайлар жоғарғы қабатта орналасқан, бөлмелер үлкен Т-тәрізді орталық бөлмеге ашылатын. Аулада құдық пен ашық баспалдақ орналастырылған. Қасбеттің екі шетінде төмен мұнаралар тұрды. Екі мұнаралы үй де бұрын осы құрылымға ие болған, бірақ Франческо Фоскари оны бұзып, готикалық стильде қайта жаңартуға шешім қабылдады. Бірінші қабат қойма ретінде пайдаланылды; бірінші және екінші қабаттар («piani nobili») тиісінше ресми қабылдаулар мен жеке тұру үшін пайдаланылды. Бұл екі негізгі қабаттың орталық лоджиясы Дож сарайының әйгілі аркадасына ұқсас, венециялық гүлді готика стилінде безендірілген. Бір-бірімен байланысқан лоджиялар қазір шынымен жабылған және артқы үлкен залдарды жарықтандырады. Лоджиялардың екі жағында кішкентай бөлмелерден тұратын екі бөліктен тұратын қанаттар орналасқан.

Ca' Foscari is a typical example of the residence of the Venetian nobles and merchants. The structure is one of the most imposing buildings of the city and its external courtyard is the biggest courtyard of a private house after that of the Doge's Palace. In common with other palaces, Ca' Foscari's principal and most decorated facade and entrance faced the Grand Canal the city's main thoroughfare. This façade is characterized by a rhythmic sequence of arches and windows; this style, known as Floral Gothic, is emulated throughout the city and can be identified through the use of pointed arches and carved window heads. At Ca' Foscari, the tops of each column are decorated with carved quatrefoil patterns; the Gothic capitals are adorned with foliage, animals and masks. Above the Gothic window is a marble frieze with a helmet surmounted by a lion couchant representing the role of the doge as the captain of the republic; at each side of the central helmet we can find two putti holding a shield symbolising the Foscari's coat of arms with the winged lion of Saint Mark, symbol of Venice. The practical function of Venetian palaces differed from those in other Italian cities. The nobility did not derive their income from landed estates as elsewhere, but from seafaring and trade. As a result, their "fondaco" houses had to serve not only as residences but also as the headquarters for their trading ventures. The main features of these early palaces were two storey arcades or loggias along the waterfront; on the ground floor was a portal for loading and unloading merchandise. The portal often led into an entrance hall or "portico" used for business negotiations, with storerooms and offices on either side and a kitchen at the back. The living quarters were upstairs, with the rooms leading off great T shaped central room; a well and an open staircase were placed in the courtyard. There were low towers at each end of the façade. The House of the two Towers too used to have this structure, before Francesco Foscari decided to destroy it and rebuild it in Gothic style. The ground floor was used as storerooms; the first and second floors ("piani nobili") were used for formal entertaining and private residential use respectively. The central loggia of these two principal floors are designed in a similar Venetian floral Gothic style to the better known arcade of the Doge's Palace. The loggias, tied one above the other, are now glazed and light the large halls behind. The loggias are flanked by wings each of two bays containing smaller rooms.

Портал

Ca' Foscari порталы бүгінде ғимараттың негізгі кіреберісі болып табылады және 2008 жылы қайта жаңартылды. Ол Истрия мәрмәрінен жасалған, тіктөртбұрышты пішінді, үстінде жартылай дөңгелек (лунетка) орналасқан; периметрі бойынша шахмат тәрізді өрнектермен әшекейленген. Жартылай дөңгелектің ішіндегі елтаңба орталық герб пен үш путтиден (әр жағынан біреу және үстінен біреу) тұрады; гербтің ішінде ашық кітап ұстаған қанатты Әулие Марк арыстаны бейнеленген. 1797 жылы Венецияның күштеп тапсырылуы және генерал Бонапарттың республиканы құлатуынан кейін әлеуметтік гербтер жойылды; осының салдарынан олар жасырылды, алынып тасталды немесе Ca' Foscari-де болғандай, әкпен жабылды.

Ла школа, Марио Де Луиджидің шығармасы

Марио Де Луиджи Карло Скарпаның жақын досы болды; олар екеуі Венеция көркемсурет академиясында оқыды және дизайн мен қала құрылысы саласында бірге жұмыс істеді. Ол Академияда Артуро Мартинидің ассистенты болды, содан кейін Венеция IUAV университетінде сценографиядан сабақ берді. Де Луиджиге Ка’ Фоскари сарайының бірінші қабатындағы бөлмені безендіру тапсырылды; кейін картина екінші қабатқа, Марио Бараттоның үлкен залына көшірілді. Суретте шәкірттерінің арасындағы философ бейнеленген.