Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венеция, Италиядағы сарай және өнер галереясы
Palace and art gallery in Venice, Italy
the museum
Ca' d'Oro немесе Палаццо Санта София – Италияның солтүстігіндегі Венециядағы Гранд-каналдың жағасында орналасқан сарай. Қаланың ең көне сарайларының бірі, оның атауы "алтын үй" деген мағынаны білдіреді, себебі бұрын оның қабырғаларын әшекейлеген алтын жалатылған және түрлі түсті сыртқы безендірулер болған. 1927 жылдан бері ол музей ретінде, Галлерия Джорджио Франчетти ретінде пайдаланылуда. Бұл сарай венециялық готикалық сәулет өнерінің ең жақсы сақталған мысалы болып есептеледі, көптеген ерекшеліктеріне қарамастан, кейбір бөліктері жоғалған. Фасадындағы лоджияға ұқсас, тығыз орналасқан кіші бағаналар тобы, үстінде төрт жапырақты ою-өрнектермен әшекейленген салмақты торамалар, Дож сарайынан алынған танымал үлгіні қолданады. Сонымен қатар, шатыр бойында византиялық стильдегі әшекейлер мен қабырғалардың тегіс беттеріне түрлі түсті тастардан жасалған әсем өрнектер салынған. Кіші терезелер түрлі формаларда жасалған, олардың үстінде ою-өрнектермен жабылған доға тәрізді элементтер бар, ал жиектері мен аймақ шекаралары арқан түріндегі бедерлермен белгіленген. Амилкаре Понкиеллидің "La gioconda" операсының үшінші әрекеті осы сарайда өтеді.
The Ca' d'Oro or Palazzo Santa Sofia is a palace on the Grand Canal in Venice, northern Italy. One of the older palaces in the city, its name means "golden house" due to the gilt and polychrome external decorations which once adorned its walls. Since 1927, it has been used as a museum, as the Galleria Giorgio Franchetti. It has long been regarded as the best surviving palazzo in Venetian Gothic architecture, retaining all the most characteristic features, despite some losses. On the facade, the loggia like window group of closely spaced small columns, with heavy tracery with quatrefoil openings above, uses the formula from the Doge's Palace that had become iconic. There are also the byzantine inspired decoration along the roofline, and patterning in fancy coloured stone to the flat wall surfaces. The smaller windows show a variety of forms with an ogee arch, capped with a relief ornament, and the edges and zone boundaries are marked with ropework reliefs. The third act of Amilcare Ponchielli's opera La gioconda is set in the palace.
Тарих
Сарай 1428 және 1430 жылдар аралығында Контарини отбасы үшін салынған, олар 1043 және 1676 жылдар аралығында Венецияға сегіз дог сыйлаған. Ca d'Oro-ның сәулетшілері Джованни Бон және оның ұлы Бартоломео Бон болды. 1797 жылы Венеция Республикасы құлағаннан кейін сарай бірнеше рет қожайынын ауыстырды. 1846 жылы Алессандро Трубецкой балет бишісі Мари Тальониге сыйлық ретінде қираған күйдегі сарайды сатып алды. Архитектордың салғысыз жөндеу жұмыстары оның вандализм айыбымен түрмеге қамалуына әкелді. Нәтижесінде, ішкі ауланың баспалдағы және аулаға қарап тұрған балкондар сияқты көптеген готикалық элементтер алынып тасталды. 1894 жылы сарайды соңғы иесі, барон Джорджио Франчетти сатып алды; өмірі бойы ол маңызды өнер жинағын жасады және баспалдақты қайта жаңарту және ежелгі мәрмәрлермен Косматес ауласын қалпына келтіруді қоса алғанда, оның кең ауқымды қалпына келтіруін жеке бақылады. 1916 жылы Франчетти Ca' d'Oro-ны Италия мемлекетіне мұра етті. Қазір ол Galleria Giorgio Franchetti alla Ca' d'Oro атымен жұртшылыққа ашық галерея ретінде жұмыс істейді. 2019 жылғы Венеция су тасқыны кезінде су ішкі ауладағы құдыққа дейін көтерілді.
The palace was built between 1428 and 1430 for the Contarini family, who provided Venice with eight Doges between 1043 and 1676. The architects of the Ca d'Oro were Giovanni Bon and his son Bartolomeo Bon. Following the fall of the Venetian Republic in 1797, the palace changed ownership several times. In 1846, Alessandro Trubetzkoi, purchased the palace, which was in a ruinous state, as a gift for ballet dancer Marie Taglioni. The reckless renovation of the architect resulted in his imprisonment under charges of vandalism. In the end, many of the Gothic features, including the stairway of the inner courtyard and the balconies which overlooked the courtyard, were removed. In 1894, the palace was acquired by its last owner, baron Giorgio Franchetti; throughout his lifetime, he amassed an important art collection and personally oversaw its extensive restoration, including the reconstruction of the stairway and the Cosmatesque courtyard with ancient marbles. In 1916, Franchetti bequeathed the Ca' d'Oro to the Italian State. It is now open to the public as a gallery: Galleria Giorgio Franchetti alla Ca' d'Oro. During the 2019 Venice flood, waters reached the top of the wellhead in the inner courtyard.
Сипаттама
Ка' д'Ороның Гранд-каналға қараған басты қасбеті Бонның гүлді венециялық готика стилінде салынған. Осы стильдегі басқа да жақын маңдағы ғимараттар – Барбаро және Джустиниан сарайлары. Венеция сәулетшілері ұнатқан бұл сызықтық стиль 15 ғасырдың соңына дейін немесе одан кейін ғана венециялық Ренессанс сәулетімен ығыстырылды. Бірінші қабатта, бағаналы лоджия кіреберіс залына (portego de mezo) тікелей каналдан кіруге мүмкіндік береді. Осы бағаналы қабаттың үстінде пиано нобильдегі негізгі залдың жабық балконы орналасқан. Бұл балкондағы бағаналар мен аркалар өз кезегінде төрт жапырақты терезелерді қолдайтын капительдерге ие; осы балконда осыған ұқсас, бірақ жеңіл дизайнмен жасалған тағы бір жабық балкон немесе лоджия бар. Сарайда (Венециядағы басқа да ұқсас ғимараттар сияқты) кішкентай ішкі аула бар. Іргелес сарай – Палаццо Джустиниан Пезаро. Фрэнсис Х. Кимболл, Эмпайр Стейт Билдинг сияқты ескерткіштердің авторы болған әйгілі американдық сәулетші, Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Монток клубының идеясын Ка' д'Ородан алған.
The principal façade of Ca' d'Oro facing onto the Grand Canal is built in the Bons' floral Venetian Gothic style. Other nearby buildings in this style are Palazzo Barbaro and the Palazzo Giustinian. This linear style favoured by the Venetian architects was not superseded by Venetian Renaissance architecture until the end of the 15th century, or later. On the ground floor, a recessed colonnaded loggia gives access to the entrance hall (portego de mezo) directly from the canal. Above this colonnade is the enclosed balcony of the principal salon on the piano nobile. The columns and arches of this balcony have capitals which in turn support a row of quatrefoil windows; above this balcony is another enclosed balcony or loggia of a similar yet lighter design. The palace has (like other similar buildings in Venice) a small inner courtyard. The neighboring palace is Palazzo Giustinian Pesaro. Francis H. Kimball, the famed American architect behind landmarks like the Empire State Building, used the Ca' d'Oro as inspiration for the Montauk Club, a social club in Brooklyn, New York.
Мұражай
Галерея Джорджо Франкетти өмірі бойы жинаған өнер туындыларының коллекциясын қамтиды. 1916 жылы Италия мемлекетіне сыйға берілгеннен кейін және мұражайды ашуға дайындық барысында Франкетти коллекциясымен бірге мемлекеттік коллекциялардың бір бөлігі де қосылды, олардың ішінде экспозициядағы қола мен мүсіндердің көп бөлігі, сондай-ақ көптеген венециялық және фламанд суреттері бар. Ең бағалы туындылардың қатарында Андреа Мантеньяның "Сан-Себастьяно" және Антоон ван Дейктің "Марчелло Дюраццоның портреті" тұрады. Көрме залдарынан өзге, мұражайда өнер туындыларын сақтау және қалпына келтіруге арналған түрлі зертханалар да орналасқан.
The gallery houses the collection of works of art collected by Giorgio Franchetti in his life. Following the donation to the Italian State in 1916 and in preparation for the museum, the Franchetti collection was accompanied by some state collections from which most of the bronzes and sculptures on display come from, as well as numerous Venetian and Flemish paintings. Among the most valuable works are the San Sebastiano by Andrea Mantegna and the Portrait of Marcello Durazzo by Antoon van Dyck. In addition to the exhibition rooms, the museum houses various laboratories for the conservation and restoration of works of art.