Кіріспе

Поццо – Сэмюэл Беккеттің «Годоны күту» пьесасындағы кейіпкер. Оның аты итальян тілінде «құдық» (мысалы, «мұнай құдығы») деген мағынаны білдіреді. Сырттай ол мақтансақ, кейде әдемі киінетін аристократ (өз шаңырағында тұрамын, көптеген құлдарым мен «Стейнвей» фортепианосы бар дейді), айналасындағыларды, әсіресе құлы Лаккиді және шамалы дәрежеде Эстрагонды қатыгездікпен пайдаланады. Ол Владимир мен Эстрагон сияқты киім киеді (яғни цилиндр мен костюм), бірақ олардың киімдерідей нашар емес.

Годоның қарсыласы

Поццо сөздің толық мағынасында жаман адам болмаса да, кейде "Годоны күту" пьесасының "антагонисті" деп есептеледі. Ол пьесаның басты кейіпкерлері Владимир мен Эстрагонға тікелей қарсы болмаса да, олардың тыныш өміріне дүрбелең әкеледі. Ол алғаш рет пайда болғанда, дереу бақытсыз "Диди" мен "Гого" деп аталатын екеуіне айқайлап, бұйрық беріп, оларды жалықтыра бастайды. Сонымен қатар, ол Лаккиді аяусыз зорлайды (дене және психикалық тұрғыдан), оны қарапайым және кейде мағынасыз жұмыстарды орындауға мәжбүр етеді. Бірақ, оның құдіретті бейнесіне қарамастан, ол кез келген ұсақ нәрсеге байланысты (сөзбе-сөз) ыдырап кетуге бейім. Бірінші актінің белгілі бір бөлімдерінде (және екінші актінің көп бөлігінде; төменде қараңыз) жағдай оның қалауынша болмағанда (мысалы, заттарын жоғалтқанда, Владимир мен Эстрагон оны түсінбегенде/сөккенде және т.б.) ол нервтік күйзеліске ұшырайды. Дегенмен, Поццоны тек ойсыз, әлсіз қанаушы деп қарау дұрыс емес. Оның дамыған зиялылық жағы бар: ол ақылмен және оң көзқараспен философиялай біледі.

Соқырлығынан

Поццо бірінші және екінші актілер арасында күрт өзгеріске ұшырайды: ол соқыр болады. Екінші (соңғы) рет кіргенде, ол дерлік бірден құлап түсіп, тұра алмайды. Ол сахнаның соңына дейін осылай жатып, көмексіз азаптанады және тағдыры мен хал-жағдайына шағымданады. Бұл өзгеріс, көріп тұрғандай, соңғы күні ғана болған. Кейбір сыншылар мұны оның басқалардың қайғысын көруге келмейтінінің нәтижесі деп түсіндіреді, соның салдарынан өзі де азапқа ұшырады.

Поццо мен Эстрагон

Поццо көбінесе Эстрагонмен салыстырылады (әдетте Лаки Владимирмен салыстырылғандай), оның кейіпкерлік жұбының импульсивті, оң жақ миына сүйенетін бөлігі ретінде. Бұл идея бойынша, Поццо мен Лаки – Владимир мен Эстрагон арасындағы қарым-қатынастың (күңкең импульсивті және оны қорғайтын ақылды) және осы кейіпкерлердің өте шектен тыс нұсқалары. Ол, Эстрагон сияқты, өте нашар есте сақтайды, және ол естелік үшін Лакиге сене алмайды (Эстрагон Владимирге сенгендей), сондықтан ол тіпті де білмейді (мысалы, ол кешегі күнді еске түсіре алмайды). Владимир олардың Поццоны танитынын айтады, бірақ Эстрагон бұл туралы ештеңе айтпайды, ал олардың бұрынғы қарым-қатынасының мәні белгісіз болып қалады. Ол кейде ағымдағы жағдайға поэтикалық теңеулер келтіреді, дәл Эстрагон сияқты.