Латын Америкасы мен Кариб аймағының БҰҰ экономикалық комиссиясы
United Nations Economic Commission for Latin America and the Caribbean
БҰҰ Латын Америкасы және Кариб аймағының экономикалық комиссиясы (ECLAC) – аймақтық ынтымақтастықты дамытуға бағытталған ұйым. Статистика, келісімдер жариялайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Біріккен Ұлттар Ұйымының өңірлік комиссиясы
United Nations regional commission
Біріккен Ұлттар Ұйымының Латын Америкасы және Кариб теңізі экономикалық комиссиясы, ECLAC, UNECLAC немесе испан және португал тілдерінде CEPAL деп белгілі, экономикалық ынтымақтастықты ынталандыру мақсатындағы Біріккен Ұлттар Ұйымының өңірлік комиссиясы болып табылады. ECLAC құрамына 46 мүше мемлекет (20-сы Латын Америкасында, 13-і Кариб бассейнінде және 13-і аймақтан тыс) және 14 қауымдасқан мүше кіреді, олардың ішінде тәуелсіз емес аумақтар, қауымдасқан арал елдері және Кариб бассейніндегі достастық бар. ECLAC аймақ елдерінің статистикасын жариялайды және коммерциялық емес ұйымдармен ынтымақтастық туралы келісімдер жасайды. ECLAC штаб-пәтері Чилидің Сантьяго қаласында орналасқан. ECLAC (немесе UNECLA) 1948 жылы БҰҰ Латын Америкасы экономикалық комиссиясы ретінде құрылды. 1984 жылы комиссия атауына Кариб елдерін қосу туралы қаулы қабылданды. Ол БҰҰ Экономикалық және әлеуметтік кеңесінің (ЭКОСОК) алдында есеп береді.
The United Nations Economic Commission for Latin America and the Caribbean, known as ECLAC, UNECLAC or in Spanish and Portuguese CEPAL, is a United Nations regional commission to encourage economic cooperation. ECLAC includes 46 member States (20 in Latin America, 13 in the Caribbean and 13 from outside the region), and 14 associate members which are various non independent territories, associated island countries and a commonwealth in the Caribbean. ECLAC publishes statistics covering the countries of the region and makes cooperative agreements with nonprofit institutions. The headquarters of ECLAC is in Santiago, Chile. ECLAC (or UNECLA) was established in 1948 as the UN Economic Commission for Latin America. In 1984, a resolution was passed to include the countries of the Caribbean in the name. It reports to the UN Economic and Social Council (ECOSOC).
Қатысушы мүшелер
Төмендегілер ECLAC-тың барлық серіктес мүшелері болып табылады: Экономикалық қайта құру қажеттігі туралы алаңдаушылықты Ұлттар Лигасы қабылдады және Стэнли Брюс жасаған, 1939 жылы Лигаға ұсынған құжатта көрініс тапты. Бұл өз кезегінде 1944 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Экономикалық және әлеуметтік комитетінің құрылуына зор әсер етті. Бастапқыда тиімді саясат болмаса да, ECLA-ның құрылуы келесі онжылдықтарда Латын Америкасына терең әсер етті. Мысалы, 1955 жылы Перу ECLA өтініші бойынша 28,5 миллион доллар көлемінде несие алды. Бұл несиелердің көп бөлігі шетелдік валюта шығындарын қаржыландыруға, жаңа жұмыс орындарын құруға және экспорттық сауданы дамытуға жұмсалды. Осы көмектің Перудегі өнеркәсіптік даму жоспарларын қаншалықты қолдайтынын анықтау үшін ECLA оның экономикалық құрылымын зерттеуге жіберілді. Болашақ даму жобаларына бақылауды сақтау мақсатында ECLA және оның бөлімшелері Перудің жалпы дамуына көмектесу үшін қаржылық қолдау көрсетуді жалғастырды. Осы кезеңде АҚШ белгілеген сауда шарттары "тең емес алмасу" тұжырымын енгізді, онда "Солтүстік" деп аталатын елдер өз ресурстарынан "Оңтүстік" елдеріне қарағанда үлкен пайда табуға мүмкіндік беретін бағаларды белгіледі. Осылайша, экспорт секторы осы уақыт ішінде өскен болса да, маңызды экономикалық және әлеуметтік мәселелер осы тұрақтылық деп аталатын кезеңге қауіп төндіре берді. Нақты табыс өсіп жатқанмен, оның таралуы әлі де тең емес еді. Әлеуметтік проблемалар кеңінен таралды; халықтың үлкен бөлігі азық-түліксіз және баспанасыз қалды, ал білім беру және денсаулық сақтау жүйелері жеткіліксіз болды.
The following are all associate members of ECLAC: This concern of a need for economic restructuring was taken up by the League of Nations and manifested in a document drawn up by Stanley Bruce and presented to the League in 1939. This in turn strongly influenced the creation of the United Nations Economic and Social Committee in 1944. Although it was a largely ineffective policy development initially, the formation of ECLA proved to have profound effects in Latin America in following decades. For example, by 1955, Peru was receiving $28.5 million in loans per ECLA request. Most of these loans were utilized as means to finance foreign exchange costs, creating more jobs and heightening export trade. To investigate the extent to which this aid was supporting industrial development plans in Peru, ECLA was sent in to study its economic structure. In order to maintain stronghold over future developmental initiatives, ECLA and its branches continued providing financial support to Peru to assist in the country's general development. The terms of trade at this time, set by the United States, introduced the concept of "unequal exchange" in that the so called "North" mandated prices that allowed them a greater return on its own resources than that of the "South's". Thus, although the export sector had grown during this time, certain significant economic and social issues continued to threaten this period of so called stability. Although real income was on the rise, its distribution was still very uneven. Social problems were still overwhelmingly prevalent; large portions of the population were unnourished and without homes, and the education and health system were inept.