Вирджиния Мейо: Американдық актриса және бишінің өмірі мен мансабы
Virginia Mayo
Вирджиния Мейо (1920-2005) – американ актрисасы, Дэнни Кеймен түскен комедиялық фильмдермен танымал. Warner Bros. киностудиясының жұлдызы, өнер жолын ерте бастады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния Майо (туған Вирджиния Клара Джонс; 30 қараша 1920 – 17 қаңтар 2005) – американдық актриса және биші. Ол Дэнни Кеймен бірге көптеген танымал комедиялық фильмдерде ойнады және 1940 жылдардың соңында Warner Bros. студиясының ең табысты актрисасы болды. Жастайынан Вирджинияның тәтесі Сент-Луис аймағында актерлік мектеп ашқан, онда Вирджиния алты жасынан бастап сабақ алды. Ол үш жыл бойы Американың водевиль сахналарында гастрольде болып, "Пэнси ат" атты қойылымда рингмейстер және комедиялық серік ретінде жұмыс істеді, ал Энди Майо мен оның әріптесі Нонни Мортон ат костюмімен өнер көрсетті.
American actress (1920–2005)
Virginia Mayo (born Virginia Clara Jones; November 30, 1920 – January 17, 2005) was an American actress and dancer. She was in a series of popular comedy films with Danny Kaye and was Warner Bros. biggest box office draw in the late 1940s. Young Virginia's aunt operated an acting school in the St. Louis area, which Virginia began attending at age six. She toured the American vaudeville circuit for three years, serving as ringmaster and comedic foil for "Pansy the Horse," as Andy Mayo and his partner, Nonnie Morton, performed in a horse suit.
Сэм Голдвин
1940-жылдардың басында Вирджиния Майоның таланты мен көрнекті сұлулығы кино магнаты Сэмюэл Голдвиннің назарына түсті, ол оны өзінің компаниясымен актерлік келісімшартқа бекітті. Голдвин жылына небары бірнеше фильм түсіріп, көбінесе өзімен келісімшарттағы актерлерін басқа өндірушілерге жалға беретін. Оның алғашқы көзге түсетін рөлі – 1943 жылғы «Джек Лондон» фильмінде болды, онда оның болашақ күйеуі Майкл О’Шиа түсті, ал продюсерлік Сэмюэл Бронстон жасады. Майо «Up in Arms» фильмінің хорында тәжірибе алу үшін қойылды, бірақ ол ешқашан Голдвин қыздарының ресми мүшесі болған жоқ. Содан кейін RKO оны 1944 жылғы «Жеті күн жағалауда» мюзикліндегі екінші рөлге шақырды.
In the early 1940s, Virginia Mayo's talent and striking beauty came to the attention of movie mogul Samuel Goldwyn, who signed her to an acting contract with his company. Goldwyn only made a few films a year and usually loaned out the actors he had under contract to other producers. Her first notable role was in Jack London (1943), which starred her future husband Michael O'Shea for producer Samuel Bronston. Mayo was placed in the chorus of the film Up in Arms just so she could learn, but she was never officially a member of the Goldwyn Girls. Then RKO borrowed her for a support role in a musical, Seven Days Ashore (1944).
Жұлдыздық атақ
Мейоның алғашқы басты рөлі 1944 жылы Голдвин түсірген "Принцесса және қарақшы" (1944) комедиясында комик Боб Хоуппен бірге болды, ол қаракшылар туралы фильмдерді пародизациялаған туынды. Содан кейін Голдвин оны Дэнни Кейдің "Ғажайып адам" (1945) және "Бруклиннен келген бала" (1946) мюзиклдеріндегі басты әйел рөліне тағайындады, екеуі де өте танымал болды. 1940-жылдардың соңында кеңінен жарияланған хабарлар бойынша, Марокко сұлтаны оның сұлулығын "Құдайдың бар екендігінің айқын дәлелі" деп мәлімдеген.
Mayo's first starring role came in 1944 opposite comedian Bob Hope in The Princess and the Pirate (1944), a spoof of pirate movies made by Goldwyn. Goldwyn then made her Danny Kaye's leading lady for the musicals Wonder Man (1945) and The Kid from Brooklyn (1946), both very popular. According to widely published reports from the late 1940s, the Sultan of Morocco declared her beauty to be "tangible proof of the existence of God."
Кейінгі мансап
Мейо өзінің қалған мансабында сахнада, көбінесе кешкі ас театрында және гастрольдік қойылымдарда ойнады. Оның қатысқан қойылымдары: «No, No Nanette» (1972), «40 Carats» (1975), «Good News» (1977), «Move Over Mrs Markham» (1980) және «Butterflies Are Free» (1981). Мейо кейде «Полиция әңгімелері», «Түнгі галерея», «Махаббат кемесі», «Ремингтон Стил» және «Ол өлімін жазды» сериалдарында, сондай-ақ «Санта-Барбара» операсының оннан астам эпизодында теледидарда пайда болды. 1993 жылы Мейо «Barrons Juveniles Publishers» баспасы арқылы «Мені ұмытпа, Санта-Клаус» атты Рождество тақырыбындағы балалар кітабын жариялады.
Mayo acted on stage for the rest of her career, mostly in dinner theatre and touring shows. Productions included No, No Nanette (1972), 40 Carats (1975), Good News (1977), Move Over Mrs Markham (1980) and Butterflies Are Free (1981). Mayo continued to occasionally appear on television in shows such as Police Story, Night Gallery, The Love Boat, Remington Steele, and Murder, She Wrote, and a dozen episodes of the soap opera Santa Barbara. In 1993, Mayo published a Christmas themed children's book entitled, Don't Forget Me, Santa Claus through Barrons Juveniles Publishers.
Жеке өмір
Майо 1947 жылы Майкл О'Шиаға үйленді және ол 1973 жылы қайтыс болғанға дейін олардың некесі сақталды. Олардың Мэри Кэтрин О'Шиа (1953 жылы туған) есімді бір баласы болды. Отбасы бірнеше онжылдық бойы Калифорния штатының Таузэнд Оукс қаласында өмір сүрді. Соңғы жылдары ол сурет салуға увлечение танытып, үш немересіне қамқорлық жасаумен шұғылданды. Өмір бойы республикашыл болған ол 1968 және 1972 жылдары Ричард Никсонды, ал 1980 жылы көп жылдық досы Рональд Рейганды қолдады.
Mayo wed Michael O'Shea in 1947, and they remained married until he died in 1973. The couple had one child, Mary Catherine O'Shea (born in 1953). For several decades, the family lived in Thousand Oaks, California. In later years, she developed a passion for painting and also occupied her time doting on her three grandsons. A lifelong Republican, she endorsed Richard Nixon in 1968 and 1972, and longtime friend Ronald Reagan in 1980.
Өлім
Мейо 2005 жылғы 17 қаңтарда Лос-Анджелес аймағындағы Тхаусэнд-Оукс қарттар үйінде пневмониядан және жүрек жеткіліксіздігінен туындаған асқынулардан 84 жасында қайтыс болды. Оның өлімі туралы ертесі күні "Нью-Йорк Таймс" газетінде хабарланды. Ол Калифорния штатының Вестлейк Виллиджіндегі Пирс Бразерс Вэлли Оукс паркіне О'Шианың қасына жерленген.
Mayo died of pneumonia and complications of congestive heart failure in the Los Angeles area on January 17, 2005, aged 84, at a nursing home in Thousand Oaks. Her death was reported the next day in The New York Times. She is buried next to O'Shea in Pierce Brothers Valley Oaks Park in Westlake Village, California.