«Жалғыз саяхатшы»: Клейтон Мурдың өмірі мен мансабы
Clayton Moore
Клейтон Мур – американдық актер (1914-1999). Модельдік мансаптан бастап, B вестерндерде, сериалдарда өнер көрсеткен. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1914–1999)
American actor (1914–1999)
Модельдер және актерлік өнер
Мур жас кезінде Джон Роберт Пауэрс моделі ретінде сәтті жұмыс істеді. 1930 жылдардың соңында Голливудқа көшіп, модельдік жұмыстардың арасында каскадер және эпизодтық рөлдерде ойнады. Мур 1996 жылғы автобиографиясында "Мен сол маскалы адам едім" деп жазды. Ол Голливуд продюсері Эдвард Смоллдың шамамен 1940 жылы оны "Клейтон" сахналық атын қабылдауға көндіргенін айтты. Содан кейін ол B-класты вестерн фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады, сондай-ақ Republic Studio-ның төрт сериалды фильмінде және Columbia Pictures-тің екі фильмінде басты рөлді сомдады.
Moore as a young man worked successfully as a John Robert Powers model. Moving to Hollywood in the late 1930s, he worked as a stuntman and bit player between modelling jobs. Moore in his 1996 autobiography I Was That Masked Man noted that Hollywood producer Edward Small persuaded him around 1940 to adopt the stage name "Clayton". Subsequently, he was cast as an occasional player in B Westerns and the lead in four Republic Studio cliffhangers and in two films for Columbia Pictures.
Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мур АҚШ Әуе күштеріне қабылданып, сол бөлімнің Бірінші Ұйымдық-құрылымдық кинобөлімінде қызмет етті. Ол «Көрінбейтін нысана» (Target Invisible) сияқты оқу фильмдерін жасады, онда Мур әріптес актері Артур Кеннедимен бірге түсті.
During World War II, Moore enlisted in the U. S. Army Air Forces and served with that branch's First Motion Picture Unit making training films, such as Target Invisible, in which Moore co starred with fellow actor Arthur Kennedy.
Жалғызбасты аңшы
1949 жылы Мурдың "Зорроның арбағы" сериалындағы жұмысы Джордж В. Трендлдің назарын аударды. Трендл – танымал радиожобасы "Жалғыз қаңғыбас" авторы және продюсері болатын. Сериалдың басты сюжеті – құпия өткені бар Техас рейнджерінің ерліктерімен байланысты. Ол, заңсыздықпен күрескен рейнджерлер тобының соңғы тірі қалған мүшесі, үнді досы Тонтомен бірге Батыс аймандарын шарлап, зұлымдыққа қарсы күресіп, әлсіздерге көмектеседі. Трендл радиожобасын телеэкранға көшіргенде, Мур басты рөлді ойнады. Россинидің "Уильям Телл" операсынан "Швейцариялық сарбаздардың маршы" әуені – олардың таныстыру музыкасы болды. Мур және оның әріптесі Джей Сильверхилз теледидар үшін арнайы жазылған алғашқы вестернге түсіп, тарихқа кірді. "Жалғыз қаңғыбас" ABC телеарнасындағы ең жоғары рейтингті бағдарламаға айналып, бірінші сәтті жобасы болды. 1950 жылы "Эмми" сыйлығына ие болды. Мур үшінші маусымда келісімшарт дауынан туындаған мәселелерге байланысты Джон Хартпен ауыстырылды, бірақ ол соңғы екі маусымда қайтадан рөлге оралды. Кейін Мур продюсерлер оны неліктен алмастырғанын және неліктен қайтадан жұмысқа алғанын түсіндірмегенін айтты. "Жалғыз қаңғыбас" рөлінде ойнаған кезінде Мур басқа телесериалдарда да пайда болды, мысалы, 1952 жылы Билл Уильямстың "Кит Карсонның оқиғалары" сериалының бір эпизодында ойнады. 1952 және 1953 жылдары ол Джок Махонидің "The Range Rider" сериалының екі эпизодында қонақ ретінде түсті. Сильверхилспен бірге олар екі толық метражды "Жалғыз қаңғыбас" фильмінде де түсті. 1958 жылы екінші фильм, "Жалғыз қаңғыбас және жоғалған алтын қаласы" аяқталғаннан кейін Мур 40 жыл бойы жеке кездесулерге қатысты (соның ішінде Оңтүстік Калифорниядағы қысқа ғұмырлы "Жалғыз қаңғыбас" мейрамханалары үшін), телешоуларда қонақ ретінде көрінді және аңызға айналған бетперделі кейіпкер ретінде классикалық жарнамаларға түсті. Сильверхилс 1960 жылдардың басында оған кейбір кездесулерде қосылды. Мур мансабының барысында Сильверхилске құрмет пен махаббат көрсетті. Мурдың кейіпкердегі жеке кездесулерінің бірі 2000 жылдан бастап Дэвид Леттерменнің "The Late Show" бағдарламасында Рождество қарсаңында актер Джей Томас әңгімелеп жүрген оқиғаның негізі болды. Томас сол кезде Солтүстік Каролинада радио диджей болып жұмыс істеді және Мур "Жалғыз қаңғыбас" кейіпкері ретінде автосалонда болған кезде шоу өткізуге келді. Мур автосалонда қалған еді, ал Томас оны қонақ үйіне апарып салуды ұсынды. Жолда бір жүргізуші Томастың "Вольвосын" соғып, фараларын сындырып жіберді. Томас оны қуалайды және ақырында тұраққа кіргізіп, айыптаумен қорқытады. Екінші машинаның жүргізушісі Томастың әңгімесіне ешкімнің сенбейтінін айтып мазақтайды, бірақ Мур машинаның артқы орындығынан, әлі де костюмін киіп, таң қалған жүргізушіге "Маған сенерсің, азамат" дейді. Леттермен зейнетке шыққанға дейін Томас желтоқсан айында Леттерменнің шоуына оқиғаны айту үшін жыл сайын оралып тұрды.
In 1949, Moore's work in the Ghost of Zorro serial drew the attention of George W. Trendle, co creator and producer of a popular radio series titled The Lone Ranger. The series' running plot involved the exploits of a mysterious former Texas Ranger, the sole survivor of a Ranger posse ambushed by a gang of outlaws, who roamed the West with his Indian companion Tonto to battle evil and help the downtrodden. When Trendle brought the radio program to television, Moore landed the title role. With the "March of the Swiss Soldiers" finale from Rossini's William Tell overture as their theme music, Moore and co star Jay Silverheels made history as the stars of the first Western written specifically for television. The Lone Ranger soon became the highest rated program to that point on the fledgling ABC network and its first true hit. It earned an Emmy Award nomination in 1950. Moore was replaced in the third season by John Hart, reportedly due to a contract dispute, but he returned for the final two seasons. Moore later said he received no explanation from the producers as to why he was replaced or why he was rehired. Moore appeared in other television series during his Lone Ranger run, including a 1952 episode of Bill Williams' syndicated Western The Adventures of Kit Carson. He guest starred in two episodes of Jock Mahoney's series The Range Rider in 1952 and 1953. Silverheels and he also starred in two feature length Lone Ranger motion pictures. After completion of the second feature, The Lone Ranger and the Lost City of Gold, in 1958, Moore began 40 years of personal appearances (including for the short lived Lone Ranger Restaurants in Southern California), TV guest spots, and classic commercials as the legendary masked man. Silverheels joined him for occasional reunions during the early 1960s. Throughout his career, Moore expressed respect and love for Silverheels. One of Moore’s personal appearances in character became the basis of a story that actor Jay Thomas told every year around Christmas beginning in 2000 on The Late Show with David Letterman. Thomas was a radio disc jockey at the time in North Carolina and happened to be doing a show at a car dealership where Moore was appearing in character as The Lone Ranger. Moore had been stranded at the dealership, and Thomas offered him a ride back to his hotel. On the way, a passing motorist struck Thomas’ Volvo with enough force to break a headlight. Thomas gave chase and eventually cornered the man in a parking lot where he threatened to press charges. The driver of the other car taunted Thomas by saying nobody would believe his story, but Moore emerged from the back seat of the car — still wearing his costume — and said “they’ll believe me, citizen” to the stunned driver. With one exception, Thomas returned to Letterman’s show to tell the story every December until Letterman’s retirement.
Сот ісі
1979 жылы «Жалғыз күзетші» кейіпкерінің иесі Джек Вратер Мурға болашақта «Жалғыз күзетші» рөлінде өнер көрсетуіне тыйым салатын сот шешімі алды. Вратер оқиғаның жаңа фильмдік нұсқасын дайындап жатқан болатын және Мурдың кейіпкердегі қоғамдық өнер көрсетулері кейіпкердің және фильмнің құнын төмендетіп, сондай-ақ 65 жастағы Мурдың жаңа фильмде басты рөлді ойнайды деген қауесеттерді күшейтеді деп ойлады (бірақ ол олай істемеді). Вратердің бұл қадамы сәтсіз аяқталды. Мур қарсы сотқа шағымданып, кейін костюмін сәл өзгертті, домино маскасын «Foster Grant» фирмасының айналдыра жабатын күн көзілдірімен алмастырып, компанияның «Бұл «Foster Grant» көзілдірінің артында кім?» атты жарнамалық кампаниясына қатысты. Вратердің фильміне көрермендер бармағандықтан, жұртшылық Мурды жақтап шықты. «Жалғыз күзетшінің аңызы» фильмі 1981 жылы шықты, сыншылар тарапынан жазғырылды және кассада фильм бюджетінің үштен екісіне тең 12 миллион доллар тапты. Мур мен Вратер арасындағы сот процесі 1984 жылға дейін созылды, содан кейін Вратер Мурға «Жалғыз күзетші» рөлінде қайтадан көпшілік алдында өнер көрсетуге рұқсат беретін сот ісінен бас тартты; Вратер сот ісінен бас тартқаннан екі ай өткен соң рактан қайтыс болды.
In 1979, Jack Wrather, who owned the Lone Ranger character, obtained a court order prohibiting Moore from making future appearances as The Lone Ranger. Wrather was in the process of making a new film version of the story and believed that Moore's public appearances in character would undercut the value of the character and the film, and also advance any rumors that the 65 year old Moore would be playing the title role in the new picture (which he did not). Wrather's move was disastrous. Moore responded by filing a countersuit and then slightly changed his costume, replacing the domino mask with a pair of Foster Grant wraparound sunglasses and participating in the company's "Who's that behind those Foster Grants?" ad campaign. The public was strongly in favor of Moore, as evidenced when moviegoers stayed away from Wrather's film. The Legend of the Lone Ranger was released in 1981, was panned by critics, and earned only $12 million at the box office, two thirds of the film's budget. The legal proceedings between Moore and Wrather dragged on until 1984, when Wrather suddenly dropped the lawsuit permitting Moore to again make public appearances as the Lone Ranger; Wrather died of cancer two months after dropping the suit.
Мур және жалғыз аулаушы
Мур "Жоңайлы сарайшы кейіпкеріне ғашық болғанын" жиі айтатын және жеке өмірінде "Жоңайлы сарайшының" қағидаларын жүрекке сіңіруге тырысты. Бұл, маска кию құқығы үшін ашық күресімен бірге, Мур мен оның кейіпкерін ажырамас етеді. Осы тұрғыдан алғанда ол Хопалонг Кассиди рөлін ойнаған ковбой жұлдызы Уильям Бойдқа ұқсас. Мур маскалы кейіпкермен соншалықты байланысты болғандықтан, ол (2006 жылға дейін жалғыз адам ретінде) Голливуд Даңқы аллеясындағы жұлдызда өзінің атымен қатар кейіпкерінің есімін де көрсетеді. Онда: "Клейттон Мур – Жоңайлы сарайшы" деп жазылған. 1982 жылы Каскадерлер Даңқы залына, ал 1990 жылы Оклахома штатының Оклахома қаласындағы Ұлттық каубойлар және батыс мұралары музейінің Батыс өнерпаздары Даңқы залына енгізілді. Мур сондай-ақ Калифорния штатының Олд Таун Ньюхолл қаласындағы Батыс Даңқы аллеясында орналасқан орынға ие болды.
Moore was often quoted as saying he had "fallen in love with the Lone Ranger character" and strove in his personal life to take The Lone Ranger Creed to heart. This, coupled with his public fight to retain the right to wear the mask, made Moore and his character inseparable. In this regard he was much like cowboy star William Boyd, who portrayed the Hopalong Cassidy character. Moore was so identified with the masked man that he (as the only person as of 2006) has his character's name along with his own in the star on the Hollywood Walk of Fame. It reads: "Clayton Moore — The Lone Ranger". He was inducted into the Stuntman's Hall of Fame in 1982 and in 1990 into the Western Performers Hall of Fame at the National Cowboy & Western Heritage Museum in Oklahoma City, Oklahoma. Moore was also awarded a place on the Western Walk of Fame in Old Town Newhall, California.
Кейінгі өмір және өлім
1964 жылы Клейтон әйелі мен қызымен бірге Миннеаполистегі әйелінің туыстарына жақын болу үшін Миннесота штатының Голден-Вэлли қаласына көшіп барды. Ол Миннесотада жылжымайтын мүлік саласында лицензия алды, Ranger Realty компаниясын құрды және қазір Луизиана даңғылының жанындағы 394-ші тас жолдың солтүстігіндегі аймақты дамытуға көмектесті. Осы кезеңде ол бірде қылмыс оқиғасының куәсі болды және дүкен тоналғаннан кейін азық-түлік дүкенінің басқарушысын босатып, әзілдеп: "Сені жалғыз сарбаз құтқарып қалды" деді. Клейтон Мур 1999 жылдың 28 желтоқсанында Калифорния штатының Вест-Хиллс ауруханасында, жақын орналасқан Калабасастағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оны төртінші әйелі Кларита Мур (туған аты Петрон) және асырап алған қызы Доун Анжела Мур есінде қалды. Клейтон Мур Глендейлдегі Форст Лэун естелік саябағына жерленген.
In 1964 Clayton moved to Golden Valley, Minnesota with his wife and daughter to be closer to his wife's family in Minneapolis. He obtained a Minnesota real estate license, established Ranger Realty, and helped to develop the area that is now north of Interstate 394 near the Louisiana Avenue exit. During that time he once came upon the scene of a crime and untied a grocery store manager shortly after the store had been robbed, apparently quipping, "You have just been rescued by the Lone Ranger." Clayton Moore died on December 28, 1999, in a West Hills, California, hospital after suffering a heart attack at his home in nearby Calabasas. He was survived by his fourth wife, Clarita Moore (née Petrone), and an adopted daughter, Dawn Angela Moore. Clayton Moore is buried at Forest Lawn Memorial Park in Glendale.