Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Норфолк графлығының солтүстік-батысындағы өзен, Англия. Бёрн өзені (кейде "Нелсонс өзені" деп те аталады) – Англияның шығысындағы Норфолк графлығының солтүстік-батысында орналасқан. Көзінен басталып, Норфолк жағалауындағы сағасына дейін өзеннің теңізге құлауы 36 метрді құрайды.
River in northwest Norfolk, England
The River Burn (also known as "Nelsons River") is a river in the northwest of the County of Norfolk, in the East of England. From its source to its mouth on the North Coast of Norfolk it is The river has a fall of 36 metres to the sea.
Курс
Бұл су көзі Оңтүстік Крик ауылынан оңтүстікке қарай шамамен бір миль жерде, Лондон-Лейндегі бұрылыстың батысындағы кішкентай тоғайда орналасқан. Көзінен солтүстік-шығысқа қарай Оңтүстік Крик ауылына қарай ағып, Факенхэм жолында солтүстік-батысқа бұрылып, ауылдың ішінде ағады. Бірте-бірте өзен солтүстікке бұрылып, Бёрнхэм жолының батыс жағымен Солтүстік Крикке қарай жүреді. Өзен Солтүстік Крик ауылынан өтеді, Бёрнхэм жолының астынан өтіп, ашық даладан Крик аббаттығының қираған жерлеріне қарай солтүстікке қарай созылады. Бұл аббатхана Бернхэм Торптан шамамен бір мильдей жерде, Бернхэмдердің оңтүстік жиегінде орналасқан. Ол 14 ғасырдың соңында, 1220 жылдардан бері осы жерде тұрған Августин монастыры үшін салынған, кейіннен аббатханаға айналды. Крик аббаттығы ерекше, себебі ол 16 ғасырға дейін сақталғанмен, Реформацияның немесе монастырлардың таратылуының салдарына ұшырамады. 1508 жылы оба эпидемиясы тұрғындардың барлығын дерлік қырып жіберді, содан кейін ол тасталып қалды. Өзен аббатхананың батыс жағындағы жердегі кішкентай тоған арқылы ағып өтеді, содан кейін жолдың астынан өтіп, солтүстікке қарай Бернхэм Торпқа қарай далаға қарай ағады. Бернхэм Торпта өзен Бёрнхэм Торп пасторханасының жанындағы тағы бір тоған арқылы өтеді. Сол пасторхана адмирал Горацио Нельсонның туған жері болған. Бернхэм Торп бастапқыда "Бёрнхэм" префиксімен аталатын жеті ауылдың бірі болды, олар өздерінің атын өзеннен алған. Бұл Солтүстік Норфолк жағалауынан шамамен үш миль қашықтықта, құм мен тұзды батпақты, төменгі, тегіс жағалауда орналасқан. Ауылдың үстіндегі биік жерден теңізді көруге болады, және сол жерден жағалаудағы құмға толқындардың шуын естуге болады. Өзен енді ауыл арқылы солтүстік-батысқа қарай Торп орталығына қарай бұрылады. Торп орталығындағы елорданың айналасында өзен суымен қамтамасыз етілген ор қазылған. Өзеннің ары жағында Бёрнхэм Маркетке шығысқа қарай бұрынғы Батыс Норфолк Жоғарғы темір жолының орнынан өтеді. Мұнда өзен сәл кеңейіп, Бернхэм Оверидегі диірмен тоғанына құяды. Бернхэм Овери Юнион диірмені - Норфолк штатында су және жел қуатын бір жерден пайдаланатын екі диірменнің бірі. Су диірменінің бөлігінде 3 жұп, ал жел диірменінде тағы 2 жұп тас болған. Екі диірмен де 1737 жылы кірпіштен салынған, су диірменінің екі қабаты Норфолк панельдік шатырының астында орналасқан, үшінші қабаты кейіннен қосылған. Жел диірмені бастапқыда бес қабаттан тұрған, бірақ кейіннен алтыншы қабат салынған. 1825 жылы желкендердің желбезектері мыстан жасалған. Өзен бойындағы өте жақын жерде екінші су диірмені орналасқан. Бёрнхэм Оверидегі төменгі диірмен - Бёрн өзеніндегі екі су диірменінің екіншісі. Бұл диірмен төрт бөлімнен тұратын, үш қабатты ғимараттардың қатарынан тұрады, олар жергілікті қызыл кірпіштен салынған және пантелдік шатырмен жабылған; бастапқыда үш қабатты болған, бірақ 1940 жылдары өртенгеннен кейін Кристофер Кертис Грин (Диірмен үйінде тұратын Уильям Кертис Гриннің ұлы) оны екі қабатты, қазіргідей, аз билеуші етіп қайта құру үшін қайта жобалады. Бұл диірмен 1795 жылы салынған. Кіреберіс су көпірі екінші және үшінші ғимараттардың арасында орналасқан. А149 жағалау жолы диірмен орнында өзеннен өтеді. Мұнда өзен Овери батпақтары мен Овери сағасына құяды. Өзен сол жақ жағалауға жақын орналасқан тұзды батпақтар арқылы бірнеше тасқын сағаларына таралады және ақырында жерді тастап, Скотт-Хед аралының шығыс нүктесі мен Овери батпақтары арасындағы теңізге кіреді, бұл жер жергілікті жерде Бернхэм гавані деп аталады. Кішкентай қайықтар осы саңылау мен саға арқылы Бернхэм Овери Стайтке жетуі мүмкін.
The source is one mile south of the village of South Creake, in a small copse west of a bend in London Lane. From the source it runs northeast towards the village of South Creake, where at Fakenham road it turns northwest and run through the village. Gradually the river turns north and runs along the western side of the Burnham road heading towards North Creake. The river runs through the village of North Creake, crosses under the Burnham Road and heads north across the open countryside towards the ruins of Creake Abbey. This abbey is on the southern edge of the Burnham’s, a mile or so from Burnham Thorpe. It was built towards the end of the 14th century for an Augustinian priory which had inhabited this spot since the 1220s, becoming an abbey shortly afterwards. Creake Abbey is unusual, because although it survived into the 16th century, it never suffered the effects of the Reformation or the dissolution of the monasteries. In 1508, an outbreak of plague killed virtually all the inhabitants, and it was abandoned. The river runs through a small pool in what were the grounds on the west side of the abbey, and then passes under the lane and out northwards across countryside towards Burnham Thorpe. At Burnham Thorpe the river runs through another pool very close to the site of the Burnham Thorpe Parsonage. That parsonage was the birthplace of Admiral Horatio Nelson. Burnham Thorpe was originally one of a group of seven villages all prefixed with "Burnham" taking their name from the river. It is approximately three miles from the North Norfolk coast, a low, flat coastline of muted colour, of sand and salt marsh. From the high ground above the village one can see the sea, and it is said that from there you can hear the sound of surf on the sand of the shore. The river now curves northwest through the village towards Thorpe common. The Manor House on Thorpe common has a moat all around supplied with water from the river. Further on the river passes under the route of the dismantled West Norfolk Junction Railway to the east of Burnham Market. From here the river widens a little and flows into the mill pond at Burnham Overy. Burnham Overy Union mill is one of only two mills in Norfolk to use both water and wind power from the same site. The watermill section had 3 pairs of stones, and the windmill had a further 2 pairs. Both mills were built in 1737, being constructed of brick, the watermill having two storeys under a Norfolk pan tiled roof, with a third storey being added later. The windmill was originally built with five floors, but a sixth was subsequently added. In 1825 the sails had copper vanes. Just a very short distance on the river reaches a second watermill. The lower mill at Burnham Overy is the second of two watermills on the river Burn. This mill consists of a long row of buildings in four sections, three storeys high, built from local red brick with pantile roofs; it was originally three stories high, but after it burnt down in the 1940s Christopher Curtis Green (son of William Curtis Green who lives in the Mill House re drew it for it to be re built with a less overbearing two stories, as it stands today. The mill dates from 1795. The inlet water bridge is in between the second and third building. The A149 coast road passes over the river at the mill site. From here the river enters Overy marshes and Overy Creek. The river spreads out into multiple tidal creeks through the salt marshes that fringe the coast thereabouts, and finally leaves land and enters the sea between the eastern point of Scolt Head Island and Overy Marshes, the gap locally known as Burnham Harbour. Small boats can reach Burnham Overy Staithe through this gap and creek.