Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
телетекст жүйесі
the teletext system
Antiope – 1980-ші жылдардағы француз телетекст стандарты. Ол сонымен қатар француздық Minitel видеотекстік қызметінде қолданылатын дисплей стандартының негізін құрады. Бұл терминнің Acquisition Numérique et Télévisualisation d’Images Organisées en Pages d’Écriture деген мағынасы бар екендігі айтылады, оны шамамен «Жазылған беттерге ұйымдастырылған кескіндерді цифрлық түрде алу және қашықтықтан көру» деп аударуға болады.
Antiope was a French teletext standard in the 1980s. It also formed the basis for the display standard used in the French videotex service Minitel. The term allegedly stood for Acquisition Numérique et Télévisualisation d’Images Organisées en Pages d’Écriture, which could be loosely translated as Digital Acquisition and Remote Visualization of Images Organized into Written Pages.
Тарих
Антиоп бойынша жұмыстар 1972 жылы Рендегі, жаңадан біріктірілген француз ұлттық теледидар және телекоммуникация ғылыми-зерттеу орталығында басталды, ал алғашқы сынақтар 1975 жылы жүргізілді. Жүйе ресми түрде 1976 жылы Канн қаласындағы Vidcom көрмесінде және бір мезгілде Мәскеудегі СПОРТ 76 көрмесінде таныстырылды. 1986 жылғы CCIR 653 (қазір ITU R BT.653) халықаралық стандартына CCIR Телетекст жүйесі А ретінде енгізілді. Антиоптың коммерциялық хабар таратуы 1979 жылы Antenne 2 телеарнасында басталды. 1980 жылы CBS АҚШ Федералдық коммуникация комиссиясына (FCC) тікелей үндеу жасап, Антиопты АҚШ үшін телетекст стандарты етіп бекітуге тырысты. Антиоп пен BBC әзірлеген Ceefax телетекст жүйесі арасындағы негізгі техникалық айырмашылық – Антиоп телекоммуникация инженерлерімен, ал Ceefax теледидар инженерлерімен жасалғандығында болды. Теледидар инженерлері экранды тұрақты және болжамды жылдамдықпен деректермен толтыратын жүйе құрды; ал Антиоп телефон желісінде қолданылатындай, өзгермелі ұзындықтағы дерек пакеттерімен жұмыс істейтін пакеттік коммутация жүйесі ретінде салынды. Екі жағдайда да телетекст деректері тік сызықтық аралықта (vertical blanking interval) берілді, яғни электрондық сәуле экранның төменгі жағынан әр кадрдың жоғарғы жағына қайта оралуына бөлінген уақыт (PAL немесе SECAM жүйелерінде әр өрісте 25 жолға сәйкес тарату уақыты), және әр жол әр циклде байттардың белгілі бір санын жеткізді: еуропалық жүйелер үшін 40 байт, ал АҚШ үшін 32 байт. BBC Ceefax жүйесінде 40 байттың әр тобы 40 таңбадан тұратын бір қатарға тікелей сәйкес келді, әр байт таңбаның өзін және қатардағы орнын білдірді – бұл бейне синхронды жүйе. Ал Антиопта дерек жеткізу пакеті экраннан тәуелсіз болды. Бір 40 байттық пакетте бірнеше қатар болуы мүмкін; екіншісінде, егер түс өзгерістері немесе арнайы таңбалар (екі немесе үш байтпен кодталған) болса, тек бір қатардың бөлігі ғана болуы мүмкін. Ceefax бетіндегі қатарда әрқайсысы бір таңбалық орынды алатын түс өзгерістері немесе графикалық режимге ауысу ("мозаика" деп аталады) Антиопта еркін жасауға болатындықтан, күрделірек беттер құруға мүмкіндік болды. Ceefax беттерін салыстырмалы түрде қарапайым жабдықтармен көрсетуге болады, яғни таңба генераторы және бет сканерленген кезде белгілі бір таңба позициясындағы атрибуттарды бақылау үшін қарапайым құлыптауыш (latch) қолданылады. Антиоп аздап күрделірек болды, әр таңба позициясы үшін тиісті атрибуттар (шамамен 13 бит, немесе қосымша қаріптер қолданылса, одан да көп) декодердегі жеке жад бетіне сақталады, бұл таңбалар үшін қолданылатын жад бетінен өзгеше. Антиоптың осы икемділігі көп тілді және көп әліпбилі жүйелерді, сондай-ақ динамикалық қайта анықталатын таңбалар жиынтығын (DRCS) қолданатын жүйелерді, әсіресе телефон арқылы берілетін нұсқаларда (видеотексте) дамытуға негіз болды.
Work on Antiope started in 1972 at CCETT, the newly merged French national research centre for television and telecommunications in Rennes, with first field trials in 1975. The system was officially launched in 1976 at Vidcom in Cannes, and simultaneously at the СПОРТ 76 exposition in Moscow. It was adopted into the international standard CCIR 653 (now ITU R BT.653) of 1986 as CCIR Teletext System A. Commercial broadcasting of Antiope began on Antenne 2 in 1979. In 1980, CBS had lobbied U. S. Federal Communications Commission (FCC) directly to make Antiope the teletext standard for the United States. A fundamental difference in technical philosophy between Antiope and the Ceefax teletext system developed by the BBC stemmed from the fact that Antiope was developed by telecommunications engineers, while Ceefax was developed by television engineers. The television engineers created a system which filled the screen with data at a fixed, predictable rate; in contrast Antiope was constructed like a packet switching system, with variable length packets of data, as might be used on a telephone network. In both cases, the teletext data was transmitted during the vertical blanking interval, the portion of time allocated for the electron beam to return from the bottom of the screen back up to the top between each frame of the image (which corresponds to a transmission time of 25 lines in each field of PAL or SECAM), and each line used conveyed a fixed number of bytes each cycle: 40 bytes for European systems, 32 in the United States. In the BBC Ceefax system each group of 40 bytes corresponded directly to one row of 40 characters, each byte representing both the character and its place in the row – a video synchronous system. In contrast, in the case of Antiope the delivery packet was independent of the screen presentation. One 40 byte packet might contain several rows; another might contain only part of a row, if it contained several colour changes or accented characters (coded with two or three bytes). In return, colour changes, or switches to graphical mode (called "mosaic"), which each had to take up one character space in the row on a Ceefax page, could be made freely in Antiope, allowing the construction of more elaborate pages. Ceefax pages could be displayed using fairly simple hardware, using a character generator and a simple latch to keep track of the attributes in force at a particular character position as the page is scanned. Antiope was only a little more complicated, the relevant attributes for each character position (about 13 bits, or a few more if further additional fonts were in use) being stored in a separate memory page in the decoder, distinct from the memory page used for the characters. This flexibility of Antiope provided a foundation on which multilingual and multialphabet systems were developed, and also systems using dynamically redefinable character sets (DRCS), especially in variants delivered over the telephone (videotex).