Метавр шайқасы: Карфаген мен Римнің арасындағы шешуші шайқас
Battle of the Metaurus
207 ж.б.д. Метавр шайқасы: Рим мен Карфаген арасындағы Екінші Пуний соғысының шешуші шайқасы. Хасдрубал Барканың жеңілісі, Ганнибалға күш қосылмауы. 🏛️⚔️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
207 б.з.д. Екінші Пуникалық соғыс кезінде болған шайқас
207 BC battle during the Second Punic War
Метавр шайқасы – Рим мен Карфаген арасындағы Екінші Пуникалық соғыстың шешуші шайқасы, Италиядағы Метавр өзенінің жанында б.з.д. 207 жылы болған. Карфагендіктерге Ганнибалдың інісі Хасдрубал Барка басшылық етті, ол Ганнибалға қамал құру үшін қажетті жабдықтар мен күштерді жеткізіп беруі тиіс болған. Рим әскерлерін консулдар Марк Ливий, кейін "Салинатор" атымен танылған, және Гай Клавдий Нерон басқарды. Клавдий Нерон Метавр өзенінен оңтүстікке қарай жүздеген шақырым жердегі Грументумда Ганнибалмен шайқасып, Ганнибал мен Хасдрубалдың сезбейтіндей, жылдам марш жасап Марк Ливийге жетті. Осылайша, карфагендіктер күтпеген жерден өзінің санының аз екенін байқады. Шайқаста римдіктер сандық артықшылығын пайдаланып, карфагендік әскерді қоршап, талқандады. Карфагендіктер 15 400 салдарын өлтіріп немесе тұтқынға алды, олардың ішінде Хасдрубал да болды. Бұл шайқас Италиядағы Римнің басымдығын бекітті. Хасдрубалдың әскерінің қолдауы болмағандықтан, Ганнибал Римнің қысымына қарсы оңтүстік Италияның көп бөлігіндегі карфагендік қалаларды тастап кетуге мәжбүр болды және келесі төрт жылға Бруттиумға шегінді.
The Battle of the Metaurus was a pivotal battle in the Second Punic War between Rome and Carthage, fought in 207 BC near the Metauro River in Italy. The Carthaginians were led by Hasdrubal Barca, brother of Hannibal, who was to have brought siege equipment and reinforcements for Hannibal. The Roman armies were led by the consuls Marcus Livius, who was later nicknamed the Salinator, and Gaius Claudius Nero. Claudius Nero had just fought Hannibal in Grumentum, some hundreds of kilometres south of the Metaurus river, and reached Marcus Livius by a forced march that went unnoticed by both Hannibal and Hasdrubal, so that the Carthaginians suddenly found themselves outnumbered. In the battle, the Romans used their numerical superiority to outflank the Carthaginian army and rout them, the Carthaginians losing 15,400 men killed or captured, including Hasdrubal. The battle confirmed Roman supremacy over Italy. Without Hasdrubal's army to support him, Hannibal was compelled to evacuate pro Carthaginian towns in much of southern Italy in the face of Roman pressure and withdraw to Bruttium, where he would remain for the next four years.
Өмірбаян
Осы уақытқа дейін Хасдрубалдың Италиядағы бауырына көмек көрсету жорығы өте табысты болды. Баэкулада Публий Сципионнан шеберлікпен қашып, Цельтиберияда жалдамалы әскерлерді жинап, 208 жылдың қысында Галлияға кірген соң, Хасдрубал 207 жылдың көктеміне дейін Альп таулары арқылы Солтүстік Италияға жол таба алды. Хасдрубал бауырына қарағанда тез ілгеріледі, себебі бұл он жыл бұрын Ганнибал әскері қалдырған құрылыстардың арқасы болды, сондай-ақ Ганнибалға қиындық тудырған галл қаупі де жойылды. Галлиялықтар енді карфагендіктерден қорқып, оларға құрмет көрсетті. Хасдрубалға Альп тауларынан аспанияда өсіріліп, жаттықтырылған соғыс пилдерін алып өтуге де мүмкіндік болды. Рим әлі де он жыл бұрын Ганнибалдан күйреген жеңілістердің әсерінен сақайнап, бірден "Найза тастаушы" (Гамилкар Барканың тегінің шамамен аудармасы) екі ұлымен күресу перспективасынан қорқып отырды. Шақырылған консулдар Клавдий Нерон мен Марк Ливий сәйкесінше Ганнибал мен Хасдрубалға қарсы жіберілді. Екеуі де бастапқыда өз мақсаттарына шабуыл жасамады. Клавдий Неронның 40 000-нан астам салдаты Ганнибалмен ашық шайқасуға тым күшті болды, сондықтан олар Бруттиумда тиімсіз мысық пен тышқан ойынына түсті; ал Марк Ливий, Италияға шашырап кеткен көптеген рим әскерлерінің екеуінің қосымша нығайтуына қарамастан, Хасдрубалға сақтықпен ыңғайласып, оған Метаврдан оңтүстікке қарай Сена қаласына, қазіргі Сенигаллияға дейін ілгерілеуге рұқсат берді.
Hasdrubal's campaign to come to his brother's aid in Italy had gone remarkably well up to that point. After adeptly escaping Publius Scipio in Baecula, recruiting mercenary contingents in Celtiberia and making his way into Gaul in the winter of 208, Hasdrubal waited until the spring of 207 to make his way through the Alps and into Northern Italy. Hasdrubal made much faster progress than his brother had during his crossing, partly due to the constructions left behind by Hannibal's army a decade earlier, but also due to the removal of the Gallic threat that had plagued Hannibal during that expedition. The Gauls now feared and respected the Carthaginians, and not only was Hasdrubal allowed to pass through the Alps unmolested, his ranks were swelled by many enthusiastic Gauls. Hasdrubal, in the same fashion as his brother, succeeded in bringing his war elephants, raised and trained in Hispania, over the Alps. Rome was still reeling from the series of devastating defeats by Hannibal ten years earlier, and the Romans were terrified at the prospect of fighting two sons of "the Thunderbolt" (a rough translation of Hamilcar Barca's surname) at once. The hastily elected consuls Claudius Nero and Marcus Livius were dispatched to face Hannibal and Hasdrubal respectively. Neither consul engaged his intended target initially. Claudius Nero's force of over 40,000 men was too formidable for Hannibal to engage openly, and so the two played an unproductive game of cat and mouse in Bruttium; meanwhile, Marcus Livius, despite the added bulwark of two of the many Roman armies scattered across Italy, yielded cautiously to Hasdrubal, and allowed him to push beyond the Metaurus as far south as the town of Sena, today Senigallia.
Кіріспе
Тек Хасдрубал Ханнибалға елшілерді жібергеннен кейін ғана шешуші шаралар қабылданды. Хасдрубал Оңтүстік Умбрияда бауырымен кездесуді қалады. Хасдрубалдың елшілері тұтқындалды, ал оның жоспарлары консул Клавдий Неронның қолына тиді. Карфагендік бауырлардың әскерлері біріксе, Римге қаншалықты үлкен қауіп төнетінін білген Нерон Сенаттың билігін айналып өтіп, өздерін қорғау үшін әскер жинауды ұсынды. Өзінің легаты Квинт Катийдің басқаруында лагерін қалдырып, 7000 таңдаулы әскермен, оның 1000-ы атты әскермен, Марк Ливийге қосылу үшін Солтүстікке қарай жылдам жорық жасады. Жол бойында атты әскерлер елді мекендерге жіберілді, олар ауыл тұрғындарына тек қару-жарақ алып жүретін әскерлерге қажетті жабдықтарды дайындауды тапсырды. Неронның әскеріне жас және тәжірибелі еріктілер қосылды. Клавдий Нерон Сенада претор Порций Лициниймен бірге орналасқан Марк Ливийге тез жетті. Хасдрубал солтүстікке қарай шамамен жарты шақырым жерде лагерь құрды. Клавдий Нерон түнде келгендіктен, оның келгені келесі күні, римдіктер шайқасқа дайындалғанда ғана байқалды. Хасдрубал да өз әскерін жинады, бірақ алдында жиналған күштерді мұқият қарап көргеннен кейін, Марк Ливийдің әскері түні бойында айтарлықтай өскенін және оның атты әскерінің көп екенін байқады. Хасдрубалдың есіне Рим лагерінде екінші сигнал таңбасы естілгені түсті, ол маңызды тұлғаның келгенін хабарлады. Бұл дыбыс оған Испанияда римдіктермен болған шайқастарда таныс болды. Жеңілістен қорқып, шайқастан шегінді. Күннің қалған бөлігі ешқандай оқиғасыз өтті. Түн түскенде Хасдрубал әскерін Галлияға қарай тыныш шегіну үшін лагерьден алып шықты, онда ол Ханнибалмен қауіпсіз байланыс орната алатын еді. Жолға шыққаннан кейін Хасдрубалдың жол көрсетушілері оны сатып кетіп, Метавр өзенінің жағасында адасқан күйде, өткел іздеп шарлады. Түнде Хасдрубалдың бақытсыздығы өзгермеді, ал таңертең оның әскері шатасқан, ұйқыдан айырылған және Метавр өзенінің жағасында қоршалып, көптеген галлдық әскерлері мас болды. Римдік атты әскері жақындап келе жатса, екі консулдың легиондары да алыс емес еді, Хасдрубал өте ойсырап шайқасқа дайындалды.
It was not until Hasdrubal sent messengers to Hannibal that decisive measures were finally taken. Hasdrubal wished to meet with his brother in southern Umbria. Hasdrubal's messengers were captured, and his plans fell into the hands of the consul Claudius Nero. Recognizing the urgency of the situation and the enormous threat that a merging of the Carthaginian brothers' armies would present to Rome, Nero decided to circumvent the authority of the Senate, also advising them to organize levies for their own protection. Leaving his camp under the command of his legate Quintus Catius, he then marched quickly to the North with 7,000 selected men, 1,000 of whom were cavalry, in order to join up with Marcus Livius. Horsemen were sent forward along the line of march with orders for country people to prepare supplies for soldiers, who took only weapons from the camp. Nero's troops were joined by both young and veteran volunteers during the march. Claudius Nero quickly reached Marcus Livius, who was camped at Sena along with the praetor Porcius Licinius. Hasdrubal was camped approximately a half mile to the north. Because Claudius Nero had conveniently arrived at night, his presence was not detected until the next day, when the Romans drew themselves up for battle. Hasdrubal drew his army up as well, but upon closer observation of the forces assembled before him, noticed that Marcus Livius' army seemed to have grown considerably over the course of the night, and that he had a much larger contingent of cavalry. Hasdrubal remembered hearing a second trumpet in the Roman camp heralding the arrival of an important figure the night before—a sound with which he had become familiar during his entanglements with the Romans in Hispania—and correctly concluded that he was now facing two Roman armies. Fearing defeat, he retreated from the field. The rest of the day passed without event. When nightfall came, Hasdrubal quietly led his army out of his camp with the intent of retreating into Gaul, where he could safely establish communications with Hannibal. Early on in the march, Hasdrubal's guides betrayed him, and left him lost and confused along the banks of the Metaurus, searching futilely for a ford at which to cross. The night passed with no change in Hasdrubal's misfortunes, and the morning found his army disarrayed, deprived of sleep, and trapped against the banks of the Metaurus, with a great many of his Gallic troops drunk. With Roman cavalry fast approaching and the legions under the two consuls not far behind, Hasdrubal reluctantly prepared for battle.
Қарсылас күштер
Бұл шайқас Метавр өзенінің жағасында, Монтемадьоре-ал-Метауро маңында болды. Екі тараптың әскер санының нақты мәні белгісіз. Римдіктер Хасдрубал әскерінде 8 мың лигуриялық болғанын есептеді, бұл оның жаяу әскерінің үштен бірін құрады. Көне дереккөздердегі мәліметтер көбінесе жеткіліксіз немесе өте қайшылы. Мысалы, Аппиан Карфаген әскерінде 48 мың жаяу әскер, 8 мың атты әскер және 15 піл болғанын айтады. Ливийдің сөзіне сенсек, шайқас аяғында 61 400-ден астам Карфаген сарбазы қаза тапқан немесе тұтқынға алынған, ал қырғыннан аман қалғандар да көп болды. Бұл көрсеткіштер тым жоғары көрінеді, әсіресе Полибий Карфаген және галлдық жағынан тек 10 мың адам қаза тапқанын айтқан. Қазіргі зерттеулер Хасдрубал әскерінің шамамен 30 мың адамнан тұрғанын, ал Марк Ливий әскерінің де шамамен осы санда болғанын көрсетеді. Пропратор Л. Порций Лициний екі легионға қолбасшылық етті – консулдың санымен тең. Демек, Марк Ливий мен Порций Лицинийдің бірігіп төрт легионы болды, яғни 32 000–40 000 адам, одақтастарын қоса алғанда. Кейбір римдік клиенттердің көмекші күш беруден бас тартуына байланысты одақтас контингенттердің саны әдеттегіден азайған болуы мүмкін. Порцийдің легиондары толық құрамында болмады. Рим әскерінің саны Хасдрубалмен болған бұрынғы шайқастарда кеміген болуы мүмкін, оның дәлелі – Хасдрубал лагерінде 3 мың тұтқынның болуы. Клавдий Неронның 7 мың әскеріне шамамен 2 мың ерікті қосылды, оның келуімен римдіктерде Хасдрубалға қарсы 37 мың адам жинақталды. Көптеген Карфаген әскерлері сияқты, Хасдрубал әскері де түрлі мәдениеттер мен ұлттардың өкілдерінен құралды, олардың ішінде испандықтар, лигурлар, галлдар және африкалықтар да болды. Хасдрубалдың оң жақ қанаты Метавр өзенінде, ал сол жақ қанаты қол жеткізбес төбелі жерде орналасқан. Ол өзінің оң жақ қанатын римдік атты әскерінен қорғау үшін атты әскерін орналастырды. Хасдрубалдың сол жақ қанаты сол жақтағы төбелермен және алдындағы шатқалдармен жақсы қорғалған. Хасдрубалдың ең жақсы әскерлері – оның оң жақ қанатындағы испандық ардагерлері, оларды терең формацияда орналастырды. Орталық бөлімде лигурлар да терең қатарларға орналасты. Соңында, сол жағында шаршаған галлдарды төбеге орналастырды, алдындағы терең шатқал оларды қорғады. Хасдрубал сонымен қатар он пілді алдыңғы қатарға шығарды. Ол пілдермен соғысуда жаңалық енгізді, пілдер өз әскерлеріне қарсы бұрылған жағдайда, оларды өлтіру үшін махуттарына балға мен кескіш берді, мұндай жағдай жиі кездесетін. Марк Ливий Салинатор рим әскерін Карфаген әскерінің алдына орналастырды. Римнің сол жақ қанатына Марк Ливий басшылық етті, оң жақ қанаты Гай Клавдий Неронның басшылығында болды, ол қол жеткізбес галлдарға қарсы тұрды, ал орталық бөлім Порций Лицинийдің басшылығында болды. Римдік атты әскер сол жақ қанатқа, Карфаген атты әскеріне қарсы орналастырылды.
The battle was fought on the banks of the Metaurus River, near Montemaggiore al Metauro. The exact numbers of troops on both sides are not known. The Romans estimated 8,000 Ligurians in Hasdrubal's army, making up one third of his infantry. The data given by the ancient sources are often either insufficient or very contradictory. Appian for instance says that the Carthaginian force numbered 48,000 infantry, 8,000 cavalry, and 15 elephants. Livy claims that there were 61,400 slain or captured Carthaginian soldiers at the end of the battle and there were still more who escaped the slaughter. These figures look inflated, especially given that Polybius estimated only 10,000 Carthaginian and Gallic dead. Modern estimates suggest Hasdrubal's army was about 30,000 in strength, and Marcus Livius' army of roughly equal numbers. The propraetor L. Porcius Licinius commanded two legions—as many men as the consul. This means that Marcus Livius and Porcius Licinius had between them four legions, i. e. 32,000–40,000 men, including their allies. The numbers of the allied contingents could have been less than usual due to the refusal of some of the Roman clients to provide auxiliaries. Porcius' legions were under strength. The Roman force was probably further diminished by earlier fighting with Hasdrubal, the evidence of which is the presence of 3,000 prisoners in Hasdrubal's camp. Claudius Nero's 7,000 troops were joined by perhaps 2,000 volunteers en route, and upon his arrival the Romans had 37,000 men concentrated against Hasdrubal. Like most Carthaginian armies, Hasdrubal's was a mix of many different cultures and ethnicities, including Hispanics, Ligures, Gauls, and a few were of African origin. Hasdrubal's right flank was on the River Metaurus and his left flank was inaccessible hilly terrain. He placed his cavalry on his right wing to guard it against the superior Roman cavalry that could outflank him. Contrary to this, Hasdrubal's left flank was well guarded by hills to the left and ravines in front. Hasdrubal's best troops were his Hispanic veterans, who he put in a deep formation on his right flank. The centre was composed of Ligures, also deployed in deep ranks. Finally, on his left, he placed the tired Gauls on a hilltop, shielded by the deep ravine in front of them. Hasdrubal also had ten elephants, which he put up front. He had introduced an innovation in elephant warfare, equipping their mahouts with hammers and chisels to kill the beasts if they ever turned against their own troops, as it was frequent. Marcus Livius Salinator deployed the Roman army in front of the Carthaginian force. The Roman left wing was commanded by Marcus Livius, the right wing was under Gaius Claudius Nero, facing the inaccessible Gauls, and the centre was under the command of Porcius Licinius. The Roman cavalry was placed on the left wing, facing the Carthaginian cavalry.
Шайқас
Соғыс римдік сол фланктің карфагендік оң фланга шабуылымен басталды, одан кейін римдік орталықтың ілгерілеуі болды. Сан жағынан кем карфагендік атты әскер римдік атты әскерге қарсы тұрды. Карфагендік оң жақ және орталық өз позицияларын ұстап тұрды, ал соғыс пілдері римдік қатарларын бұзып, үлкен дүрлікіді тудырды. Римдік оң фланктің қолбасшысы Клавдий Нерон Хасдрубалдың сол жағындағы сақ емес галлдарға жол ашуға кедерлес болатын жерді басып өтуге тырысты. Галлдарға жетудің бекер екенін түсінген ол, өзінің жарты әскерін когорталарға бөліп, римдік шайқас желісінің артынан айналып, карфагендік оң фланга күшті және кенеттен шабуыл жасады. Карфагендік оң қанат, испандықтардан құралған, Марк Ливийдің алдыңғы шабуылына және Клавдий Неронның флангалық шабуылына төтеп бере алмады. Олар кері шегінуге мәжбүр болды, карфагендік орталықтағы лигурларды да өздерімен бірге алып кетті. Пілдер ашуланып, римдіктер мен карфагендіктерді бірдей өлтірді. Хасдрубал өзінің әскерімен бірге соғысып, оларды күресуге шақырды, қашқан сарбаздарды қайта жинап, қай жерде болса да шайқасты жаңартты. Карфагеннің сол жағындағы галлдар үш жақтан шабуылға ұшырады: Порций Лициний алдыңғы жағынан, Марк Ливий оң жағынан, ал Клавдий Нерон арт жағынан. Осы кезде римдік атты әскер карфагендік атты әскерді толық жеңіп алды, карфагендік сол қанаттың шегінуімен Хасдрубал әскерінің жалпы шегінуі басталды. Алты піл өз жүргізушілерімен өлтірілді, ал қалған төртеуін римдіктер тұтқынға алды. Хасдрубал енді ештеңе істей алмайтынын түсініп, өзінің қашып құтылу мүмкіндігіне күмәнданып немесе тұтқынға түсуге ықыласы болмағандықтан, өзінің қалған испандық күзетшілерімен бірге атымен римдік қатарларына шабуыл жасап, қаза тапты. Полибий мен Ливий оны қолбасшы ретінде бар күшін салғаны үшін және одан кейін батыл өлімге қабылданғаны үшін мақтады. Декстер Хойос Хасдрубалдың өлімін ақымақтық деп санайды, өйткені ол карфагендік әскердің қалдықтарына ұйымдастыру және басшылық бере алатын еді, соның арқасында Солтүстік Италияда Римге қауіп төндіретін еді. Шамамен 10 000-ға жуық лигуриялықтар мен галлдар, шайқастан қашып кеткендер немесе қатыспағандар, ұйымдасқан күшке бірікті, бірақ кейін генералдың болмауынан тарап кетті. Карфагендіктердің кем дегенде бір офицері, Гамилькар, Хасдрубалдың жеңілісінен кейін бас иіп беруден бас тартты және б.з.д. 200 жылы римдіктерге қарсы 40 000 адамнан тұратын Цизальпілік галл әскерін ұйымдастырды, нәтижесінде Кремона шайқасы болды.
The battle started with the Roman left flank charging the Carthaginian right, followed a little later by the advance of the Roman centre. The outnumbered Carthaginian cavalry tumbled against the Roman cavalry. The Carthaginian right wing and centre held their ground and the war elephants succeeded in breaking the Roman lines and spreading mass confusion. Claudius Nero, on the Roman right flank, struggled to overcome the terrain that blocked his path to the unwary Gauls on Hasdrubal's left. Seeing the futility in wasting further time attempting to reach the inert Gauls, he instead took half of his men in cohorts and led them from behind the battling Roman lines to the extreme Roman left, swinging his troops around and crashing into the Carthaginian right flank with sudden force and intensity. The Carthaginian right wing, composed of Hispanics, could not withstand this two pronged attack of Marcus Livius from the front and Claudius Nero on their flank. They were forced to fall back, taking the Ligures in the Carthaginian centre with them. The elephants were running amok, killing Romans and Carthaginians alike. Hasdrubal fought alongside his men and exhorted them to keep fighting, rallying fleeing soldiers and re starting the battle wherever he was present. The Gauls on the Carthaginian left now faced a three pronged attack: Porcius Licinius from the front, Marcus Livius from their right flank, and Claudius Nero from the rear. By now, the Roman cavalry had completely defeated the Carthaginian cavalry and, with the retreat of the Carthaginian left wing, a general retreat of Hasdrubal's army started. Six of the elephants were killed by their own drivers to stop their rampages and the remaining four were captured by the Romans. Hasdrubal, seeing that there was nothing more he could do, and presumably doubtful of his own prospects of escape or simply unwilling to be taken captive, charged into the Roman ranks on his horse along with his remnant Hispanic guards and was killed. He was praised by Polybius and Livy for having done all he could as a general and then meeting a glorious death. Dexter Hoyos believes Hasdrubal's death was foolish, as he could have given organisation and leadership to the remnants of the Carthaginian army and posed a lingering threat to Rome in northern Italy. An unknown number of Ligurians and Gauls, possibly 10,000 or so, who either escaped the battle or didn't take part at all formed into an organised body but dispersed afterwards for want of a general. At least one Carthaginian officer, Hamilcar, refused to give up after Hasdrubal's defeat and organized a Cisalpine Gallic army of 40,000 men against the Romans in 200 BC, causing the Battle of Cremona.
Шығындар
Полибий Хасдрубал әскерінен 10 000 адамның қаза тапқанын және белгісіз саны тұтқынға алынғанын мәлімдейді. Алты піл өлтіріліп, төртеуі қолға түсті. Римдіктер 2 000 адамнан астам шығынға ұшырады. Ливий болса римдіктер мен одақтастарынан 8 000 адамның қаза тапқанын, бұл Полибийдің мәліметімен келісуі мүмкін дейді, ал карфагендіктер 56 000 адамнан астам қаза тауып, 5 400 адам тұтқынға алынған. Ливийдің тұтқындар туралы көрсеткіштері қазіргі тарихшылар тарапынан қабылданып жүр, бірақ карфагендіктердің қаза болғандарының саны күмәнді. Карфагендіктердің жалпы шығыны шамамен 15 400 адамды құрады, оның ішінде 10 000 қаза тапқан және 5 400 тұтқынға алынған. Көптеген карфагендік офицерлер қаза тауып, қалғандарының көп бөлігі тұтқынға алынды.
Polybius gave 10,000 killed for Hasdrubal's army and an unspecified number of prisoners. Six elephants were killed and four captured. The Romans lost 2,000 killed. Livy estimates 8,000 Roman and allied killed, possibly not contradicting Polybius, with the Carthaginians losing 56,000 killed and 5,400 captured. Livy's figure for prisoners is generally accepted by modern historians, but the number of Carthaginian deaths is not taken seriously. Total Carthaginian casualties were probably around 15,400, including 10,000 killed and 5,400 captured. A large number of Carthaginian officers were killed and many of the rest captured.
Әдебиетте
Ф. Л. Лукастың "Карфагеннің байлығы" (Афинеум, 28 қаңтар 1921 жыл) атты әңгімесі Клавдий Неронның көзқарасымен соғысқа дейінгі жағдайды суреттейді. Ол Рим консулының Апулияда Хасдрубальдың Ганнибалға жіберген хатын тоқтатуға тырысқандағы қиындықтарына назар аударады. Әңгіменің соңында шайқастан кейін Ганнибалдың ой-пікірлері келтіріледі. Бұл әңгімені Т. Э. Лоуренс жоғары бағалаған.
F. L. Lucas's short story "The Fortune of Carthage" (Athenaeum, 28 January 1921 ) is about the battle's prelude, from Claudius Nero's viewpoint. It focuses on the dilemma the Roman consul faced in Apulia on intercepting Hasdrubal's letter to Hannibal. The closing section gives Hannibal's perspective in the aftermath of the battle. The story was admired by T. E. Lawrence.