Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1901–1988)
American actor (1901–1988)
Эдвард Джоэл Паули (16 наурыз 1901, Канзас-Сити, Миссури – 27 қаңтар 1988, Шарлотсвилл, Вирджиния) Паулидің бай, баритон дауысы сол кездегі жетекші журналистер, оның ішінде Уолтер Винчелл және Хейвуд Хейл Браун тарапынан жоғары бағаланды. Ол Бродвейдегі аттас пьесада Элмер Гэнтри рөлін орындағаны үшін театр әлемінде ең танымал болса да, «Екі секундтағы» Джон Аллен рөлі арқылы Warner Brothers компаниясының назарына ілікті. Винчелл 1931 жылғы «Екі секунд» пьесасының премьерасынан кейін Паулиге тұрған жерінен қошамет көрсетілгенін жазды.
Edward Joel Pawley (March 16, 1901, in Kansas City, Missouri – January 27, 1988, in Charlottesville, Virginia) Pawley's rich, baritone voice was hailed by leading journalists of the day, including Walter Winchell and Heywood Hale Broun. Although he was probably best known in the theater for his portrayal of Elmer Gantry in the Broadway play of the same name, it was his portrayal of John Allen in Two Seconds that brought him to the attention of Hollywood by way of Warner Brothers. Winchell wrote that Pawley received a standing ovation after his opening night performance in the 1931 play Two Seconds.
Голливуд
Дыбысты фильмдер танымал бола бастағаннан кейін көп ұзамай, Паули 1932 жылы театрдан кетіп Голливудқа барып, он жылдың ішінде (Голливуд үшін салыстырмалы түрде қысқа мерзім) 50-ден астам фильмде ойнады. Ол Микки Рунимен "Хузиер мектеп оқушысы", Джеймс Кагнимен "G Men", Кагни мен Хамфри Богартпен "Оклахома баласы", Эдмунд Лоу және Луиза Генримен "Бродвейдегі Соломон патшасы", Джордж Рафт пен Кагнимен "Әр таңда жаңадан өлемін", Джанет Уолдо мен Дональд О'Коннормен "Том Сойер, детектив" және Рой Роджерс пен Габби Хейспен "Дала романтикасы" сияқты фильмдерде маңызды рөлдерді ойнады. Ол көбінесе гангстерлік, қорқынышты, комедиялық және вестерн фильмдерінде "жаман жігіт" рөлдерін сомдады. Ол Кагнимен (онымен бес фильмде ойнады), Джеки Купермен (төрт фильмде ойнады) және Фрэнсис Ледерермен дос болды. Оның ойын-сауық индустриясындағы ең алғашқы достарының бірі Артур Хьюз болды, ол ұзақ жылдар бойы "Жай ғана Билл" радио бағдарламасында Билл Дэвидсон рөлін ойнады. Хьюз сонымен қатар Бродвейдегі бірнеше спектакльдерде ойнады және 1922 жылы актриса Мартина Мэй Мартинге үйленген кезде Паулидің куәсі болды.
Not long after sound film came into vogue, Pawley left the theater in 1932 and went to Hollywood where he performed in over 50 movies during a relatively brief (for Hollywood) ten year span. He had feature roles in such movies as The Hoosier Schoolboy with Mickey Rooney, G Men with James Cagney, The Oklahoma Kid with Cagney and Humphrey Bogart, King Solomon of Broadway with Edmund Lowe and Louise Henry, Each Dawn I Die with George Raft and Cagney, Tom Sawyer, Detective with Janet Waldo and Donald O'Connor and Romance on the Range with Roy Rogers and Gabby Hayes. He played mostly "bad guy" roles in gangster, horror, comedy and Western films. He became friends with Cagney (with whom he made five movies), Jackie Cooper (four movies) and Francis Lederer. One of his earliest friends in the entertainment industry was Arthur Hughes, who played Bill Davidson on the long running radio show Just Plain Bill. Hughes also acted in some Broadway plays and was Pawley's best man at his wedding in 1922 to stage actress Martina May Martin.
Радио
Паули 1930-шы жылдардың соңы мен 1940-шы жылдардың басында коммунистердің ену әрекеттері кезінде Голливудтан көңілі толып, 1942 жылы кетіп қалды. Ол Бродвейге қысқа ғана уақытқа оралды, онда Грегори Пекпен бірге Пектің екінші Бродвейлік қойылымы – «Сайпақ пен мен» атты пьесада ойнады. 1930-шы жылдары Паули «The Collier Hour» радио бағдарламасында басты романтикалық рөлдерді сомдады. Нью-Йоркке оралғаннан кейін ол радиодағы жұмысын жалғастырды. «Portia Faces Life» радио-драмасында Люсиль Уоллмен бірге «Махаббат хикаясының ұл-қызы» рөлінде ойнады. 1943 жылы Паули «Big Town» радио-сериалында Стив Уилсон рөлін ойнады, бұл рөлді 1937-1942 жылдары Голливудта өндірілген кезде Эдвард Г. Робинсон сомдаған болатын. Уилсонның «Big Town» сериалындағы серігі – «журналист қыз» Лорлей Килборн, оны Фрэн Карлон ойнады. Паули 1926 жылы Робинсонмен бірге «Вербаның Бруклин театрында» «Жоғалған әйел» атты комедиялық пьесада өнер көрсеткен. Паулидің сегіз жылдық үстемелігі кезінде «Big Town» репортерлік радио-драмалардың рейтингінде бірінші орынға ие болды. 1948 жылғы қаңтардағы Нильсен рейтингісінде бұл шоу барлық радио бағдарламалары арасында 12-орынды иеленді, «Suspense», «Sam Spade», «Mr. District Attorney», «The FBI in Peace and War», «Blondie» және «Mr. and Mrs. North» сияқты танымал бағдарламалардан озып кетті. Сондай-ақ, ол сол жылы «The Bob Hope Show» және «Fibber McGee and Molly» бағдарламаларынан басқа барлық радио бағдарламаларының топ-10-ына ең көп енген. Оның аудиториясы шамамен 10-20 миллион радио тыңдаушыны құрады деп есептелді.
Pawley became disenchanted with Hollywood during the attempted infiltration by the communists in the late 1930s and early 1940s and left in 1942. He returned briefly to Broadway, where he starred with Gregory Peck in what was Peck's second Broadway play titled The Willow and I. In the 1930s, Pawley had performed leading romantic roles on The Collier Hour radio program. He resumed work in radio after returning to New York City. He played opposite Lucille Wall in the radio soap opera Portia Faces Life as "Love Story Boy and Girl." Later in 1943, Pawley played Steve Wilson on the radio drama series Big Town, replacing Edward G. Robinson, who had played the role from 1937–42 when the show was produced in Hollywood. Wilson's sidekick on Big Town was "girl reporter" Lorelei Kilbourne, played by Fran Carlon. Pawley had performed with Robinson in 1926 in a comedy play titled "The Stolen Lady" at "Werba's Brooklyn Theater". During Pawley's eight year reign, Big Town achieved the number one rating for reporter type radio drama shows. In the January 1948 Nielson ratings, the show was ranked #12 among all radio programs, ahead of such popular shows as Suspense, Sam Spade, Mr. District Attorney, The FBI in Peace and War, Blondie and Mr. and Mrs. North. It also was in the Top 10 of all radio shows more times than any other that year except for The Bob Hope Show and Fibber McGee and Molly. His audience was estimated at anywhere from 10 to 20 million radio listeners.
Зейнеткерлік
Паули 1951 жылы Үлкен қаладан кетіп, Вирджиния штатының Раппаханнок округіне қарасты Амисвилл деген кішкентай ауылға жақын жерде зейнеткерлікке шықты. 1920 жылы "Шығыс – Батыс" пьесасымен гастрольде жүрген кезде ол осы штатқа ғашық болды, бұл оның алғашқы кәсіби актерлік рөлі еді. Паули "Вирджиния джентльменінің" бейнесіне толық сай келіп, адалдығы, патриотизмі және сүйкімділігі үшін көпке ұнады. Ол бай сөздік қорымен және әдемі даусымен, сондай-ақ үш түрлі медиада (театр, кино және радио) актерлік өнер шебері ретінде танымал болды. Ол чемпиондық ешкілер өсіріп сатты, өлеңдер жазды және Вирджиния штатының Калпепер қаласындағы WCVA радиостанциясында жартылай штаттан жұмыс істеді. WCVA-да ол (Роберт Гибсон Кордер, Ph.D.) атты адамды алмастырды, кейіннен ол Паулидің өмірбаянын жазды. 1951 жылы Паули актерлер клубы The Lambs мүшесі болды. 1950-ші жылдардың ортасында Паули Вирджиния штатының Рок-Миллс қаласына көшіп, Торнтон және Раш өзендерінің қосылған жеріне орналасқан Рок-Миллдің бастапқы орнында тұрды, табиғатқа жақын өмір сүру арманын орындады. Ешкі шаруашылығынан басқа, ол әйелімен бірге органикалық көкөніс фермасын ұстап, пестицид қолданбастан көкөніс, ешкі сүті және ірімшік өндірді. Олар "Кас және Тотем дүкені" азық-түлік дүкенін ашты, онда өз өнімдерін сатты, ал оның әйелі балға консервіленген жемістерден "Вирджиния Honey Girl" атты өнімдерін сатты. Паули мен оның әйелі табиғатпен үйлесімде өмір сүруді жақтады, бұл идея сол кезде кеңінен таралмаған еді. Паули 1988 жылдың 27 қаңтарында Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласындағы Вирджиния университетінің медициналық орталығында жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол екінші әйелімен балалы болған жоқ, бірақ өсиеті бойынша Джейн, Росс, Кэтрин, Джуя, Ричард және Робин Роттьерлерді рухани балалары деп атады. Ол және 1984 жылы қайтыс болған әйелі кремацияланды, ал күлі сүйікті орны – "Roaring Rock" тасында, Раш өзенінің бойында шашылды, бұл өзен олардың бұрынғы Рок-Миллс иелігінен өтеді. Осы орында орнатылған қола тақта олардың өмірі мен өнер жолына арналған естелік ескерткіш болып табылады. Паулидің екі кіші інісі де актерлер болды – Уильям М. "Бад" Паули және Дж. Энтони Паули. Екеуі де Бродвей спектакльдерінде және фильмдерде ойнады, бірақ ешқайсысы ағасының жеткен жетістіктеріне жете алмады.
Pawley left Big Town in 1951 and retired near the small village of Amissville in rural Rappahannock County, Virginia. He had fallen in love with the state while touring with the 1920 play East Is West, his first professional acting role. Pawley would become the quintessential "Virginia gentleman" and was loved for his integrity, patriotism and charm. He was admired for his vocabulary and speaking voice, as well as his status as an entertainer in three different media forms (theater, film, and radio). He raised and sold championship goats, wrote poetry and was a part time announcer at local radio station WCVA in Culpeper, Virginia. At WCVA, he replaced (Robert Gibson Corder, Ph. D.), who would later write Pawley's biography. Pawley became a member of The Lambs (the actor's club) in 1951. Pawley moved to Rock Mills, Virginia, in the mid 1950s and lived on the original site of the Rock Mill near the confluence of the Thornton and Rush rivers, fulfilling a dream of living close to nature. In addition to a goat farm, he and his wife maintained an organic vegetable farm and produced pesticide free vegetables, goat milk and cheese. They ran a grocery store, the "Cash and Totem Store", where they sold some of their own produce and his wife sold her "Virginia Honey Girl" line of fruits preserved in honey. Pawley and his wife were proponents of "back to the earth living with nature" before it became popular. Pawley died on January 27, 1988, of a heart condition at the University of Virginia Medical Center in Charlottesville, Virginia. He and his second wife had no children, but in his will named Jane, Ross, Kathyrn, Juia, Richard and Robin Rottier as his spiritual children. Both he and his wife, who died in 1984, were cremated and their ashes scattered at their favorite spot, "Roaring Rock", alongside the Rush River, which partially flows through their former estate in Rock Mills. A raised bronze plaque at that site is a memorial to their lives and careers in the entertainment medium. Pawley had two younger brothers who were also actors, William M. "Bud" Pawley and J. Anthony Pawley. Both acted in Broadway plays and in films, though neither achieved the success and acclaim of their older brother.
Жеке өмір
1922 жылы Паули мектеп кезіндегі сүйіктісі, кәсіби сахна актрисасы Мартина Мэй Мартинге үйленді. Олардың Мартин Герберт Паули деген бір ұлы болды. Олар ажырасып, қайта үйленіп, тағы ажырасты. 1937 жылы Паули сол кездегі танымал Бродвей әншісі, биші және актрисасы Хелен Шипманға үйленді. Олар Хелен 1984 жылдың 13 сәуірінде қайтыс болғанға дейін 47 жыл бірге өмір сүрді.
In 1922, Pawley married his high school sweetheart, Martina May Martin, a professional stage actress. They had one child, Martin Herbert Pawley. They divorced, only to remarry and divorce again. In 1937, Pawley married the then popular Broadway singer, dancer and actress Helen Shipman. They remained married for 47 years until her death on April 13, 1984.