Кіріспе

Саул Чаплин (19 ақпан 1912 - 15 қараша 1997) – американдық композитор және музыкалық жетекші. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында Саул Каплан болып дүниеге келген. "Тин-Пэн аллеясы" дәуірінен бастап ол сахнада, кинода және телевидениеде жұмыс істеді. Кино саласында ол "Париждегі америкалық" (1951), "Жеті бауырласқа жеті қалыңдық" (1954) және "Батыс жағындағы оқиға" (1961) фильмдерінің музыкасын жазу және оркестрлеудегі еңбегі үшін үш "Оскар" сыйлығына ие болды.

Өмірбаян

Яһуди отбасында туған Чаплин Нью-Йорк университетінің коммерциялық мектебін есепші мамандығы бойынша бітірді. Оқуын аяқтаған соң Чаплин ASCAP ұйымына қосылып, театр, водевиль және Нью-Йорктің әйгілі ән жазу ауданы – Тин-Пэн-Аллея үшін әндер жаза бастады. Нью-Йоркте жүргенде Чаплин Сэмми Кэнмен бірлесіп, Бруклинде Warner Brothers студиясы түсірген Vitaphone қысқаметражды фильмдеріне арнап түпнұсқа әндер жазды. Осы кезеңде команда кейде тек тегімен ("Cahn and Chaplin") – Rodgers and Hart немесе Gilbert and Sullivan сияқты танымал болды. Кан мен Чаплин Голливудқа көшіп, Universal Pictures үшін екі фильмге музыка жазды. Содан кейін Чаплин "Cover Girl" және "The Jolson Story" фильмдеріне музыка жазу үшін Columbia Pictures студиясына ауысты. Соңғы фильмде Чаплин мен Эл Джолсон бірлесіп "The Anniversary Song" әнін жазып, ол миллиондаған тиражбен сатылды. 1940-жылдардың соңында Чаплин MGM студиясына көшіп, "On the Town" (1949), "Kiss Me Kate" (1953), "High Society" (1956) және "Merry Andrew" (1958) сияқты көптеген фильмдерде жұмыс істеді. "Bei Mir Bist Du Schoen" және "Please Be Kind" әндеріне жасаған үлесі үшін Чаплин 1985 жылы Әншілердің Даңқ залына енгізілді. Ол "Seven Brides for Seven Brothers", "An American in Paris" және "West Side Story" фильмдерінің музыкасына жасаған еңбегі үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ "Kiss Me Kate" және "High Society" фильмдері үшін номинация алды. Фильмдерге музыкалық жетекші ретінде жұмыс істеген кезеңде Чаплин 1960-шы жылдардың басында продюсердің көмекшісі болып, "Can Can" (1960), "West Side Story" (1961), "I Could Go On Singing" (1963), "The Sound of Music" (1965), "STAR!" (1968), "Man of La Mancha" (1972) және "That's Entertainment, Part 2" (1976) сияқты маңызды фильмдерде қатысты. 1994 жылы "The Golden Age of Movie Musicals and Me" атты автобиографиясын жариялады. Ол өз заманының ірі әнші-күйшілерімен және орындаушыларымен – Коул Портер, Ира Гершвин, Эл Джолсон, Леонард Бернштейн, Джуди Гарланд, Джин Келли, Фил Сильверс, Джули Эндрюс, Фрэнк Синатра және тағы да басқалармен жұмыс істеді және достық қарым-қатынаста болды. Оның естеліктері киноөндірісінің құпия жақтарына арналған.

Некелер

Чаплин Этель Шварцқа үйленді және бір баласы болды, қызы Джудит (Гарольд Принске үйленген); олар 1950 жылы ажырасты. 1968 жылы Чаплин "Музыканың үні" фильмінің сценарийін бақылаушысы болған Бетти Левинге үйленді.

Өлім

1997 жылдың соңында 85 жастағы Чаплин ауыр түрде құлап, 15 қарашада Cedars Sinai медициналық орталығында алған жарақаттарынан көз жұмды.