Кіріспе

Апулияның дәстүрлі құрғақ тас үйі

Трулло (көпше түрі – trulli) – конустық шатыры бар Апулияға тән құрғақ таспен салынған үй. Олардың құрылыс стилі Италияның Апулия аймағындағы Мурге аймағындағы Итрия аңғарына ғана тән. Труллолар көбінесе уақытша далалық паналары мен қоймалар ретінде, немесе шағын шаруалар мен ауыл шаруашылығы жұмысшылары үшін тұрақты тұрғын үйлер ретінде салынған. Бари провинциясындағы Альберобелло қаласында труллолар тығыз орналасқан аудандар бар. Труллоның гүлденген кезеңі – 19 ғасыр, әсіресе оның соңғы онжылдықтары, ол шарап өсірудің дамуымен байланысты болды.

Өткеннен

Итальян тіліндегі "trullo" (грекше τρούλος, купол) термині – ішкі кеңістігі құрғақ таспен қаланған күмбезбен жабылған үйді білдіреді. "Trullo" – Салентин түбегінің белгілі бір аймағында (атап айтқанда, Лиццайо, Маруджио және Аветрана, яғни Мургия деи Труллиден тыс) қолданылатын "truddu" диалектілік сөзінің итальяншаланған түрі, онда бұл жергілікті шаруашылық құрғақ тас шатырының атауы. "Trullo" Мургияда осы типтегі үйді атау үшін жергілікті тұрғындар қолданған "casedda" (көпше түрі – "casedde") (итальянша "casetta", көпше түрі – "casette") терминін ығыстырды. "Trullo" салуға маманданған тас қалаушы итальян тілінде "trullisto" немесе "trullaro" деп аталады. Диалектілік термин – "caseddaro" ("caseddari" көпше түрінде), яғни "casedde" салушы.

Тарих

Дизайнның пайда болуына қатысты көптеген теориялар бар. Ең танымал теориялардың бірі – мүлік салығының жоғары болуына байланысты, Апулия халқы құрғақ тас қабырғалардан тұратын құрылыстарды салған, оларды салық инспекторлары келген кезде жылдам бөлшектеуге болатын. XIV ғасырдың ортасынан XVI ғасырдың соңына дейінгі тарихи деректерде Альберобелло аймағы көбінесе "selva" ("орман") деп, ал кейде мал жаюға тыйым салынған жер ретінде айтылады. Аймақта XVII ғасырға дейін тұрғын үйлер болғанына дәлел жоқ. 1704 жылы Донато Галлерано салған Моттала аумағының жоспарында үлкен орманның ортасында "труллилердің" ядросы бар екені көрсетілген, ол Арборе Белло ("әдемі ағаш") алғашқы қонысын құрайды. 1808 жылы Джованни Антонио Рицци Занони салған географиялық картада Альберобеллоның "selva"сын және оның ортасында, қазіргі қала құрылысына ұқсас шашыраңқы үйлермен ашық кеңістік көрінеді. Альберобеллодағы қалалық "труллилер" XVIII, XIX және XX ғасырларда салынған. XX ғасырдың басында тығыздалу процесінен өткеннен кейін, "трулли" қоныстары XX ғасырдың екінші жартысында тастала бастады. Арзан жерлерге салынған ауылдық "труллилер" XX ғасырда еңбекақының өсуімен бірге салынуын тоқтатты. Бір үйді салуға қажетті жүздеген тонна материалды тасымалдаудың өте жоғары құны себеп болды.

Топтастыру

Трулло – негізінен ауылдық құрылыс нысаны. Қалың қабырғалары мен көп қабатты құрылыстар салу мүмкін болмауы салдарынан, ол жерді тиімсіз пайдалануға себеп болады және осылайша, жоғары тығыздықтағы елді мекендерге жарамсыз. Бірақ, кішкентай тастардан салынғандықтан, трулло формасының икемділігі мен бейімделу қабілеті тығыз қалалық жағдайларда өте пайдалы дизайнды қамтамасыз етеді. Ауылда трулло күмбездері жеке-жеке немесе бесқабатты топтарда, ал кейде он екі немесе жиырмаға дейін үйлерден тұратын үлкен шаруашылық кластерлерінде салынған, бірақ оларда бір ауылдық отбасыдан артық адам тұрмаған.

Материалдар

Аймаққа қарай, ғимарат салыну материалы қатты әктас немесе әктас туфы болуы мүмкін.

Масондық

Дәстүрлі түрде трюллилер құрғақ тас қалау арқылы салынған, яғни, дақыл немесе цемент қолданылмаған. Осы құрылыс стилі айналасындағы аймақта да кең таралған, мұнда егістіктердің көп бөлігі құрғақ тас қабырғалармен бөлінген.

Қабырғалар

Альберобеллода троллоның құрылымдық қабырғалары, қажет болған жағдайда беткі қабатты алып тастағаннан кейін, тікелей тау жынысына орнатылады. Олардың ені 0,80 метрден 2,70 метрге дейін (бұл өлшем Трулло Совраньода тіркелген). Олардың биіктігі (жер бетінен күмбез басталатын деңгейге дейін) 1,60 метрден 2 метрге дейін ауыспайды. Сыртқы жағы 3-тен 5%-ға дейін еңкейтілген.

Жер асты цистернасы

Трулло салуды бастау үшін қажетті тастар судың жоқ жерде цистерна (цистерна) қазып алынды, бұл мүлдем қажеттілік болды. Цистернаның үсті әкпен біріктірілген, ми қабырғалы бөшке тәрізді күмбезбен немесе күмбезбен жабылды, осылайша көп жағдайда үйдің едені қолдауға ие болды.

Шатырлар

Шатырлар екі қабаттан тұрады: ішкі қабат - әктас қалауларынан, үстіне жабылатын тас қойылған, ал сыртқы қабат - сыртқа қарай сәл еңкейтілген әктас плиталарынан жасалған, бұл құрылыстың су өткізбейтіндігін қамтамасыз етеді. Шатыр тастарын алып тастау ғимараттың қалған бөлігінің тұрақтылығына әсер етпейді.

Жоспарлар

Трулло дөңгелек немесе төртбұрышты пішінді болуы мүмкін. Дөңгелек трулло көбінесе мал мен олардың жеміне, не шаруаның өзіне уақытша пана болып табылады. Егер трулло үш, төрт немесе бес труллодан тұратын топтың бір бөлігі болса, онда ол төртбұрышты жоспарға ие болады. Ол ас үй, жатын бөлме, малға арналған пана, азық-түлік немесе құрал-саймандар сақталатын қойма, пеш немесе су жинағыш ретінде пайдаланылуы мүмкін. Альберобеллода труллодан тұратын топтар екіден аспайтындығы ХІХ ғасырға жататын нотариалдық құжаттармен дәлелденген.

Қалқалар

Альберобеллода, троллоның конусының үстінде әдетте қолмен өңделген құмтастан жасалған шың (пинаколо) орналасады, ол түрлі пішімдердің бірі болуы мүмкін: дискі, шар, конус, тостаған, көпжақ немесе олардың комбинациясы. Бұл троллоны салған тас шеберінің қолтаңбасы саналады.

Аққа боялған таңбалар

Сонымен қатар, конустың үстіне белгілер салынған болуы мүмкін (Алберобеллодағы труллилердің суретінде көрсетілгендей). Мұндай белгілерге қарапайым крест, жебемен тесілген жүрек (Санта-Мария Адолоратаны, яғни "Қайғылы Анамызды" бейнелейтін), төрт бөлікке бөлінген шеңбер (бір дереккөзге сәйкес, Санктус Кристос және Санктус Доминус үшін, бірақ көбінесе Санто Козма мен Санто Дамианоның әріптері, жергілікті базилика осы екі әулиеге арналған) және тағы да басқа белгілер кіруі мүмкін. Виа Монте Пертика көшесіндегі труллилердің қатарында қазір көрініп тұрған белгілер (крест, тесілген жүрек, сәулелер шашыратып тұрған нан, ағаш, Киелі Рухты бейнелейтін көгершін және ай және крест) тек ХХ ғасырдың соңы мен 2000 жылдардың басында, шатыр конустарын жаңарту кезінде салынған. Альберобеллодағы "Трулли" қонақ үйіндегі коттедждердің конустарын әшекейлейтін ерекше белгілер алғаш рет 1950 жылдардың соңында, қонақ үй кешені салынған кезде пайда болды.

Ішкі бөлмелер

Труллилердің басым көпшілігі әрбір конустық шатырдың астында бір бөлмеге ие, ал кіріктірілген аркалы ойыстарда қосымша тұрғын кеңістіктер орналасқан. Балалар орталық бөлмеден перделермен бөлінген қабырғадағы ойыстарда ұйықтайтын. Көп бөлмелі трулло үйінде көптеген конустар болады, әрқайсысы жеке бөлмені көрсетеді. Сыртқы қабырғасымен қатар, труллоның ішкі бөлмесі мен күмбездің ішкі жағы әдетте әк гипсімен жабылып, ағыннан қорғау үшін ақталған. Тұрғын үй ретінде пайдаланылатын труллилердің барлығында ашық ошақ және одан шығатын түтік (қабырғаның ішінде жасырылған) мен тастан салынған биік түтін шығаратын қондырғысы бар. Олардың құрылысының ерекшелігіне байланысты труллилерді жылыту қиын: қабырғалары өте жуан, ал жылы ауа ішкі конусқа көтеріледі. Балама жылыту әдісі – орталыққа қойылған күлді brasero (Альберобеллоның Museo del Territorio мұражайында оның үлгісін көруге болады). Жазда салқын болатын труллоның жуан тас қабырғалары мен күмбезі қыс айларында суынып, тамақ дайындау және тыныс алу кезінде пайда болатын ылғалды жинап, тіпті оттың алдында да жылу сезінуді қиындатады. Тұрғындар күндіз есіктерді ашық қалдырып, ішкі кеңістікті құрғақ ұстап, үйден гөрі көбірек сыртта өмір сүреді. Түйежай ретінде пайдаланылған труллилерде малға жем беруге арналған ойыстар әлі де сақталған.

Терезелер

Үйлердің тығыз орналасуына байланысты, труллилерде есіктен басқа және желдету үшін шатыр конусында жасалған кішкентай тесіктен өзге ешқандай терезесі жоқ. Бұл, өте жоғары жылулық инерциясымен қосылғанда, оларды қыста жылы, ал жазда салқын сақтайды. Дегенмен, труллилердің іші көбінесе қараңғы болады.

Фасадтар

Кейбір тролло үйлерінің периметрлік қабырғалары айтарлықтай көтеріліп, конустарын көру мүмкін болмайды, соның салдарынан ғимараттар қарапайым үйлерге ұқсайды. Көптеген конус тәрізді шатырлардың жоғарғы бөлігі қиылып, үстінде жылжымалы дөңгелек тақтамен жабылатын дөңгелек тесігі болады. Тесікке кіру үшін шатырға сырттан сатыр салынады. Бұл тролло үйлері астық, шөп немесе сабан сақтауға пайдаланылған.

Туристік атракция ретінде Трулли

Бүгінде сақталған труллилер британ және неміс туристері арасында танымал және көбінесе жалпы пайдалану үшін сатып алынып, қалпына келтіріледі. Алайда, труллиді қалпына келтіргісі келетін әркім көптеген ережелерді сақтауы керек, өйткені труллилер Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет жөніндегі ұйымының (ЮНЕСКО) дүниежүзілік мұрасы заңымен қорғалады. ХХІ ғасырдың басынан бері көптеген трулли үйлері қалпына келтіріліп, екінші үйлерге немесе өздігінен тамақтанатын коттедждерге айналдырылды. 1999 жылы трулли төбесін қайта жаңартуға шамамен үш миллион лира (1500 евро шамасында) жұмсалса, 2009 жылы бұл құн 15000 евроға дейін өсті. ХХ ғасырдың соңында Альберобеллодағы Монти ауданы негізінен құлай бастаған жер еді, сол кезде Антонелла Гидо мен Дино Барнаба бірнеше ондаған тастап кетілген труллилерді сатып ала бастады, оларға заманауи кішкентай ас үйлер орнатып, оларды жергілікті қонақ үйлердегі бөлмелерден арзанға түнде жалға беріп, шағын пәтерлер ретінде пайдалануды көздеді. Олар тіпті әр трулли төбесіне сәттілік нышандарын салды. Апулия аймағында кейбір труллилер әлі де мекенделген, олардың көпшілігі гигиеналық нормаларға сәйкес келтірілген; қалаларға жақын орналасқандары көбінесе жаңа технологиялармен салынған үйлерге немесе виллаларға қосымша бөлмелерге айналдырылды; алайда, мұндай өзгерістердің көпшілігі тарихи құрылымға келтірілген зиянға байланысты заңсыз деп есептеліп, бұл үрдіс баяулады. Альберобелло аймағында труллиде тұратын жергілікті тұрғындар көшіп кетуге шамасы келмейтіндіктен немесе өз труллилерінде туристерге төсек пен тамақ ұсынып жатыр, сондықтан олар әлі де осында тұрып жатыр.