Кіріспе
Алкамо (;) – Сицилиядағы Трапани провинциясының төртінші ірі қаласы және коммунасы. Халық саны 44 925 адамды құрайды. Қала Палермо қаласымен шектеседі және Палермо мен Трапани қалаларынан шамамен 50 километр қашықтықта орналасқан. Қазіргі таңда қала аумағы 130,79 шаршы километрді алып жатыр және Трапани провинциясындағы халық тығыздығы бойынша Эричеден кейін екінші орында тұрады. Алкамоның солтүстігінде Тиррен теңізі, шығысында Балестрате және Партинико, оңтүстігінде Кампореле, ал батысында Калатафими-Сегеста және Кастелламмаре-дель-Гольфо қалаларымен шектеседі. Қаланың ең маңызды шағын ауылы – Алкамо Марина, ол қала орталығынан шамамен 6 километр қашықтықта жатыр. Басқа муниципалитеттермен бірге «Associazione Città del Vino» қауымдастығына, «Patto dei Sindaci» қозғалысына, «Progetto Città dei Bambini» жобасына, «Rete dei Comuni Solidali» желісіне және «Patto Territoriale Golfo di Castellammare» келісіміне қатысады. Жылдық орташа температура 16,9 °C құрайды.
Alcamo (; , , or Àlcamu) is the fourth largest town and commune of the Province of Trapani, Sicily, with a population of 44.925 inhabitants. It is on the borderline with the Metropolitan City of Palermo at a distance of about 50 kilometres from Palermo and Trapani. Nowadays the town territory includes an area of 130,79 square kilometres and is the second municipality as for population density in the province of Trapani, after Erice. Alcamo is bounded by the Tyrrhenian Sea on the north, Balestrate and Partinico on the east, Camporeale on the south and Calatafimi Segesta and Castellammare del Golfo on the west. Its most important hamlet is Alcamo Marina at about 6 kilometres from the town centre. Together with other municipalities it takes part in the Associazione Città del Vino, the movement Patto dei Sindaci, Progetto Città dei Bambini, Rete dei Comuni Solidali and Patto Territoriale Golfo di Castellammare. The average annual temperature is 16.9 °C,
Seismic classification: zone 2 (medium high seismicity), Ordinance PCM 3274 (20 March 2003)
Climatic classification: zone B, 1140 degree day
Köppen climatic classification: CSa another supposition is that it had been derived from the name of the Muslim leader who probably founded the town in 828 AD and whose name was al Qāmūq (in Arabic: القاموق). According to some people this hypothesis was invented by Leo Africanus who had told this story without consulting any document on the subject. Besides, according to some scholars, the name Alcamo would derive from caccamu, a dialectal word referring to the plant Citrullus colocynthis. One of the most important finds is an axe from the Neolithic, kept at the Museo archeologico regionale Paolo Orsi of Syracuse.
Сейсмикалық жіктелу: 2-аймақ (орташа жоғары сейсмикалық белсенділік), ПКМ 3274 (20 наурыз, 2003 жыл)
Климаттық жіктелу: B аймағы, 1140 градус-күн
Кёппен климаттық жіктелуі: CSa. Тағы бір болжам бойынша, қаланың аты 828 жылы қалаға негіз салған мұсылман басшысының есімінен шыққан, ол әл-Қамуқ (арабша: القاموق) деп аталған. Кейбір адамдардың пікірінше, бұл гипотезаны Лео Африкан ойлап тапқан, ол бұл оқиғаны тақырып бойынша ешқандай құжатты зерттемей айтқан. Сонымен қатар, кейбір ғалымдар Алкамо атауының Citrullus colocynthis өсімдігін білдіретін «caccamu» диалектілік сөзінен шыққандығын айтады. Ең маңызды археологиялық табыстардың бірі – Сиракузадағы Паоло Орси аймақтық археологиялық мұражайында сақталатын неолит дәуіріне жататын балқы.
Alcamo (; , , or Àlcamu) is the fourth largest town and commune of the Province of Trapani, Sicily, with a population of 44.925 inhabitants. It is on the borderline with the Metropolitan City of Palermo at a distance of about 50 kilometres from Palermo and Trapani. Nowadays the town territory includes an area of 130,79 square kilometres and is the second municipality as for population density in the province of Trapani, after Erice. Alcamo is bounded by the Tyrrhenian Sea on the north, Balestrate and Partinico on the east, Camporeale on the south and Calatafimi Segesta and Castellammare del Golfo on the west. Its most important hamlet is Alcamo Marina at about 6 kilometres from the town centre. Together with other municipalities it takes part in the Associazione Città del Vino, the movement Patto dei Sindaci, Progetto Città dei Bambini, Rete dei Comuni Solidali and Patto Territoriale Golfo di Castellammare. The average annual temperature is 16.9 °C,
Seismic classification: zone 2 (medium high seismicity), Ordinance PCM 3274 (20 March 2003)
Climatic classification: zone B, 1140 degree day
Köppen climatic classification: CSa another supposition is that it had been derived from the name of the Muslim leader who probably founded the town in 828 AD and whose name was al Qāmūq (in Arabic: القاموق). According to some people this hypothesis was invented by Leo Africanus who had told this story without consulting any document on the subject. Besides, according to some scholars, the name Alcamo would derive from caccamu, a dialectal word referring to the plant Citrullus colocynthis. One of the most important finds is an axe from the Neolithic, kept at the Museo archeologico regionale Paolo Orsi of Syracuse.
Лонгуро мен Лонгарико
Ликофронның цитаталарынан ежелгі заманда Бонифато тауында "Лонгуро" деп аталатын қоныс болғандығын білеміз. Ескі әңгіме бойынша, бұл қонысты Трой қаласының қирауынан қашқан гректердің колониясы құрған. Рим кезеңінде Лонгуро тұрғындары таудың етегіне көшіп, осылайша айналасындағы жерлерде егін шаруашылығымен айналысуға мүмкіндік алды. Бір болжамға сәйкес, Алькамоның туында бейнеленген екі төбе Лонгарикум және Лонгуро қалаларын көрсетеді.
Шығу тегі
Алкамо 828 жылы мұсылман қолбасшысы әл-Камук (аты одан шыққан болуы мүмкін) құрған, бірақ басқа дереккөздер оның пайда болуын шамамен 972 жылға жатқызады. Алкамо туралы алғашқы құжат 1154 жылға дейін барып жетеді, ол Сицилияның Роджер II-сі тапсырысымен географиялық карталар жинағын жасау үшін берілген бербер географы Идрисидің еңбегінде кездеседі. Жазушы Араб милінен артық қашықтықтан Калатубо қамалынан (қала аумағынан бүгін де көрінеді) Алкамоның орналасқан жерін сипаттап, оны «манзил» – топырағы құнарлы және өркендеген саудасы бар шағын елді мекен немесе үйлер тобы деп атады. 1185 жылғы күнделікте андалусиялық саяхатшы Ибн Джубайр қаланың араб текті екенін растайды; бірақ 1221 және 1243 жылдар аралығындағы арабтардың көтерілістерінен кейін король Фредерик II араб халқының көп бөлігін Лучерадағы колонияға көшіруге мәжбүр болды, ал Бонифатодан келген христиандар қалаға қоныстанды. Осы кезеңде ақын Чиулло немесе Чело д’Алкамо дүниеге келді. 1340 жылы Раймондо Пералта Арагонның Петр II-сінен Алкамоның феодальдық иелігі мен барониясын сатып алды. Содан кейін барония оның ұлы Гульельмо Пералта Склафаниге, «Гульельмоне» деп аталды, өтті. Олардың жүздегені Сицилия мен Италияның түрлі аймақтарынан (оның ішінде Пиза, Амальфи, Болонья, Калабрия, Лигурия) және Испаниядан көшіп келді. Әсіресе, жақын жердегі қалалармен бидай және шарап саудасы өте қарқынды болды.
Елтаңба
Алькамо қаласының гербі, Фредерик II Швабия патшалығынан бері қолданылып келеді – күміс фонға алтын тәж киген қара бүркіт, астында үш төбе және екі алтын емен ағашы бейнеленген. Гербтің мүсіні Палермо қақпасына жақын орналасқан Ассизилік Франциск шіркеуінің қабырғасына орнатылған.
15 ғасыр
Сент-Томас шіркеуі (Chiesa di San Tommaso): оның құрылыс мерзімі белгісіз, бірақ шамамен 15 ғасырдың бірінші жартысында салынған болуы мүмкін. Шіркеудің алдында геометриялық өрнектермен безендірілген үлкен портал орналасқан. Исаның қасиетті Мария шіркеуі (Chiesa di Santa Maria di Gesù): 15 ғасырда салынған және 1762 жылы кеңейтілген. Ішінде Калатафимиден келген бақытты Архангел Плаценцаның денесі сақталған. Санта-Мария-дель-Соккорсо шіркеуі (Біздің құтқарушы әйелдің бұрынғы шіркеуі): 15 ғасырда салынған. Киелі Вито шіркеуі (Chiesa di San Vito): осы шіркеудің құрметіне Сан-Вито ауданы мен оның орналасқан көшесі аталған. 1492 жылы бұл шіркеудің бар екендігі мәлім болған. Алькамолық тарихшы Игнацио де Бласидің айтуынша, ол Жариялау бауырластығының мүшесі тарапынан, кедейлерге арналған ауруханамен бірге салынған. 1922 жылы және соңғы онжылдықтарда қайта жаңартылған, онда ескі нәрсе қалмаған және қазір Шығыс православие христиандары өз діни рәсімдерін өткізу үшін пайдаланады. Киелі Рух шіркеуі: 1491 жылғы құжатта айтылған, бұл туралы тарихшы Игнацио Де Бласи куәландырады. Ол бірінші қорымның жанында, солтүстік жағында орналасқан.