Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1922 жылғы фильм
1922 film
"Манхетта" (1921) – суретші Чарльз Шилер мен фотограф Пол Страндтың түсірген қысқа метражды деректі фильмі.
Manhatta (1921) is a short documentary film directed by painter Charles Sheeler and photographer Paul Strand.
Өндірістік негіздер
"Манхетта" ХХ ғасырдың басындағы Манхэттеннің бейнесін көрсетеді. Қала фильмнің тақырыбы болғандықтан, ол 65 кадрдан тұрады, кадрлар еркін, сюжеттік құрылымсыз тізбектелген. Фильм Стейтен аралы паромдарының Манхэттенге жақындауымен басталып, көк үйден күн батуын тамашалаумен аяқталады. Кейбір деректер бойынша, бұл алғашқы американдық авангардтық фильм. Фильмнің негізгі мақсаты – фотосурет пен кино арасындағы қарым-қатынасты зерттеу; камера қозғалысы және әр кадрдағы кездейсоқ қозғалыс ең төмен деңгейде ұсталады. Әр кадрда қаланың мұқият ойластырылған абстрактілі композицияларға біріктірілген көрінісі бейнеленген. "Манхетта" суретші және фотограф Чарльз Шилер мен фотограф Пол Страндтың бірлескен жұмысы. Фильмдегі аралық тітрлерде Уолт Уитменнің шығармаларынан үзінділер келтірілген.
Manhatta documents the look of early 20th century Manhattan. With the city as subject, the film consists of 65 shots sequenced in a loose non narrative structure, beginning with the Staten Island ferry approaching Manhattan and ending with a sunset view from a skyscraper. It is considered by some to be the first American avant garde film. The primary objective of the film is to explore the relationship between photography and film; camera movement is kept to a minimum, as is incidental motion within each shot. Each frame provides a view of the city that has been carefully arranged into abstract compositions. Manhatta was a collaboration between painter/photographer Charles Sheeler and photographer Paul Strand. The intertitles include excerpts from the writings of Walt Whitman.
Сақталу жағдайы
1995 жылы фильм Конгресс кітапханасының Ұлттық кино тізіліміне сақтау мақсатында іріктелді және "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп танылды. Реставрациялау қиын болды, себебі түпнұсқа негативі жоғалып, тек бір ғана ауыр зақымдалған 35 мм көшірмесі ғана сақталды. Ол 2005 жылдың қазан айындағы Unseen Cinema DVD жинағы үшін қалпына келтірілді. Фильмді 2009 жылдың қаңтарында архивист Брюс Познер, Lowry Digital киноны қалпына келтіру компаниясымен бірлесіп толыққанды түрде қалпына келтірді. Познер фильмді түпкілікті бейнесіне қайтаруға шамамен төрт жыл жұмсады. Қазіргі заманғы өнер мұражайы мен Антологиялық кино архиві Нью-Йорк композиторы Дональд Сосинді жаңа музыка жазуға шақырды.
In 1995 the film was selected for preservation in the National Film Registry by the Library of Congress, being deemed "culturally, historically, or aesthetically significant". Restoration proved difficult, as the negative was lost, and only a single heavily damaged 35mm print remained in existence. It was restored for the DVD set Unseen Cinema in October 2005. The film was completely restored in January 2009 by archivist Bruce Posner, working with film restoration company Lowry Digital. Posner spent close to four years returning the film to its original glory. The Museum of Modern Art and Anthology Film Archives also commissioned a new score from New York composer Donald Sosin.