Кіріспе
Эдвард Гарольд Физик (Edward Harold Physick; 20 шілде 1878 – 30 тамыз 1972) – ағылшын жазушысы, ең көп танымал – Джон Милтонды зерттеуші және оның шебері ретінде; сонымен қатар, ақын және фантастика жазушысы. 1909 жылдан бастап Э. Х. Висиак деген псевдониммен жазды.
Edward Harold Physick (20 July 1878 – 30 August 1972) was an English writer, known chiefly as a critic and authority on John Milton; also, a poet and fantasy writer. He was using the pseudonym E. H. Visiak by 1909.
Өмір
Ол Лондонның Элинг қаласында Эдвард Джозеф Физиктың ұлы болып дүниеге келді. 1877 жылы ол Джон Сирсидің қызы Мод Сирсиге үйленді. Оның әкесінің әкесі, Эдвард Джеймс Физик (1829–1906) мүсінші және конгрегационалист Паддингтон шіркеуінің хатшысы болды; ол қайтыс болғаннан кейін мүсіншілік бизнесін Эдвард Джозеф және тағы бір ұлы жалғастырды. Жазушы және сыншы Уильям Генри Хелм, 1881 жылы оның ең кіші қызы Ада Эммелин Физикке үйленді, ол оның анасының інісі болды. Физик Хитчин грамматикалық мектебінде (қазіргі Хитчин ұлдар мектебі) оқыды, сондай-ақ жеке сабақтар алды. Ол Лондонның Минсинг-Лейн және Манчестердегі Индоевропалық телеграф компаниясында кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1917 жылы Уильям Лофтус Хейр мен Хьюберт В. Пит басқарған Социалистік квакер қоғамының журналы «The Ploughshare»-да оның өлеңі жарияланды. 1921 жылы Висиактың әкесі қайтыс болды, содан кейін ол анасымен бірге тұрып, оның күтімін жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде олар Ховқа көшіп кетті; ол 1952 жылы 98 жасында қайтыс болды. 1967 жылғы жазғы «Aylesford Review» саны «Э. Х. Висиакқа арналған құрмет» деп аталды. Оған ақын Кеннет Хопкинс (1914–1988) және Уилсон сияқтылар үлес қосты. Өмірінің соңында, 1971 жылы Висиак Мирон Гриндеа басқарған «ADAM International Review» журналында өлең жариялады.
Шығармалары
Висиак псевдонимін пайдаланып, ол "The New Age" журналына өлеңдер жазды. Ол Мэри Гоуторптың жетекшілігін ұстанған және 1911–1912 жылдары Дора Марсденнің "Азат әйел" журналына үлес қосқан "Жаңа дәуір" жазушыларының кең тобының мүшесі болды. Брюс Кларктың сөзінше, оның өлеңдері журналдың "әр жерінде" жарияланған, бірақ ол оларды "ерекше көзге түспейтін" деп санайды. Ребекка Уэст оны басқа бір ғана әдеби авторы ретінде атап өткен. 1930 жылдары Висиактың өлеңдері Джон Гоусворт редакциялаған "Эдвард поэзиясы" және "Нео-грузин поэзиясы" жинақтарында жарияланды. Ол, әсіресе Гоусвортпен бірлесіп, қысқа әңгімелер жазды. Шотланд жазушысы Дэвид Линдсейдің досы және жанкүйері болған ол Линдсейдің "Арктурға саяхат" романына алғы сөз жазды. Ол үш қысқа, қорқынышты роман – "Кербез арал", "Медуза" және "Көлеңке", сондай-ақ "Өмірдің таңғы сағаты" атты автобиография жазды. "Көлеңке" Гоусворттың "Қылмыстар, қызықты жағдайлар мен сенсациялар" (1936) антологиясына, сонымен қатар Висиактың "Медуза ақымақтығы" әңгімесіне енді.
Сыни қабылдау
Оның "Медуза: құпия оқиға" (1929) романы 1960 жылдары кеңінен танымал болды. Майк Эшли "Медузаны" Висиактың "басты жетістігі" деп сипаттайды. Карл Эдвард Вагнердің осы роман туралы мақаласы "Қорқыныш: 100 үздік кітап" антологиясында (1988; қайта жаңартылған басылымы 1992) жарияланған. Қытай Миэвилл де Висиактың шығармаларына жоғары баға берді.
Сыни зерттеу/антология
Харрисон Барбет, Энтони (Колин Уилсонның кіріспесі). Э. Х. Висиак: Жазушы және мистик (2007), Ноттингем, Англия: Paupers' Press