«Meet Me in St. Louis» (1944) – Винсенте Миннеллинің мюзикл фильмі. Смит отбасының өмірі, Әлемдік көрмеге дайындық, Джуди Гарланд рөлі. Көруге асығыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Винсенте Миннелли түсірген американдық музыкалық фильм. 1944 жылғы фильм.
1944 American musical film by Vincente Minnelli
the 1944 film
«Сент-Луисте кездесу» – Metro Goldwyn Mayer компаниясының 1944 жылы түсірген американдық Рождестволық музыкалық фильмі. 1903 жылдың жазынан басталатын маусымдық шағын эпизодтардан тұратын фильм, 1904 жылдың көктемінде Луизиана сатып алу көрмесінің (көбінесе Дүниежүзілік көрме деп аталады) ашылуына дейін Смит отбасының Сент-Луистегі өміріндегі бір жылды баяндайды. Фильмде Джуди Гарланд, Маргарет О’Брайен, Мэри Астор, Люсиль Бремер, Том Дрейк, Леон Эймс, Марджори Мейн, Джун Локхарт және Джоан Кэрролл рөлдерін сомдайды. Фильмді Ирвинг Бречер мен Фред Ф. Финклехофф Салли Бенсонның «The Kensington Stories» атты әңгімелер жинағынан, ал кейіннен «Сент-Луисте кездесу» романынан бейімдеді. Фильмді режиссер Винсенте Миннелли түсірді, ол түсірілім алаңында Гарландпен танысып, кейіннен оған үйленді. Тони сыйлығының иегері Лемуэль Айерс фильмнің суретші-қоюшысы болды. «Сент-Луисте кездесу» шыққаннан кейін сыншылардың да, көрермендердің де жоғары бағасын алды. 1944 жылы «Going My Way» фильмінен кейін екінші орынды иеленді және 1940 жылдардағы MGM компаниясының ең табысты мюзиклі болды. 1994 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы фильмді «мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды» деп танып, оны АҚШ Ұлттық кино тізіміне енгізді. Гарланд Хью Мартин мен Ральф Блейн фильм үшін жазған «Трамвай әні», «Қасыңдағы жігіт» және «Өзіңе қуанышты Рождество тілеймін» әндерін тұңғыш рет орындады, олар фильм шыққаннан кейін хиттерге айналды. Фильмнің продюсері Артур Фрид де әндердің бірін жазып, өзі орындады.
Meet Me in St. Louis is a 1944 American Christmas musical film made by Metro Goldwyn Mayer. Divided into a series of seasonal vignettes, starting with Summer 1903, it relates the story of a year in the life of the Smith family in St. Louis leading up to the opening of the Louisiana Purchase Exposition (most commonly referred to as the World's Fair) in the spring of 1904. The film stars Judy Garland, Margaret O'Brien, Mary Astor, Lucille Bremer, Tom Drake, Leon Ames, Marjorie Main, June Lockhart and Joan Carroll. The film was adapted by Irving Brecher and Fred F. Finklehoffe from a series of short stories by Sally Benson originally published in The New Yorker magazine called "The Kensington Stories" and later in novel form as Meet Me in St. Louis. The film was directed by Vincente Minnelli, who met Garland on the set and later married her. Tony Award winning designer Lemuel Ayers served as the film's art director. Upon its release, Meet Me in St. Louis was both a critical and a commercial success. It became the second highest grossing film of 1944, behind only Going My Way, and was also MGM's most successful musical of the 1940s. In 1994, the film was deemed "culturally, historically, or aesthetically significant" by the Library of Congress and selected for preservation in the United States National Film Registry. Garland debuted the standards "The Trolley Song", "The Boy Next Door" and "Have Yourself a Merry Little Christmas", all written by Hugh Martin and Ralph Blane for the film, and all of which became hits after the film was released. The film's producer Arthur Freed also wrote and performed one of the songs.
Сюжет
Фильмнің көрінісі 1904 жылғы Луизиана сатып алу көрмесіне дейінгі жылы Миссури штатының Сент-Луис қаласында өтеді. 1903 жылдың жазында Смит отбасы жайлы дамыған өмірге ие болады. Алонзо Смит пен оның әйелі Аннаның төрт қызы бар: Роза, Эстер, Агнес және Тути, сондай-ақ ұлы Лон-младший. Екінші үлкен қызы Эстер көрші жігіт Джон Труетке ғашық, бірақ ол бастапқыда оның сезімін байқамайды. Тути мұз сатушы мистер Нилимен бірге жүріп, Сент-Луис қаласы елдегі ең жақсы қала ма екені туралы пікір таластырады. Үлкен қызы Роза Уоррен Шеффилдтен үйлену ұсынысы күтеді, бірақ үміті ақталмайды. Эстер Джонмен Смиттердің кешінде танысады және әлемдік көрменің құрылыс алаңына бірге баруды үміттенеді. Хэллоуинде Тути мен Агнес оттыққа барады. Кейін Тути ерін жарылып, тісі түскен күйде Джон оны өлтіруге тырысқан деседі. Эстер Джонмен бетпе-бет келіп, оны физикалық күш қолданып, сөкпейді. Эстер үйге келген соң Тути мен Агнес шындықты айтады: Джон оларды қауіпті ойыннан кейін полициядан қорғауға тырысқан. Шындықты білген Эстер Джоннан кешірім сұрайды, ал ол оны сүйіп өбеді. Мистер Смит Нью-Йорк қаласына іссапарға баратынын және Рождестводан кейін барлығы сол жерге көшетінін хабарлайды. Отбасы бұл жаңалықтан қатты күйзеледі, әсіресе Роза мен Эстердің махаббаттары, достары және білім алу жоспарлары қауіп астында қалады. Эстер де әлемдік көрмені қалып қоямын деп қорқады. Миссис Смит те ренжігенімен, күйеуімен келісіп, фортепианода әсем дуэт орындайды. Рождество қарсаңында тамаша кеш өтеді. Джон Эстерді алып кете алмайды, өйткені смокингін алуға кешігіп қалған. Эстер қуанышпен атасының оны кешке алып кетуге ұсынысын қабылдайды. Кеште Эстер мен Роза Уорреннің сүйіктісі Лусил Баллардтың кешін бұзу үшін оның кестесін сәтсіз жігіттермен толтыруды жоспарлайды. Бірақ Лусил жылы, мейірімді және мақтанқор емес екенін көріп, таңғалады. Ол Уорреннің Розамен бірге болуын ұсынады, соның арқасында Роза Лонмен кездесе алады. Эстер Лусилмен кестелерін ауыстырып, қиын және ұялмаған серіктестермен билейді. Атасы көмектескеннен кейін Эстер Джонның смокинг киіп, кешке келгенін көріп, қуаныштан көзіне жас шығарады. Кейін Джон Эстерге үйлену ұсынысын жасайды, ол келіседі, бірақ олардың болашағы белгісіз, өйткені ол Нью-Йоркке көшуі керек. Эстер үйге келгенде Тути Санта-Клаусты асыға күтіп, барлық ойыншықтарын Нью-Йоркке алып кете ала ма деп уайымдайды. Эстер Тутиге "Өзіңе қуанышты Рождество тілеймін" әнін орындағаннан кейін, Тути қатты ренжіп, қалдырып кеткен қар адамдарын қиратады. Эстер Тутиге қайда барса да бірге болатынын айтады. Сырттағы қыздарды көрген Мистер Смит ойға келеді. Ол отбасын төмен шақырып, Нью-Йоркқа көшпейтінін жариялайды, бұл барлығын қатты қуантады. Уоррен Смит үйіне асығып келіп, Розаға деген махаббатын білдіреді және мүмкіндігінше ерте некелерін жариялайды. Рождество келгенін білген Смиттер оны тойлайды. Келесі көктемде, әлемдік көрменің ашылуында, отбасы Гранд-лагунаға қарап тұрады, сол кезде үлкен павильонның айналасындағы мыңдаған шамдар жанды.
The backdrop for the film is St. Louis, Missouri, in the year preceding the 1904 Louisiana Purchase Exposition World's Fair. In the summer of 1903, the Smith family leads a comfortable upper middle class life. Alonzo Smith and his wife Anna have four daughters: Rose, Esther, Agnes and Tootie, and a son, Lon Jr. Esther, the second oldest daughter, is in love with the boy next door, John Truett, although he does not notice her at first. Tootie rides with iceman Mr. Neely and debates whether St. Louis is the nation's top city. Rose, the eldest daughter, hopes in vain to receive a marriage proposal from Warren Sheffield. Esther finally meets John properly when he is a guest at the Smiths' party and hopes to meet him again on a trolley ride to the construction site of the World's Fair. On Halloween, Tootie and Agnes attend a bonfire. Later, after Tootie appears with a split lip and lost tooth, she claims that John tried to kill her. Esther confronts John, physically attacking and scolding him. After Esther returns, Tootie and Agnes confess the truth: John was trying to protect them from the police after a dangerous prank went wrong. Upon learning the truth, Esther apologizes to John and he kisses her. Mr. Smith announces that he is to be sent to New York City on business and they will all move there after Christmas. The family is devastated by the news, especially Rose and Esther, whose romances, friendships and educational plans are threatened. Esther is also aghast because they will miss the World's Fair. Although Mrs. Smith is also upset, she reconciles with her husband and they sing a tender duet at the piano. An elegant ball takes place on Christmas Eve. John cannot take Esther because he was too late to pick up his tuxedo. Esther is relieved when her grandfather offers to take her to the ball instead. At the ball, Esther and Rose plot to ruin the evening of Warren's date Lucille Ballard by filling her dance card with losers. They are surprised to find that Lucille is warm, friendly, and not a snob. She suggests that Warren should be with Rose, allowing her to be with Lon. Esther switches her dance card with Lucille's and takes on the clumsy and awkward partners. After being rescued by Grandpa, Esther is overjoyed when John appears in a tuxedo and they dance for the rest of the evening. Later, John proposes to Esther and she accepts, but their future is uncertain because she must still move to New York. Esther returns home to find Tootie waiting impatiently for Santa Claus and worrying about whether she can bring all her toys with her to New York. After Esther sings Tootie a poignant rendition of "Have Yourself a Merry Little Christmas", an inconsolable Tootie destroys the snowmen that they must leave behind. Esther reassures Tootie that they will be together no matter where they go. Mr. Smith, who has witnessed the girls outside, begins to have second thoughts. After thinking in the living room, he summons the family downstairs and announces that they will not move to New York, much to everyone's surprise and joy. Warren rushes into the Smith home, declares his love for Rose, and announces that they will marry at the first possible opportunity. Realizing that it is now Christmas, the Smiths celebrate. The next spring, at the World's Fair, the family gathers overlooking the Grand Lagoon just as thousands of lights around the grand pavilion are illuminated.
Өндіріс
Фильм Салли Бенсонның 1942 жылы "Нью-Йоркер" журналында жарияланған, кейін "Сент-Луисте кездесейік" романы ретінде шыққан "Кенсингтон оқиғалары" атты сезімтал отбасылық әңгімелер сериясына негізделген. Әңгімелер жарық көргеннен кейін көп ұзамай, бұрын МGM мюзиклдерінде Джуди Гарландпен сәтті жұмыс істеген Артур Фрид студия басшысы Луис Б. Майерді фильм құқықтарын 25 000 долларға сатып алуға көндірді, сондай-ақ Бенсонды экрандық бейімдеме жұмысына тартып алды. Фильм идеясы 1939 жылдан бері Бродвейде үлкен жетістікке және мақтауға ие болған "Әкемен өмір" атты ностальгиялық отбасылық пьесадан шабыттанды. О'Брайен, Мэри Астор (пневмония) және Джоан Кэрролл (аппендицит) ауырғандықтан туындаған аурулар өндірістің кешігуіне себеп болды, бірақ Миннелли осы кешігуді О'Брайеннің ең қиын және маңызды көріністерін дайындау үшін пайдаланды. Лос-Анджелес аймағындағы қатты жаңбыр мен су тасқыны сыртқы түсірілімдерді одан әрі кешіктірді. Фильмнің түсірілімі 1943 жылдың 1 желтоқсанында басталды және 1944 жылдың 7 сәуірінде аяқталды, жоспардан қалып, 1,8 миллион долларға жуық бюджетпен шықты. Алғашқы монтаждалған нұсқа екі сағаттан асты, сондықтан жазушылар фильмді 1944 жылдың жазындағы алдын ала көрсетілімдерге 113 минутқа дейін қысқартуды ұсынды. Көрермендердің өте жағымды пікірлеріне байланысты МGM фильмнің шығарылуын Рождество мерекесіне дейін сақтап қалды. Премьера 1944 жылдың 22 қарашасында Сент-Луисте, ал бір аптадан кейін Нью-Йорктегі Астор театрында өтті.
The film is based on "The Kensington Stories", a series of sentimental family stories by Sally Benson that appeared in The New Yorker in 1942 and later in novel form as Meet Me in St. Louis. Shortly after the publication of the stories, Arthur Freed, who had enjoyed previous success with Judy Garland in MGM musicals, convinced studio head Louis B. Mayer to purchase the film rights for $25,000, and Benson was also hired to work on the screen adaptation. The idea for the film was also inspired by Life with Father, a nostalgic family play that had been running on Broadway to great success and acclaim since 1939. Production delays were also caused by illnesses suffered by O'Brien, Mary Astor (pneumonia) and Joan Carroll (appendicitis), but Minnelli used the delays to prepare O'Brien's most demanding and important scenes. Severe rains and flooding in the Los Angeles region caused further delays in the production of exterior scenes. Filming began on December 1, 1943 and was completed on April 7, 1944, behind schedule and with a final budget near $1.8 million. The first rough cut exceeded two hours in length, so the writers suggested edits that brought the film down to 113 minutes for its preview screenings in the summer of 1944. MGM, encouraged by overwhelmingly positive audience previews, held the film's release for the Christmas season. The premiere was held in St. Louis on November 22, 1944, and at New York's Astor Theatre one week later.
Қабылдау
1944 жылы шыққан кезде «Meet Me in St. Louis» фильмі зор сынға ұшырап, коммерциялық сәттілікке де қол жеткізді. Алғашқы көрсетілім кезінде АҚШ пен Канадада 5,016,000 доллар, ал басқа елдерде 1,550,000 доллар тауып, 2,359,000 доллар пайда әкелді. Time журналы «Meet Me in St. Louis» фильмін «жылдың ең әдемі фильмдерінің бірі» деп атап, былай деп жазды: «Техниколор бұл кезеңнің асыл махоганилерін, нәзік муслиндерін және жылы шамдарының жарығын бейнелегенде бұрынғыдай әдемі болған емес. Кейде фильм әсем суреттердің ғана шармын асырып, шынайы отбасылық поэзияның биік деңгейіне жетеді. Бұл жетістіктердің барлығы Маргарет О’Брайеннің талантты ойыны мен режиссер Миннеллидің одан ең жақсысын шығару қабілетіне байланысты». Time журналы О’Брайенді одан әрі мақтап: «[Оның] әні мен үлкендер кешінде түнгі көйлектің ішінде билеген биі әрекеттерінің бәрі де таң қалдырады. Оның Хэллоуиндегі қорқынышты шытырман оқиғалары, оттың жарығы, қараңғы көшелер мен құлаған жапырақтардың сыбырлары фильмнің бұл бөлігін өте жоғары деңгейге көтереді» деді. The New Yorker журналында жазған Уолкотт Гиббс фильмді «өте тартымды» деп бағалап, диалогты «фильмдерде сирек кездесетін ерекше қызық» деп атады, бірақ фильмтің тым ұзақ екенін айтты. 2005 жылы Ричард Шикел бұл фильмін Time.com сайтының 100 үздік фильмдер тізіміне қосты: «Онда керемет әндер бар [және] Джуди Гарландтың тыныш, уайымсыз ойыны. Ностальгиялық шармына қарамастан, Миннелли бұл туынды арманды, кейде түсініксіз, қараңғылықпен сіңіріп, ол біздің көптегеніміз үшін американдық кино мюзиклдерінің ең ұлысы болып қала береді». Кино тарихшысы Карина Лонгворт оның фантастикалық және түсініксіз элементтерін атап өтіп, оны «стандартты Metro Goldwyn Mayer мюзиклінің кейпінде жасырылған готикалық көркем фильм» деп сипаттады. Продюсер Артур Фрид: «Meet Me in St. Louis» – менің ең сүйікті фильмім. Джудимен арамыз өте жақсы болды, бірақ осы фильмді түсірген кезде ғана біздің арамыз суыты. Ол бұл фильмде түсуге құштар емес еді. Тіпті анасы да маған осы туралы айтқан. Кейбір пікірлерге байланысты қиындықтар туды. Студия менеджері Эдди Мэнникс Хэллоуин сахнасы дұрыс емес деп ойлады, бірақ ол фильмде қалды. Роджерс пен Хаммерштейн жазған «Балалар мен қыздар, сендердей» деген ән бар еді, оны Джуди керемет орындады, бірақ ол фильмді баяулатты, сондықтан оны алып тастады. Фильмнің алдын ала көрсетілімінен кейін Джуди маған келіп: «Артур, қандай фильмдерді түсіру керектігін маған ешқашан айтпауға уәде бер» деді. Бұл «Желмен кеткендер» фильмінен кейін Metro компаниясының сол кездегі ең табысты фильмі болды». Rotten Tomatoes сайтындағы 80 рецензияға негізделген фильмнің «жаңа» рейтингі 100% және орташа бағасы 8.80/10. Сайттың кино сыншыларының пікірі: «Джуди Гарланд пен Маргарет О’Брайеннің керемет ойынымен жетекшілік ететін, көңілді музыкалық «Meet Me in St. Louis» – барлық жастағы көрермендерге арналған мерекелік сыйлық».
Upon its 1944 release, Meet Me in St. Louis was a gigantic critical and commercial success. During its initial theatrical release, it earned a then massive $5,016,000 in the US and Canada and $1,550,000 elsewhere, resulting in a profit of $2,359,000. Time called Meet Me in St. Louis "one of the year's prettiest pictures" and noted: "Technicolor has seldom been more affectionately used than in its registrations of the sober mahoganies and tender muslins and benign gaslights of the period. Now & then, too, the film gets well beyond the charm of mere tableau for short flights in the empyrean of genuine domestic poetry. These triumphs are creditable mainly to the intensity and grace of Margaret O'Brien and to the ability of director Minnelli & Co. to get the best out of her." O'Brien drew further praise from Time: "[Her] song and her cakewalk done in a nightgown at a grown up party, are entrancing acts. Her self terrified Halloween adventures richly set against firelight, dark streets, and the rusty confabulations of fallen leaves, bring this section of the film very near the first rate." Writing in The New Yorker, Wolcott Gibbs praised the film as "extremely attractive" and called the dialogue "funny in a sense rather rare in the movies," although he felt that the film was too long. In 2005, Richard Schickel included the film in Time. com's list of the 100 best films, saying: "It had wonderful songs [and] a sweetly unneurotic performance by Judy Garland Despite its nostalgic charm, Minnelli infused the piece with a dreamy, occasionally surreal, darkness and it remains, for some of us, the greatest of American movie musicals." Film historian Karina Longworth also noted its fantastical and surreal elements, calling it "a gothic art film in disguise as a standard Metro Goldwyn Mayer musical". Producer Arthur Freed remarked: "Meet Me in St. Louis is my personal favorite. I got along wonderfully with Judy, but the only time we were ever on the outs was when we did this film. She didn't want to do the picture. Even her mother came to me about it. We bumped into some trouble with some opinions – Eddie Mannix, the studio manager, thought the Halloween sequence was wrong, but it was left in. There was a song that Rodgers and Hammerstein had written, called Boys and Girls Like You and Me, that Judy did wonderfully, but it slowed up the picture and it was cut out. After the preview of the completed film, Judy came over to me and said, 'Arthur, remind me not to tell you what kind of pictures to make.' [It] was the biggest grosser Metro had up to that time, except for Gone With the Wind." The film holds a 100% "Fresh" rating on the review aggregation website Rotten Tomatoes based on 80 reviews with an average score of 8.80/10. The site's critics' consensus for the film reads: "A disarmingly sweet musical led by outstanding performances from Judy Garland and Margaret O'Brien, Meet Me in St. Louis offers a holiday treat for all ages."
Марапаттар
Фильм төрт «Оскар» сыйлығына ұсынылды: «Ең үздік бейімделген сценарий», «Ең жақсы түсірілім», «Түсті кинематография», «Музыкалық фильмге арналған ең жақсы музыка» және «Ең жақсы ән» («Трольдік ән» үшін Ральф Блейн мен Хью Мартин). Маргарет О'Брайен «Сент-Луисте кездесейік» және сол жылғы басқа да бірнеше фильмдегі еңбегі үшін «Оскар» жастар сыйлығын алды. 1994 жылы АҚШ Конгресі кітапханасы фильмді «мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды» деп танып, оны АҚШ Ұлттық кино тізіміне енгізді. Американдық кино институты фильмді AFI-ның «Ең ұлы кино мюзиклдері» тізімінде 10-шы орынға қойды. Фильмнен екі ән AFI-ның «100 жыл – 100 ән» тізіміне енді: «Трольдік ән» (#26) және «Өзіңе қуанышты Рождество тілеймін» (#76).
The film was nominated for four Academy Awards: Best Writing, Adapted Screenplay, Best Cinematography, Color, Best Music, Scoring of a Musical Picture and Best Music, Song (Ralph Blane and Hugh Martin for "The Trolley Song"). Margaret O'Brien received an Academy Juvenile Award for her work in Meet Me in St. Louis and several other films of the same year. In 1994, the film was deemed "culturally, historically, or aesthetically significant" by the Library of Congress and selected for preservation in the United States National Film Registry. The American Film Institute ranked the film 10th on its AFI's Greatest Movie Musicals list. Two songs from the film were included in the AFI's 100 Years 100 Songs list ("The Trolley Song" at #26 and "Have Yourself a Merry Little Christmas" at #76).
Бейімделулер
Meet Me in St. Louis 1959 жылы теледидар үшін қайта түсірілді, басты рөлдерді Таб Хантер, Джейн Пауэлл, Жанна Крэйн, Пэтти Дьюк, Уолтер Пиджен, Эд Уинн және Мирна Лой сомдады. Режиссерлігін Джордж Шефер жасады, сценарийі Бречер мен Финкельхоффтың түпнұсқасы бойынша алынған. "Сент-Луисте кездесу" 1966 жылы тағы да теледидар үшін қайта түсірілді. Бұл музыкалық емес нұсқада Шелли Фабарес, Селеста Холм, Ларри Меррилл, Джуди Лэнд, Рета Шоу, Тэмми Локк және Морган Бриттани ойнады. Оны Алан Д. Кортни Салли Бенсонның сценарийі бойынша режиссерлік етті, бұл іске аспаған телесериалдың пилоттық эпизоды ретінде жоспарланған. Кейіннен ол 2004 жылы шыққан екі дискілік DVD жинағына қосымша материал ретінде енгізілді. Фильм негізінде 1989 жылы Бродвей мюзиклі қойылды, онда қосымша әндер қосылды.
Meet Me in St. Louis was remade in 1959 for television, starring Tab Hunter, Jane Powell, Jeanne Crain, Patty Duke, Walter Pidgeon, Ed Wynn and Myrna Loy. It was directed by George Schaefer from the original Brecher and Finklehoffe screenplay. Meet Me in St. Louis was remade again for television in 1966. This was a non musical version starring Shelley Fabares, Celeste Holm, Larry Merrill, Judy Land, Reta Shaw, Tammy Locke and Morgan Brittany. It was directed by Alan D. Courtney from a script written by Sally Benson and was intended as a pilot for a television series that failed to materialize. It was later included as a special feature on the two disc DVD set released in 2004. A Broadway musical based on the film was produced in 1989, with additional songs.
Кейінгі тарих
Фильмдегі 19-ғасырдың аяғына қатысты винтаждық карусель 1993 жылдың қыркүйегінде парк жабылғанға дейін Онтарионың Амхерстбург қаласындағы Бобло аралы ойын-сауық паркінде орналасқан еді. Ол бөлшектелді және жеке коллекционерлерге сатылды. Джеральд Кауфман фильм туралы осы аттас зерттеу жазды, ол 1994 жылы Британдық кино институтынан жарық көрді. Смиттер отбасының бұрынғы үйі, Сент-Луис қаласындағы Кенсингтон даңғылы, 5135 нөмірлі үй қазір жоқ. Сатылғаннан кейін ол күйреп, тұруға жарамсыз болып, 1994 жылы бұзылып кетті. Смиттер отбасы үйінің сыртқы түрі ретінде пайдаланылған үй кейіннен "Cheaper by the Dozen" фильмінде Гилбреттер отбасының үйі ретінде қолданылды.
The late 19th century vintage carousel in the film was located at the Boblo Island Amusement Park in Amherstburg, Ontario until the park closed in September 1993. It was dismantled and sold to private collectors. Gerald Kaufman wrote a study of the film, with the same title, which was published by the British Film Institute in 1994. The Smith family's former house at 5135 Kensington Avenue in St. Louis no longer exists. After being sold, it fell into disrepair, eventually became uninhabitable, and was demolished in 1994. The backlot house used as the exterior of the Smiths' family home later was used in the film Cheaper by the Dozen as the Gilbreths' family home.
Танымал мәдениетте
"Трольдік ән" әні Дисней парктері мен курорттарында АҚШ-тың Main Street көшесінде әдетте орындалады. Фильмдегі қар адамдары көрінісі 2023 жылғы 16 желтоқсандағы "Saturday Night Live" бағдарламасында пародияланды, комедианттар Хлоя Троаст және Кейт Маккиннон тиісінше Эстер Смит және Тути Смит рөлдерін сомдады.
"The Trolley Song" is performed regularly by performers on Main Street, U. S. A. at the Disney Parks and Resorts. The film's snowmen scene was parodied in the December 16, 2023 episode of Saturday Night Live, with comedians Chloe Troast and Kate McKinnon playing the characters of Ester Smith and Tootie Smith, respectively.